ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΟΙ ΕΝ ΕΦΕΣΩ

https://www.facebook.com/photo/?fbid=7694359280693381&set=gm.10163375018223942&idorvanity=63715598941&__cft__[0]=AZVk8d7jiEcNYQVxuXllpUqvlwp0Tlwa1oSAz_jmM2nkFAZx1OuVD9-o1u3CafpYYr5cTdfRnuXgiXxq7Vg3EJMrahzF74N6x1OA6yuy2-8zhNNYyTVa4MaJdAL-MacqaEqi78Y_sxbBfhpAfoooXFFbJvSWwnTHS2LHWKEt-MADu14l6t5CPLSgBSpsCMNth6sWlwnB2BREVWMr-3FMKGaJ&__tn__=EH-R

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ

Μια μέρα συνάντησα στο δρόμο έναν κρεοπώλη γείτονά μου, ο οποίος είχε δικαστήριο αγρονομικό και με είπε: - κ. Παναγόπουλε, σήμερα πάω άδικα στο δικαστήριο. - Θα μου επιτρέψεις, να σε παρηγορήσω και του είπα την εξής ιστορία: ''Κάποτε ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος πήγαινε στην Αλεξάνδρεια, όμως νύχτωσε και δεν πρόλαβε να μπει στην πόλη. Αναγκάστηκε έτσι να διανυκτερεύσει, λίγο έξω από την πόλη, σε ένα ποιμενοστάσιο ενός βοσκού, ο οποίος ήταν γνωστός του. Το βράδυ όμως, ήρθαν κλέφτες και έκλεψαν τα πρόβατα του βοσκού και το πρωί όταν ήρθε η αστυνομία κατηγόρησαν τον Άγιο, ότι πήγε εκεί, με σκοπό να απασχολήσει το βοσκό και να βρουν έτσι την ευκαιρία οι κλέφτες να επιτελέσουν το έργο τους. Έτσι φυλακίστηκε ο Όσιος, παρόλο που δεν έκανε τίποτα. Στο κελί που τον βάλανε, υπήρχαν άλλοι 2 συγκρατούμενοι. Αυτοί ρώτησαν τον Όσιο, τί έκανε και τον έφεραν εδώ. - Τίποτα δεν έκανα τέκνα μου, απάντησε αυτός. Είμαι αθώος! - Δεν μπορεί, επέμεναν αυτοί. Κάτι θα έχεις κάνει. Δηλαδή ο Θεός είναι άδικος, ώστε επέτρεψε να σε βάλουν φυλακή, χωρίς να έχεις κάνει το παραμικρό; Και ακόμα φοράς το ράσο και δεν το έχεις πετάξει, με όλα αυτά που σου συμβαίνουν; Ο Όσιος δεν τους απάντησε πάνω σε αυτό, αλλά τους ρώτησε, για ποιό λόγο ήταν και αυτοί φυλακισμένοι. - Και οι 2 μας, καταδικαστήκαμε για φόνο, χωρίς να τον έχουμε διαπράξει, απάντησαν. Είμαστε και εμείς άδικα εδώ μέσα, όπως και εσύ! Πού είναι ο Θεός, που είναι η δικαιοσύνη Του; Δεν υπάρχει γέροντα ο Θεός. Και εμείς πιστεύαμε, αλλά μετά από όλα αυτά, δεν πιστεύουμε πιά... Ο Όσιος Εφραίμ σοκαρίστηκε και σιώπησε και το βράδυ, όταν οι 2 συγκρατούμενοι του αποκοιμήθηκαν, άρχισε να προσεύχεται και να παρακαλεί το Χριστό, να του αποκαλύψει τί ακριβώς συμβαίνει... Εκεί που προσευχότανε, του παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου και του λέει: - Άκουσε να μάθεις, ότι ο Θεός δεν είναι άδικος, αλλά δίκαιος. Δεν είστε άδικα εδώ μέσα και μη σκανδαλίζεσαι. Ο ένας κρατούμενος και τον έδειξε με το χέρι του, είχε πάει με τον φίλο του στο ποτάμι, για να κόψουν ξύλα και ο άλλος γλίστρησε και έπεσε στο ποτάμι. Και τον φώναξε να τον βοηθήσει, αλλά αυτός αδιαφόρησε, φοβούμενος μήπως πέσει και αυτός στο ποτάμι. Ο φίλος του τελικά πνίγηκε... Χρεώθηκε λοιπόν τον θάνατο αυτόν και αυτό πληρώνει. Ο άλλος συγκρατούμενός σου, είχε κάποτε κάποιες διαφορές με έναν προύχοντα του χωριού του. Δυνατός άνθρωπος ο προύχοντας και διότι δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα μαζί του, αφού δεν ήταν του χεριού του, συκοφάντησε το κορίτσι του ως ανήθικο. Το κορίτσι εκείνο με τις κατηγορίες εκείνες, δεν μπόρεσε να παντρευτεί... Αυτή η πράξη του συγκρατούμενού σου, θεωρείται από το Θεό φόνος ηθικός και πληρώνει τώρα αυτήν την πράξη του. Εσύ πάλι όταν ήσουν μικρός 10 ετών, εκεί που έπαιζες, έλυσες μια μοσχάρα μιας χήρας και έφυγε η μοσχάρα και ακόμα η χήρα την κλαίει... Αυτή τη μοσχάρα της χηρούλας πληρώνεις τώρα! Τους αναστεναγμούς αυτής της χήρας πληρώνεις τώρα... - Μα εγώ μοιράσα όλα όσα είχα και τα έδωσα στους φτωχούς και χρωστάω την μοσχάρα, ρώτησε ο Όσιος. - Εκείνα τα έδωσες ελεημοσύνη, τα χάρισες, ενώ η αμαρτία σου είναι χρέος, δεν σβήνει και την πληρώνεις με την φυλάκισή σου. Αυτά είπε ο άγγελος και έγινε άφαντος. Κόκκαλο ο Άγιος Εφραίμ. Όταν ξημέρωσε, είπε στους συγκρατούμενούς του. - Δίκαια παιδιά μου είμαστε εδώ μέσα. Εσύ και εσύ έκανες αυτό και αυτό και εγώ έκανα αυτό. Οπότε δικαίως είμαστε εδώ μέσα. Ας γονατίσουμε λοιπόν και ας προσευχηθούμε, για να κάνει έλεος ο Θεός. Πράγματι προσευχηθήκανε και το αποτέλεσμα ήταν, μετά από 3 μέρες να έρθει και για τους 3 αθωωτική απάντηση και ελευθερώθηκαν. Ακούγοντας ο κρεοπώλης την ιστορία αυτή, μου είπε: - Ωχ! Αν ισχύσει αυτό και σε μένα και πληρωσω όλα τα άλλα, κάηκα! Κάνε την προσευχή σου κ. Παναγόπουλε, ώστε να δικαστώ μόνο για το σημερινό... Καταλάβατε; Εμείς δεν βλέπουμε εκείνες τις αδικίες, που κάναμε άλλοτε. Εκείνα τα γλυτώσαμε και τα καταφέραμε και κοιτάζουμε το σήμερα και λέμε: ''έχω δίκαιο''. Ναι έχεις δίκαιο, αλλά κάποτε άλλοτε είχες άδικο και πληρώνεις εκείνα. Είναι δίκαιος ο Θεός και σε βοηθάει να πληρώσεις λογαριασμούς από εδώ, για να μη βρεθείς χρεωμένος εκεί. Μακάριοι όσοι ξεχρεώσουν εδώ και δεν βρεθούν με εντάλματα συλλήψεως εκεί, στον άλλο κόσμο... Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

ΜΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΜΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 10, ΑΧΑΡΝΑΙ ΤΗΛ. 210 2466057, Α.Π. 63 Ἐν Ἀχαρναῖς τῆ 10/23 Μαρτίου 2008 Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥΣ & ΛΟΙΠΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΣ, ΑΡΩΓΟΥΣ & ΔΙΑΚΟΝΟΥΝΤΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ, ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΝ & ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ ΤΩΝ ΥΦ’ ΗΜΑΣ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ ΜΗΤΡΟΠ. ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ, ΠΡΟΣΚΥΝΗΜ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΘΗΝΙΩΤΙΣΣΗΣ (ΣΟΥΜΕΛΑ) ΑΧΑΡΝΩΝ, ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίω πνευματικά, χαίρετε ἐν Κυρίω. Οἱ Ἐκκλησιαστικοί Ἐπίτροποι, καί λοιποί συνεργάτες, ἀρωγοί καί οἱ διακονοῦντες εἰς τό ἐν γένει ἱεραποστολικόν, κατηχητικόν καί φιλανθρωπικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, πρέπει νά εἶναι ἐνήμεροι καί ἐπί τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, ἐπί τῆς πορείας τοῦ Ἀγῶνος, καί νά μήν παύουν νά μεριμνοῦν καί διά τήν πνευματικήν των ἐποικοδομήν, ἔτσι ὥστε τό ἔργον των νά ἀποβαίνει πρός δόξαν Θεοῦ καί πρός σωτηρίαν των, καί οὐχί πρός κατάκρισιν. Ἡ παράκλησίς μου, πρός ὑμᾶς τούς ἐκλεκτούς καί ἀγαπητούς ἐκκλησιαστικούς Ἐπιτρόπους καί λοιπούς συνεργάτας, ἀρωγούς, καί διακονοῦντας εἰς τό ἱεραποστολικόν, κατηχητικόν καί φιλανθρωπικόν ἔργον τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ προσκυνηματικοῦ Παναγίας Ἀθηνιωτίσσης, τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Ἁγίας Αἰκατερίνης καί τοῦ Μετοχιακοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, καί ἄν θέλετε ἡ πατρική ἐντολή μου, εἶναι νά μελετᾶτε. Πρωτίστως βέβαια νά προσεύχεσθε, κατά τό «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε», ἀλλά καί νά μελετᾶτε καί νά ἐνημερώνεσθε κατά τό «γνώσεσθε τήν ἀλήθεια καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώση ὑμᾶς». Αὐτό ζητῶ ἀπό σᾶς τά πνευματικά ἐν Κυρίω τέκνα, διότι αὐτό σημαίνει καί συμμετοχήν εἰς τόν Ἀγῶνα, σημαίνει ὑπακοήν εἰς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἀντιλαμβάνομαι, ὅμως, τό παράπονόν σας. Ὅτι ἡ ζωή ἔχει γίνει τόσον δύσκολη, ὥστε νά μήν ἔχετε χρόνο νά μελετήσετε. Ναί εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ζωή ἔχει γίνει πολύ δύσκολη. Ἀλλά, πρέπει νά ἀναλογισθοῦμε ὅτι ἔχομεν εἰς τήν διάθεσίν μας νά ἐργαζώμεθα διά τά βιοτικά, ἕξι ὁλοκλήρους ἡμέρας. Ἔχομεν ὅμως καί τήν εὐλογημένην Κυριακήν, ἡ ὁποία εἶναι ἡμέρα τοῦ Κυρίου, δηλαδή πρέπει νά τήν ἀφιερώνουμε εἰς τόν Κύριο. Τοῦτο σημαίνει νά ἐκκλησιαζώμεθα ἀνελλιπῶς πρός ἁγιασμόν μας, νά προσευχώμεθα περισσότερον πρός ἐνίσχυσίν μας, νά μελετῶμεν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ πρός οἰκοδομήν μας καί νά ἐνημερωνώμεθα ἐπί τῶν ὁμολογιακῶν - ἐκκλησιολογικῶν θεμάτων, διά νά τοποθετούμεθα ὀρθοδόξως, ὥστε νά μή εὑρεθῶμεν, εἴτε ἐξ’ ἀγνοίας, εἴτε ἐξ’ ἀμελείας, ἔξω τοῦ Νυμφῶνος, δηλαδή ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, καί κολασθῶμεν. Σήμερα, λοιπόν, Κυριακήν Β΄ Νηστειῶν, παρακαλῶ ὅλους ἐσᾶς, οἱ ὁποῖοι θά λάβετε εἰς τάς χεῖράς σας τήν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΝΟΗΝ» τοῦ Ἰανουαρίου – Φεβρουαρίου 2008, καί ἄλλα ἀγωνιστικά ἔντυπα, νά μή τά περιφρονήσετε. Εἰς αὐτά θά εὕρετε πολύ σημαντικά καί ἐνδιαφέροντα ἱεραποστολικοῦ, κατηχητικοῦ, ἀγωνιστιστικοῦ καί ὁμολογιακοῦ χαρακτῆρος θέματα, ἀπό τά ὁποῖα θά ὠφεληθεῖτε πνευματικῶς καί θά ἐνισχυθῆτε εἰς τόν ὁμολογιακόν ἀγῶνα. Ἀφιερώσατε, σᾶς παρακαλῶ, ὀλίγον χρόνον νά τά μελετήσετε, καί ἄν ἔχετε ἀπορίας ἐρωτᾶτε καί θά σᾶς δοθοῦν ἀπαντήσεις καί θά λυθοῦν αἱ ἀπορίαι σας. Καί νά μή ξεχνᾶτε, ὅτι ο ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ διά τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἰδιαιτέρως ἀπό τήν Μητρόπολίν μας, εἶναι σαφής καί διαχρονικός. Ὄχι μόνον «ταῦτα μελέτα», ἀλλά καί «ἐν τούτοις ἴσθι», (καί νά μελετᾶτε καί νά παραμένουμε σ’ αὐτά πού μαθαίνουμε) καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ Θεός θά μᾶς ἀνταποδώση ἑκατονταπλάσια. Ἀλλά καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁ μέγας πρόμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας, τόν ὁποῖον ἐπίσης ἔχομεν πολιοῦχον μας, μᾶς συνιστᾶ νά εἴμεθα μέ τήν ἀλήθειαν, διότι ἐάν εἴμεθα μέ τήν ἀλήθεια, εἴμεθα μέ τήν Ἐκκλησία, εἴμεθα μέ τόν Χριστό. Μετ’ εὐχῶν καί τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης Ο Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις +Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος ΥΓ. Το παρον εδημοσιευθη το 2008 και επαναδημοσιευεται σημερον 29 Ιουλίου 2024.

ΤΟ ΕΤΟΣ 1973 Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων 16 Οκτωβρίου 2020 · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ. Ἐκδίδεται ἀπό τό Κέντρο Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη, (Διεύθυνσις: Στρογγύλη 194.00 Κορωπί Τ.Θ. 54. Τηλ. 210 60 20 176) Ὑπεύθυνος: Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος ΑΡΙΘΜ. 51 ΙΟΥΝΙΟΣ 2006 Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΠΕΣΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 1973 ΥΠΟ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΙΕΡΕΩΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΑΚΚΑ. Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1973 ΜΕΤΕΒΗ ΕΙΣ ΓΕΝΕΥΗΝ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΥΛΟΓΗΣΕ ΕΓΓΡΑΦΩΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΧΕΙΡΩΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΝ ΤΟΥ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΑΚΚΑ Ὁ Μέγας Φώτιος τά ἐκτός τῆς Μίας, Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς ‘Εκκλησίας συνέδρια ὀνομάζει «Συναγωγάς πονηρευμένων» καί «Συνόδους ἀθετούντων». Ἰδού τί ἀκριβῶς λέγει: «Μία ἐστίν ἡ τοῦ Χριστοῦ Καθολική καί ‘Αποστολική Ἐκκλησία, οὐ πλείους οὐδέ δύο. Συναγωγαί πονηρευομένων εἰσί τά παρά ταύτην συνέδρια καί σύνοδος ἀθετούντων΄ οὕτω φρονοῦμεν οἱ ἀληθινοί χριστιανοί, οὕτω πιστεύομεν, οὕτω κηρύττομεν».(Μεγάλου Φωτίου, Κατά Θεοσπασχιτῶν, ἐπιστολή 284, στίχ. 375, Epistolae et Amphilochia, B. Laoyrdaw et. L. cr. Westerink, σελ. 14, Λειψία 1985. Ἡ παραπομπή εἰς τό βιβλίον: Ἁγιορειτῶν Πατέρων ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ, Ἅγιον Ὄρος 1997, σελ. 115). Αὐτήν ὅμως τήν γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν, τήν ὁποίαν ὁμολογοῦμε καί ἐν τῶ Συμβόλῳ τῆς Πίστεώς μας, ἠθέτησεν πρῶτον τό Πατριαρχεῖον Κων/λεως μέ τήν οἰκουμενιστικήν παναιρετικήν Ἐγκύκλιον τοῦ 1920, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται «πρός τάς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ», ὅπως ἀποκαλεῖ τάς ἁπανταχοῦ αἱρέσεις, ὁ νεοημερολογιτισμός μέ τήν ἐφαρμογήν τῆς Ἐγκυκλίου διά τῆς ἀποδοχῆς τοῦ νέου Παπικοῦ Ἡμερολογίου. Δυστυχῶς σήμερον ἐκτός ἀπό τό Πατριαρχεῖον τῆς Κων/λεως καί τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος καί τάς ἁπανταχοῦ κατ’ ὄνομα Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, τήν ὀρθόδοξον ταύτην διδασκαλίαν, ἀθετοῦν καί ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνῶ ἐτάχθησαν φύλακες τῶν ἱερῶν παραδόσεων, ἐνῶ ἀνεδείχθησαν ὁμολογηταί τῆς Πίστεως καί άγωνισταί κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διά λόγους, τούς ὁποίους γνωρίζει μόνον ὁ Κύριος, ἐξέκλιναν τῆς ὀρθῆς Πίστεως καί κατήντησαν «γνήσιοι» ὁπαδοί καί «διαπρύσιοι» κήρυκες τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἔχει γραφεῖ πολλάκις καί εἶναι γνωστόν εἰς ὅσους παρακολουθοῦν τόν ἀγῶνα ὑπέρ τῆς Ἀληθείας καί τόν ζοῦν ἀπό κοντά, ὅτι ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς, ἀπό τό 1997, ἐνεργῶν προφανῶς κατ’ ἐντολήν ὑπερκειμένων οἰκουμενιστικῶν Κέντρων καί ἐν συνεργασία καί μετά τῶν ἄλλων γνωστῶν πρακτόρων τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν ἀπό μέσα, ΕΠΕΧΕΙΡΗΣΕΝ, μέ μίαν ἀνώνυμον ἐπιστολήν του, τήν ὁποίαν εἰς τήν συνέχειαν ἐκυκλοφόρησεν ἐπωνύμως, ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΗ εἰς τούς Ὀρθοδόξως ἐπί τοῦ θέματος τῆς λεγομένης χειροθεσίας φρονοῦντας καί ὁμολογοῦντας Ἀρχιερεῖς, τήν θεωρίαν τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καθ’ ἥν μετά τό 1971, ἤτοι μετά τήν ἕνωσιν μετά τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐν Ἑλλάδι, δέν τήν ἐκφράζουν μόνον οἱ λεγόμενοι «Ματθαιϊκοί», ἀλλά καί οἱ λεγόμενοι «Φλωρινικοί». Διά τοῦτο εἰς τήν ἐν λόγῳ ἀνώνυμον ἐπιστολήν του, ἐπικαλούμενος τήν λεγομένην χειροθεσίαν τοῦ 1971 καί τήν ἕνωσιν μέ τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, θέτει τό ἐρώτημα: «Ποία διαφορά ὑπάρχει σήμερον μεταξύ τῶν Ματθαιϊκῶν καί τῶν Φλωρινικῶν εἰς τό θέμα τῶν χειροτονιῶν;». Ἡ ἀνώνυμος αὕτη ἐπιστολή τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, ἐκυκλοφόρησεν εἰς τά πλαίσια τῶν σημερινῶν στόχων τοῦ νεοημερολογιτικοῦ καί παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἤτοι τῆς ἑπιδιωκομένης ἑνώσεως ὅλων Παλαιοημερολογιτῶν βάσει τῆς δῆθεν «κοινῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς» καί «πέραν ἀπό Ἐκκλησιολογίες καί Ἀποστολικές Διαδοχές», καί τῆς ὑπαγωγῆς των ὡς δεκατριμεριτῶν εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ἔστω καί μέ τήν ἔννοιαν τῆς «συνυπάρξεως» κατά τά οἰκουμενιστικά πρότυπα τῆς Παναιρετικῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920. Ἡ ἐπιστολή αὕτη ἐν τέλει ἀπετέλει «μοχλόν πιέσεως» πρός τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν, ὥστε νά «ἀναγκασθῆ» νά δηλώση ἐπισήμως καί νά ἐπισημοποιήση τήν προδοσίαν, τήν ὀποίαν ὑπέγραψε μυστικῶς καί ἀνεπισήμως, ἰδία χειρί, ἐν ἔτει 1973, εἰς Γενεύην τῆς Ἑλβετίας. Τί εἶναι αὐτή ἡ προδοσία τοῦ 1973; Εἶναι ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου ἀποδοχή τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ. Παρατίθενται τρία πολύ σημαντικά ντοκουμέντα, ἐκ τῶν ὀποίων καταφαίνεται ὅτι εἰς τήν προσπάθειαν νά περάση εἰς τήν Ἐκκλησίαν ὁ παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός (ἤτοι ἡ πλήρης ἐξάρτησις ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς καί ἡ συνύπαρξις «Φλωρινικῶν» καί «Ματθαιικῶν» ὡς δύο κλάδων τῆς Μιᾶς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας) ἐπρωτοτάστησεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας, καί ἄλλοι Ἀρχιερεῖς, προδώσαντες ἐν ἔτει 1973 μυστικῶς τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν των καί τήν γνησίαν καί ἀνόθευτον Ἀποστολικήν των Διαδοχήν. Ἐξ’ αὐτῶν καταφαίνεται διατί ἀπό τό 1998 ἕως τό 2003 -2005 ἠρνήθη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας νά ἀντιμετωπίση ὁμολογιακῶς τάς ἐκδηλώσεις τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, (Δηλώσεις Φλωρινικῶν, Σακκᾶ, Ἀπαλλακτικά Βουλεύματα κλπ.), διατί τἀ μυστικά των βλάσφημα περί χειροθεσίας φρονήματα τά ΑΠΕΚΑΛΥΨΑΝ μόλις τό 2003, καί διατί ἔφθασαν μέχρι καί τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν τῆς παραιτήσεως. Δηλαδή, ἡ προδοσία ἡ ὁποία ἔγινε ἐν κρυπτῶ τό 1973, τά τελευταῖα ἔτη (ἀπό τό 1997 καί ἐν συνεχείᾳ) κηρύσσεται ἐπισήμως, ἤτοι «γυμνῆ τῆ κεφαλῆ». Ἀλλά διά νά κατανοήσωμεν καλύτερον τήν προδοσίαν τοῦ 1973 εἰς τήν Γενεύην τῆς Ἑλβετίας, ἤτοι διά νά ἐννοήσωμεν τί ὑπέγραψεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας τήν 12.11.1973, μεταβάς εἰς Γενεύην τῆς Ἑλβετίας, παραθέτομεν ἕν ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἀπό 17.7.1973 ἐπιστολήν τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ πρός τόν τότε ἱερομόναχον Καλλίνικον Σαραντόπουλον, εἰς τόν ὁποῖον περιγράφει τήν «Ὁμολογίαν» τῆς τότε ὑπ’ αὐτοῦ ἱδρυθείσης «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος τῶν ΓΟΧ., Ἡ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ», ἤτοι περιγράφει τόν παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν του, ὑπεραμύνεται αὐτοῦ, καί τόν προπαγανδίζει. Γράφει λοιπόν ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς: «... ’Εφ’ ὅσον ἡ ἀδελφότης διατείνεται ὅτι ἑδράζεται ἐπί καθαρῶς πνευματικῆς βάσεως ὀφείλει ν’ ἀποδεχθεῖ τάς ἀναγνωρίσεις τοῦ 1969 καί 1971, (σ.σ. ἐννοεῖ τήν ἐν ἔτει 1969 ἀναγνώρισιν ὑπό τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς τῶν Φλωρινικῶν καί τήν ἔτει 1971 «χειροθεσίαν» ἐπί τῶν Ματθαιϊκῶν Ἐπισκόπων Κορινθίας Καλλίστου καί Κιτίου Ἐπιφανίου)ἀπό θέσεως καθαρά Ὁμολογίας πίστεως καί οὐχί ἀπό θέσεως ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως... Ἡ ἡμετέρα ἀδελφότης τυγχάνει προσωρινοῦ χαρακτῆρος πρός ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐν Διασπορᾶ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΩΝ γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἕνεκα τῆς ἐπικρατήσεως συγχύσεως καί χαλεπότητος τῶν καιρῶν, μέχρι συγκλήσεως πανορθοδόξου Συνόδου τῶν Γ.Ο.Χ., ἥτις καί ἤθελεν ἐκδώσει ἰδίαν ἐπίσημον Ὁμολογίαν Πίστεως ... Διά τόν λόγον δέ αὐτόν εἰς τήν ἡμετέραν Ὁμολογίαν Πίστεως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ. .... Τό 1969 ὁ ἱερός ἡμῶν Προκαθήμενος διά τῆς δημοσιευθείσης πράξεώς του, ἀνεγνώρισε ἐμπράκτως καί οὐχί ψιλῶ ρήματι καί ἀφορολογήτω μόνον, τήν ὕπαρξιν εἰς τόν χῶρον τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας Καινοῦ Θυσιαστηρίου, Καινῆς Ἐκκλησίας ... Ἄσχετον, λοιπόν, ἐάν τινές ήθέλησαν νά ἀποδώσουν εἰς τήν πρᾶξιν τοῦ 1969 παραταξιακόν χαρακτῆρα (ὅνπερ οὔτε κἄν διενοήθη ποτέ ὁ Μητροπολίτης ἡμῶν Κος Φιλάρετος) ὀφείλει ἡ πράξις αὕτη νά γίνη ἀποδεκτή ἀπό ἀμφοτέρας τάς παρατάξεις, ὡς ΕΜΠΡΑΚΤΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, ὡς καταδίκη τῶν κακοδόξων καινοτόμων καί ἀποβολή τῶν Ἱερωνυμικῶν, τῶν Μεταξακιανιστῶν, τῶν Ἀθηναγοριανῶν καί λοιπῶν κακοδόξων καί αἱρετικῶν. Θά ἦτο βλάβη τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. ἀνά τόν κόσμον, ἐάν ἀποδοθῆ εἰς τήν πρᾶξιν τοῦ 1969 παραταξιακός χαρακτήρ καί παρερμηνεία τῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἁγίας ἡμῶν Συνόδου. Ἡ ἐν ἔτει 1971 ἀναγνώρισις ἀποτελεῖ δεύτερον σταθμόν καί ἐπισφράγισιν τῆς πρώτης πράξεως καί ἐμμονήν εἰς τό ἔμπρακτον τῆς Ὁμολογίας. Οὐχί δύο Ἐκκλησίας ἀνεγνώρισεν ὁ ἱερός ἡμῶν Προκαθήμενος, ἀλλά τήν γνησίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν ἐπανειλημμένως ἀναγνωρίζει, οὐχί δικέφαλον τέρας τόν Χριστόν βλασφημῶν, ἀλλά μέ δύο μαρτυρίας τήν μίαν καταγγέλλων πραγματικότητα, καί διττῶς ἀποσκορακίζων τούς καινοτόμους τοῦ σώματος τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας.... ‘Εξυπακούεται ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά συνυπάρχουν ἀτελευτήτως δύο ἱεραρχίαι εἰς τόν χῶρον τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, αὐτά ὅμως εἶναι ζητήματα ἅτινα ἀναφέρονται εἰς τήν Ἱεραρχίαν καί δέν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἀδελφότητος νά ἀσχοληθῆ. Διό καί εἰς τήν Διασποράν ὅταν μᾶς ἐρωτοῦν νά τούς ἐξηγήσωμεν τήν διαφοράν μεταξύ «Αὐξεντιανῶν» καί «Ματθαιϊκῶν» τούς παροτρύνομεν νά ἡσυχάζουν καί νά σέβωνται τούς ΓΟΧ ἅπαντας, διότι ἄνευ τῶν ἀγώνων τῶν Γ.Ο.Χ. τά πράγματα θά ἦσαν διαφορετικά σήμερον, πλήν τά διοικητικά δέν ἀνήκει εἰς ἡμᾶς νά ἀποφανθῶμεν.... Ἡ ἡμετέρα Ὁμολογία πίστεως προσυπεγράφη ἐκ μέρους Ἀρχιερέων, Ἱερῶν Μονῶν καί Κοινοτήτων, δέν ἔχομεν τό δικαίωμα νά ἐπιφέρωμεν ἀλλοιώσεις ἐπ’ αὐτῶν ἐν συνεχεία μεμονωμένων ὑποδείξεων, πρό τῆς κρίσεως ταύτης ὑπό μείζονος Συνόδου. Ὅθεν λοιπόν παρακαλοῦμεν νά μᾶς ἐνισχύσητε ἠθικῶς διά τῆς εὐλογίας τοῦ Μακαριωτάτου κ.κ. Ἀνδρέου καί νά μᾶς ὑπερασπίσετε κατά τῶν ἀντικειμένων, καί πιεζόντων ἡμᾶς εἰς ἄμβλυνσιν τῆς ὁμολογίας μας...Ἐάν ὁ Μακαριώτατος Κος Κος Ἀνδρέας, ἐπιθυμεῖ, δυνάμεθα ν’ ἀποστείλωμεν ἔγγραφον βεβαίωσιν ἐν ἧ νά δηλοῦμεν ὅτι τήν ἀναγνώρισιν τοῦ 1969 ἀντιλαμβανόμεθα «ὁμολογιακῶς» έν εὐρείᾳ ἐννοίᾳ καί οὐχί παραταξιακῶς, ἤ ἐν στενῆ ἐννοία κατά τήν ἐκκλησιαστικήν διοίκησιν...». Ἄς ἴδωμεν τώρα αὐτουσίαν καί τήν ἀπό 29.7.1973 ἀπάντησιν - ἐπιστολήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου πρός τόν πρεσβύτερον Βασίλειον Σακκᾶν, διά τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζει ἐπισήμως τήν ἀνωτέρω «Ὁμολογίαν Πίστεως» τῆς ἐν Γενεύη «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος Η ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ», ὅπως αὕτη περιγράφεται εἰς τό Καταστατικόν αύτῆς καί τῆς ὁποίας δύο βασικαί θέσεις, ἐπαναλαμβάνομεν, εἶναι ἡ μή καταδίκη τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἱκουμενισμοῦ, μέχρι συγκλήσεως πανορθοδόξου Συνόδου, ἁπλῶς ὁ διαχωρισμός εὐθυνῶν, καί δεύτερον ἡ ἀναγνώρισις καί τῶν Φλωρινικῶν καί τῶν Ματθαιϊκῶν εἰς τόν Ἑλλαδικόν χῶρον, ὡς ἀπόδειξις Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας τῶν Ρώσων. Ἰδού λοιπόν τί γράφει ἀπαντῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας πρός τόν τότε Πρεσβύτερον τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας κ. Βασίλειον Σακκᾶν: «Πρός τόν πατέρα Βασίλειον Σακκᾶν «Διεθνής ‘Αδελφότης τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἐν Γενεύη, Ἡ Παραδοθεῖσα Πίστις». ‘Αγαπητέ μοι πάτερ Βασίλειε, εὔχομαι ὁ Κύριός μας καί Θεός νά σᾶς προστατεύη εἰς τήν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων τῆς Διεθνοῦς ‘Αδελφότητος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν «Η Παραδοθεῖσα Πίστις», καί νά σᾶς φυλάττη διά τῆς Χάριτός Του ἀπό πάντα ὁρατόν καί ἀόρατον κίνδυνον, ὥστε νά ἐργάζεσθε ἐπιτυχῶς πρός δόξαν Του καθοδηγοῦντες τάς ψυχάς καί κατηχοῦντες αὐτάς εἰς τήν ἀληθινήν καί ἀκαινοτόμητον πίστιν, μέ ταπείνωσιν, ὑπακοήν, ἀνιδιοτέλειαν, ἀγάπην καί φόβον Θεοῦ. Νά ἔχετε καί τήν ἰδικήν μου εὐλογίαν καί νά σᾶς φωτίζη ὁ Παράκλητος εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τοῦ Προστάτου σου Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, τοῦ προστάτου τῆς Ἀδελφότητος Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ καί πάντων τῶν Ἁγίων Ἀμήν. Μέ ἀγάπην Χριστοῦ. ΑΝΔΡΕΑΣ ‘Αρχιεπίσκοπος τῶν Γ.Ο.Χ. ‘Αθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος. (τίθεται ὑπογραφή)», καί Δέν ἔφθανεν ὅμως αὐτή ἡ ἐπιστολή – εὐλογία, ἔπρεπε νά μεταβῆ καί εἰς τήν Γενεύην, νά λάβη αὐτοπροσώπως μέρος καί εἰς τἠν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς Διεθνοῦς Ἀδελφότητος «Η ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ», νά ἐγκρίνη καί νά ὑπογράψη καί ἰδία χειρί τό Καταστατικόν – Ὁμολογίαν τῆς Διεθνοῦς αὐτῆς οἰκουμενιστικῆς Ἀδελφότητος, νά ἐγκρίνη τήν ἐκλεγεῖσαν Ἐπιτροπήν, καί νά ἀναθέση εἰς τόν Πρεσβύτερον Βασίλειον Σακκᾶν τό ἔργον τῆς προωθήσεως «Διεθνῶς» τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Αὐτό ἀκριβῶς ἀποδεικνύει τό ἀπό 12.11.1973 ἔγγραφον τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, τό ὁποῖον ὑπογράφει ἐν Γενεύῃ Ἐλβετίας. Ἰδού τί ὑπογράφει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας μετά τήν συμμετοχήν του εἰς τήν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς ἐν λόγῳ «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος»: «Γενεύη τῆ Λ Ὀκτωβρίου (12.11.1973). Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ζηνοβίου καί Ζηνοβίας. Πρός τήν Διεθνήν Ἀδελφότητα τῶν Γνησίων ‘Ορθοδόξων Χριστιανῶν «Η ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ» ἐν Γενεύη Ἑλβετίας. Ὁ ὑπογεγραμμένος ἐλέῳ Θεοῦ, ΑΝΔΡΕΑΣ, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ΕΠΕΥΛΟΓΟΥΜΕΝ τήν σημερινήν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς Ἀδελφότητος, τό ψηφισθέν Καταστατικόν τῆς διοικήσεως αὐτῆς τήν ἐκλεγεῖσαν Ἐπιτροπήν ἀποτελουμένην ἐκ τῶν α) Τοῦ Κου Φραγκίσκου – Παύλου Μανιέν, ὡς Προέδρου β) Τῆς πρεσβυτέρας Μιχαηλίας Σακκᾶ, ὡς Γραμματέως, γ) Τοῦ Κου Ἰωάννου – Παύλου Ντυμπισιών, ὡς Ταμίου δ) Τῆς Κας Σταυροῦλας Φίστερ, ὡς Διοικητικοῦ Συμβούλου, καθώς καί τῶν α) Ἱερομονάχου ‘Οσίου, ὡς Πνευματικοῦ Συμβούλου β) Πρεσβυτέρου Βασιλείου Σακκᾶ ὡς Συντονιστοῦ καί προσωρινοῦ Ἐπιτηρητοῦ, ὅπως ἅπαντες οἱ προαναφερθέντες ἀκωλύτως, καί μέ φόβον Θεοῦ, ἀσκῶσι τά καθήκοντά των διά τήν πνευματικήν καί ὑλικήν πρόοδον τῆς Ἀδελφότητος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ‘Αθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος ΑΝΔΡΕΑΣ. Τίθεται ὑπογραφή» Αὐτά τά κείμενα – ντοκουμέντα τά εὕρομεν εἰς τό Ἀρχεῖόν τῆς Μητροπόλεως.[1]. Καί ἐξ’ αὐτῶν τῶν κειμένων διεπιστώσαμεν καί διεβεβαιώθημεν ὅτι ἡ μετά τό 1997 προσπάθεια τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ νά ἐπιβάλη τόν Παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δέν εἶναι σημερινή. Δέν προέκυψεν τό 1997 ὡς κεραυνός ἐν αἰθρία, ἀλλά ἐξεκίνησεν εὐθύς μετά τό 1971, μέ τήν εὐλογίαν μάλιστα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, καί προηγουμένως τοῦ Κιτίου Ἐπιφανίου, τοῦ Κορινθίας Καλλίστου, καί δέν γνωρίζομεν καί ποίου ἄλλου Ἀρχιερέως. Τοῦτο, ἀγαπητοί ἀδελφοί, εἶναι φοβερόν καί ἀκουόμενον. Τό φοβερόν ἐν προκειμένω εἶναι ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτή τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ νά ἐπιβάλη τόν παλαιοημερολογιτικόν του Οἰκουμενισμόν, ἔσχεν τήν συγκατάθεσιν καί τήν «εὐλογίαν» καί τήν ὁμόφωνον γνώμην τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, ὁ ὁποῖος ἀπό τό 1973, ἴσως καί παλαιότερον, τόν ἐπευλόγησεν, τόν ἐστήριξεν, καί τόν ἐτροφοδότησεν, μεταβαίνων μάλιστα πρός τοῦτο καί εἰς Γενεύην, ὅπου ὁ Βασίλειος Σακκᾶς, Πρεσβύτερος τότε τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς ἵδρυσε «Διεθνῆ Ἀδελφότητα τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν», κάτι δηλαδή παράλληλον πρός τό «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν» τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ καί Παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Αὕτη (ἡ «Διεθνής ἀδελφότης»), ἐνῶ παρουσιάζετο ὡς Όρθόδοξος, ἀπό τό ἴδιον τό Καταστατικόν της (τό ὁποῖον ἐπίσης ἔχομεν εἰς χεῖράς μας) καί ἀπό τήν Ὁμολογίαν (τήν ὁποίαν ὑπέγραψαν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καί 4-5 Ἀρχιερεῖς), ἦτο ἕν οἰκουμενιστικόν (παλαιοημερολογιτικόν) κατασκεύασμα, μέ σκοπόν νά προπαγανδίση διεθνῶς τόν Παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν. Τό θεωρητικόν καί θεολογικόν ὑπόβαθρον τῆς «Διεθνοῦς αὐτῆς Ἀδελφότητος», ὅπως προκύπτει ἀπό τό Καταστατικόν καί ἀπό τά δημοσιευθέντα κείμενα τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, εἶναι ὁ Παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμός. Βασικαί θέσεις τοῦ Καταστατικοῦ - Ὁμολογίας εἶναι: α) Ἡ μή καταδίκη τῆς Νεοημερολογιτικῆς καινοτομίας, ἁπλῶς ἡ διαχώρισις τῶν εὐθυνῶν, μέχρι συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου, καί β) Ἡ κατά τό ἔτος 1969 καί 1971 ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΣ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν τῆς Ἑλλάδος (Φλωρινικῶν καί Ματθαιϊκῶν) δύο κλάδων ἑνός καί τοῦ αὐτοῦ σώματος, ἤτοι τῆς Μιᾶς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας εἶναι ἐνέργεια Ὁμολογιακή ἐκ μέρους τῶν Ρώσων. Αὐτήν τήν Ὁμολογίαν ἐνέκρινεν, ἐπευλόγησεν καί ὑπέγραψεν ἰδία χειρί ὁ τότε Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. ‘Ανδρέας, μεταβαίνων μάλιστα μυστικά καί εἰς τήν Γενεύην. Ἔτσι ἐνεργοῦν πάντοτε τά ξένα Κέντρα, μυστικά, ἀθόρυβα καί ἀποτελεσματικά ... Ἀναλογίζομαι εἰς πόσα παρόμοια ἔγγραφα ἔχει βάλει τήν ὑπογραφήν του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας, καί παλαιότερον καί κατά τήν τελευταίαν 8ετίαν, ἐκτός ἀπό αὐτά, τά ὁποῖα ἦλθον εἰς τό φῶς τῆς δημοσιότητος, καί τά ὁποῖα ἀσφαλῶς θά χρησιμοποιήσουν εἰς τήν συνέχειαν οἱ γνωστοί πράκτορες τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ, διά νά τόν παρουσιάσουν ὡς συνειδητόν θιασώτην τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος βεβαίως κατ’ αὐτούς εἶναι ἡ ... «γνησία Ὀρθοδοξία». Εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἐνῶ προσεπαθήσαμεν πολλάκις ἐπί σειράν ἐτῶν καί μέχρι τέλους νά βοηθήσωμεν τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν, νά ἀντιμετωπίση ὁμολογιακῶς τήν ἀπό τοῦ 1998 νέαν ληστρικήν ἐπίθεσιν τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους κατά τῆς Ἐκκλησίας, οὗτος «οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι», διότι ἦτο ἀπό ἐτῶν ἠχμαλωτισμένος εἰς τήν «Βαβυλώνειον αἰχμαλωσίαν» τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ, ὁ ὁποῖος προεξετάθη καί εἰς τούς Τσακίρογλου καί τόν Κάτσουρα καί δι’ αὐτῶν καί εἰς ἄλλους πολλούς. Εἶναι λυπηρόν, διότι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας ἐπῆρεν μαζί του καί αὐτήν τήν προδοσίαν (τοῦ 1973), τήν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἐκράτησε μυστικήν, ἐνῶ ἐπισήμως καί μέ δημόσια ἔγγραφα καί διά λογαριασμόν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐπί τῶν ἰδίων θεμάτων ἀπήντα μέχρι τό 1997 κατά πάντα ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ καί ΠΕΠΑΡΡΗΣΙΑΣΜΕΝΑ. Εἶναι λυπηρόν ὅτι καί ὁ τότε Πειραιῶς Νικόλαος, ἐπρόδωσεν, τό ἔτος 1974, καί ἐκράτησε μυστικήν τήν προδοσίαν του τῆς 28.10.1974, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τήν «πανηγυρικήν ἀποδοχήν» τοῦ βλασφήμου κατά τῆς Ὁμολογίας - Ἐκκλησιολογίας καί τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς ὑπέρ αὐτοῦ ἐκδοθέντος 54/76 ‘Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος. Δέν δυνάμεθα νά μήν μνημονεύσωμεν ἐνταῦθα καί τήν «ΑΠΟΦΑΣΙΝ – ΔΗΛΩΣΙΝ - ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ» (τοῦ 1974) τῶν λαϊκῶν μελῶν τῆς Ἐπισκοπικῆς περιφερείας Πειραιῶς, τήν ὁποίαν ἐδημοσιεύσαμεν εἰς τό «Γνώσεσθε τήν ‘Αλήθειαν», τεῦχος 14ον, Μαίου 2006 εἰς τήν ὁποίαν ἀναφέρεται: «Ἀποκηρὐσσομεν ἀπό τοῦδε πάντα Κληρικόν ... ὅστις ἤθελεν ποτέ λιποψυχήσει καί δεχθῆ ἀντικανονικάς καί παρανόμους ἀποφάσεις τῆς Νεοημερολογιτικῆς Ἱεραρχίας, ἔστω καί ἄν εἶναι μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἤ καί αὐτός οὗτος ὁ ‘Αρχιεπίσκοπος ἡμῶν ἤ καί ὀ Σεβ. ‘Επίσκοπος ἡμῶν κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ, καθώς καί πάντα Κληρικόν, ὅστις ἤθελεν τυχόν ποτέ ἐμφανισθεῖ ὑπό τόν τίτλον τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς δῆθεν Κεφαλή ἡμῶν καί μή συνεχίζων τήν γραμμήν ἥν ἐχάραξεν ὁ ἐν μακαριστοῖς Ἀρχιεπίσκοπος ἡμῶν Κυρός Ματθαῖος, καί πάντα μή ὑπακούοντα εἰς τά κελεύσματα τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου...»; Καί διερωτώμεθα: Μήπως ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου ἐγνώρισε κάτι ἀπό τήν ἐν ἔτει 1973 προδοσίαν τοῦ Ἀρχ/που Ἀνδρέου καί τήν ἐν ἔτει 1974 προδοσίαν τοῦ Πειραιῶς Νικολάου; Υ.Γ. Ἀντί Παραρτήματος παραθέτομεν συνημμένως καί ἐν φωτοτυπία: α) Τήν ἐπιστολήν τοῦ τότε Πρεσβυτέρου Βασιλείου Σακκᾶ πρός τόν Ἀρχιμ. Καλλίνικον Σαραντόπουλον, εἰς τήν ὁποίαν σημειωθήτω ἀναγράφει ἰδία χειρί ὁ ‘Αρχιεπίσκοπος τήν ἡμερομηνίαν 17 Ἰουλίου 1973, ὅπερ σημαίνει ὅτι ἐνημερώθη ἐπ’ αὐτῆς καί τήν ἐγνώριζεν, β) Τήν ἀπό 27/7/1973 ἰδιόχειρον ἀπάντησιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου πρός τόν Βασίλειον Σακκᾶν καί γ) Τήν ἀπό Λ΄Ὀκτωβρίου (12.11.1973 ἐν Γενεύη ὑπογραφεῖσαν ἄλλην ἐπιστολήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Καί «ὁ νοῶν νοείτω», διατί καί μετά τό 1997 ἔπεσεν εἰς τήν πλεκτάνην τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ καί τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ του Οἰκουμενισμοῦ.Εἰς τήν «ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ» τ. 51, ἡ ὁποία ἐκυκλοφορήθη τόν Ἰούνιο τοῦ 2006, καί τήν ὁποίαν δημοσιεύομεν καί εἰς τήν ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ τῆς ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ πρός ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν, κατεγράφησαν δύο πολύ σημαντικά ντοκουμέντα, τά ὁποῖα ἀφ’ ἐνός ἀποκαλύπτουν τόν κ. Βασίλειο Σακκᾶ, τόν ἀπ’ ἀρχῆς εἰσηγητή τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἰς τό κίνημα τοῦ ὁποίου ἐπαγίδευσε καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀνδρέα (καί ἄλλους Ἀρχιερεῖς) ἤδη ἀπό τό 1973, καί ἀφ’ ἐτέρου ἑρμηνεύουν διατί ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας (καί ἄλλοι Ἀρχιερεῖς) ἀπεδείχθησαν καί κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν, τόσον εὐάλωτοι εἰς τό κίνημα αὐτό τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, τό ὁποῖον, καί πάλιν κατηύθυνε καί κατευθύνει ἐκ τῶν παρασκηνίων ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς, συνεπικουρούμενος καί ὑπό τοῦ κ. Ἀθαν. Σακαρέλλου καί λοιπῶν πρακτόρων τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ εἰς τόν χῶρον τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου. Ὅσοι λοιπόν θέλουν νά ἐνημερωθοῦν ἀς ἴδουν ἀφ’ ἑνός αὐτά τά ντοκουμέντα τά ὁποῖα καταγράφονται εἰς τήν «ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ» Νο 51, καί ἀς ἀναζητήσουν καί τό «ἀνώνυμον» τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, τό ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε περί τό 1997, (ἐν συνδυασμῶ καί μέ ἄλλα σχετικά ντοκουμέντα), καί τό ὁποῖον εἶναι ἡ ἀπαρχή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κρίσεως κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν. Παραθέτομεν τήν ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ Νο 51, ὅπως αὕτη κατεγράφη τόν Ἰούνιο τοῦ 2006.Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1973 ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ [1] Αὐτό τό μικρόν τό ὁποῖον ἠδυνήθημεν νά περισυλλέξωμεν μετά τήν βάρβαρον καί ἐγκληματικήν ἐνέργειαν ὑπό τοῦ παρανόμως καταλαβόντος τήν θέσιν τοῦ Ἀρχιγραμματέως ἱερέως Δημητρίου Τσαρκατζόγλου τῆς κατακρατήσεως τοῦ Ἀρχείου τοῦ Ἀγῶνος, τό ὁποῖον σημειωθήτω μετά πολλοῦ κόπου καί ἐπιμελείας συνελέξαμεν διά νά καταγράψωμεν ἐν καιρῶ τήν ἱστορίαν τοῦ Ἀγῶνος, καί τό ὁποῖον πλέον ὡς σύγχρονοι πράγματι μεσσαιωνισταί καί βάρβαροι ἱεροεξετασταί καί αἱρετικοί γνωσιομάχοι κατέστρεψαν καί τό ἠχρήστευσαν, ἀρνηθέντες νά μᾶς παραδώσουν ἀκόμη καί ἀντίγραφα τῶν προσωπικῶν μας ἐγγράφων) ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ @ ΓΟΕΕ 2007 > churchgoc.narod.ru ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ 14 σχόλια Σχόλια Michail Margos Τα διάβασα όλα με περισσή υπομονή αλλά και μετ' εκπλήξεως καθώς αγνοούσα το περιστατικό της .....Γενεύης.Τι ιστορία είναι πάλι αυτη; Μπορείτε να με διαφωτίσετε; Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι και ένας Αρχιεπίσκοπος των ΓΟΧ στη σφηκοφωλια των σατανιστων ,των Ιησουιτών και των Ιλλουμινάτι στην Ελβετία και δη στη Γενεύη;.Απο εκεί δεν ξεκίνησε την εκστρατεία του ο παγκοσμιος κομμουνισμός και ο Λένιν με τον χρυσο των Ρότσιλντ ; Εκεί δεν ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα συσσωρευμένα όλα τα παγκόσμια αποθέματα χρυσού; τι δουλειά είχαν αυτοί οι "Σακκάς" και " Σακαρελλος" με τα καθέκαστα των ΓΟΧ παγκοσμίως και γιατί έπρεπε και οι Ρώσοι της διασποράς να πάνε και να φωλιάσουν κι αυτοί στη σφηκοφωλια των πρωτοκόλλων των σοφών της Σιων; Κατι δεν κολλάει σε όλη αυτή την ιστορία .Μας έχετε μπερδέψει .Ίσως μάλιστα και οι πάντα καλοκάγαθοι Αρχιεπίσκοποι να έχει υπαρξει θύμα μιας πρωτοφανούς διεθνούς εξαπάτησης πράγμα διόλου απίθανο καθώς οι συμπτώσεις που συσσωρεύονται είναι πολλές .... · Απάντηση · 5 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Αυτό το γεγονος κατηγγειλα ενωπιον της Συνοδου εν ετει 1998, αγαπητε Μιχαηλ, οταν το παρασυνοδικο κατεστημένο επιεζε τον Αρχιεπίσκοπο Ανδρέα να δεχθεί την ενωσιν μετα των Φλωριναιων βασει της ληστρικης ενωσεως της Εξαρχιας μετα των κακοδοξων Ρωσων της Διασπορας, και της επι δηθεν σχισματικων χειροθεσιας των δυο Επισκόπων που πήγαν στην Αμερική.... Αυτη ήταν κατα βαθος και η αιτία που παραιτήθηκα απο τον διάλογο μετα των Φλωρινικων, οποτε άρχισε ενας ανελέητος διωγμος εναντίον μου με αποκορύφωμα την ψευδοαργια μου του 2005, την ψευδοκαθαιρεσιν μου του 2007, και τον ψευδοαφορισμον μου του 2009, διωγμος ο οποίος συνεχίζεται και σημερον με τα πολιτικα δικαστηρια ενωπιον των οποιων κατεθεσαν οι του Στεφανου, αυτας τας αχαρακτηριστους ψευδοαποφασεις .. 2 · Απάντηση · 4 ώρ. · Τροποποιήθηκε Michail Margos ....Aν πράγματι ισχυουν όλα αυτά ,τότε προκύπτουν πολλές εξηγήσεις για τη στάση της δια Χριστόν Σαλης Ταρσους τοσα χρόνια μέχρι τη δεκαετια του '80 που κρατούσε τις ισορροπίες καθως πολλοί (έως όλοι) μάλλον έχουνε πέσει θύματα πρωτοφανούς για τα εκκλησιαστικά δεδομένα σκευωρίας (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) όχι πάντως κακοπροαίρετα και όχι μετ' επιγνωσεως .....Θεωρώ όμως στο σημείο αυτό ακρως απαραίτητες τις κατάλληλες αποδείξεις ,ώστε να επισημοποιηθει η σκευωρία και να βγουν όλα στο φως,αλλά για να υπαρξουν τέτοιες θα πρέπει κι εσείς να βάλετε τον εαυτό σας στη βάσανο της προσωπικής έρευνας (μακραν και εκτός των εγγύς συνεργατών σας που σας αποπροσανατολίζουν,όχι κακοπροαιρετα ) και να ψάξετε όπως σας έχω προειπει την Βαβυλωνια αίρεση την ιλλουμινατι Ντονμεδων που ειδικεύονται στην τέχνη του χαμαιλέοντα της λούφας και παραλλαγής .Αν δεν μπειτε σε αυτή τη βάσανο θα συνεχίσετε να χορηγείται ασπιρίνες για τον καρκίνο στους εαυτούς σας 1 · Απάντηση · 4 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Αν θελετε ενημερωστε με ποιους εννοειτε "μακράν και εγγύς συνεργατες μου". 1 · Απάντηση · 4 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Και επίσης ενημερώστε με αν θελετε και για την στάση της οσιας Ταρσως δια Χριστον σαλης τα τελευταία χρόνια. 1 · Απάντηση · 4 ώρ. · Τροποποιήθηκε Michail Margos Εσυς τους ξερετε καλύτερα .Εγώ το μονον που έχω π.χ.ακουστα είναι για κάποιον "Ρουμάνο" και για κάποιον άλλον άριστο στην τέχνη του διαδικτύου ......τίποτε αλλο · Απάντηση · 4 ώρ. Michail Margos Ως προς την Ταρσω.....δεν θα ήθελα από εδώ ......υπάρχει σοβαρός λογος · Απάντηση · 4 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Την Ταρσω στα όρια της Μητροπόλεως μου την τιμω απο δεκαετίας ως οσια. 1 · Απάντηση · 4 ώρ. Michail Margos Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων ενδεχομένως να ήταν κάπως πιο μεγαλειώδης ο ρόλος της.....το ερευνω.....αλλά δεν θα πω τίποτα πρώτου καταλήξω σε αποδεδειγμένες λογικές εξηγήσεις · Απάντηση · 4 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Michail Margos Ελπίζω να γινης ενας καλος συνεργατης... 2 · Απάντηση · 3 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Όσον αφορά "τους εγγυς και μακράν συνεργατες μου" γνώριζε ότι κανενα συνεργάτη δεν εχω ουτε εγγύς, ουτε μακράν... Όποιος θέλει να συνεργασθεί μαζί μου είναι ευπρόσδεκτος. αρκεί να υπαρχει ειλικρίνεια. 2 · Απάντηση · 4 ώρ. · Τροποποιήθηκε Michail Margos ο Σεβ.Ταρασιος του οποίου η τελευταια καταδικαστική υπογραφή εναντίον σας "έπεσε" τελευταια και αμέσως μετά έπεσε και στη χώρα στην καραντίνα του ψευδοκορωνοιου (έγινε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και όσο κι αν προσπάθησα να τον αποτρέψω για αυτή ήταν ανένδοτος ), προ 10ετιας εξέφρασε παράπονα α)για κάποιον Ρουμάνο ,β)για την υπεξαίρεση του αρχείου της Συνόδου εκ μέρους σας γ) για την διεκδίκηση εκ μέρους σας της διαχείρισης του ΙΦΣΚΑΕ.Δεν με αφορούν τα παραπάνω αλλά τα λέω για εσάς καθώς όλοι αυτοί μέσα στον πανικό τους και στην αγραμματοσύνη τους πάνε και απευθύνονται σε καταξιωμένους δικηγόρους -αλεπουδες που είναι ομως και του Πανεπιστημιακου κατεστημένου που όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό · Απάντηση · 3 ώρ. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Η επικοινωνία μας έχει ενδιαφέρον. Πολυ χαίρομαι. Ο Κύριος να μας καθοδηγει όλους εις τα αγαθά και ευαρεστα.

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΠΟΡΙΑΝ Η ΟΠΟΙΑ ΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΤΟΥ 2005

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΠΟΡΙΑΝ (Η ΟΠΟΙΑ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ 2005) Εἰς τήν ἀπορίαν τινων, μήπως ἔπρεπε νά κάμω «ὑπακοήν» εἰς τήν «Σύνοδον» ὥστε νά μή μείνω «μόνος», ἀπαντῶ λίαν συντόμως. Ὄχι δέν ἔπρεπε νά κάμω «ὑπακοήν» εἰς μίαν ψευδοσύνοδον σχισματοαιρετικῶν ψευδεπισκόπων, ὅπως τήν κατήντησαν διά τῶν ὀργάνων των τά σκοτεινά Κέντρα τοῦ παποοικουμενισμοῦ, διότι τότε θά ἐπρόδιδα τήν Ὁμολογίαν μου, θά ἐπρόδιδα τόν Χριστόν. Ὤφειλον νά κάμω ὑπακοήν εἰς τήν ΟΝΤΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗΝ ΑΓΙΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἀπό τἠν ὁποίαν ἐξῆλθον οἱ Νικολαίται, διότι κατά τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου μας «οὐ δυνάμεθα δυσίν κυρίοις δουλεύειν». Σύνοδος δέν εἶναι κάθε συνάθροισις Ἐπισκόπων, «κἄν πολλοί ὦσιν». Κατά τόν ἅγιον Θεόδωρον τόν Στουδίτην: «Συνόδους τοίνυν, ... οὐ τό ἀπλῶς συνάγεσθαι Ἱεράρχας τε καί Ἱερεῖς, κἄν πολλοί ὦσιν.... ἀλλά τό ἐν ὀνόματι Κυρίου, ἐν τῆ εἰρήνη καί φυλακῆ τῶν Κανόνων.». Ἀλλά καί τό γεγονός ὅτι ἔμεινα «μόνος» δέν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι δέν βαδίζω σωστά, ἀλλά μᾶλλον ἔνδειξιν γνησιότητος, ὅταν μάλιστα συνδυάζεται μέ τήν ὑπακοήν εἰς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ: «Κρείσσων γάρ εἶς ποιῶν τό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἤ μύριοι παραβαίνοντες». Ἄλλωστε «ἐξῆλθον ἐκ μέσου αὐτῶν», διότι αὐτοί προηγουμένως ἐξῆλθον τῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί «κεῖνται πτώματα ἐξαίσια». Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἔχει «ἰδίαν πεῖραν» τί σημαίνει νά μείνης μόνος καί διωκόμενος διά τήν καλήν Ὁμολογίαν τῆς Πίστεως, ὅταν οἱ ἄλλοι πίπτουν, αὐθαιρετοῦν, βλασφημοῦν, παρανομοῦν, αὐθαδιάζουν καί κάμνουν τά «ἄνω κάτω». Διά τοῦτο καί ὁμιλεῖ αὐθεντικῶς. Ὁ δέ ψευδαρχιεπίσκοπος Νικόλαος καί ἡ Σύνοδός του, κατά τήν διδασκαλίαν τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου δέν εἶναι Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά «Συναγωγή πονηρευομένων». Εἶναι μία «ἀσεβής συμμορία» κατά τήν διατύπωσιν τῆς Ὑμνολογίας. Εἶναι ἀσεβεῖς πρός τήν Ἐκκλησίαν, διότι τά δέκα τελευταῖα ἔτη συστηματικά κατέλυσαν τήν Κανονικήν τάξιν, παραθεώρησαν καί κατεπάτησαν τόν Συνοδικόν θεσμόν, αὐθαιρέτησαν εἰς ὅλους τούς τομεῖς, ἐνέμειναν ἀμετανοήτως εἰς τά αἱρετικά φρονήματα τοῦ Νικολάου, τά ὁποῖα ἔγιναν καί ἰδικά των, ἐβλασφήμησαν κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας καί τῆς γνησίας καί ἀνοθεύτου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, καί ἐν τέλει ἐδίωξαν τόν Χριστό ἀπό κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας καί εἰς τήν θέσιν Του ἐτοποθέτησαν αὐτόν τόν ΑΛΑΖΟΝΑ καί ΒΛΑΣΦΗΜΟΝ καί ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ. Ἐπισφράγισις ὅλων τούτων καί ἀποκορύφωσις τοῦ δράματος τῆς ὑποκρισίας καί τῆς ἀνοησίας των, ἡ τελευταία Ἐγκύκλιός των, μέ τήν ὁποίαν «κατεδίκασαν» τήν οὐδέποτε γενομένην δεκτήν ὑπό τῆς Συνόδου καί ἀνυπόστατον διά τήν Ἐκκλησίαν χειροθεσίαν τοῦ 1971, προκειμένου νά τήν ὑποστασιάσουν δι’ ἑαυτούς καί ἐπ’ αὐτῆς τῆς βάσεως νά προχωρήσουν εἰς τήν ἕνωσιν μετά τῶν Φλωρινικῶν καί τήν ὑπαγωγήν των εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ὡς δεκατριμεριτῶν παλαιοημερολογιτῶν. Και τοῦτο διά να συμβάλλουν εἰς τήν ὁλοκλήρωσιν τῆς Χριστοδουλείου «λύσεως τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ». Διά νά φθάσουν, ὅμως, ἐκεῖ ἐχρειάσθη δεκαετής «ἀγών» αὐθαιρεσιῶν, ψεύδους, ἀλαζονικῆς συμπεριφορᾶς, προδοσίας κλπ. Ὅποιος θά εἶχε τήν δυνατότητα νά παρακολουθήση ἀπό κοντά, τήν λειτουργία τῆς Συνόδου, τά δέκα τελευταῖα ἔτη, θά διηρωτᾶτο: «Μήπως εὑρίσκομαι εἰς τό Βατικανόν;», «Μήπως ἔχομεν πάπαν καί εἰς τήν Ἑλλάδα;». Καί ἀσφαλῶς θά ἀπαγοητεύετο. Διότι τοιαύτην ἀλαζονείαν καί αὐθαιρεσίαν, οἵαν ἐπέδειξαν οὗτοι, καί τοιοῦτον «ζῆλον» εἰς τό νά «μεταστοιχειώσουν» καί ἀλλοιώσουν τά πάντα, καί νά κάμουν τά «ἄνω κάτω» καί τἀνάπαλιν, οὐδέ εἰς τήν φαντασίαν του θά ἠδύνατο νά συλλάβη. Τολμῶ εἰπεῖν, ὅτι οὐδέ αὐτοί οἱ Πάπαι τῆς Ρώμης διαθέτουν τοσαύτην πονηρίαν, ὑποκρισίαν καί δόλον, οἵαν οἱ κατευθύναντες τά τελευταῖα ἔτη τήν Σύνοδον τοῦ Νικολάου, ἐσωτερικοί καί ἐξωτερικοί πράκτορες τοῦ ἐπαράτου Οἰκουμενισμοῦ. Τολμῶ ἐπίσης εἰπεῖν, ὅτι αἱ τρεῖς πτώσεις εἰς τήν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος, τοῦ Ἑωσφόρου, τοῦ Ἰούδα καί τοῦ Πάπα, περί τῶν ὀποίων ὁμιλεῖ τό παρακάτω κείμενον, τοῦ νεοημερολογίτου Κληρικοῦ (π. Σαράντη Σαράντη):εὗρον τήν πλήρη ἐφαρμογήν καί τήν ἀκριβῆ συνέχειάν των εἰς τήν φατρίαν τοῦ Νικολάου, Λέγει εἰς εἰσήγησίν του ὁ ἐν λόγω Κληρικός: «Ὁ π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς βλέπει τρεῖς μεγάλες πτώσεις μέσα στή δημιουργία. Ἡ πρώτη τοῦ ἑωσφόρου πού ἀπό ὑπερηφάνεια ἔπεσε στήν ἀνυπακοή καί ἐντεῦθεν στή δαιμονοποίησή του. Ἡ δεύτερη εἶναι παρομοίας τάξεως πτώση: τοῦ Ἀδάμ πού ἡ αὐτονόμησή του ἔφερε τό θάνατο καί τήν ἀλλοτρίωση ὅλου τοῦ τρόπου ζωῆς του καί ἡ τρίτη τοῦ Πάπα. Πτώση καί αὐτή ἑωσφορική, ἀφοῦ ὀνομάζεται Vicarius Christi καί ἔχει τήν ἀξίωση οἱ ἀποφάσεις του νά θεωροῦνται ἀλάθητες. Τό ἀλάθητο ξεστρατίζει ὅλη τήν Ἐκκλησιολογία καί τή μετατρέπει σέ ἐνδοκοσμική θρησκευτική ὀργάνωση ἀπολυταρχική, κομματική ὅπου καμιά ἀνθρώπινη πρωτοβουλία δέν μπορεῖ νά ἀνθίσει. Ἡ ἀληθινή θεανθρώπινη καθολικότητα ἔχει ὑποκατασταθεῖ μέ τό ὅραμα μιᾶς παγκόσμιας οὑμανιστικῆς ἑνώσεως.... Τό Ὀρθόδοξο πολίτευμα εἶναι Συνοδικό. Σύνοδοι, Ἐπίσκοποι, κληρικοί, λαός ἀλληλοπεριχωροῦνται, συναδελφώνονται διά τοῦ ζῶντος Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ κάθε Σύνοδος εἶναι συνέχεια τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Δήμου στήν ἀνθρώπινη μορφή της. Ἐξαντλεῖται ὁ ἀνθρώπινος λόγος, διατυπώνονται ἐλεύθερα ὅλες οἱ ἀπόψεις. «Πολλῆς συζητήσεως γενομένης ἔδοξε τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καί ἡμῖν», ἔλεγαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Καί μετά ἀπό τόν ἐλεύθερο, τό δημοκρατικό διάλογο, τό Ἅγιο Πνεῦμα φανερώνει τήν ἀλήθεια. Καί πάλι ποτέ, μιά Σύνοδος ἀπό μόνη της δέν ἰσχυρίστηκε κάποιο ἀλάθητο. Ἄφηνε στό χρόνο, στό λαό τοῦ Θεοῦ καί σέ μιά ἑπόμενη Σύνοδο νά ἐπικυρώσει τίς ἀποφάσεις της». Πολύ ὀρθά τά ἀνωτέρω, καί ἀς μοῦ ἐπιτραπῆ νά ὑπογραμμίσω ὅτι τά ὅσα λέγονται εἰς αὐτό τό κείμενο, δέν ἐπεξηγοῦν μόνον τήν πτῶσιν τοῦ Πάπα, ἀλλά καί τῶν νεοημερολογιτῶν καί τῶν ψευδοπαλαιοημερολογιτῶν, ἀνάμεσα στούς ὁποίους δυστυχῶς συναντᾶς «ἀλαθήτους πάπες καί παπιστίδια», οἱ ὁποῖοι ξεπερνοῦν καί αὐτόν τόν ἀντίχριστον τῆς Ρώμης εἰς τήν συμπεριφοράν, τήν νοοτροπίαν καί τόν σατανικόν ἐγωϊσμόν. Ἑπομένως ταῦτα δέν ἀφοροῦν μόνον τόν Ἑωσφόρο, τόν Ἰούδα καί τόν Πάπα. Παρόμοιαι πτώσεις εἶναι καί αἱ πτώσεις τῶν Ὀρθοδόξων Ἀρχιερέων, ὅταν βάλλουν κατά νοῦν νά ἐκδιώξουν τόν Χριστόν ἀπό Κεφαλήν τῆς Ἐκκλησίας, διά νά τοποθετήσουν τόν ἑαυτόν των. Εἶναι φρικτόν καί ἀκουόμενον, ὅτι Ὀρθόδοξοι Ἀρχιερεῖς γαλουχηθέντες εἰς τά νάματα τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας καί κατασταθέντες ἐπί σκοπόν, ἵνα σαλπίζουν καί ἐγείρουν τούς μαχητάς εἰς πόλεμον κατά τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων, κάμνουν τό ἐντελῶς ἀντίθετον. Εἶναι τρομακτικόν, ὅτι συντάσσονται μετά τῶν ἀντιχρίστων, πού ζητοῦν τήν καταστροφήν τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἐγείρουν πόλεμον «μέχρις αἵματος» κατά τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Ἀληθείας καί τοῦ Δικαίου. Πρός Κύριον εὐχέτης + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ. Παραθετομεν την εν ετει 1934 διακηρυχθεισαν υπό των Ζηλωτων Αγιορειτων Πατερων Ομολογιαν Ορθοδοξου Πιστεως, η οποία ως η ακριβης συνεχεια καί συνεπεια πρός την Ομολογιαν των Πατριαρχων του 1848, ειναι η μετα το 1924 υπό των απανταχου Γνησιων Ορθοδοξων καί ζηλωτων της ακαινοτομητου Γνησιας Ορθοδοξου Εκκλησιας διατυπωθεισα, βασει της οποίας εγενοντο δεκτοι οι τρεις επιστρεψαντες εκ της καινοτομίας του νεου Ημερολογιου, καί βασει της οποίας ετελεσθησαν καί αι κανονικαί καί ορθοδοξοι χειροτονιαι του 1935 καί του 1948 εις την αυτοκεφαλον Εκκλησιαν της Ελλαδος, καί αι επόμεναι της Ιερας Συνοδου της Εκκλησιας ΓΟΧ Ελλαδος καί της Πανορθοδοξου Ιερας Συνοδου (2008) μεχρι καί της τελευταιας Ορθοδοξου Χειροτονιας του Μητροπολιτου Ρουμανιας Ναθαναηλ. Σημειωνομεν οτι η τελευταια αυτη χειροτονια αποτελεί πλέον ιστορικόν εκκλησιαστικον σταθμόν δια την Ομολογιαν της Πίστεως μας, οπως μεγαλοι σταθμοι ησαν καί αι χειροτονια του 1935, του 1948 καί εν συνεχεια μεχρι καί του 1995. Οι χειροτονιες αυτες "εχωρισαν την ηραν από το σιταρι", αφου οι μεν αληθινοί ορθοδοξοι παρεμειναν εις την ακαινοτομητον Ομολογιαν καί Πίστιν, καί συνεχισαν "ακαινοτομητως καί αμειωτως" την "παραδοθεισαν πίστιν", οι "προσποιουμενοι Ομολογειν" συνεταχθησαν μετα των πολεμιων της Εκκλησίας, καί πορευονται "εις γην ερημον καί ανυδρον" ητοι ανευ θειας θειας Χαριτος. Καί οπως φαινεται με τίς ενεργειες των από του 2019 καί μεχρι χθες καί προχθες, ουτε την αληθη Ομολογιαν δεχονται, μόνον "προσποιουνται ομολογειν", ουτε την κανονικην ταξιν ακολουθουν ουτε τους Ιερούς Κανονας σεβονται, αλλά το μονον τους ενδιαφερον ειναι με οποιονδηποτε τροπον ακόμη καί μιμουμενοι τους ιεροεξεταστας του Μεσσαιωνος, να καταλαβουν την ΕΞΟΥΣΙΑΝ πατωντες καί επί πτωματων καί το χειροτερον "επί καταλύσει της πίστεως". Να τους χαιρονται οσοι τους υποστηριζουν καί τους ακολουθουν. Ημεις πλέον διεκοψαμεν οριστικως εκκλησιαστικην κοινωνιαν μετ αυτων παραμενοντες γνησια μελη της Εκκλησιας καί ξενοι πρός αυτούς, διο καί δι αυτούς επαναλαμβανομεν την Ορθοδοξον Ομολογιαν του 1934 (καί τας αλλλας συναφεις Ομολογιας Αγιου Φωτιου , Αγιου Γρηγοριου του Παλαμα, αγιου Μαρκου του Ευγενικου, αγιου Νικοδημου του Αγιορειτου καί των Κολλυβαδων του Αγιου Ορους, τας οποίας ομολογουμεν καί διακηρυττομεν καθε φορα πού μια νεα σχισματοαιρεισις προσβαλλει την πίστιν μας. Διοτι ως λεγει ο Αγιος Μαξιμος ο Ομολογητης "Εκκλησια εστιν η Ορθοδοξοτης Πίστεως Ομολογιας" ητις καί ἑν τρισιν προσωποις εστιν οριζομενη". Καί επαναλαμβανομεν την "καλήν Ομολογιαν" την οποίαν διεκηρυξαν οι πατερες μας καί εναντι των παπικων καί των αιρετικων Οικουμενιστων του 1924, καί εναντι των Φλωρινικων του 1937, καί εναντι των Ακακιακων του 1961, καί εναντι των Ρωσων της Διασπορας του 1971, καί εναντι των Καλλιστικων του 1977, καί εναντι των πεντε του 1995, καί εναντι των Νικολαιτων του 2005 καί εναντι των νεων σχισματοαιρετικων των λεγομενων πλέον Ευσταθιανων.... Σημειωσις: Μηπως καποιος δεν μπορεσει να το ανοιξη τον παρατιθεμενο συννδεσμο παραθετω το κείμενον αντιγραφοντας καί επικολλωντας αυτο ως εχει: ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) από τον ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, Σάββατο, 19 Νοέμβριος 2011 στις 11:05 π.μ. ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Ὅπως διετυπώθη ἐν ἔτει 1934) ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) α) Πιστεύω, προσκυνῶ καί λατρεύω ἕνα Θεόν ποιητήν οὐρανοῦ καί γῆς ὁρατῶν τε πάντων καί ἀοράτων, ἐν τρισίν προσώποις γνωριζόμενον Πατρός καί Υἱοῦ καί ῾Αγίου Πνεύματος, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον, ὁμότιμον, ὁμοβασίλειον, ὁμόθρονον, ὁμοδύναμον, ἄναρχον, ἀΐδιον, ἀτελεύτητον, ἀκατάληπτον, ἀνερμήνευτον καί ἀνεξιχνίαστον. β) ῾Ομολογῶ καί κηρύττω τήν ἄρρητον καί ἄφραστον σάρκωσιν τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἐκ τῆς ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας, τήν σταύρωσιν, ταφήν καί ἀνάστασιν αὐτοῦ, διά τήν κατάργησιν τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου, καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν καί καταλλαγήν πρός τόν Θεόν, τήν ἀνάληψιν αὐτοῦ εἰς τούς οὐρανούς, καί τήν δευτέραν αὐτοῦ ἔλευσιν, ἵνα κρίνῃ ζῶντας καί νεκρούς. γ) ᾿Αποδέχομαι ἐξ ὅλης μου τῆς ψυχῆς καί καρδίας, τό ῾Ιερόν Σύμβολον τῆς Πίστεώς μας, ὡς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι τό συνέταξαν ἡ πρώτη καί δευτέρα ἅγιαι Οἱκουμενικαί Σύνοδοι, ἀπαρτιζόμενον ἐκ δώδεκα ἄρθρων, καί πιστεύω αὐτά ὡς τά ἑρμηνεύει ἡ Μία, ῾Αγία, Καθολική καί ᾿Αποστολική ᾿Ορθόδοξος ᾿Ανατολική τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησία ἐν πάσαις ταῖς λεπτομερείαις των. δ) ῾Ομολογῶ καί ἀποδέχομαι τά 7 ἅγια μυστήρια τῆς ᾿Εκκλησίας ἡμῶν, ἤτοι τό βάπτισμα, τό χρῖσμα, τήν θείαν Εὐχαριστίαν, τήν Μετάνοιαν, τήν ῾Ιερωσύνην, τόν γάμον καί τό εὐχέλαιον, καί ταῦτα τιμῶ καί γεραίρω ὡς ἀπαραίτητα διά τήν ψχικήν μας σωτηρίαν, καί ὡς μεταδίδοντα ἡμῖν τήν πίστιν, τήν χάριν καί τόν ἁγιασμόν τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. ε) Παραδέχομαι καί τιμῶ τούς ἱερούς Κανόνας τῶν ἁγίων ᾿Αποστόλων, τῶν ἁγίων 7 Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί τῶν ἀνεγνωρισμένων Τοπικῶν, ὡς καί τούς ἱερούς Κανόνας τῶν κατά μέρος ῾Αγίων Πατέρων, τῶν ἐν τῷ ἱερῷ Πηδαλίῳ τῆς ᾿Εκκλησίας διαλαμβανομένων, ὡς καί τήν ἐπί ῾Ιερεμίου τοῦ Β΄, ἐν Κωνσταντινουπόλει κατά τό 1583, 1587 καί 1593 συγκληθεῖσαν μεγάλην Σύνοδον, τήν ἀναθεματίσασαν τό νέον ἡμερολόγιον καί πᾶσαν ἄλλην καινοτομίαν, καθώς καί τήν ἐν ἔτει 1848 συγκληθεῖσαν ἐπίσης μεγάλην Πανορθόδοξον Σύνοδον Πατριαρχῶν τῆς ᾿Ανατολῆς, τήν καταδικάσασαν καί ἀναθεματίσασαν καί πάλιν πάντα νεωτερισμόν καί πᾶσαν καινοτομίαν "ὡς ὑπαγόρευμα τοῦ διαβόλου". στ) Παραδέχομαι καί φυλάττω ἁπρίξ πάντα τά δόγματα τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Ανατολικῆς ᾿Εκκλησίας, τά ἀναφερόμενα εἰς τά πρόσωπα εἰς τήν λατρείαν τῆς ὑπερουσίου Θεότητος, καί εἰς ὅλας γενικῶς τάς ἱεράς Παραδόσεις τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἐγγράφους καί ἀγράφους, ἀποστολικάς καί Πατερικάς, συμφώνως τῷ Μεγάλῳ Πατρί ἁγίῳ Βασιλείῳ λέγοντι: "Εἰ γάρ ἐπιχειρήσαιμεν τά ἄγραφα τῶν ἐθῶν, ὡς μή μεγάλην ἔχοντα τήν δύναμιν, παραιτεῖσθαι, λάθοιμεν ἄν εἰς αὐτά τά καίρια ζημιοῦντες τό Εὐαγγέλιον". ζ) Καί τέλος πάντα ὅσα πρεσβεύει, δοξάζει, τηρεῖ καί φυλάττει ἀπ᾿ ἀρχῆς μέχρι τοῦ νῦν ἡ ᾿Ορθόδοξος τοῦ Χριστοῦ ᾿Ανατολική ᾿Εκκλησία, ἡ Πνευματική ἡμῶν Μήτηρ, παραδέχομαι, ὁμολογῶ, τηρῶ καί φυλάττω· καί μήτε κατά ἕν ἰῶτα ἤ μίαν κεραίαν δέν ἀποκλίνω αὐτῆς μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ὡς γνήσιον καί πιστόν αὐτῆς τέκνον· ἀπεναντίας δέ ἀναθεματίζω, ἀποκηρύττω καί ἀποστρέφομαι πάντα, ὅσα Αὕτη ἀναθεματίζει, ἀποκηρύττει καί ἀποστρέφεται, ὡς καί τόν νεωτερισμόν τοῦ Παπικοῦ ἑορτολογίου. Τέλος μετά τῶν θεοπνεύστων ἁγίων Πατέρων ἠμῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων ἀναφωνῶ: "Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιν ᾿Εκκλησιαστικήν ἔγγραφον ἤ ἄγραφον ἀθετεῖ ἀνάθεμα" καί "῞Απαντα τά παρά τήν ᾿Εκκλησιαστικήν παράδοσιν καί διδασκαλίαν καί ὑποτύπωσιν τῶν ἀγίων καί Θεοφόρων Πατέρων καινοτομηθέντα ἤ μετά τοῦτο πραχθησόμενα ἀνάθεμα τρίς" ῾Υπογράφομαι τέκνον γνήσιον τῆς Μιᾶς, ῾Αγίας, Καθολικῆς καί ᾿Ανατολικῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας Tags: ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) kirykos.livejournal.com ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (1934) από τον ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, Σάββατο, 19 Νοέμβριος 2011 στις 11:05 π.μ. ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΠΑΤΕ....

Ο ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ «ΧΑΛΕΠΩΤΕΡΟΝ ΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΠΟΛΕΜΟΝ» (Μέγας Βασίλειος) Ὑπό τοῦ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου Εἰσαγωγικόν σημείωμα: Εἰς τήν τελευταίαν ὑπ’ ἀριθμ. 421/25.12.2006 ἐπιστολήν μας πρός τήν ψευδοσύνοδον τοῦ Νικολάου, ἐσημειώσαμεν ὅτι: «Μέχρι καί προπηλακισμούς καί βαρβάρους τρομοκρατικάς χειρονομίας βίας πρός φυσικήν ἐξόντωσιν τοῦ Ἱερομ. π. ‘Αμφιλοχίου, ἐπειδή ἐμμένει εἰς τήν Ὁμολογίαν καί τήν ‘Αλήθειαν, ἐπεχειρήθη ἀπό τούς Ἱερομ. ‘Ιγνάτιο, Ἱεροδ. Βαρθολομαῖο καί Μον. Ἀγαθάγγελλο (πρώην πνευματικά του τέκνα), καί μάλιστα ὑπό τάς εὐλογίας τοῦ «Ἀργολίδος» Παχωμίου, ὅστις ἀπέδειξεν ποῖος πράγματι εἶναι, καί ὁποίας δυνατότητας ἔχει νά κινῆται εἰς τό πονηρόν. Ἐνδιατρίψας δέ ὀλίγον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐνεθυμήθην τά λόγια τοῦ Μεγάλου Βασιλείου: «ΧΑΛΕΠΩΤΕΡΟΝ ΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΠΟΛΕΜΟΝ» καί ἔγραψα τό παρακάτω κείμενον διά τήν σειράν τῶν «Ἀντιαιρετικῶν θεμάτων»: Οἱ αἱρετικοί πάντοτε ἐπολέμουν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Πάντοτε ἐδίωκον τούς Ὀρθοδόξους καί τούς ὑπερασπιστάς τῆς ἀληθείας. Ὁ Μέγας Βασίλειος ἐδοκίμασε αὐτόν τόν διωγμόν κυρίως ἐκ μέρους τῶν εἰδωλολατρῶν, (βλέπε Ἰουλιανός ὁ Παραβάτης), ὅπως καί τόν διωγμόν ἐκ μέρους τῶν ψευδαδέλφων, καί πολλάκις ὡμίλει διά τήν πικρίαν τήν ὁποίαν ἐδοκίμαζεν, κυρίως διά τόν δεύτερον, ἐκ μέρους τῶν ψευδαδέλφων. Εἰς τήν 243, 2 ἐπιστολήν του (Ε.Π. 32, 904), ἀναφέρει χαρακτηριστικά, ὅτι ὁ διωγμός ἐκ μέρους τῶν ψευδαδέλφων, τόν ὁποῖον μάλιστα ὀνομάζει πόλεμον ὁμοφύλων, εἶναι βαρύτερος ὅλων: «Διωγμός κατείληφεν ἡμᾶς, ἀδελφοί τιμιώτατοι, καί διωγμῶν ὁ βαρύτατος». Καί ἐξηγεῖ γράφων εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 82, 1. (Ε.Π. 32, 460) ἄλλην ἐπιστολήν του πρός τόν Ἀλεξανδρείας Ἀθανάσιο: «Λέλυται πᾶσα Ἐκκλησία, ὡς οὐδέ ἡ σή φρόνησις ἀγνοεῖ. Καί ὁρᾶς πάντως τά ἑκασταχοῦ, οἷον ἀφ’ ὑψηλῆς τινος σκοπιᾶς τῆς τοῦ νοῦ θεωρίας, ὅπως, καθάπερ ἐν πελάγει πολλῶν ὁμοῦ συμπλεόντων, ὑπό τῆς βίας τοῦ κλύδωνος πάντες ἀλλήλοις προσρήγνυνται καί γίνεται τό ναυάγιον, πῆ μέν ἐκ τῆς ἔξωθεν αἰτίας βιαίως κινούσης τήν θάλατταν, πῆ δέ ἐκ τῆς τῶν ἐμπλεκόντων ταραχῆς ἀντιβαινόντων ἀλλήλοις καί διωθουμένων». Εἰς ἑτέραν ἐπιστολήν του ὑπ’ ἀριθμ. 257, 1 (Ε.Π. 32, 945) πρός Μοναχούς βασανιζομένους ὑπό τῶν Ἀρειανῶν ἔγραφε ὅτι ἦταν λιγότερο ἐπικίνδυνοι οἱ ἀνοιχτά δεδηλωμένοι Ἀρειανοί παρά μερικοί ψεῦτες ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι δροῦσαν ἀνάμεσα στό ποίμνιο: «Χαλεπώτερον γάρ κρίνω ἐγώ τόν παρά τῶν ὁμοφύλων πόλεμον, διότι τούς μέν προκεκηρυγμένους ἐχθρούς καί φυλάξασθαι ράδιον, τοῖς δέ ἀναμεμιγμένοις ἡμῖν ἀνάγκη ἐκδότους εἶναι πρός πᾶσαν βλάβην, ὅ καί ὑμεῖς πεπόνθατε». Τονίζει μάλιστα ὅτι οἱ αἱρετικοί δέν ἐδίσταζαν νά χρησιμοποιοῦν καί τά πιό αἰσχρά μέσα διά νά φτάσουν στούς στόχους των, ἔφταναν ἀκόμη μέχρι καί νά θανατώνουν ὀρθοδόξους Κληρικούς, πού δέν ὑπέκυπταν μπροστά τους. Στήν ἐπιστολή του 248 πρός τόν Ἀμφιλόχιο Ἰκονίου ἀναφέρει γιά κάποιον Ἀσκλήπιον, ὁ ὁποῖος χτυπήθηκε ἀπό τούς ‘Αρειανούς τόσο δυνατά, ὥστε νά πεθάνει ἀπό τίς πληγές, διότι ἀρνήθηκε τήν κοινωνία τους: «’Ασκλήπιός τις, διά τό μή ἑλέσθαι τήν πρός τόν Δωήκ κοινωνίαν, τυπτόμενος παρ’ αὐτῶν ταῖς πληγαῖς ἐναπέθανεν, μᾶλλον δέ διά τῶν πληγῶν εἰς τήν ζωήν μετετέθη». Ὁ Μ. Βασίλειος συνέδεε τούς χριστιανούς πού μαρτύρησαν μπροστά στούς αἱρετικούς μέ ἐκείνους πού μαρτύρησαν ἐπί τῶν διωγμῶν τῶν είδωλολατρῶν καί τούς θεωροῦσε αύθεντικούς μάρτυρας, λυπόνταν μάλιστα ὅτι τά θύματα τῶν Ἀρειανῶν δέν τιμῶνται ὡς μάρτυρες, καί πίστευε ὅτι γι’ αὐτό θά ἀπολαύσουν μεγαλύτερη δόξα στούς οὐρανούς. Ἔγραφε στήν ὑπ’ ἀριθμ. 243, 2 Ε.Π. 32, 904 ἐπιστολήν του: «Καί τό βαρύτατον, ὅτι οὔτε οἱ μέν κακούμενοι, ἐν πληροφορίᾳ μαρτυρίου τά πάθη δέχονται, οὔτε οἱ λαοί ἐν μαρτύρων τάξει τούς ἀθλητάς θεραπεύουσι, διά τό χριστιανόν ὄνομα τοῖς διώκουσι περικεῖσθαι». Ἐπίσης εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 257, 1 ἐπιστολήν του (Ε.Π. 32, 945) γράφει: «Οἱ δέ νῦν ἀναφανέντες διῶκται μισοῦσι μέν ἡμᾶς οὐδέν ἦττον ἤ ἐκεῖνοι, εἰς δέ τήν τῶν πολλῶν ἀπάτην τό τοῦ Χριστοῦ προβάλλονται ὄνομα, ἵνα μηδέ τήν ἐκ τῆς ὁμολογίας παραμυθίαν ἔχωσιν οἱ διωκόμενοι, τῶν πολλῶν καί ἀκεραιοτέρων ἀδικεῖσθαι μέν ἡμᾶς ὁμολογούντων, εἰς μαρτύριον δέ ἡμῖν τόν ὑπέρ τῆς ἀληθείας θάνατον μή λογιζομένων. Διόπερ ἐγώ πέπεισμαι μείζονα ἡμῖν ἤ τοῖς τότε μαρτυροῦσι παρά τοῦ δικαίου κριτοῦ μισθόν ἀποκεῖσθαι..., ὥστε είκός πολλυπλασίονα ἀποκεῖσθαι ἐν τῶ μέλλοντι αἰῶνι τῶν ὑπέρ τῆς εὐσεβείας πόνων τήν ἀντιμισθίαν». Τοῦτο τό τελευταῖον ὁμοιάζει μέ ἐκεῖνο τό ὁποῖον ἔλεγε ὁ ἄγιος Ἱεράρχης Ματθαῖος ‘Αρχιεπίσκοπος ‘Αθηνῶν, ὅτι δηλαδή οἱ σημερινοί ὀρθόδοξοι ἐάν κρατήσουν καθαρήν τήν Ὁμολογίαν των θά τιμῶνται ὡς οἱ παλαιοί μάρτυρες. ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ @ ΓΟΕΕ 2007

ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΟΥΝΤΟΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (Διά περαιτέρω διάλογον ἀγάπης καί ἀληθείας) ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ, ΤΕΥΧΟΣ 189, Σεπτέμβριος - Ὀκτώβριος 2009 ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ Ἁγία Αἰκατερίνη Κορωπίου Ἀττικῆς 19400 Τ.Θ. 54 ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (Διά περαιτέρω διάλογον ἀγάπης καί ἀληθείας) Τοῦ Θεολόγου καί Δ/ντοῦ τῆς «Ο.Π.» ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΧΡ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ Πρός: Α΄ Τούς ἐν τῆ τελευταία «Πράξει» των (3298/7.8.2009), φερομένους ὡς Ὀρθοδόξους «ἐπισκόπους», ὡς συγκροτοῦντας «Ἱεράν Σύνοδον» καί ὡς ἐκπροσωποῦντας καί ἐκφράζοντας τήν «Ἐκκλησία Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος» ἤ τήν «Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος»(!!!), ὅπως ἐναλλακτικῶς ἐκφράζονται, ἤτοι, τούς κ.κ. 1) Νικόλαον Μεσσιακάρην, 2) Παχώμιον Ἀργυρόπουλον, 3) Παντελεήμονα Ντέσκαν, 4) Ἰγνάτιον Δάσσιον καί 5) Σεβαστιανόν Σταύρου (ἐκ Κύπρου). Β΄ Τούς ἄμεσους συνεργάτας αὐτῶν κ.κ. 1) Δημήτριον Κάτσουραν, 2) Μάξιμον (Χαράλαμπον) Τσακίρογλου καί τούς ἐμμέσους: 1) Καλλίνικον Σαραντόπουλον, 2) Ἀθανάσιον Σακαρέλλον, κ.λπ. Κοινοποίησις: Πρώην Ἐπισκόπους τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας κ.κ.: 1) «Περιστερίου» Γαλακτίωνα Γκαμίλην, 2) «Βερροίας καί Ναούσης» Ταράσιον Καραγκούνην, 3) «Θηβῶν καί Λεβαδείας» Ἀνδρέαν Σῦρον καί 4) «Φιλίππων» Χρυσόστομον Σῦρον, οἴτινες δέν προσῆλθον εἰς τήν ἀπό 7.8.2009 «σύνοδον» τῶν Νικολάου Μεσσιακάρη καί Παχωμίου Ἀργυροπούλου. Ἀγαπητοί, πρώην Πατέρες καί Ἀδελφοί, ὁ Ἐνανθρωπήσας, Σταυρωθείς καί Ἀναστάς δι' ἡμᾶς καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν Χριστός ὁ Ἀληθινός Θεός ἡμῶν, μακροθυμῶν περιμένει τήν μετάνοιάν μας, διότι «δέν θέλει τόν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι καί ζῆν αὐτόν»! Ἡμεῖς ἀγαπητοί, ἕως πότε θά εἴμεθα βαρυκάρδιοι καί θά ἐμμένωμεν (ἐμμένετε), εἰς τάς βλασφημίας, τά σχίσματα καί τήν ἐσχάτην Ἐκκλησιομαχίαν καί ἐν τέλει προδοσίαν; Ἰδού δι' ὅλους μας, τούς τε πρεσβυτέρους κατά τήν ἡλικίαν ἀλλά καί τούς νεωτέρους, ὀρθοῦται ἔμπροσθέν μας ὁ θάνατος! Διατί ἀδιαφοροῦμεν, διατί πλανώμεθα; Τί ἐπέτυχον οἱ κακῶς τελευτήσαντες τόν βίον σχισματοαιρετικοί: Ματθαῖος, Τίτος, Γρηγόριος καί Θεοδόσιος; Τί θά ἐπιτύχετε καί ἐσεῖς μέ τήν πολύ χειροτέραν ἐκείνων ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΙΑΝ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΙΝ ΣΑΣ; Σᾶς προεκαλέσαμεν καί παρεκαλέσαμεν «ἑβδομηκοντάκις ἑπτά» νά παρακαθήσωμεν εἰς τήν ἰδίαν τράπεζαν καί νά διαλεχθῶμεν ἐν ἀγάπη Χριστοῦ καί ἐν τῆ Ἀληθεία Του καί δέν ἠθελήσατε! Διατί; Ἐάν ἔστω καί κατά ἀπειροελάχιστον ἦσθε ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἐπίσκοποι καί εἴχετε ἔστω καί τήν παραμικράν ἀσθενῆ ἑνότητα καί κοινωνίαν μετά τοῦ Παναγίου Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖον εἶναι ἡ Ἐκκλησία Του, θά ἦτο δυνατόν νά συμπεριφέρεσθε καί νά διάγετε κατά τόν τρόπον αὐτόν; Ἄν σᾶς ἐκυβέρνα ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Χριστός, θά ἠδύνασθε ποτέ νά ἐνεργῆτε, ὅπως ἐνεργεῖτε; Ποῖος ἑδρεύει εἰς τάς καρδίας σας καί πληροῖ αὐτάς; Ἀγαπητοί, τά ἀληθῆ καί ζῶντα μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας Του, πρωτίστως κοινωνοῦν τῆς ἀφάτου ταπεινώσεως Ἐκείνου, ἀγαποῦν, θυσιάζονται καί σταυροῦνται ὅπως Ἐκεῖνος καί οὕτω προσδοκοῦν καί τήν Ἀνάστασιν. Χριστιανός σημαίνει μίμησις ἐν πᾶσι τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ! Εἰς τί ἡμεῖς μιμούμεθα τό Κύριον, ὥστε νά ὀνομαζώμεθα Χριστιανοί; Ἀγαπητοί, Ἐκκλησία Χριστοῦ σημαίνει κοινωνίαν καί ἑνότητα τῶν μελῶν Της μετά τοῦ Χριστοῦ καί μεταξύ των. Μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος, εἶναι, ὅστις προσπαθεῖ νά ἐπιτύχη τό «Χριστῶ συνεσταύρωμαι ζῶ οὐκέτι ἐγώ ζῆ δέ ἐν ἐμοί Χριστός»! Τά ἀληθῆ καί ζῶντα μέλη τῆς Ἐκκλησίας, μετέχοντα εἰς τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ζοῦν ἐν Χριστῶ! Αὐτό σημαίνει ὅτι, οἱ Χριστιανοί, (κατά τό μέτρον ὅ ἐδόθη ἑκάστω), εἶναι Χριστοφόροι, ὡς Χριστοφόροι δέ μιμοῦνται ἐν πᾶσι τόν Ἐνανθρωπήσαντα καί μετέχουν ἀπ' ἐδῶ τῆς Οὐρανίου βασιλείας, ἀφοῦ ὁ Κύριος ἀνεβίβασεν τήν τεθεωμένην Του ἀνθρωπίνην φύσιν εἰς τήν δόξαν τῆς Ἁγίας Τριάδος, μέσω δέ αὐτῆς τῆς τεθεωμένης ἀνθρωπίνης φύσεως, διά τῆς Ἐκκλησίας μετέχομεν καί κοινωνοῦμεν τῆς δόξης Αὐτῆς (τῶν ἀκτίστων Θείων ἐνεργειῶν) καί τά ζῶντα μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ!.. Ὅ,τι ἄστοχον, ὅ,τι κακόν, ὁποῖα σχίσματα, ὅλα ἔχουν τήν ἄμεσον ἀναφοράν των εἰς αὐτό τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τό Ὁποῖον ἀπό τῆς Ἁγίας Ἀναλήψεώς Του «ἐκάθησεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός», ὅθεν οὐδέποτε ἐχωρίσθη οὔτε ἀπουσίασεν ὁ Θεός Λόγος, ἐνῶ ἐν ταυτῶ εἶναι καί ἐν τῆ Ἐκκλησία Του! Ἀγαπητοί, ὁ Ἀντίχριστος, ὡς ὁ ἐκπεσών ἑωσφόρος, ὡς ὁ Διάβολος, ἐδίωξεν δι' ἐκείνων τῶν ὀργάνων του τόν Ἐνανθρωπήσαντα Χριστόν, ἔτι βρέφος ὄντα ἐν Βηθλεέμ(!), μή ἐπιτυχών δέ νά τόν φονεύση, ἐπί τριάκοντα τρία (33) ἔτη τόν ἐδίωκεν, τόν ἐσυκοφάντει καί ἐν τέλει, (ὁ Ἀντίχριστος Διάβολος), ΕΙΣΗΛΘΕΝ εἰς τόν μαθητήν του τόν Ἰούδαν, καί δι' αὐτοῦ τόν ἐσταύρωσεν! Βεβαίως ὁ Διάβολος δέν ἐγνώριζεν ὅτι ὁ Κύριος μέ τήν προδοσίαν καί τήν Σταύρωσίν Του θά ἱερούργει καί θά ὡλοκλήρωνεν τήν σωτηρίαν μας καταργῶν τόν θάνατον καί χαριζόμενος τήν Ἀνάστασιν. Ἐάν ἐγνώριζεν ὅτι ὁ Κύριος ἐπί τοῦ Σταυροῦ θά ἐτέλει τήν «Πρώτην» Θείαν Λειτουργίαν, ὄχι μέ ἄρτον καί οἶνον, ἀλλά μέ αὐτό τό Πανάγιόν Του ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΝ ΣΩΜΑ, ἐάν ἐγνώριζεν ὅτι ὡς Ἀρχιερεύς ὁ Κύριος θά προσέφερεν Ἑαυτόν ὑπέρ τῶν ἀνθρώπων καί ὅλον αὐτό τό ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, θά τό παρέδιδεν τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς εἰς τούς Ἁγίους του Μαθητάς καί Ἀποστόλους, διά νά συνεχίζεται εἰς τούς αἰῶνας ἡ θεία λειτουργία καί δι' αὐτῆς, ἄλλως πως, νά προσλαμβάνη τήν ἀνθρώπινην φύσιν, ἐάν ἐγνώριζεν ὅτι εἰς τήν Ἐκκλησίαν Του θά ἦτο τό Πνεῦμα τό Ἅγιον παρόν εἰς τούς αἰῶνας, ΠΟΤΕ μά ΠΟΤΕ, δέν θά ἐσταύρωνεν τόν Κύριον, (κατ' ἄνθρωπον λαλοῦμεν). * * * Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς πραγματικότητος εὑρεθείς ὁ Ἀντίχριστος Διάβολος, μετά τήν ματαίαν εἴσοδόν του εἰς τόν Ἰούδαν, εὐθύς ἤρχισεν τήν εἴσοδόν του καί εἰς πολλούς ἐκ τῶν ἀναξίων διαδόχων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἤτοι, εἰς πολλούς αἱρετικούς, Ἐπισκόπους, Πρεσβυτέρους, Μοναχούς καί Λαϊκούς, μέ σκοπόν ὅπως δι' αὐτῶν προσβάλη τό ἔργον τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Αὐτόν τόν Χριστόν! Ὅσον ὅμως ἔβλεπεν ὅτι καί πάλιν ἀποτυγχάνει, τόσον ἐλύσσα κατά τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του! Τί ἦτο ὁ Ἄρειος, τί ἦσαν οἱ Χριστομάχοι καί οἱ Πνευματομάχοι, τί ἦσαν ὅλοι οἱ αἱρετικοί, τούς ὁποίους ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ἡ Χάρις τῆς Παναγίας Τριάδος, κατετρόπωσεν καί συνέτριψεν διά τῶν Ἁγίων Συνόδων; Τί ἦσαν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι καί μέ τάς «Συνόδους» των ἐδίωξαν καί ὡδήγησαν εἰς μαρτύρια καί θάνατον τούς ὀρθοδόξους Ἁγίους Πατέρας; Τί ἦτο ὅμως καί ὁ Πάπας; Δέν ἦτο ὁ πρῶτος κατά τά πρεσβεῖα Ἐπίσκοπος; Πῶς καί διατί ἔγινεν ὁ πρῶτος διάκονος τοῦ Ἀντιχρίστου καί ὡμοιώθη τῶ Διαβόλω καί τοῖς Ἀγγέλοις αὐτοῦ, κυρίως εἰς τήν Ἑωσφορικήν ἔπαρσιν καί ἀμετανοησίαν; Ναί, ὅπως ὁ Ἑωσφόρος οὕτω καί αὐτός ἐπνίγη εἰς τήν ἔπαρσίν του καί τήν ἀμετανοησίαν! Εἰς τί, λοιπόν, διαφέρει τοῦ Ἑωσφόρου ὁ Παπισμός καί ὅλα τά κακέκτυπα ἀντίγραφα τοῦ Παπισμοῦ, τά ὁποῖα ἐπλήθυναν εἰς τάς ἡμέρας μας καί τά ὁποῖα αὐτός κατευθύνει μέχρι καί τόν ἀντορθόδοξον Νεοημερολογιτισμόν, ὁ ὁποῖος ΑΥΤΟΧΡΗΜΑ ΥΠΗΡΞΕΝ καί ΥΠΑΡΧΕΙ ΩΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ; Εἰς τί λέγω διαφέρουν καί οὗτοι ἐκ τῶν ἀπ' ἀρχῆς πολεμίων τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας του; Εἰς, τί διαφέρει καί ὁ ἰδικός σας Παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμός; Ἰδού εἰς σύγχρονον ἐμφάνισίν των ὅλοι οἱ ἀπ' ἀρχῆς ἐργάται τοῦ Ἀντιχρίστου καί συνεχίζω! Τί ἦτο καί ἡ ἐν τῆ ἐξορία ἐπισυμβᾶσα, (τέλος 1935) μεταστροφή τοῦ πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος μετά τήν ἐπ' ὀλίγον μόνον χρόνον καλήν καί συνεπῆ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ του, μετεβλήθη εἰς ἐγκάθετον τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ; Αὐτός δέν ἀνέλαβεν ὅπως ἔσωθεν πλήξη τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ — ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀποτυχών δέ ἀμέσως ἀνέλαβεν ὅπως παντί σθένει καί τρόπω διακόψη καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, ἤγουν διακόψη τήν Πεντηκοστήν, καί βλασφημήση εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό Ὁποῖον χρίει τούς Ἐπισκόπους ὡς διαδόχους τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί συγκροτεῖ ὅλον τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας; Τί ἦτο ὅμως καί τό κίνημα τῶν πέντε πρώην Ἐπισκόπων μας, κατά τό 1991—1995; Φεῦ καί αὐτοί, ὡς σχισματοαιρετικοί, ἀπεδείχθησαν ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του, ὄργανα δέ τοῦ ἀπ' ἀρχῆς Ἀντιχρίστου Διαβόλου, ἤγουν «γνήσιοι διάδοχοι τοῦ Ἰούδα»! Τί εἶσθε καί σεῖς μεθ' ὅλης τῆς σαθρᾶς συμμορίας σας, μετά τό 1995 καί κυρίως μετά τό 1997, τό 1999, τό 2002, τό 2003, τό 2005, τό 2007, ἀλλά καί μέχρι πρό τινος, ἤτοι τήν 7ην Αὐγούστου 2009; Σήμερα ποῦ καί εἰς ποῖον ἀνήκετε, καί Σεῖς καί οἱ ὀπαδοί τῶν πέντε καί τίνος τό ἔργον ἐπιτελεῖτε; Τοῦ Χριστοῦ ἤ τοῦ Ἀντιχρίστου Διαβόλου; Ἰδού Κύριοι, εἰς Ἐκκλησιολογικόν, Δογματικόν, Θεολογικόν ἐπίπεδον σᾶς χαρακτηρίζομεν μέ τόν ἴδιον πραγματικόν χαρακτηρισμόν! Διαφωνεῖτε; Χαιρόμεθα καί σᾶς καλοῦμεν εἰς διάλογον Ἀγάπης καί Ἀληθείας Χριστοῦ. Δηλώσατε ποία εἶναι ἡ «Ὁμολογία» σας, πόθεν ἔχετε τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, καί ποίαν συνέπειαν ἐπεδείξατε κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν καί πρός τήν Ὁμολογίαν — Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἔλθετε καί χωρίς καμμίαν δήλωσιν παρά μόνον μέ τήν ἐγκύκλιόν σας τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 2007, καί τάς μόλις τελευταίας «πράξεις» σας: Α.Π. 3296/23.1.2009 καί 3298/7.8.2009, μέ τάς ὁποίας κυριολεκτικῶς, καί κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου, ἀπεδείχθητε «μωροί καί τυφλοί» καί «γενεά ἄπιστος καί μοιχαλίς». Διά τό ἰδικόν σας καλῶς ἐννοούμενον συμφέρον σπεύσατε ὄχι ἁπλῶς νά τάς ἀνακαλέσετε, ἀλλά καί νά παραδώσητε ὅλας αὐτάς τάς «πράξεις» σας, μαζί μέ αὐτούς τούς ἄκρως διεστραμμένους συντάκτας των, εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα. Διά τό καλῶς νοούμενον συμφέρον σας (πνευματικόν — ψυχικόν), μή πλανᾶσθε καί μέ τάς νέας ἀπατηλάς προσδοκίας, τάς ὁποίας σᾶς ἐξυφαίνουν οἱ ἀπό δεκαετιῶν ἐγκάθετοι… Ἀλλ' ἄς ἐπανέλθωμεν. Καθώς, λοιπόν ὁ Ἀπ. Πέτρος, ὅλοι οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί ὅλοι οἱ ἀνά τούς αἰῶνας, ἄξιοι καί γνήσιοι Ἀρχιερεῖς, ἔχουν καί μέχρι σήμερον καί θά ἔχουν καί εἰς τούς αἰῶνας, τούς γνησίους Διαδόχους των, οὕτως καί ὁ Ἰούδας ἔχει τούς δικούς του. Εἰς αὐτούς περιλαμβάνεσθε καί ὑμεῖς ἐφ' ὅσον βλασφημεῖτε γυμνῆ τῆ Κεφαλῆ τήν Ὁμολογίαν — Ἐκκλησιολογίαν τῆς Ἐκκλησίας καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, δηλαδή, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό ὁποῖον τό 1935, τό 1948, τό 1973, 1995, 2008 καί μέχρι σήμερον ἔχρισεν καί θά χρίη εἰς τούς αἰῶνας τούς Ἐπισκόπους καί Πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας καί θά τούς ἀποστέλλη εἰς τό κηρύσσειν καί βαπτίζειν, ὅπως πρῶτοι ἀπεστάλησαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι. Ἀγαπητοί, δέν ὑπῆρξαν ποτέ πολλαί Ἐκκλησίαι καί οὔτε θά ὑπάρξουν ποτέ! Ὅπως ὁ Ἀναστάς Χριστός εἶναι ΕΙΣ καί ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ εἰς τούς αἰῶνας, οὔτω καί ἡ Ἐκκλησία Του, τό Σῶμα Του, εἶναι ΕΝ καί θά παραμείνη ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ εἰς τούς αἰῶνας! Τήν Ἐκκλησίαν δέν ἐκφράζει τό πλῆθος! Ἡ Μιά Καθολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἐκφράζεται καί ἐν τρισίν ὀρθοδόξοις προσώποις καί βιοῦται ἐν μιᾶ θεία λειτουργία καί μετοχῆ εἰς τό Ἅγιον Ποτήριον! Ἑπομένως, ὅπως τό 1054 μέ τό Παπικόν Σχίσμα, δέν προέκυψαν δύο Ἐκκλησίαι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά παρέμεινεν ἡ Μία, ἡ Ὀρθόδοξος, ἐνῶ ὁ Παπισμός ἀπετέλεσεν Σχίσμα, και ὡς ἐκ τούτου ἀπεκόπη, ἐχωρίσθη ἐκ τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, μετεβλήθη εἰς ἐχθρόν καί διώκτην τῆς Ἐκκλησίας, οὕτω καί τό 1924 δέν ὑπῆρξαν εἰς τήν Ἑλλάδα δύο Ἐκκλησίαι, ἤτοι, τοῦ Παλαιοῦ καί τοῦ Νέου, ΟΧΙ. Ἡ Ἐκκλησία καί τό 1924 παρέμεινεν Μία καί ὁ Ἀναστάς Χριστός ΕΙΣ. Τό 1924 ὁ Νεοημερολογιτισμός ὡς Οἰκουμενισμός, προέκυψεν ὡς τό φοβερώτερον καί δεινώτερον σχίσμα, τό ὁποῖον, καθ' ὅλον τόν 20όν αἰῶνα, ἔλαβεν τάς μεγίστας καί πλέον τρομακτικάς διαστάσεις, ἐνῶ οἱ συντηρητικοί Νεοημερολογῖται καθεύδουν μακαρίως καί βαυκαλίζονται, ὅπως καί Σεῖς ἀγαπητοί πρώην Ἐπίσκοποί μας, κ. Νικόλαε καί κ. Παχώμιε μεθ' ὅλης τῆς «σαθρᾶς συμμορίας σας», ὡς δῆθεν Ὀρθόδοξοι!..·(1). Τό 1937 καί πάλιν δέν προέκυψαν δύο «Ἐκκλησίαι Γ.Ο.Χ.»! ΟΧΙ, παρέμεινεν ἡ Μία Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἐνῶ πάλιν προέκυψεν τό Φλωρινικόν Σχίσμα, διά νά καλύψη καί ὑπηρετήση τόν Ἀντίχριστον Διάβολον τοῦ Παπικοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ! Τό 1995, οἱ ἴδιοι ἀπ' ἀρχῆς ἐγκάθετοι τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖοι τό 1931-1935 ἠθέλησαν νά ἐλέγξουν τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, καί ἀποτυχόντες κατεκερμάτισαν τήν σχισματικήν Φλωρινικήν παράταξιν, καί «ἀνέδειξαν» 5-6 «Ἀρχιεπισκόπους» καί «πλείστους Ἐπισκόπους», «Συνόδους» καί «Ἐκκλησίας» Φλωρινικάς, οἱ ἴδιοι λέγω, εἰς ἀνύποπτον χρόνον καί πάντως περί τό 1970, εἰσέβαλον καί εἰς τόν χῶρον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κατέστησαν ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ πρώην Ὀρθοδόξους Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς κ.λπ., καί κατ' ἀπόλυτον ἀντιγραφήν τῶν Παπισμοῦ, Νεοημερολογιτισμοῦ καί Φλωρινισμοῦ, προεκάλεσαν τό 1995 τήν γνωστήν σχισματοαίρεσιν τῶν πέντε, τῆς ὁποίας ἐξέλιξιν καί ἀδιάσπαστον συνέχειαν ἐπισήμως ἀποτελεῖτε Σεῖς ἀπό τό 2005!.. Ἰδού πῶς προκύπτει τό γεγονός αὐτό. Οἱ πέντε ἀφοῦ δέν ἠδυνήθησαν νά πλήξουν τήν Ἐκκλησίαν, μέσω τῆς καθ' οἱονδήποτε τρόπον προσβολῆς — διακοπῆς τῆς Γνησίας Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς (χειροτονίας), ἀκόμη καί μέ τό Σατανικόν ἐπινόημα τῆς καταδίκης τῆς ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ «χειροθεσίας», ἐκήρυξαν τήν λεγομένην «νεοεικονομαχίαν» των, ἴνα μέ τήν ψευδοκατηγορίαν τοῦ «νεοεικονομάχου» ἐξοντώσουν ὅλους τούς Ὀρθοδόξους, ἐνῶ οἱ ἴδιοι ἀπέβησαν οἱ ἔσχατοι ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ ἀλλά καί οἱ ἔσχατοι βλάσφημοι καί αἱρετικοί!.. Σεῖς ἀπό τό 1997, ἠθωώσατε αὐτούς τούς πέντε σχισματοαιρετικούς -ἐκκλησιομάχους, ἐκινήθητε πρός ἕνωσιν μετά τῶν Φλωρινικῶν, κατελύσατε τήν Κανονικήν τάξιν καί τό Συνοδικόν θεσμόν, διά νά «δολοφονήσετε» τούς Ὀρθοδόξους κληρικούς καί λαϊκούς, οἱ ὁποῖοι χάριτι Χριστοῦ, διά τῆς ὁμολογίας των, ὠρθώνοντο ὡς ἐμπόδια εἰς τά κατά τῆς Ἐκκλησίας σχέδιά σας. Τελικῶς δέ μέ ἄκραν δημοσίαν δολιότητα καί θράσος καταφέρατε ωστε τό ἀπό 1992 ἐπισήμως ἐκδηλωθέν Σατανικόν ἐπινόημα τῶν πέντε περί «καταδίκης» τῆς ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ «χειροθεσίας νά τό ὁλοκληρώσετε». Ἔτσι ἐπιστεύσατε, ὅπως καί οἱ πέντε, ὅτι θά συνετρίβετο καί ἡ Ἐκκλησιολογία καί οὐσιαστικῶς καί ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία·(2)!.. Ὡστόσον ἐπειδή ὅλοι ὑμεῖς, καταφανῶς ἐκτός ἑαυτοῦ ὄντες, ἀμφισβητεῖτε τά ἀνωτέρω, ἐπειδή δέ λείπει καί ἡ ἀγάπη, ἡ ταπείνωσις καί ἡ Ἀλήθεια, οὐδέποτε ἠθελήσατε (εἴθε τοὐλάχιστον νά θελήσετε τώρα) νά παρακαθήσετε εἰς διάλογον ἀγάπης καί ἑνότητος ἐν τῆ Ἐκκλησία, διά τούς λόγους αὐτούς καί διά πολλοστήν φοράν θά σᾶς ἐκθέσωμεν ὡρισμένα σημεῖα σταθμούς εἰς τήν προσπάθειά σας ΚΡΥΦΙΩΣ καί ΔΟΛΙΩΣ, νά προσβάλλετε τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν ἀπό τήν δεκαετίαν τοῦ 1971 καί μέχρι τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990, ἀπό δέ τήν 28ην Νοεμβρίου 2007, θρασύτατα ἠρνήθητε τά δύο πρωτεύοντα καί οὐσιαστικά στοιχεῖα τῆς δομῆς τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τήν Ὁμολογίαν — Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν. Πῶς ἐφθάσατε εἰς τάς ἐσχάτους βλασφημίας, δηλαδή, πῶς καθυβρίσατε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον καί ὁλόκληρον τό ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Πῶς καί τίνι τρόπω ἐποιήσατε τοῦτο, ἀμέσως καί πρωτίστως Σεῖς κ.κ. Παχώμιε καί Νικόλαε, καί κατόπιν ὅλη ἡ «σαθρά συμμορία» σας καί ὅλοι ὅσοι πλανώμενοι σᾶς ἀκολουθοῦν, παρατίθεται εἰς τήν συνέχειαν. Ο πρ. «ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ» ΠΑΧΩΜΙΟΣ Σεῖς κ. Παχώμιε, ἐγγράφως καί ἐνυπογράφως, πλήν μυστικῶς, δολίως καί δειλῶς, ἤδη ἀπό τό 1974 ἐδέχθητε καί ἐκηρύξατε ὅτι τήν 28ην Ὀκτωβρίου 1971, οἱ Ἱερεῖς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δῆθεν ἐδέχθησαν καί ἐφήρμοσαν τήν «χειροθεσίαν», ὅπως τήν ἀναφέρει εἰς τήν ἀνενέργητον καί ἀπορριμένην ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου «ἀπόφασίν» της ἡ Ρωσική Σύνοδος! Ἰδού τί μυστικῶς, δολίως καί δειλῶς ἐγράψατε τό 1974: «…Ἐν τῆ ἐπιστροφῆ ὅμως τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς οὐδείς ἐξ ὑμῶν τῶν τότε Ἱεραρχῶν διεμαρτυρήθη ἐντόντως ἤ δημοσίως διά τά πεπραγμένα ἐν Νέα Ὑόρκη. Ἀλλά ἐδέχθητε τήν χειροθεσίαν οἱ πάντες καί ὕστερα ἀπό ἀρκετόν χρόνον διεμαρτυρήθη ὁ εἷς γνωστός Ἱεράρχης, ὅστις καί οὗτος εἴληφεν τήν διαταχθεῖσαν χειροθεσίαν. Ἑπομένως πρός τί ἡ ἐσχάτως διαμαρτυρία; Ἴσως κατώτεροι τινες Κληρικοί ἀντέδρασαν καί διεμαρτυρήθησαν, ὁπότε ἀφυπνίσθη ἡ κοιμωμένη συνείδησις. Τοιοῦτόν τι εἶχον πάθει καγώ ὁ ἁμαρτωλός, ὅπερ ὁμολογῶ ἀπεριφράστως. Ἀλλ' ἐφ' ὅσον εἶδον τήν ὁμόφωνον γνώμην τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου, ἥτις δεχθεῖσα τήν χειροθεσίαν ἀνενδοιάστως, βεβαίως ἐσιώπησα καί τούτω καιρῶ τῶ δεόντι, ἴνα μή φανῶ νοημονέστερος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Σύν πᾶσι τούτοις κάμνω τόν ἁπλοῦν συλλογισμόν καί λέγω: Ἐφ' ὅσον ἡ χειροθεσία δέν ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη πρᾶξις, ἥτις θά ἀπήλλασσε τήν ὑποδικίαν, διατί τότε κατά τήν ἄφιξιν τῆς τριμελοῦς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐν Ἑλλάδι δέν ἐφρόντισαν οἱ ὑπόλοιποι Ἀρχιερεῖς ἴνα διαμαρτυρηθοῦν καί θέσουν τήν πρᾶξιν ὑπό κρίσιν; Ἐνῶ ὑπῆρχον τέσσαρες καί εἶχον καί χρόνον καί πλειοψηφίαν; Διατί λέγω τότε δέν ἔθεντο τήν πρᾶξιν τῆς χειροθεσίας ὑπό κρίσιν, ἀλλά τήν ἐδέχθησαν ἅπαντες ἰλέω ὄμματι καί ἀγαλλομένω ποδί; Οὔτε κἄν συνεζητήθη ἡ ὑπόθεσις. Ἀλλά καί οἱ ὑπόλοιποι τέσσαρες ἔλαβον τό δῶρον τῆς χειροθεσίας ἀγαλλιώμενοι. Ἀλλ' οὐδέν θαυμαστόν»! Αὐτά ὡς κοινός ψεύτης, δόλιος ἀλλά καί δειλός ἐγράψατε μυστικῶς τό 1974! Ἐάν ἀπό τότε ἦσθε ὀρθόδοξος, ἔντιμος καί ἐνάρετος δέν θά ἐγράφατε τά ἀνωτέρω μυστικῶς (ἐξομολογητικῶς!!!), ἀλλά μέ τήν ἀνάλογον ὁμολογιακήν παρρησίαν θά κατηλέγχατε τό ὑποτιθέμενον γεγονός. Δέν τό ἐτολμήσατε διότι ὅσα ἐγράψατε εἶναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΨΕΥΔΗ, τά ὁποῖα ἀπό τότε, σᾶς κατέστησαν ἕνα γελοῖον ψευδεπίσκοπον! Τήν χεῖρα σας, τό 1974, διεθέσατε εἰς τόν Διάβολον καί αὐτός ἔγραψε μέ τήν ἰδικήν σας χεῖρα ὅσα ψευδῶς ἀναφέρετε διότι, τό 1971 οὐδείς ἐκ τῶν Ἀρχιερέων ἐν Ἑλλάδι ἐδέχθη ΚΑΜΜΙΑΝ χειροθεσίαν οὔτε συνεζητήθη τοιοῦτον τι, ἀλλά μόνον ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗΝ ΕΥΧΗΝ καί ταύτην ὑπό ρητάς προϋποθέσεις καί δι' ἕναν ἅγιον καί ἱερόν σκοπόν, ἤτοι, τῆς ἐπιστροφῆς καί ἑνώσεως τῶν Φλωρινικῶν! Ἄθλιε ψευδεπίσκοπε, ἐχθρέ καί πολέμιε τῆς Ἐκκλησίας, στόμα καί χείρ τοῦ Διαβόλου, ποῦ εἶναι αἱ μαρτυρίαι σας, ποῦ εἶναι αἱ πηγαί ὅσων ὑποστηρίζετε καί γράφετε τό 1974 ὡς ἀπόρρητα καί ὡς «ἐξομολόγησιν»; Ταῦτα κατά τό 1974, ὅμως καί μετά τό 1997, ὅτε τό αἰσχρόν καί θρασύ κίνημά σας ἀπεφάσισεν νά πλήξη εὐθέως τήν Ἐκκλησίαν, ἰδού τί γράφετε, ὄχι πλέον μυστικῶς ἀλλά θρασύτατα καί δημοσίως, πλήν πάλιν ψευδῶς ἀπατηλῶς καί πάντως ὡς ἀφελές ὄργανον τοῦ Ἀντιχρίστου: «Κατ' ἄμεσον τρόπον ἐδέχθησαν χειροθεσίαν παρά τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς ἐν Ἀμερικῆ ὑπό τόν Μητροπολίτην Φιλάρετον οἱ δύο πρῶτοι Ἀρχιερεῖς Κάλλιστος καί Ἐπιφάνιος, ἐρχόμενοι δέ ἐν Ἑλλάδι μετέδωσαν τήν χειροθεσίαν καί τοῖς λοιποῖς τέτρασιν Ἀρχιερεῦσιν οἴτινες ἐμμέσως διά τῶν χειρῶν τῶν ἄμεσα δεχθέντων χειροθεσίαν εἰλήφασιν καί οὗτοι ἱλέω ὄμματι καί ἀγαλλομένω ποδί τήν ἐπιβληθεῖσαν Αὐτοῖς χειροθεσίαν! Πλέον ἔτι, οὐδέν. Τά μεθ' ἕτερα εἶναι ὅτι ἡμεῖς σύν Σοί (3) ἐχειροτονήθημεν ἐπίσκοποι ἀπό τούς ἤδη χειροθετημένους! Τί λοιπόν διαλογίζεσθε Ὑμεῖς; Εἴμεθα ἀπηλλαγμένοι τυχόν μομφῆς ἐκ τῆς πολυωδύνου χειροθεσίας ἤ μόνον ἡ Ὑμετέρα διανόησις πιστεύει πῶς ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν»! Αὐτά ἐγράψατε πρός τόν Μητροπολίτην κ. Κήρυκον, ὅταν κατά τό 2004 σᾶς κατήγγειλεν διά τήν Σατανικήν σας προπαγάνδα! Τί μετά ἀπ' αὐτά ἀφήσατε νά κάμη ὁ Ἀντίχριστος; Τά ἀνωτέρω ἀήθη ἀντορθοδόξως καί ΨΕΥΔΩΣ ὑφ' ὑμῶν διατυπωθέντα, περί δῆθεν «χειροθεσίας» ἀναμφισβητήτως δύο τινά συνεπάγονται δι' ὑμᾶς. α) Μέχρι τό 1971 ἦσθε ἕνας σχισματικός καί ἔναντι τῆς Φλωρινικῆς Παρατάξεως καί ἔναντι τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, ἐνῶ πρωτίστως ἦσθε ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ πρός τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν! β) Ὡς ψευδόμενος δέ ἐπί θεμάτων Πίστεως, ἦσθε καί συνεχίζετε νά εἶσθε ἕνας χωρίς ἦθος ψευδεπίσκοπος, ὁ ὁποῖος ἀντιποιούμενος τόν ὀρθόδοξον Ἐπίσκοπον, κατορθώνει καί ἐξαπατᾶ! Καθ' ἡμᾶς εἶσθε ἕνας ἄκρως ἐπικίνδυνος ρασοφόρος! Δυστυχῶς, ὁ Διάβολος τόσον σᾶς ἐπλάνησεν, ὥστε σᾶς κατέστησεν τυφλόν φερέφωνόν του, διό ὅπως αὐτός εἶναι Πατήρ τοῦ ψεύδους, οὕτω καί ὑμεῖς γεγόνατε «ἄξιος υἱός καί ἐργάτης τοῦ Σατανικοῦ Ψεύδους», τό ὁποῖον ἀπ' εὐθείας καθάπτεται καί προσβάλλει τήν Ἐκκλησίαν! Εἶσθε λοιπόν, α πριορι, ὄχι ἁπλῶςq καί μόνον ἕνας ἀδίστακτος ψεύτης ἀλλά προηγουμένως εἶσθε βλάσφημος, Ἐκκλησιομάχος καί πάντως ὄχι Ἐπίσκοπος, καί ἐπ' αὐτῶν ἐπιμένω: α) Κατ' ἀρχάς ἡ Πρᾶξις — Ἀπόφασις τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, (16-ΙΙ 15/ 28.9.1971), δέν ἐφηρμόσθη εἰς τήν Ἑλλάδα ἀλλά καί ἀπερρίφθη, διά τόν πρῶτον καί κύριον λόγον ὅτι ἡ Ρωσική Σύνοδος, εἰς τήν συγκεκριμένην πρᾶξιν της, οὐδαμοῦ φέρεται ὡς ἀποδεχθεῖσα τήν Ὁμολογίαν — Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί δευτερευόντως διά τήν ἐπίκλησιν τοῦ Η΄ Κανόνος τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται εἰς ἐπιστρέφοντας Σχισματικούς! β) Κατά τάς ἐν ὠμοφορίω της διαβεβαιώσεις τῆς Ἐξαρχίας μας, ἀμέσως ἄμα τῆ ἀφίξει οὐδεμία χειροθεσία ἔλαβεν χώραν ἐπ' αὐτῶν ἐν Ἀμερικῆ, παρ' ἐκτός, καί ὑπό τάς γνωστάς προϋποθέσεις, μία ἁπλῆ συγχωρητική εὐχή, ἔνεκεν ἀγάπης, ταπεινώσεως καί θεραπείας τοῦ Φλωρινικοῦ σχίσματος. γ) Ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Ρωσικῆς Συνόδου Φιλάρετος, ἐπανειλημμένως διεβεβαίωσεν καί δή ἐγγράφως, ὅτι δέν ἐνήργησεν χειροθεσίαν, ἀσχέτως ἄν αὐτό τόν φέρει ὡς μή γνωρίζοντα εἰς τήν οὐσίαν τήν Πρᾶξιν, τήν ὁποίαν ὑπέγραψεν αὐτός καί ἡ Σύνοδός του! Σημειωθήτω ὅτι καί ὁ τότε Γραμματεύς τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ὁ Ἐπίσκοπος Μανχάτταν Λαῦρος, μόλις πρό δύο ἐτῶν διά ζώσης διεβεβαίωσεν τόν ἐρωτήσαντα αὐτόν Μητροπολίτην Κήρυκον, ὅτι «δέν γνωρίζει τί ἀκριβῶς ἔγινε ἐπί τῶν δύο Ἐπισκόπων μας· ὅ,τι δέ ἐδήλωνεν ἀπ' ἀρχῆς τό ἐστήριζεν εἰς τήν ἀπόφασιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, τήν ὁποίαν τότε ὑπέγραψεν ὡς Γραμματεύς». δ) Ἀπό τό 1971 καί μέχρι σήμερον, οὐδέποτε ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐκήρυξεν, ἀπεδέχθη ἤ κἄν διενοήθη ὅσα σεῖς ΑΘΕΟΦΟΒΩΣ, καί πάντοτε ἀντιθέτως πρός ὅσα ἐδέχθη καί ἐκήρυξεν Αὕτη, ἐκηρύξατε μυστικῶς τό 1974, ἀπεκαλύψατε τό 2003, προκλητικώτατα δέ ψευδῶς καί πάλιν ἐγγράφως καί ἐνυπογράφως τό 2004, διότι πλέον ἐπιστεύσατε ὅτι ἐξουδετερώσατε ὅλα τά ἐμπόδια, ἐνῶ δέν ἐλάβετε ὑπ' ὄψιν τόν Χριστόν, τήν Κεφαλήν τῆς Ἐκκλησίας!.. ε) Ὅταν τό 1976, ὁ ἴδιος ὁ Σατανικός μηχανισμός, ὁ ὁποῖος ἕδρασεν εἰς τήν Ἀμερικήν, ἐξώθησεν τόν Κάλλιστον νά δηλώση ὅτι τήν 17ην Σεπτεμβρίου 1971 εἰς τήν Ἀμερικήν δέν ἐδέχθη «συγχωρητικήν εὐχήν», ὅπως ἐδήλωνεν ἀπ' ἀρχῆς, ἀλλά «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ ΩΣ ΕΠΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥ» ἔναντι τῆς Φλωρινικῆς Παρατάξεως, καί κατ' ἐπέκτασιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ, πῶς ἀντεδράσατε Σεῖς προσωπικῶς, ω τλήμων Γέροντα, ἀλλά καί ὁ ὅμοιός σας Νικόλαος; '~Ω δειλοί, ὦ ἀνέντιμοι, καί κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου, «Μωροί καί τυφλοί» Γέροντες Παχώμιε καί Νικόλαε, πῶς ἀντέδρασεν εἰς αὐτήν τήν δήλωσιν τοῦ Καλλίστου ἤ πῶς ἀντέδρασεν ἡ Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν ὁποίαν συμμετείχατε; Πῶς ἀντεδράσατε σεῖς προσωπικῶς εἰς τήν περί Καθαιρέσεως τοῦ Καλλίστου Συνοδικήν Ἀπόφασιν; ΥΠΕΓΡΑΨΑΤΕ ΤΗΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ! Δι' αὐτό, ἀπό Θεολογικῆς — Ἐκκλησιολογικῆς ἀπόψεως, δέν κρίνεσθε μόνον ὡς ψεύτης ἀλλά καί ὡς δειλός, ἀνέντιμος, κωφός, τυφλός καί ἄκρως ΑΣΕΒΗΣ. Δείξατε ἔστω καί τήν παραμικράν ἐκδήλωσιν, θεωρητικήν ἤ πρακτικήν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐξ ἧς νά προκύπτη, ἡ σατανική σας προπαγάνδα. Ναί, ἐπιμένομεν καί ὑπογραμμίζομεν ὅτι ὑπό τό φῶς αὐτῶν καί μόνον τῶν πραγματικῶν δεδομένων, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ἀποδεικνύεσθε καί αὐτοχαρακτηρίζεσθε, ὅλοι ὡς ὁμάς, καί προσωπικῶς ἕκαστος, ὡς θρασεῖς ΨΕΥΤΑΙ, ΠΛΑΝΟΙ, καί πρωτότοκοι τοῦ Ἀντιχρίστου Διαβόλου, διότι ΕΠΝΕΥΜΑΤΟΜΑΧΗΣΑΤΕ, ΕΜΠΤΥΣΑΝΤΕΣ ΤΡΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, τοῦ Ὁποίου ἡ χάρις, κατά τήν προσωπικήν σας πεντηκοστήν, σᾶς ἀνέδειξεν ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ καί ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Οὕτως ὅμως ἐνεργήσαντες, ἐβλασφημήσατε καί ἠρνήθητε τό ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, τόν ΣΤΑΥΡΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ἠρνήθητε τήν ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ καί ἐποδοπατήσατε τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ — ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ. Δι' αὐτούς τούς λόγους ὄχι μόνον Ἐπίσκοποι δέν εἶσθε ἀλλά περιήλθετε εἰς πολύ δεινοτέραν θέσιν ἀπό ἐκείνην τοῦ Ἰούδα καί ὅλων τῶν ἀνά τούς αἰῶνας αἱρετικῶν·(4). Ὁ πρ. «ΠΕΙΡΑΙΩΣ» ΝΙΚΟΛΑΟΣ Καί Σεῖς ὅμως κ. Νικόλαε, οὐδόλως ὑστερήσατε εἰς τήν ἰδίαν «διακονίαν» πρός τόν Ἀντίχριστον Διάβολον! Καί σεῖς, ἤδη ἀπό τό 1974 καί μέχρι τό 1976, ὡλοκληρώσατε καί ἐκηρύξατε τήν ἰδίαν ἀκριβῶς ἐσχάτην προδοσίαν μέσω καί διά τοῦ 54/1976 Ἀπαλλακτικοῦ Βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς! Καί σεῖς, ὁ ὁποῖος τήν ἰδίαν περίοδον ἐνεφανίζεσθε ἐνώπιόν μας ὡς «ΜΕΓΑΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ», σᾶς «συνεχάρη» δέ καί ὁ Εἰσαγγελεύς διά τήν «ὁμολογίαν» σας καί «ἠσπάσθη» τήν δεξιάν σας, (ἔτσι μᾶς διεβεβαιώνατε)!.. Δυστυχῶς τό ἴδιον δειλός καί σεῖς, ἐκρύπτετε τήν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία ἦτο καί εἶναι ὅτι: Ὁ κ. Εἰσαγγελεύς σᾶς συνεχάρη, σᾶς ἀνεγνώρισεν ὡς Ἐπίσκοπον καί σᾶς ἠθώωσεν, διότι μέ τό πρῶτον Ἀπολογητικόν σας ὑπόμνημα ἐδέχθητε ὅτι δέν ἀντιποιεῖσθε ἐπισκοπικόν λειτούργημα, διότι σᾶς ἀνεγνώρισεν ὡς Κανονικόν καί Ὀρθόδοξον Κληρικόν καί Ἐπίσκοπον ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς, προφανέστατα δέ κατεθέσατε καί τήν σχετικήν πρᾶξιν αὐτῆς, τήν ὁποίαν ποτέ δέν ἐδέχθη ἡ Ἱερά Σύνοδος, οὔτε ἐφήρμοσεν κάτι ἐκ τῶν ὅσων ἀνεγράφοντο ἐν αὐτῆ. Δυστυχῶς καί σεῖς κ. Νικόλαε, προκειμένου νά ἀθωωθῆτε ἐνεπτύσατε ἐφ' ὅλων τῶν Ἱερῶν καί Ὁσίων καί διά πρόσκαιρον ἀθώωσίν σας ἐθυσιάσατε εἰς τόν σύγχρονον Βάαλ τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ καί μέ μίαν λέξιν εἰς τόν Ἀντίχριστον πολέμιον τῆς Ὀρθοδοξίας!.. Ἰδού τί ἀκριβῶς δέχεσθε καί ὁμολογεῖτε μέ τό ἀπό Θεολογικῆς καί Δογματικῆς ἀπόψεως ἀπαράδεκτον ὑπ' ἀριθμ. 54/76 Ἀπαλλακτικόν σας Βούλευμα. α) Δέχεσθε, ὁμολογεῖτε καί διακηρύσσετε, ὅτι τό 1937 ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος ἀπεσχίσθη ἐκ τῆς Συνόδου τοῦ Φλωρίνης καί ἴδρυσεν ἰδικήν του παλαιοημερολογιτικήν ἐκκλησίαν, δηλαδή ΣΧΙΣΜΑ! Ἰδού κατά λέξιν τί λέγει τό 54/76 Βούλευμα: «…εἰ καί διηρημένοι ὄντες ἀπό τινος εἰς δύο Ἐκκλησίας, διευθυνομένης ἑκατέρας τούτων ὑπό ἰδίας Συνόδου ἐκ Παλαιοημερολογιτῶν Ἀρχιερέων. Διότι ἀπό τοῦ ἔτους 1937 ὁ κατά τήν 26ην Μα?ου 1935 χειροτονηθείς εἰς Ἐπίσκοπον Βρεσθένης Ἁγιορείτης Ἱερομόναχος Ματθαῖος Λαυρεώτης, περιελθών εἰς ἔριδα μετά τῶν λοιπῶν Ἀρχιερέων, ἥν καί τύποις περιέγραψεν, ἴδρυσε νέαν Θρησκευτικήν κοινωνίαν, ἥν ὠνόμασεν ὡσαύτως Ἐκκλησίαν τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἕνδεκα δ' ἔτη βραδύτερον (Σ. ἡμετέρα: Τό βούλευμα γράφει «ἕνα ἔτος βραδύτερον», προφανῶς ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους), θεωρήσας τήν ὑπ' αὐτόν Ἐκκλησίαν ὡς ἐν διωγμῶ τελοῦσαν καί ἐπικαλεσθείς «ἀπαρρησίαστον ἐπισκόπων καιροῖς χαλεποῖς», προέβη εἰς χειροτονίαν Ἱερομονάχου εἰς Ἐπίσκοπον καί εὐθύς μετά τούτου εἰς χειροτονίας ἑτέρων τριῶν ἱερομονάχων εἰς Ἐπισκόπους, μεθ' ὦν συνεκρότησεν ἐν συνεχεία τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ματθαιϊκῆς λεγομένης παρατάξεως τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Ἡ ἐν λόγω δευτέρα τῶν Παλαιημερολογιτῶν Ἐκκλησία ὑποστηρίζει τήν συγκρότησιν αὐτῆς κατά τά ἐν τῆ Ἐκκλησία τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων τηρηθέντα…». Αὐτά κατ' ἀρχάς δέχεσθε, ἅτινα σημαίνουν ὅτι, ὅταν ἐπικαλῆσθε τό ὄνομα τοῦ Ὁμολογητοῦ Ἁγίου Πατρός Ματθαίου, ἤ βεβαιώνετε ὅτι φυλάσσετε τήν Ὁμολογίαν κ.λπ., ταῦτα πάντα εἶναι ὡς ἐκτόξευσις ἀκαθαρσιῶν, ὕβρεων καί πάντως ἀρνήσεως τοῦ Ἁγίου Πατρός, ὄχι μόνον ὡς Προσώπου ἀλλά καί ὡς πρός τήν Ὁμολογίαν του Ἐκκλησιολογίαν καί τήν ὑπ' αὐτοῦ μεταδοθεῖσαν τό 1948 Ἀποστολικήν Διαδοχήν. Κρίνεσθε λοιπόν, ἀπό τό 1974-1976, ΕΠΙ ΕΣΧΑΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ!.. Καί συνεχίζον τό Ἀπαλλακτικόν σας Βούλευμα λέγει ὅτι ὅσα ἀνεγράφησαν περί τῶν χειροτονιῶν τό 1935 καί 1948 ὡς ἐγκύρων κ.λπ. δέν ἐγένοντο δεκτά ὑπό τῆς Νομολογίας τῶν Δικαστηρίων καί ὅτι αἱ χειροτονίαι τοῦ 1935 καί 1948 ἦσαν ἄκυροι καί σεῖς ἕνας «ψευτόπαπας», ὁ ὁποῖος ἀντεποιεῖσθε τά τοῦ Κληρικοῦ καί Ἐπισκόπου, διότι προήρχεσθε ἐκ τῶν χειροτονιῶν ὑπό καθηρημένων τριῶν Ἐπισκόπων τοῦ 1935 καί τῆς ὑφ' ἑνός τοῦ 1948! Δέχεσθε ἀκριβῶς «ὅτι οἱ κατά τό ἔτος 1935 καθαιρεθέντες Ἀρχιερεῖς μετέστησαν εἰς τήν τάξιν τοῦ μοναχοῦ, μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντες πρός ἐνέργειαν τῶν εἰς τούς Ἐπισκόπους ἐπιτρεπομένων, ἐν οἷς καί ἡ χειροτονία ἱερέως ἤ Ἀρχιερέως, ἥτις τυχόν γενομένη εἶναι ἄνευ ἐννόμου ἀξίας καί δέν περιποιεῖ τῶ χειροτονηθέντι τήν ἰδιότητα τοῦ κληρικοῦ ἤ τοῦ ἐπισκόπου (Α.Π. 39/1956 Ποιν. Χρον. ΣΤ. 190 Α.Π. 176/1957 Ποιν. Χρον. Ζ, 372)». Ἀπαλλακτικόν Βούλευμα 54/1976, «Πάτρια» Τόμος 11, ἔτους 1994, σελ. 157-170). β) Δέχεσθε περαιτέρω, πάντοτε διά τοῦ 54/76 Ἀπαλλακτικοῦ σας Βουλεύματος, ὅτι τό 1971, ὡς σχισματικός «ψευτόπαπας», ἐδέχθητε χειροθεσίαν ὑπό τῆς Ρωσικῆς Συνόδου καί ὅτι κατόπιν αὐτῆς ἀνεγνωρίσθητε ὡς Κανονικός Ἐπίσκοπος, ἤτοι, δέν ἀντιποιεῖσθε τό Ἐπισκοπικόν λειτούργημα ἀλλ' ὅτι εἶσθε κανονικός Μητροπολίτης Πειραιῶς καί σᾶς ἀναγνωρίζουν οἱ πάντες. Ἰδού πάλιν τί ἀκριβῶς καί κατά λέξιν ὁμολογεῖτε μέ τό 54/76 Ἀπαλλακτικόν σας Βούλευμα «…Πρός θεραπείαν τῆς τοιαύτης «ἀδυναμίας» αἱ δύο θρησκευτικαί κοινωνίαι των παλαιοημερολογιτῶν (Φλωρινικοί καί «Ματθαιϊκοί») προσέφυγον κεχωρισμένως ἑκάστη εἰς τήν Ὑπερόριον Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ἥτις ἐδέχθη τό μέν διά χειροθεσίας, κατ' οἰκονομίαν τοῦ Η΄ Ἀποστολικοῦ Κανόνος τῆς πρώτης (Οἰκουμενικῆς) Συνόδου…·(5) νά καταστήση κανονικάς τάς ἐκ τοῦ Ματθαίου προερχομένας χειροτονίας τῆς «Ματθαιϊκῆς» Ἱεραρχίας δυνάμει τῆς ἀρχῆς καθ' ἥν μία ἄνομος πρᾶξις ἐπικυρώνεται ὡς Μυστήριον ἄνευ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπαναλήψεως, ἡ ὁποία (Ἱεραρχία) δέν ἀνεγνωρίσθη ὑπό τῆς ἄλλης παρατάξεως τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, τό δέ διά χειροτονίας…». Δηλαδή,, πάλιν ἐμπτύετε τρίς, ὄχι μόνον εἰς τό Πρόσωπον τοῦ Ἁγίου Πατρός, ὄχι μόνον εἰς τήν Ὁμολογίαν Ἐκκλησιολογίαν τῆς ἀπό τό 1924 Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλ' ἐβλασφημήσατε καί κατά τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, τό Ὁποῖον διά τοῦ βαπτίσματος σᾶς κατέστησεν μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, κατόπιν σᾶς ἔχρισεν Ἱερέα καί, τήν 25ην Ἰανουαρίου 1973, Ἐπίσκοπον! Διά ταῦτα ἐχαρακτηρίσθητε ἐκ τῶν πραγμάτων, καί πάντως εἰς θεολογικόν — Ἐκκλησιολογικόν ἐπίπεδον, ὡς «μωροί καί τυφλοί» κ.λπ., διότι σᾶς ὑπεδείχθη νά μετανοήσετε, νά δηλώσετε ὅτι πράγματι ἐπλανήθητε ὡς ἄνθρωπος, καί νά ἀποκηρύξετε καί καταδικάσετε τό ὅλον θέμα, ὡς δόλιον καί πονηρόν ἐπινόημα τῶν σκοτεινῶν κέντρων, καί σεῖς, ὄχι μόνον δέν ἠθελήσατε νά διορθώσετε, ἀλλ' ἐξεμάνητε καί μᾶς «ἀφωρίσατε καί ἱεροσυνοδικῶς» τό 2002!.. Ἀσφαλῶς ἡ ἐλαχιστότης μου ὅπως καί κάθε ὀρθόδοξος, δέν ἐπτοήθημεν, μᾶλλον δέ καί ἐχάρημεν, διότι οἱ ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρις αὐτῶν τῶν ἀπό 7.8.2009 «ἀφορισμοί», «καθαιρέσεις» καί λοιπαί πράξεις Σατανικῆς σκοπιμότητος, οὐδόλως μᾶς ἤγγισαν ἀλλά καί ὡς κοσμήματα ἐκλαμβάνονται, ἀφοῦ ταῦτα προεκάλεσεν ἡ ἀγάπη πρός τήν Ἐκκλησίαν καί τήν Ἀλήθειαν! Τοσοῦτον σᾶς προεκάλεσεν ἡ Ὁμολογία τῆς Πίστεως, ἥγουν ἡ Ὁμολογία τῆς Ἐκκλησιολογίας καί τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς!.. Ναί, αὐτά δέχεσθε, ὁμολογεῖτε καί κηρύσσετε μέσω τοῦ 54/1976 ἐπισήμου Ἀπαλλακτικοῦ σας Βουλεύματος, τό ὁποῖον μέ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν ἀπεδέχθη τό 1976 πρῶτος ὁ «Διώκτης» σας, ὁ τότε Νεοημερολογίτης Μητροπολίτης Πειραιῶς Χρυσόστομος Ταβλαδωράκης, ἀλλά καί οἱ Μάρτυρες, τούς ὁποίους ὁ ἴδιος ὥρισεν, ἥγουν οἱ τότε Ἀρχιμανδρίται Χριστόδουλος Παρασκευα?δης, Μελέτιος Καλαμαρᾶς καί Ἀλέξιος Βρυώνης. Διά τό Ἀπαλλακτικόν σας αὐτό Βούλευμα ἰδιαιτέρως ἐχάρησαν ὅλοι οἱ σκευωροί, διότι ἐνῶ πράγματι τό 1971 ἀπέτυχον, ὅμως τό 1974-1976, ἀμφότεροι σεῖς οἱ κ.κ. Νικόλαος καί Παχώμιος, ἠνοίξατε τήν ὁδόν πρός μετάλλαξιν τῆς συγχωρητικῆς εὐχῆς, τήν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Ἱερά Σύνοδος, εἰς χειροθεσίαν σας ὡς ἐπί σχισματικῶν, καί μέχρι τό 2007 εὐθύνατε αὐτήν τήν ὁδόν τοῦ Διαβόλου, καί ὡλοκληρώσατε ἀποκλειστικῶς δι' ἑαυτούς τό Σατανικόν σχέδιον! Ὁ πρ. «ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ» ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ Εἰς αὐτό ἀκριβῶς τό σχέδιον, ἐπίσης τό 1976, ἐξωθήθη καί ὁ Κάλλιστος καί ἀνεκάλεσεν τήν ἀρχικήν καί μέχρι τότε δήλωσιν του περί συγχωρητικῆς εὐχῆς καί ἐδήλωσεν, κατά τήν ἀπαράδεκτον ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου πρᾶξιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ὅτι ἐδέχθη χειροθεσίαν κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐνῶ ἀπήτησεν καί τήν ἄμεσον ἐκτέλεσιν καί τοῦ ὅρου τῆς ἰδίας Πράξεως, περί ἑνώσεως μετά τῶν Φλωρινικῶν!.. Εἰς τό σημεῖον αὐτό εἶναι ἀπαραίτητον νά τονίσωμεν ὅτι ὁ πρ. Κορινθίας Κάλλιστος τό 1976 δέν ἐτόλμησεν ὅσα ἄκρως Σατανικά ἐτολμήσατε σεῖς! Δηλαδή δέν ἐτόλμησεν τό ΨΕΥΔΟΣ, τό ὁποῖον σεῖς ἀπετολμήσατε καί συνεχίζετε! Ποτέ δέν εἶπεν ὁ Κάλλιστος, ὅτι ἐπιστρέψας εἰς τήν Ἑλλάδα ἐνήργησεν «χειροθεσίαν»! Αὐτό τό ἐτολμήσατε σεῖς τό 1974-1976 καί μάλιστα κρυφίως, διότι ἦτο ψεῦδος! Ὁ Κάλλιστος ἕξ ἔτη μετά τό 1971, ἠρκέσθη νά εἴπη ὅτι ὁ ἴδιος τήν 17ην Σεπτεμβρίου εἰς τήν Ἀμερικήν ἐδέχθη χειροθεσίαν ὡς πρώην σχισματικός καί ὅτι κατά τήν ἀπόφασιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου προσφεύγει εἰς τόν Φλωρινισμόν! Σεῖς καί πρό τοῦ Καλλίστου εἰς ὅλους τούς τόνους καί μέ Σατανικόν θράσος διακηρύσσετε τό ΨΕΥΔΟΣ ὅτι καί ἐν Ἑλλάδι ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐδέχθη καί ἐφήρμοσεν τήν «χειροθεσίαν»! Αὐτό τό ψεῦδος, αὐτήν τήν πολυσύνθετον ἐσχάτην βλασφημίαν, αὐτήν τήν ἐλεεινήν ἐκπόρνευσιν τῆς ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΠΙΣΤΕΩΣ, ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ, τήν περιεκρύπτετε, τήν ἐμελετᾶτε καί ἡτοιμάζετε τάς συνθήκας, ὥστε ἐν εὐθέτω χρόνω νά τήν ἐπιβάλετε καί εἰς τήν Ἐκκλησίαν! Ὡστόσον ὅμως τό 1976 καί σεῖς ἀπεφασίσατε καί ὑπεγράψατε τήν καθαίρεσιν τοῦ Καλλίστου!!! Πῶς χαρακτηρίζεσθε μόνον μέ αὐτήν τήν συμπεριφοράν σας; Καί ὅταν μετά τά ἀλλεπάλληλα προδοτικά κινήματα, τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς τάξεως καί τοῦ θεσμοῦ τῆς Συνόδου, τάς σατανικῆς σκοπιμότητος «ἀργίας», «ἀφορισμούς», τάς «καθαιρέσεις» καί πάντως συκοφαντίας, ὅταν λέγω ἐνομίσατε ὅτι τά πάντα ἦσαν ἕτοιμα, σεῖς οἱ δύο ΜΕΓΙΣΤΟΙ ΠΡΟΔΟΤΑΙ, ΒΛΑΣΦΗΜΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΟΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ, ἀφοῦ ἐπεστρατεύσατε καί τούς νέους «Ἐπισκόπους» σας, (ψευδεπισκόπους ὅπως καί σεῖς), συνηθροίσθητε τήν 28ην Νοεμβρίου 2007 καί κατ' «ἔμπνευσιν καί φωτισμόν» τοῦ Ἀντιχρίστου Διαβόλου, ἐπεχειρήσατε καί ὡλοκληρώσατε δι' ἑαυτούς τό ἀποτυχόν τό 1971 σχέδιον, δηλαδή μετηλλάξατε τήν συγχωρητικήν εὐχήν εἰς χειροθεσίαν σας! Οὕτω, κατά τόν πλέον ἐπίσημον τρόπον (ἔστω καί ἄν αὐτός εἶναι γελοῖος, ψευδής καί ἀνόητος), ὡμολογήσατε ὅτι πλέον καταφανῶς δέν ἔχετε ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέσιν μέ τήν Ὁμολογίαν — Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά πλέον εἶσθε ἡ «ΟΥΝΙΑ» τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ Φλωρινισμοῦ! Εἶσθε οἱ εἰδεχθέστεροι ὅλων τῶν διωκτῶν καί πολεμίων τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του. Ὡς βλάσφημοι δέ καί ἐκπεσόντες πρώην Μητροπολῖται, ἱερεῖς κ.λπ., δέν ἔχετε οὐδεμίαν σχέσιν μέ τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, παρά μόνον μέ τούς ἐκτός Αὐτῆς ἐχθρούς καί πολεμίους Της! Η ΘΕΣΙΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΝ Ἡ θέσις σας πλέον ὡς σχισματικῶν «παλαιοημερολογιτῶν», ὅπως καί ὅλων τῶν λοιπῶν παλαιοτέρων, εἶναι εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ὁ ὁποῖος, καί ὡς εἶδος «οὐνίας» του, εἶναι ὑποχρεωμένος νά σᾶς θέση, ὑπό τόν Διοικητικόν του ἔλεγχον καί ὄχι μόνον… Τό θέμα αὐτό ἤδη τό ἔχει προλειάνει καί προχωρήσει ἀρκετά ὁ ἀποβιώσας Χριστόδουλος, ὁ ὁποῖος, οὕτως εἰπεῖν, εἶχεν ὀμώσει «νά λύση τό παλαιοημερολογιτικόν»…, ἀλλ' ἐνῶ ἐπροχώρησεν δέν ἐπρόλαβεν νά ὁλοκληρώση τήν λύσιν του·(6)! Λοιπόν, κ.κ. Νικόλαε, Παχώμιε καί λοιποί, εἶναι δεδομένον ὅτι οἱ Φλωρινικοί σᾶς ἀναγνωρίζουν, ἀλλά καί ὁ Νεοημερολογιτισμός ἐπίσης σᾶς ἀναγνωρίζει ὅπως ἀναγνωρίζει ὅλας τάς ἀπεσχισμένας ἐκ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Παλαιοημερολογιτικάς παρατάξεις, ἤτοι τήν μεγάλην Φλωρινικήν τοῦ 1937 καί τάς 5-6 ἐξ αὐτῆς προελθούσας, ὅπως καί τάς ἰδικάς σας τοῦ 1995 καί τοῦ 2005, διότι ὅλοι ἔχετε τήν «Ἀποστολικήν σας Διαδοχήν» ἐκ τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ἐκεῖνοι μέν διά χειροτονίας, σεῖς δέ διά τῆς χειροθεσίας, τήν ὁποίαν ὁμολογεῖτε καί κηρύσσετε ὡς στόματα καί γραφίδες τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ!.. Ἑπομένως σπεύσατε νά προσχωρήσετε εἰς τόν συντηρητικόν Νεοημερολογιτισμόν ἤ εἰς τήν ἐνδεχομένως ἐπισήμως μέλλουσαν νά προκύψη «Ἐκκλησίαν τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου», ὅπως εἶναι τόσαι ἄλλαι ἀνά τόν κόσμον. Αὐτό ἐπεδίωξεν ὁ καθ' ἡμᾶς μᾶλλον «κακῆ τῆ μνήμη» Εὐγένιος Τόμπρος, κατά τό 1973! Βεβαίως ἐκεῖνος ἐσχεδίαζεν ὄχι τήν ἀπ' εὐθείας ἐξάρτησιν ἐκ τῆς Νεοημερολογιτικῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά μέσω τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων! Αὐτό, ἐπί 10 καί περισσότερα ἔτη ἐπεδίωξεν ὁ ἐπίσης «κακῆ τῆ μνήμη» Ματθαῖος Μακρῆς καί μή ἐπιτυχών, διότι προσέκρουσεν εἰς τούς θεολόγους Ἐλευθέριον Γκουτζίδην καί Μηνᾶν Κοντογιάννην, ἐκήρυξεν τήν «νεοεικονομαχίαν» του, «ἀφώρισεν», «καθήρεσεν», καί κατέληξεν εἰς τήν δεινήν σχισματοαίρεσίν του, ἀφοῦ ἐπενόησεν καί «τό ΑΚΡΟΤΑΤΟΝ ΣΑΤΑΝΙΚΟΝ του Σχέδιον περί «καταδίκης τῆς ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ»! Αὐτή ἡ δῆθεν «χειροθεσία» των, κατά τόν συντάκτην τῆς ἀπό 11.10.1991 «ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ», Ἱερομ/χον Εὐθύμιον Ἐπιφανίου καί κατά τούς πέντε, διά λογαριασμόν τῶν ὁποίων ἔγραψεν ὁ Εὐθύμιος, τούς «ΠΕΡΙΕΡΡΕΕΝ» διότι «τό 1971 εἶχον ἁμαρτήσει ὡς Ἐκκλησία καί ὄχι ὡς ἄτομα»(!) διό ἔδει νά «ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗ» αὕτη, διά νά ἀπαλλαγῆ ἡ Ἐκκλησία καί οἱ ἴδιοι ἐκ τοῦ ρύπου — ἁμαρτίας, τήν ὁποίαν διέπραξαν τό 1971 ὡς «ἐκκλησία»!!! Τοῦτο ὅλον, ἀμέσως κατά Νοέμβριον τοῦ 1991, ΚΑΤΗΛΕΓΧΘΗ, ΣΥΝΕΤΡΙΒΗ, προσωπικῶς δέ καί τό ΕΝΕΠΤΥΣΑΜΕΝ τρίς, διότι δι' αὐτοῦ τοῦ ἄκρως Σατανικοῦ ἐπινοήματος ἐπεδίωκον νά μεταλλάξουν καί ὑποστασιάσουν τήν Συγχωρητικήν Εὐχήν εἰς «καταδεδικασμένην χειροθεσίαν», ἐν ἐπιγνώσει ὅτι ἐνέπαιζον καί ἐβλασφήμουν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον καί τήν Ἐκκλησίαν ἐν γένει. Πρός κατανόησιν τοῦ αἰσχροῦ σχεδίου καί προπάντων τῶν συνεπειῶν του ἐπαναλαμβάνομεν τό γνωστόν χαρακτηριστικόν παράδειγμα, ἀφοῦ τονίσωμεν ὅτι τυχόν βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπως ἐν προκειμένω ἡ κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, ἅπαξ καί ἐγένετο δέν συγχωρεῖται, ὁ δέ βλασφημήσας κατά τῆς ἰδίας χειροτονίας του Ἐπίσκοπος, Ἱερεύς ἤ Διάκονος, πλέον ὅσον καί ἄν μετανοήση, εἶναι μέν δυνατόν νά σωθῆ, ὅμως Ἀρχιρεύς, Ἱερεύς ἤ διάκονος δέν ΞΑΝΑΓΙΝΕΤΑΙ. Καί τό παράδειγμα: Βάρβαροι καί αἰσχροί τύποι κατηγοροῦν ψευδῶς — συκοφαντικῶς μίαν λαμπράν καί ἐνάρετον κόρην ὅτι «ἐπόρνευσεν»! Ματαίως ἡ κόρη ἀρνεῖται τήν αἰσχράν πρᾶξιν καί τήν καταγγέλλει ὡς συκοφαντίαν, ὅμως οἱ αἰσχροί ψευδοκατήγοροί της ἐπιμένουν νά τήν ἀπειλοῦν μέ καταδίκην, ἐνῶ τῆς «κάνουν τή χάρι» λέγοντες: «Ἐν πάση περιπτώσει, ἄν θέλης νά γλυτώσης καί νά ἀπαλλαγῆς(!) τοῦ ἐγκλήματος τῆς «πορνείας», δέν ἔχεις παρά νά δηλώσης μετάνοιαν καί νά καταδικάσης τήν πρᾶξιν σου!». Ἡ κόρη ὅμως ἀπαντᾶ ὅτι «δέν μετανοεῖ καί δέν καταδικάζει κάτι, τό ὁποῖον δέν ἔκανε, καί ὅτι εἶναι ἁγνή παρθένος», Καί συνεχίζει ὅτι «ἐάν ἤθελεν δεχθεῖ τήν πρότασίν των αὐθωρεῖ μέ τήν δήλωσιν μετανοίας καί καταδίκης τῆς ἀνυποστάτου πορνείας, θά καθίστατο «πόρνη» καί θά ἔδει νά καταδικασθῆ ὡς τοιαύτη»!!! Αὐτό τό σχέδιον, τό ὁποῖον ἐξεδηλώθη ἐπισήμως διά τῆς ἀπό 11.10.1991 ἐγκυκλίου τῶν πέντε, τήν ὁποίαν ὑπέγραφεν ὁ Κύπριος Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Ἐπιφανίου, συντριβέν, ὅπως προελέχθη, κατά τόν Νοέμβριον τοῦ 1991, ἐπανῆλθεν μέ ὑμᾶς τούς κ.κ. Νικόλαον καί Παχώμιον καί μέ ὅλα τά πρός τοῦτο «Δεσποτάκια» σας, (μέ τήν «σύνοδόν» σας), τήν 28.11.2007 καί ἐκηρύχθη μέ τήν ὑπ' Α.Π. 3280 «Συνοδικήν Ἐγκύκλιόν σας»! Ἀφοῦ ἀπό τό 1997 κατελύσατε συλλήβδην τήν Κανονικήν Τάξιν καί τόν θεσμόν τῆς Συνόδου, προκειμένου νά διώξετε τά πρόσωπα, εἰς τά ὁποῖα προσέκρουεν αὐτό τό Σατανικώτατον σχέδιον τῶν Ματθαίου Μακρῆ, Εὐθυμίου Ἐπιφανίου καί ὅλης ἐκείνης τῆς ἀνοήτου συμμορίας των, ἀφοῦ μᾶς «ἀφωρίσατε» τρεῖς φοράς, μᾶς ἐσυκοφαντήσατε μέ παντός εἴδους συκοφαντίας, ἐθέσατε «ἀργίας», προέβητε οὐχί ἅπαξ ἀλλά δίς καί τρίς εἰς «καθαιρέσεις», (διά νά ἀποδείξετε πόσον ἱερόσυλοι ἀλλά καί ἀνόητοι καί γελοῖοι καταντήσατε εἰς τάς χεῖρας τῶν ἐγκαθέτων) τέλος, ἐπειδή σᾶς εἶπον ὅτι «θά σᾶς καθαιρέση ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος τῶν ἁπανταχοῦ Ἐπισκόπων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας ὑπό τόν Μητροπολίτην Κήρυκον», τήν 7.8.2009 ἐσπεύσατε εἰς ἐπανάληψιν τῶν ἀνοήτων — ἱεροσύλων πράξεών σας!!! Δηλαδή διά δευτέραν ἤ τρίτην φοράν «καθηρέσατε, ἀφωρίσατε καί ἀπεσχηματίσατε», καί «ἐγδύσατε» καί «ἀπεγυμνώσατε» τούς ὀρθοδόξους ἀπό παντός χρίσματος καί χαρίσματος καί τούς κατεστήσατε ἁπλοῦς λαϊκούς, ὥστε νά μήν ἠμποροῦν νά σᾶς καθαιρέσουν! Σεῖς, λοιπόν, κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου, ὡς ἀνόητοι, μωροί καί τυφλοί, ὑπηκούσατε εἰς τούς σκοτεινούς νόας τῶν ἐγκαθέτων τῶν ξένων Κέντρων, οἱ ὁποῖοι σᾶς κατευθύνουν καί τήν 7ην Αὐγούστου 2009 συνηθροίσθητε οἱ μισοί, ἤτοι, οἱ Νικόλαος, Παχώμιος, Παντελεήμων καί Ἰγνάτιος, ἐνῶ δέν προσῆλθον οἱ Γαλακτίων, Ταράσιος, Ἀνδρέας καί Χρυσόστομος, ἀπεχώρησεν δέ ἐκ τῆς συνεδρίας σας ὁ «Ἀρχιγραμματεύς» σας ἱερ. Δημήτριος, ἐπήρατε ὕφος, μᾶλλον δέν ἐπήρατε σεῖς τό ὕφος (σεῖς τά εἴχετε ἐντελῶς χαμένα, ἦσθε ἐκτός ἑαυτῶν), ἀλλά σᾶς τό ἐφόρεσαν οἱ ἐγκάθετοι, ὡς ὄργανα τοῦ ἀντιχρίστου Διαβόλου μέ τό κείμενον, τό ὁποῖον σᾶς ἔδωσαν νά ὑπογράψετε καί ἀφοῦ μέσα ἀπό τάς βλασφήμους σελίδας του ὑπεκρίθητε, ἐβλασφημήσατε, ἱεροσυλήσατε, ἐβουτήσατε τάς χεῖρας σας εἰς τό βρώμικον κάδον τῶν ἀπό 10ετίας ἐμπτυσμάτων καί ἀκαθαρσιῶν σας, (νοεῖτε ἅ λέγομεν), τά ἀπετινάξατε ἐπάνω εἰς τήν ἐκ 10 σελίδων βρωμεράν «Πρᾶξιν» σας (Α.Π. 3298/7.8.2009) καί κατελήξατε «ΟΜΟΦΩΝΩΣ» εἰς «Τόν παντελῆ ἀφορισμόν τοῦ μοναχοῦ Κηρύκου Κοντογιάννη καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη… ἀπογυμνώνει τόν μοναχό Κήρυκο τῆς μοναχικῆς αὐτοῦ ἰδιότητος καί ἐπαναφέρει αὐτόν εἰς τήν τάξιν τῶν λαϊκῶν… (ὡς δέ) ἀφορισθείς καί ἀποκεκομμένος ἀπό τήν Ἐκκλησίαν ἀποστερεῖται πάσης δυνατότητος καί δικαιώματος… οὐδέ κἄν νά ἐμφανίζεται ὡς γνήσιος… χριστιανός ἤ σχέσιν ἔχων μέ τά τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος…»!!! Καί προσθέτομεν ἡμεῖς, ἐπιστεύσατε ὅτι πλέον δέν μπορεῖ πιά νά σᾶς καθαιρέση ἡ Μεγάλη Πανορθόδοξος Σύνοδος τῆς Ἁπανταχοῦ Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας!!! '~Ω δυστυχεῖς, ὦ μωροί καί τυφλοί, ὦ παντελῶς ἐσκοτισμένοι καί ὑποχείριοι τοῦ Διαβόλου, ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι τόσον, σεῖς, οἱ παράνομοι καί κενοί πάσης χάριτος, ὅσον καί οἱαδήποτε Κανονική καί Ὀρθόδοξος Σύνοδος, δύναται νά ἐπινοῆ, νά ἀποφασίζη καί νά ἐνεργῆ τοιαύτας ἱεροσύλους Σατανικάς «ἀποφάσεις — πράξεις», τάς ὁποίας σᾶς ἐπέβαλον οἱ ἀντίχριστοι ἐγκάθετοι; '~Ω δυστυχέστατοι, αἱ πράξεις σας μόνον ὡς ἐπιθυμίαι — στόχοι τοῦ Διαβόλου λογίζονται οὐχί δέ καί πράξεις Ἐκκλησιαστικαί! Ἄν ὅμως παρά ταῦτα, σεῖς τάς θέλετε καί ὡς πραγματικάς, ἰσχυράς πράξεις, αἱ ὁποῖοι παρήγαγον ἔστω καί τό ἀπειροελάχιστον Νομοκανονικόν ἀποτέλεσμα, τότε νά εἶσθε βέβαιοι ὅτι αὗται περιορίζονται εἰς μόνους ὑμᾶς! Ἡ Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος, ἐνῶ οὐδόλως κωλύεται νά ἐφαρμόση τήν Κανονικήν Τάξιν καί ἀποφασίση τά ὑπό τῆς Ἐκκλησίας προβλεπόμενα, Αὕτη ἐν προκειμένω, ὡς Ἀνώτατον Συνοδικόν Δικαστήριον, φρονοῦμεν ὅτι πρωτίστως θά λάβη ὑπ' ὄψιν της ἰδιαιτέρως αὐτήν τήν πρᾶξιν σας. Σᾶς λέγουν οἱ ἐγκάθετοι, οἱ ὁποῖοι σᾶς ὡδήγησαν καί εἰς αὐτό τό ἐλεεινόν κατάντημα, διότι ἐάν δέν ἐνεργεῖτε, ὅπως ἐνεργήσατε ἦτο σίγουρον ὅτι τήν 8ην Αὐγούστου «θά σᾶς εἶχεν καθαιρέσει ἡ Σύνοδος τοῦ Κηρύκου(!), ἐνῶ τώρα ὡς λαϊκός δέν μπορεῖ!..». '~Ω τῆς πονηρίας, δόλου καί ἀπάτης τοῦ Διαβόλου, τήν ὁποίαν, Σεῖς, ὡς «μωροί καί τυφλοί», ὡς «γενεά ἄπιστος καί μοιχαλίς» κατά τῆς Ἐκκλησίας, δέν κατενοήσατε καί κατέστητε ἄβουλα ὑποχείρια τῶν ἐγκαθέτων τῶν ξένων Κέντρων. Ἀγαπητοί νά εἶσθε βέβαιοι ὅτι ὡς καταληστευμένοι καί ἀποκεκομμένοι ἐκ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, δέν εἶναι κἄν ἀπαραίτητον νά καθαιρεθῆτε, ἀφοῦ: α) Εἶσθε ἤδη καθηρημένοι κατόπιν τῆς ὑπ' ἀριθμ. Πρ. 1353/28.10.1977 (Κ.Γ.Ο. Ὀκτώβριος 1977 σελ. 5-10) καθαιρετικῆς Πράξεως τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου κατά τοῦ Καλλίστου Μακρῆ, δεδομένου ὅτι σεῖς οἱ ὁποῖοι τήν ὑπεγράψατε κατέστησε πολύ χείροντες ἐκείνου!.. Ὡσαύτως δυνάμει τοῦ περί ταυτοπαθείας ἱεροῦ Κανόνος, ἐπί τῶν κεφαλῶν σας ἐπικάθηνται καί ὅσοι «ἀφορισμοί», «ἀργίαι», «καθαιρέσεις» καί «ἀποσχηματισμοί» ἀπεφασίσατε κατά Ὀρθοδόξων!.. β) Εἶσθε ἤδη καθηρημένοι ὑπό τῶν πέντε μέ τήν ἀπό Ἰουνίου 1995 «καθαιρετικήν πρᾶξιν» των ἐναντίον σας!.. γ) Εἶσθε πρό πάντων πεπτωκότες πρώην «ἄγγελοι» (= Ἐπίσκοποι), οἱ ὁποῖοι ὄχι ἁπλῶς ἐξεπέσατε τῆς Ὁμολογίας καί τῆς Ἀποστολικῆς σας Διαδοχῆς, ἀλλά καί διότι ἐβλασφημήσατε κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δέν δύνασθε ἀκόμη καί διά τῆς μετανοίας νά ἐπανέλθετε εἰς τάς τάξεις τῶν Ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων. δ) Εἶσθε οἱ ἔσχατοι ἐχθροί καί πολέμιοι τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας του, καί ΟΥΔΕΜΙΑΝ σχέσιν ἔχετε πρός Αὐτήν, παρεκτός αὐτῆς τῶν ἀδυσωπήτων ἐχθρῶν καί πολεμίων Της. ε) Σεῖς καί διότι, προκειμένου νά προβῆτε ἐπαναληπτικῶς εἰς ἄκρως ἱεροσύλους Σατανικάς πράξεις σκοπιμότητος, κατελύσατε ὄχι μόνον τήν Κανονικήν τάξιν καί τόν Συνοδικόν θεσμόν, ἀλλά καί ἀντεποιήθητε τούς Κανονικούς καί Ὀρθοδόξους Ἀρχιερεῖς καί τήν Ἱεράν Σύνοδον καί διενοήθητε νά ὑποτάξητε καί «χρησιμοποιήσητε» καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ὡς ὄργανόν σας εἰς ὅλα αὐτά, διότι εἰς ὅλας τάς ἱεροσύλους «ἀποφάσεις» σας, ὡς οἱ πλέον ἀσεβεῖς καί ἀνόητοι, ἐπικαλεῖσθε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον καί τήν εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ! Ἐστέ βέβαιοι ὅτι δι' ὅλα αὐτά δέν σᾶς ἔμεινεν κάτι ἀπό τό χάρισμα τῆς χειροτονίας σας διά νά δεσμευθῆ καί ἀρθῆ!.. Δέν εἶναι λοιπόν ἀπαραίτητον ὑπ' αὐτήν τήν ἔννοιαν νά προβῆ εἰς καθαίρεσίν σας ἡ Ἱερά Σύνοδος, διότι, τό ἐπαναλαμβάνω, δέν ἔχετε κάτι ἀπό τάς δωρεάς — χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀφοῦ σεῖς τά ἀπεπτύσατε καί ἀπεγυμνώσατε ἑαυτούς! Ὡστόσον εἶναι ὑποχρεωμένον τό Ἀνώτατον Συνοδικόν Δικαστήριον, ὅπως, τυπικῶς καί διά καθαρῶς λόγους Ποιμαντικῆς, δηλαδή διά νά μήν αὐτοαπατᾶσθε καί πρό πάντων διά νά μήν ἐξαπατᾶτε τούς πρώην Ὀρθοδόξους, νά ἐνεργήση Κανονικῶς καί Ὀρθοδόξως, ἀφοῦ προηγουμένως ἐπισήμως (καί ὄχι γνωμοδοτικῶς ὅπως ἐνταῦθα) ἀποφανθῆ καί ἀποφασίση διά τάς ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρι τῆς ἀπό 7.8.2009 Σατανικάς σας Πράξεις αἰσχρᾶς σκοπιμότητος. * * * Ἀγαπητοί, πρώην Σεβασμιώτατοι Πατέρες καί Συνεργάται, νῦν δέ ἐχθροί καί πολέμιοι τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του, ὅσα προεγράψαμεν δέν ἀποτελοῦν ἐκτόνωσιν ἀλλ' ὡμήν ἀλήθειαν, ἐπί καθαρῶς Θεολογικῶν, Ἐκκλησιολογικῶν θεμάτων. Ἀποτελοῦν ἀγωνίαν, πόνον, συμπάθειαν καί σφοδράν ἐπιθυμίαν νά ταπεινωθῶμεν ὥστε νά ἐπισκιάση ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί φωτιζόμενοι νά συντρίψωμεν ἀπό κοινοῦ τόν ἀντίδικον διάβολον, καί ἐν μετανοία καί καλῆ Ὁμολογία νά ζητήσωμεν τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μέσα εἰς τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ! Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός ὅσων καί ἐν τῆ παρούση ἐγράψαμεν, ἐνῶ ἄν ὡς ἄνθρωπος κάπου δέν ἐχειρίσθημεν καλῶς τόν λόγον, διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, συγχωρεῖστε με, ἤ κακίστε με, ἤ ἐν πάση περιπτώσει ἠτιολογημένως ἀπορρίψατε τό παρόν καί ἐνεργήσατε κατά τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ. Ἄς γίνω (ὁ Θεός νά μέ ἐλεήση διά τήν μεγαλοστομίαν μου), «ἄς γίνω ἐγώ ὁ Ἐλευθέριος ἀνάθεμα, ἀρκεῖ νά ζήσετε ὅλοι Σεῖς». Ἀμήν γένοιτο. Τό παρόν ὡλοκληρώθη τήν 26ην Ὀκτωβρίου 2009 (Π.Ἡ.). *** (1) Τελευταίως δέ ἐκδίδουν καί διαφημίζουν καί «Ὁμολογίας Πίστεως» παραπλησίως πρός τάς ὁμολογίας τάς ἰδικάς σας, καθ' ἅς ἐνῶ διακηρύσσετε ὅτι κρατεῖτε δῆθεν τήν ἀπό τό 1924 Ὁμολογίαν καί ὅτι ἔχετε τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί 1948, ὅμως κινεῖσθε ἐντός τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ — Οἰκουμενισμοῦ καί ποδοπατεῖτε καί ἐμπτύετε συνεχῶς τήν τε Ὁμολογίαν — Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Ἀποστολικήν σας διαδοχήν καί ἐν τέλει καί τό πρόσωπον τοῦ Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου Ματθαίου, ἰδιαιτέρως ἀπό τοῦ Νοεμβρίου 2007! Οὔτω καί αὐτοί, οἱ συντηρητικοί Νεοημερολογῖται, ἐμφανίζονται ὡς ὀρθόδοξοι, καί διαμαρτύρονται κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐνῶ ἀπό τό 1920, 1923, 1924 εὑρίσκονται ἐντός τῆς βρωμερᾶς λίμνης του, καί συνεχῶς βυθίζονται περισσότερον!.. (2) Ἐννοεῖται ὅτι ὅπου δέν ὑπάρχει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία — Ὁμολογία, αὐτή ἡ Ἀλήθεια τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ἐκεῖ παραλλήλως ἐκλείπει καί ἡ Ἀποστολική Διαδοχή, καί τἀνάπαλιν! Ἐκεῖ δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία, ἐκεῖ ἀπουσιάζει ὁ Χριστός, ἐκεῖ δέν ἐπενεργεῖ ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος, τό Ὁποῖον συνέχει καί συγκροτεῖ ὅλον τόν θεσμόν (Μυστήριον) τῆς Ἐκκλησίας! Ἐκεῖ προ?σταται καί τά πάντα ρυθμίζει καί ἐπιτελεῖ ὁ ἀντίχριστος Διάβολος. Ἰδού καιρός ἐστίν νά θελήσετε νά ἴδητε ταῦτα συντελούμενα ὑφ' Ὑμῶν!.., καί δή μέσω καί τῶν προαναφερθέντων τριῶν τελευταίων κειμένων σας, ὑπ' Α.Π. 3280/28.11.2007, 3296/23.1.2009 καί 3298/7.8.2009!.. (3) Ἀπευθύνεται εἰς τόν Σεβ. Μητροπολίτην κ. Κήρυκον, ὅστις τόν ἤλεγξεν δριμύτατα. (4) Ἀντιλαμβάνεσθε καί σεῖς καί πᾶς τρίτος, ὅτι ταῦτα γράφονται διότι «τό κινδυνευόμενον» εἶναι Η ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ καί ὄχι ἡ ἐλαχιστότης μας, τήν ὁποίαν τόσον ἐσυκοφαντήσατε καί ἐπεχειρήσατε νά δολοφονήσετε ἀκόμη καί μέ ἀνοήτους — ἀπεγνωσμένας «πράξεις ἀφορισμοῦ»! Συνειδητοποιεῖτε ὁποῖα ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου διεπράξατε; Δι' ὅλας ὅμως αὐτάς τάς προσωπικάς καθ' ἡμῶν σκευωρίας, συκοφαντίας καί ἀδικήματα, ἄς εἶσθε συγκεχωρημένοι, διότι δέν μᾶς ἐβλάψατε κατ' ἀλήθειαν, ἀλλά καί μᾶς ὠφελήσατε!.. Ὅσον ὅμως ἀφορᾶ εἰς τήν Ἐκκλησίαν δέν θά σιωπήσωμεν, διότι ἡ ἐν προκειμένω σιωπή ἰσοδυναμεῖ μέ σύμπραξιν εἰς τήν ἐσχάτην κατ' Αὐτῆς προδοσίαν σας!.. (5) Ἔτσι εἶναι διατυπωμένον εἰς τό Βούλευμα. (6) Κατ' αὐτήν τήν περίοδον διαπιστώνομεν ὅτι ἑτοιμάζεται μία ἄλλη μεγάλης ἰσχύος «ΟΥΝΙΑ», ἡ ὁποία, καθ' ἡμᾶς, μᾶλλον θά ἀπορροφήση ὅλας τάς Παλαιοημερολογητικάς παρατάξεις… καί θά θέση τείχη, τά ὁποῖα ἀφ' ἑνός θά ἀποκλείσουν τήν διαρροήν συντηρητικῶν ἐκ τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ πρός τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, (τοῦτο ἔχει προτεραιότητα), καί ἀφ' ἑτέρου θά ἔχη πλείστας ὅσας ἀνοικτάς εἰσόδους πρός αὐτήν (τήν Οὐνίαν) διά τά μέλη τῶν διαφόρων Παλαιοημερολογιτικῶν παρατάξεων. Οἱ ἡγέται αὐτῆς γνωρίζουν πολλούς τρόπους καί ἔχουν πολλάς δυνατότητας, αἱ ὁποῖαι ὅμως δέν ἀντέχουν νά τεθοῦν ἐπί τῆς κοινῆς τραπέζης ἑνός θεολογικοῦ Διαλόγου ἐν Ἀγάπη καί Ἀληθεία… Τά πρόσωπα πάντως, τά ὁποῖα κατ' αὐτήν τήν περίοδον φαίνονται ὅτι ἡγοῦνται αὐτοῦ τοῦ κινήματος δέν εἶναι τυχαῖα! Ἔχουν Ἀκαδημαϊκήν θεολογίαν καί παιδείαν ὑψηλήν, διό ἐλπίζομεν ὅτι θά καταδεχθοῦν νά διαλεχθοῦν καί μέ τούς ὀλίγους «αὐστηρούς» ἤ «ἀκραίους Παλαιοημερολογίτας»…, ὅπως μᾶς χαρακτηρίζουν. Τούς διορθώνομεν εἰς τό σημεῖον αὐτό ὅτι ἡμεῖς δέν εἴμεθα «Παλαιοημερολογῖται», ἀλλ' ἐλάχιστα μέλη τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τό 1924 δέν ἱδρύθη κανείς «Παλαιοημερολογιτισμός», ἀλλ' ἐπεβλήθη μόνον ὁ Παπικός Οἰκουμενιστικός ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ! Οἱ Πατέρες μας τό 1924 ἔμειναν πιστοί ἑδραῖοι καί ἀμετακίνητοι εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος. Οὔτε καί ἀπετειχίσθησαν κατά τό ΙΕ΄ τῆς ΑΒ Ἁγίας Συνόδου, οὔτε εἰς ἄλλου εἴδους διαμαρτυρίαν προέβησαν, παρά μόνον ἐκήρυξαν καθαράν τήν Ὁμολογίαν Ἐκκλησιολογίαν καί ἀπεκήρυξαν τόν Νεοημερολογιτισμόν καί τήν Νεοημερολογιτικήν Ἱεραρχίαν!.. Ὀπίσω αὐτῶν στοιχοῦμεν καί ἡμεῖς σήμερον. Ὡστόσον ἡμεῖς τούς συγκεκριμένους Κυρίους τούς ἐκτιμῶμεν καί τούς σεβόμεθα, διότι εἰς τόν χῶρον τοῦ συντηρητικοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ — Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ὄντως συντηρητικοί θεολόγοι καί Κληρικοί, ἐνῶ ἐπηρεάζουν ὅλους τούς ἀνησυχοῦντας διά τήν ξέφρενον πλέον Οἰκουμενιστικήν πορείαν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ. Ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι ἐλπίζομεν πώς ὅ,τι δέν ἐτόλμησεν νά διαλεχθῆ μετά τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἤ καί μέ τήν ἐλαχιστότητά μας, ὁ τελευτήσας τόν βίον Χριστόδουλος, διότι προφανῶς ἦτο δεσμευμένος καί ὑπό τῆς Διδακτορικῆς του Διατριβῆς, νά θελήσουν νά τό πραγματοποιήσουν τά Πρόσωπα, τά ὁποῖα ὡς φαίνεται ἡγοῦνται τῆς συγκεκριμένης ὁμάδος τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί γιατί ὄχι καί ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης… Ὀψόμεθα τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος.