Ο ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΛΑΖΑΡΑΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΤΩΝ ΛΕΥΚΑΔΟΣ
Εδημοσιεύθη Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013
Ο ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΛΑΖΑΡΑΤΩΝ ΛΕΥΚΑΔΟΣ
ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΟΥ ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΛΑΖΑΡΑΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΤΩΝ ΛΕΥΚΑΔΟΣ
Ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου
Ὁ Ἱερός Ναός τῶν Ἁγίων 'Αποστόλων Πέτρου καί Παύλου, ειναι ἐκτισμένος πολύ πρό τοῦ σχίσματος τοῦ νέου Ἡμερολογίου (ὑπάρχει γραπτή μαρτυρία ὅτι τό ἔτος 1850 ἦτο ὁ δεύτερος Ναός τοῦ χωρίου Λαζαράτων Λευκάδος, ἑξ’ἑτέρας δέ μα;ρτυρίας προκύπτει ὅτι ἦτο ἐκτισμένος πρό τοῦ 1700) ἀνεκαινίσθη δέ μετά τόν καταστροφικό σεισμό τοῦ 1948, καί ἀπετέλεσε κατά τούς μεγάλους διωγμούς κατά τῶν Γ.Ο.Χ. τό Κέντρο τῆς ἀντιστάσεως κατά τῆς ἐπιβολῆς τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἱκουμενισμοῦ, δεδομένου ὅτι ἦτο ὁ μόνος Ναός τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν στά Ἑπτάνησα καί τήν Δυτική Ἑλλάδα.
Εἰς αὐτόν τόν Ναόν, τά ἔτη 1949 καί 1950, ἀλλά καί εἰς τήν συνέχειαν ἐπί δεκαετίας, κατεγράφησαν μεγάλοι ὁμολογιακοί ἀγῶνες τῶν γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι (ἀγῶνες) ἔμειναν εἰς τήν ἀφάνειαν, καί κινδυνεύουν νά περιπέσουν εἰς τήν λήθην.
Ἐν ἔτει 1949 -1950 ἐπί μήνας καί ἔτη ὁπλισμένοι χωροφύλακες ἐπετίθεντο διωκτικῶς ἐναντίον ἀόπλων ὀρθοδόξων, τῶν ὁποίων τό μόνον «ἔγκλημα» ἦτο ὅτι ἤθελον νά λατρεύουν τόν Θεόν ὡς γνήσια μέλη τῆς ἀκαινοτομήτου γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μακράν καινοτομιῶν καί νεωτερισμῶν.
Εἶναι ἄξιον σημειώσεως νά λεχθῆ ὅτι εἰς μίαν ἀπό αὐτάς τάς ἐπιθέσεις κατά τῶν ἀόπλων Ὀρθοδόξων, κατά τήν διάρκειαν τῶν ἀπηνῶν διωγμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγίνοντο κατ' ἐντολήν τοῦ τότε νεοημερολογίτου Ἐπισκόπου Λευκάδος καί εἰς τά πλαίσια τῶν Νερωνείων διωγμῶν τοῦ νεοημερολογίτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Σπυρίδωνος Βλάχου, ἀνεδείχθη καί νέα μάρτυς τῆς Πίστεως, γεγονός τό ὁποῖον δέν ἔχει καταγραφεῖ ἐπισήμως, ἀλλά ἐγράφη εἰς τήν μνήμην τῶν Λευκαδίων, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν ἀπό κοντά τά γεγονότα.
Εἰς μίαν ἔφοδον τῆς τότε χωροφυλακῆς διά νά διαλύσουν τούς πιστούς καί νά συλλάβουν τόν ἱερέα, ἐκτυπήθη θανασίμως καί εἰς τήν συνέχειαν ὑπέκυψεν εἰς τά τραύματά της καί ἀπεδήμησε πρός Κύριον συνεπεία τοῦ τραυματισμοῦ της ἡ εὐλαβής Χριστιανή Βασιλική Λάζαρη.
Ὁ Ναός οὗτος, μοναδικός σχεδόν εἰς τήν νῆσον Λευκάδα, πού τιμᾶται ἐπ’ ὀνόματι τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, προφανῶς ἀνηγέρθη διά νά τιμηθῆ ὁ μέγας κήρυξ τῶν Ἐθνῶν Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος κατά τήν παράδοσιν, ὅταν μετέβη εἰς Νικόπολιν (Πρέβεζαν), ὅπου «κέκρικεν παραχειμάσαι».
Κατά τήν ποαράδοσιν πάντοτε, ὁ Μέγας τῶν Ἐθνῶν ‘Απόστολος Παῦλος εὑρισκόμενος εἰς ΝΙκόπολιν, ἀπεστειλε εἰς τήν Λευκάδα, τόν συνεργάτην του Ἀκύλαν, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε εἰς τόν τόπον ὅπου εὑρίσκεται τό ἱστορικό μοναστήρι τῆς Παναγίας Φανερωμένης, (ἐκεῖ ὅπου ἦτο παλαιότερο εἰδωλολατρικός Ναός), διεπέρασε καί ὁ ἴδιος εἰς τήν Λευκάδαν, ἡ ὁποία ἦτο μία ἐπαρχία μέ τήν Νικόπολιν, διέμεινε δἐ εἰς ἕνα σπήλαιον, ὅπου καί σήμερον ὑπάρχει ναός (τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου) καί ἐκεῖθεν μετέδωσε τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τούς πρότερον εἰδωλολάτρας κατοίκους, διά τούς ὁποίους (πάλιν κατά τήν παράδοσιν) ἐχειροτόνησε ὁ ἴδιος ἤ οἱ συνεργάτες του τόν πρῶτον Ἐπίσκοπον Λευκάδος τόν Σωσίωνα. (Βλ. Ἐπιστολήν Ἀποστόλου Παύλου πρός τόν μαθητήν του Τίτον γ, 12: «Όταν πέμψω Ἀρτεμάν πρός σέ ἤ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθείν πρός με εἰς Νικόπολιν ἐκεί γάρ κέκρικα παραχειμάσαι»).
Ὁ Ναός οὗτος (τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων) ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς φυσικόν καί οὐσιαστικόν ὅριον Ἀνατολῆς καί Δύσεως, τιμώμενος ἐπ’ ὀνόματι πρωτίστως τῶν δύο Πρωτοκορυφαίων Πέτρου καί Παύλου, τῶν ὁποίων ὁ ἀδιάρρηκτος σύνδεσμος, ὅπως φαίνεται καί εἰς τήν Εἰκόνα των, ἀποτελεῖ σημεῖον ἀναφορᾶς διά τήν ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ και τῆ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, καί οὐχί ἐν τῶ Οἰκουμενισμῶ, ΕΝΟΤΗΤΑ τῶν δύο κόσμων, ἔχει διαδραματίσει σημαντικόν ρόλον εἰς τόν Ἀγῶνα τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας, ὁ ὁποῖος εἰς τήν βάσιν του εἶναι ΑΓΩΝ κατά τῆς αἱρεσιοβριθοῦς Δύσεως, τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ καί τῆς ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ, καί ἐλπίζομεν καί ὅτι θά διαδραματίσει καί εἰς τό μέλλον σημαντικόν ρόλον προπάντων εἰς τόν ἐν ἐξελίζει ἀγῶνα τῆς ἁπανταχοῦ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ.
Δέν εἶναι ὅμως μόνον αὐτό τό γεγονός, (ἡ τιμή τῶν Πρωτοκορυφαίων) διά τό ὁποῖον πρέπει νά χαρακτηρίσωμεν τόν Ναόν τοῦτον καί γενικώτερον τήν νῆσον Λευκάδα σύμβολον ἑνότητος ἐν τῆ 'Αληθεία. Εἶναι καί ἡ τιμή τῶν Λευκαδίων πρός τήν Παναγία τήν Φανερωμένη, τό μοναστήρι τό ὁποῖον στέκει βράχος ἀκλόνητος τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό τόν Δ΄ αἰῶνα, καί εἶναι ὁ τόπος ὅπου κατά τήν παράδοσιν πρωτοεκήρυξαν οἱ συνεργάτες τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ἴσως καί ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὡς εἴπομεν. Ειναι καί ἡ θαυματουργή Εἰκόνα, ἡ παλαιά, ἡ ὁποία συνδέει τήν Λευκάδα μέ τήν Κων/λιν (διότι ἐκεῖ τό πρῶτον μέ θαυμαστόν τρόπον ἁγιογραφήθη), καί ἡ νεωτέρα, ἡ ὁποία συνδέει τήν νῆσον μέ τό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου τό δεύτερον ἁγιογραφήθη ἠ ἱερά αὕτη Εἰκών. Ειναι καί ὁ ἅγιος Δονάτος, ὁ τρίτος Ἐπίσκοπος τῆς Λευκάδος, καί ὅλα τά λοιπά σεβάσματα τά ὁποῖα ἔχει ἀναδείξει ἡ νῆσος Λευκάς άνά τούς αἰῶνας. Ειναι καί τό βραχῶδες ἀσκητήριο τῶν τριῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου είς τό βουνό «Σκάροι» κοντά εἰς τό χωριό Ἀλέξανδρος, καί ὁ ἅγιος ‘Αγάθαρχος ‘Επίσκοπος Λευκάδος ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τήν Α΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, ειναι καί ἡ ὁσία Ἄννα ἡ ἐν Λευκάτη ἤ ἐν Λευκαδίω, ἡ ὁποία κατά τινας ἐρευνητάς ἀσκήτευσεν εἰς τό ἀκρωτήριον Λευκάτας, εἶναι καί ἡ νεωτέρα Ἑλένη Παλαιολογίνα, ἡ μετωνομασθεῖσα διά τοῦ θείου καί Ἀγγελίκοῦ σχήματος Ὑπομονή μοναχή, (ἐγγονή τῆς ἁγίας Ὑπομονῆς), κατά τήν παράδοσιν ἐμόνασεν εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ὁδηγητρίας, ὀλίγον ἔξω ἀπό τήν πόλιν τῆς Λευκάδος. Εἶναι καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὅστις μέ τήν ἐκεῖθεν διάβασίν του ἠγίασε καί οὗτος τά χώματα τῆς Λευκάδος. Ειναι ἴσως καί ἄλλοι τούς ὁποίους ἡμεῖς δέν γνωρίζομεν. Εἶναι καί ἡ προαναφερθεῖσα Νεομάρτυς Βασιλική, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἐπισφράγισις τῆς μακρᾶς ἁλυσίδος τῶν ἁγίων τῆς νήσου Λευκάδος, πού μάς κάμνει νά θεωρήσωμεν τόν ναόν τοῦτον ἕνα πράγματι Πανορθόδοξον Κέντρον Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς καί Ὁμολογίας.
Τόν ἱερόν Ναόν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐξυπηρέτησαν ὡς ἐφημέριοι ἐν καιρῶ διωγμῶν καί ἐν καιρῶ εἰρήνης, οἱ Ἱερομόναχοι π. Πολύκαρπος Ματθαιούλης, ὁ ὁποῖος ἀποσταλείς ὑπό τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου ἐξυπηρέτησεν ὑπό συνεχεῖς διωγμούς καί ὁ ὁποῖος ἄφησε εἰς τήν Λευκάδα μνήμην ἁγίου λευίτου, ὁ π. Εὐλάμπιος Λάζαρης καί ὁ π. Κήρυκος Κοντογιάννης, ἐνῶ ἀπό τό 1974 συνεχῶς καί ἀδιαλείπτως ἐφημερεύει εἰς τόν Ναόν ὁ Ἱερεύς Θωμᾶς Κοντογιάννης, διορισθείς παρά τῆς Ἱερᾶς Αρχιεπισκοπῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐσχάτως ἀποστέλλεται ὡς Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ καί ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας, ὁ π. Ἐλισσαῖος ὁ ἐκ Μαυροβουνίου.
Εἰς αὐτόν τόν ἱστορικόν Ναόν μέ ἀπόφασιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς ὁποίας εἶναι Μετόχιον, τελεῖται, ὅταν γίνεται θεία Λειτουργία καί ἡ Σὐναξις καί ἡ μνημόνευσις πάντων τῶν Ἁγίων τῶν ἐν Λευκάδι καί λοιπῆ Ἑπτανήσω, Αἰτωλοακαρνανία καί Ἠπείρω, Δυρραχίω καί Μαυροβουνίω, Παλαιᾶ Ρώμη καί Βορείω Ἀφρικῆ διαλαμψάντων Ἁγίων, ἐνῶ γίνεται καί προσπάθεια νά ὀργανωθῆ μέ ἐπίκεντρον τόν Ἱερόν Ναόν τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου καί ὡς ἀντίδρασις εἰς τόν σημερινόν κατακλυσμόν τῆς ἀντιχρίστου παγκοσμιοποιήσεως, ἕνα σύγχρονον Πανορθόδοξον ‘Εκκλησιαστικόν Κέντρον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
ΕΔΩ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΛΑΖΑΡΑΤΩΝ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1950, Η ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, ΕΔΩΚΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ..
Ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου
Ὁ Ἱερός Ναός τῶν Ἁγίων 'Αποστόλων Πέτρου καί Παύλου, ειναι ἐκτισμένος πολύ πρό τοῦ σχίσματος τοῦ νέου Ἡμερολογίου (ὑπάρχει γραπτή μαρτυρία ὅτι τό ἔτος 1850 ἦτο ὁ δεύτερος Ναός τοῦ χωρίου Λαζαράτων Λευκάδος, ἑξ’ἑτέρας δέ μα;ρτυρίας προκύπτει ὅτι ἦτο ἐκτισμένος πρό τοῦ 1700) ἀνεκαινίσθη δέ μετά τόν καταστροφικό σεισμό τοῦ 1948, καί ἀπετέλεσε κατά τούς μεγάλους διωγμούς κατά τῶν Γ.Ο.Χ. τό Κέντρο τῆς ἀντιστάσεως κατά τῆς ἐπιβολῆς τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἱκουμενισμοῦ, δεδομένου ὅτι ἦτο ὁ μόνος Ναός τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν στά Ἑπτάνησα καί τήν Δυτική Ἑλλάδα.
Εἰς αὐτόν τόν Ναόν, τά ἔτη 1949 καί 1950, ἀλλά καί εἰς τήν συνέχειαν ἐπί δεκαετίας, κατεγράφησαν μεγάλοι ὁμολογιακοί ἀγῶνες τῶν γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι (ἀγῶνες) ἔμειναν εἰς τήν ἀφάνειαν, καί κινδυνεύουν νά περιπέσουν εἰς τήν λήθην.
Ἐν ἔτει 1949 -1950 ἐπί μήνας καί ἔτη ὁπλισμένοι χωροφύλακες ἐπετίθεντο διωκτικῶς ἐναντίον ἀόπλων ὀρθοδόξων, τῶν ὁποίων τό μόνον «ἔγκλημα» ἦτο ὅτι ἤθελον νά λατρεύουν τόν Θεόν ὡς γνήσια μέλη τῆς ἀκαινοτομήτου γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μακράν καινοτομιῶν καί νεωτερισμῶν.
Εἶναι ἄξιον σημειώσεως νά λεχθῆ ὅτι εἰς μίαν ἀπό αὐτάς τάς ἐπιθέσεις κατά τῶν ἀόπλων Ὀρθοδόξων, κατά τήν διάρκειαν τῶν ἀπηνῶν διωγμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγίνοντο κατ' ἐντολήν τοῦ τότε νεοημερολογίτου Ἐπισκόπου Λευκάδος καί εἰς τά πλαίσια τῶν Νερωνείων διωγμῶν τοῦ νεοημερολογίτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Σπυρίδωνος Βλάχου, ἀνεδείχθη καί νέα μάρτυς τῆς Πίστεως, γεγονός τό ὁποῖον δέν ἔχει καταγραφεῖ ἐπισήμως, ἀλλά ἐγράφη εἰς τήν μνήμην τῶν Λευκαδίων, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν ἀπό κοντά τά γεγονότα.
Εἰς μίαν ἔφοδον τῆς τότε χωροφυλακῆς διά νά διαλύσουν τούς πιστούς καί νά συλλάβουν τόν ἱερέα, ἐκτυπήθη θανασίμως καί εἰς τήν συνέχειαν ὑπέκυψεν εἰς τά τραύματά της καί ἀπεδήμησε πρός Κύριον συνεπεία τοῦ τραυματισμοῦ της ἡ εὐλαβής Χριστιανή Βασιλική Λάζαρη.
Ὁ Ναός οὗτος, μοναδικός σχεδόν εἰς τήν νῆσον Λευκάδα, πού τιμᾶται ἐπ’ ὀνόματι τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, προφανῶς ἀνηγέρθη διά νά τιμηθῆ ὁ μέγας κήρυξ τῶν Ἐθνῶν Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος κατά τήν παράδοσιν, ὅταν μετέβη εἰς Νικόπολιν (Πρέβεζαν), ὅπου «κέκρικεν παραχειμάσαι».
Κατά τήν ποαράδοσιν πάντοτε, ὁ Μέγας τῶν Ἐθνῶν ‘Απόστολος Παῦλος εὑρισκόμενος εἰς ΝΙκόπολιν, ἀπεστειλε εἰς τήν Λευκάδα, τόν συνεργάτην του Ἀκύλαν, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε εἰς τόν τόπον ὅπου εὑρίσκεται τό ἱστορικό μοναστήρι τῆς Παναγίας Φανερωμένης, (ἐκεῖ ὅπου ἦτο παλαιότερο εἰδωλολατρικός Ναός), διεπέρασε καί ὁ ἴδιος εἰς τήν Λευκάδαν, ἡ ὁποία ἦτο μία ἐπαρχία μέ τήν Νικόπολιν, διέμεινε δἐ εἰς ἕνα σπήλαιον, ὅπου καί σήμερον ὑπάρχει ναός (τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου) καί ἐκεῖθεν μετέδωσε τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τούς πρότερον εἰδωλολάτρας κατοίκους, διά τούς ὁποίους (πάλιν κατά τήν παράδοσιν) ἐχειροτόνησε ὁ ἴδιος ἤ οἱ συνεργάτες του τόν πρῶτον Ἐπίσκοπον Λευκάδος τόν Σωσίωνα. (Βλ. Ἐπιστολήν Ἀποστόλου Παύλου πρός τόν μαθητήν του Τίτον γ, 12: «Όταν πέμψω Ἀρτεμάν πρός σέ ἤ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθείν πρός με εἰς Νικόπολιν ἐκεί γάρ κέκρικα παραχειμάσαι»).
Ὁ Ναός οὗτος (τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων) ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς φυσικόν καί οὐσιαστικόν ὅριον Ἀνατολῆς καί Δύσεως, τιμώμενος ἐπ’ ὀνόματι πρωτίστως τῶν δύο Πρωτοκορυφαίων Πέτρου καί Παύλου, τῶν ὁποίων ὁ ἀδιάρρηκτος σύνδεσμος, ὅπως φαίνεται καί εἰς τήν Εἰκόνα των, ἀποτελεῖ σημεῖον ἀναφορᾶς διά τήν ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ και τῆ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, καί οὐχί ἐν τῶ Οἰκουμενισμῶ, ΕΝΟΤΗΤΑ τῶν δύο κόσμων, ἔχει διαδραματίσει σημαντικόν ρόλον εἰς τόν Ἀγῶνα τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας, ὁ ὁποῖος εἰς τήν βάσιν του εἶναι ΑΓΩΝ κατά τῆς αἱρεσιοβριθοῦς Δύσεως, τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ καί τῆς ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ, καί ἐλπίζομεν καί ὅτι θά διαδραματίσει καί εἰς τό μέλλον σημαντικόν ρόλον προπάντων εἰς τόν ἐν ἐξελίζει ἀγῶνα τῆς ἁπανταχοῦ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ.
Δέν εἶναι ὅμως μόνον αὐτό τό γεγονός, (ἡ τιμή τῶν Πρωτοκορυφαίων) διά τό ὁποῖον πρέπει νά χαρακτηρίσωμεν τόν Ναόν τοῦτον καί γενικώτερον τήν νῆσον Λευκάδα σύμβολον ἑνότητος ἐν τῆ 'Αληθεία. Εἶναι καί ἡ τιμή τῶν Λευκαδίων πρός τήν Παναγία τήν Φανερωμένη, τό μοναστήρι τό ὁποῖον στέκει βράχος ἀκλόνητος τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό τόν Δ΄ αἰῶνα, καί εἶναι ὁ τόπος ὅπου κατά τήν παράδοσιν πρωτοεκήρυξαν οἱ συνεργάτες τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ἴσως καί ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὡς εἴπομεν. Ειναι καί ἡ θαυματουργή Εἰκόνα, ἡ παλαιά, ἡ ὁποία συνδέει τήν Λευκάδα μέ τήν Κων/λιν (διότι ἐκεῖ τό πρῶτον μέ θαυμαστόν τρόπον ἁγιογραφήθη), καί ἡ νεωτέρα, ἡ ὁποία συνδέει τήν νῆσον μέ τό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου τό δεύτερον ἁγιογραφήθη ἠ ἱερά αὕτη Εἰκών. Ειναι καί ὁ ἅγιος Δονάτος, ὁ τρίτος Ἐπίσκοπος τῆς Λευκάδος, καί ὅλα τά λοιπά σεβάσματα τά ὁποῖα ἔχει ἀναδείξει ἡ νῆσος Λευκάς άνά τούς αἰῶνας. Ειναι καί τό βραχῶδες ἀσκητήριο τῶν τριῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου είς τό βουνό «Σκάροι» κοντά εἰς τό χωριό Ἀλέξανδρος, καί ὁ ἅγιος ‘Αγάθαρχος ‘Επίσκοπος Λευκάδος ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τήν Α΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, ειναι καί ἡ ὁσία Ἄννα ἡ ἐν Λευκάτη ἤ ἐν Λευκαδίω, ἡ ὁποία κατά τινας ἐρευνητάς ἀσκήτευσεν εἰς τό ἀκρωτήριον Λευκάτας, εἶναι καί ἡ νεωτέρα Ἑλένη Παλαιολογίνα, ἡ μετωνομασθεῖσα διά τοῦ θείου καί Ἀγγελίκοῦ σχήματος Ὑπομονή μοναχή, (ἐγγονή τῆς ἁγίας Ὑπομονῆς), κατά τήν παράδοσιν ἐμόνασεν εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ὁδηγητρίας, ὀλίγον ἔξω ἀπό τήν πόλιν τῆς Λευκάδος. Εἶναι καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὅστις μέ τήν ἐκεῖθεν διάβασίν του ἠγίασε καί οὗτος τά χώματα τῆς Λευκάδος. Ειναι ἴσως καί ἄλλοι τούς ὁποίους ἡμεῖς δέν γνωρίζομεν. Εἶναι καί ἡ προαναφερθεῖσα Νεομάρτυς Βασιλική, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἐπισφράγισις τῆς μακρᾶς ἁλυσίδος τῶν ἁγίων τῆς νήσου Λευκάδος, πού μάς κάμνει νά θεωρήσωμεν τόν ναόν τοῦτον ἕνα πράγματι Πανορθόδοξον Κέντρον Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς καί Ὁμολογίας.
Τόν ἱερόν Ναόν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐξυπηρέτησαν ὡς ἐφημέριοι ἐν καιρῶ διωγμῶν καί ἐν καιρῶ εἰρήνης, οἱ Ἱερομόναχοι π. Πολύκαρπος Ματθαιούλης, ὁ ὁποῖος ἀποσταλείς ὑπό τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου ἐξυπηρέτησεν ὑπό συνεχεῖς διωγμούς καί ὁ ὁποῖος ἄφησε εἰς τήν Λευκάδα μνήμην ἁγίου λευίτου, ὁ π. Εὐλάμπιος Λάζαρης καί ὁ π. Κήρυκος Κοντογιάννης, ἐνῶ ἀπό τό 1974 συνεχῶς καί ἀδιαλείπτως ἐφημερεύει εἰς τόν Ναόν ὁ Ἱερεύς Θωμᾶς Κοντογιάννης, διορισθείς παρά τῆς Ἱερᾶς Αρχιεπισκοπῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐσχάτως ἀποστέλλεται ὡς Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ καί ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας, ὁ π. Ἐλισσαῖος ὁ ἐκ Μαυροβουνίου.
Εἰς αὐτόν τόν ἱστορικόν Ναόν μέ ἀπόφασιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς ὁποίας εἶναι Μετόχιον, τελεῖται, ὅταν γίνεται θεία Λειτουργία καί ἡ Σὐναξις καί ἡ μνημόνευσις πάντων τῶν Ἁγίων τῶν ἐν Λευκάδι καί λοιπῆ Ἑπτανήσω, Αἰτωλοακαρνανία καί Ἠπείρω, Δυρραχίω καί Μαυροβουνίω, Παλαιᾶ Ρώμη καί Βορείω Ἀφρικῆ διαλαμψάντων Ἁγίων, ἐνῶ γίνεται καί προσπάθεια νά ὀργανωθῆ μέ ἐπίκεντρον τόν Ἱερόν Ναόν τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου καί ὡς ἀντίδρασις εἰς τόν σημερινόν κατακλυσμόν τῆς ἀντιχρίστου παγκοσμιοποιήσεως, ἕνα σύγχρονον Πανορθόδοξον ‘Εκκλησιαστικόν Κέντρον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
ΕΔΩ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΛΑΖΑΡΑΤΩΝ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1950, Η ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, ΕΔΩΚΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ..
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου