Ἰδού τό χειρόγραφον τοῦ 1972. «Οἰκονομητέον, ἔνθα οὐ παρανομητέον». «Μή παραλαβάνοντες τό ἀλλότριον, φθείροντες τό ἡμέτερον, ὄ ἐστι κακῶν οἰκονόμων». (Γρηγορίου Ναζιανζηνοῦ). ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ Κατά Σεπτέμβριον τοῦ 1971 Ἒξαρχία τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου μετέβη εἰς ΗΠΑ πρός διακανονισμόν σχέσεων μετά τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἐν Διασπορᾶ. Μετά ἀπό αἴτησιν τῆς ἡμετέρας Ἐξαρχίας, ἡ Ρωσική Σύνοδος ἤχθη εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 16-11/12.9.1971 Ἀπόφασιν, καθ’ ἥν, δύο Ἐπίσκοποι τῆς Συνόδου των, θά ἐχειροθέτουν τούς δύο Ἐπισκόπους Κάλλιστον καί Ἐπιφάνιον, οὗτοι τούς λοιπούς καί τόν λοιπόν Κλῆρον. Ἔκτοτε ἐδημιουργήθη τό πρόβλημα περί τοῦ πῶς δέον νά ἐκληφθῆ ἡ χειροθεσία. Ἐπηκολούθησεν μία ἑρμηνευτική δήλωσις τοῦ Μητροπολίτου τῶν ἐν Διασπορᾶ Ρώσων Φιλαρέτου, ὅτι δέον νά ἐκληφθῆ ὡς εὐλογία. (Βλέπε Ποιμαντορικήν Ἐγκύκλιον1972). Ἠναγκάσθημεν νά μελετήσωμεν τό πρόβλημα καί τήν θέσιν τοῦ ὅρου «χειροθεσία ἐν τῆ πράξει τῆς Ἐκκλησίας». Ὡς δέ θά ἀποδειχθῆ ἐκ τῶν ἀκολουθούντων, ἡ χειροθεσία ἐχρησιμοποιήθη μόνον ἐπί σχισματικῶν ἤ αἱρετικῶν, πρός ἐπικύρωσιν τοῦ ἀκύρως ἐν τῶ σχίσματι τελεσθέντος μυστηρίου. Ἐν τῆ ἐννοία δέ τῆς «εὐλογίας» καί πάλιν πρόκειται περί ἀναζωογοννήσεως τοῦ ἀκύρως τελεσθέντος μυστηρίου. Ἡ μικρά ἔρευνα αὕτη περί τῆς χειροθεσίας, δέον ὅπως μή θεωρηθῆ ὡς τελική καί πλήρης, ἀλλά ὡς μία ἀφορμή πρός εὐρυτέραν ἔρευναν τοῦ θέματος, δεδομένου ὅτι δέν ὑπάρχουσι μονογραφίαι ἤ μελέται ἐπί τοῦ θέματος τῆς χειροθεσίας. Ἡ μονογραφία τοῦ Π. Τρεμπέλα «Τάξις χειροτονιῶν καί χειροθεσιῶν» άναφέρεται εἰς τάς χειροθεσίας τοῦ κατωτέρω κλήρου. ΘΕΜΑ: ΠΕΡΙ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ Εἰς τήν ἀρχαίαν Ἐκκλησίαν ἐναλάσσονταν οἱ ὅροι χειροτονία, χειροθεσία. Ἡ ἑρμηνεία τῶν δύο τούτων ὅρων ἦτο ἠ αὐτή. Ἐσήμαινον δέ οἱ ὅροι χεῖραν θέτω καί χεῖραν τείνω. Σύν τῆ παρόδω ὅμως τοῦ χρόνου ἐδιαφοροποιήθη ἡ ἔννοια τῆς χειροπθεσίας, κατά τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τό χειροθετεῖν νά ἀντικαθιστᾶ ἐνίοτε τό χειροτονεῖν, ἐν τῆ περιπτώσει καθ’ ἥν τό χειροτονεῖν ἐγένετο τύποις μόνον καί οὐχί οὐσία (ἐνεργεία). Οὕτω διά τούς σχισματικούς καθωρίσθη, ὅπως διά νά «κοινωνήσουν» καί ἐνταχθοῦν εἰς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν, ἀπητεῖτο ἡ χειροθεσία καί οὐχί ἡ χειροτονία. Τοῦτο γίνεται κατανοητόν ἐκ τοῦ Η΄ Κανόνος τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἰδού τί λέγει ὁ Η΄ Κανών: «Περί τῶν ὀνομαζόντων ἑαυτούς καθαρούς ποτε, προσερχομένων δέ τῆ Καθολικῆ Ἀνατολικῆ ‘Εκκλησία, ἔδοξε τῆ Ἁγία καί μεγάλη Συνόδω, ὥστε χειροθετουμένους αὐτούς, οὕτως μένειν ἐν τῶ Κλήρω». ΠΟΙΑ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΕΝ ΤΩ Η ΚΑΝΟΝΙ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΙ ΔΥΟ ΜΟΡΦΑΙ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ Σχολιάζων ἐν τῶ Πηδαλίω του ὁ ἱερός Νικόδημος ὅτι «ἡ χειροθεσία ἐδῶ δέν εἶναι χειροτονία, καθώς ἴσως ἤθελεν ὑπολάβη τινάς, ἀλλά εἶναι τό νά βάλλεται ἡ χείρ τῶν ἱερωμένων εἰς τάς κεφαλάς τῶν τοιούτων αἱρετικῶν καί νά δέχωνται ὡς μετανοοῦντες. Οὕτω γάρ διά χειροθεσίας (καί οὐ διά χειροτονίας) καί ὁ μθ τῆς ἐν Καρθαγένη θέλει νά δέχωνται οἱ μετανοοῦντες. Ὅτι δέ ἀληθής ὁ λόγος μου μαρτυρεῖ καί ἡ ζ΄ Σύνοδος. Ἀναγνωσθέντος γάρ τοῦ ἰδίου τούτου Κανόνος ἐν τῆ α΄ πράξει αὐτῆς, καί ζητηθέντος πῶς νοητέον τό χειροθετουμένους, εἶπεν ὁ ἁγιώτατος Ταράσιος, ἐπ’ εὐλογίας ἐνταῦθα ἡ χειροθεσία λέγεται, καί οὐκ ἐπί χειροτονίας». Εἰς αὐτό τό σχόλιόν του ὁ ἱερός Νικόδημος ἀναφέρει ἀπό τάς διαταγάς τῶν Ἀποστόλων καί ἐκ τοῦ κεφαλαίου μα΄ καί μγ΄: «Καθώς τόν ἄπιστον δέχεσαι, ἀφ’ οὗ τόν βαπτίσεις, ἔτσι καί τόν ἁμαρτωλόν, ἀφ’ οὗ χειροθετήσεις, ὡς καθαρόν θέλεις ἀποκαταστήσει εἰς τήν νομήν τήν πνευματικήν. Καί ἡ χειροθεσία γίνεται εἰς αὐτόν ἀντί βαπτίσματος, ἐπειδή διά τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν ἐδίδετο τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἰς τούς πιστεύοντας...». Σημειωτέον ὅτι ἡ χειροθεσία ἐν προκειμένω, ὡς σχολιάζεται ὑπό τοῦ ἱεροῦ Νικοδήμου, δέν ἀναφέρεται εἰς τήν χειροθεσίαν τῶν Κληρικῶν, ἀλλά εἰς τήν χειροθεσίαν τῶν μετανοούντων πιστῶν, ἵνα διά ταύτης ἀποκατασταθοῦν εἰς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν. Ἡ Σύνοδος αὕτη ἔδέχθη τούς Καθαρούς ἤ Ναυατιανούς οἰκονομικῶς. Διά τούς Καθαρούς ἠσχολήθη ὁ Μέγας Βασίλειος εἰς τόν Α΄ Κανόνα αὐτοῦ. «Οἱ Καθαροί καί αὐτοί τῶν ἀπεσχισμένων εἰσί. Πλήν ἀλλ’ ἔδοξε τοῖς ἀρχαίοις, τοῖς περί τόν Κυπριανόν, λέγω καί Φιρμιλιανόν τόν ἡμέτερον, τούτους πάντας μιᾶ ψήφω ὑποβαλεῖν, Καθαρούς καί Ἐγκρατίτας καί Ὑδροπαραστάτας καί Ἀποτακτίτας, διότι ἡ μέν ἀρχή τοῦ χωρισμοῦ διά σχίσματος γέγονεν, οἱ δέ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκ ἔτι ἔσχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ἑαυτούς. Ἐπέλιπε γάρ ἡ μετάδοσις τῶ διακοπῆναι τήν ἀκολουθίαν. Οἱ μέν γάρ πρῶτοι ἀναχωρήσαντες, παρά τῶν Πατέρων ἔσχον τάς χιεροτονίας καί διά τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν αὐτῶν, εἶχον τό χάρισμα τό πνευματικόν, οἱ δέ ἀπορραγέντες, λαϊκοί γενόμενοι οὔτε τοῦ βαπτίζειν, οὔτε τοῦ χειροτονεῖν εἶχον ἐξουσίαν, οὔτε ἠδύναντο χάριν Πνεύματος ἁγίου ἑτέροις παρέχειν ἧς αὐτοί ἐκπεπτώκασιν...». Ὁ Α΄ Κανών τοῦ Μγεάλου Βασιλείου ἀναφέρεται εἰς τούς Καθαρούς περί ὧν ὁμιλεῖ ὁ Η΄ Κανών τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου. Ὀ Μ. Βασίλειος σχολιάζει τόν τρόπον καθ’ ὅν ἔγένοντο δεκτοί. Λέγει μέν περί τῶν Καθαρῶν ὅτι ἦσαν σχισματικοί, ἀλλά καί ὅτι ἡ Σύνοδος τοῦ Κυπριανοῦ καί τοῦ Φιρμιλιανοῦ τούς κατατάσσει εἰς τήν ἰδίαν μοῖραν μέ τούς Ἐγκρατίτας, ‘Υδροπασχίτας κλπ. καί τούς δέχεται κατά τόν αὐτόν τρόπον, μέ τήν διαφοράν ὅτι ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐχειροτονήθησαν ἤ ἔλαβον τήν χάριν παρά τῶν Πατέρων τούς δέχεται κατά κάποιον ἠπιώτερον τρόπον. Ἐν τούτοις ὅμως λέγει ὅτι καί ἐν τοιαύτη περιπτώσει ὁ τρόπος αὐτός εἶναι οἰκονομίας χάριν καί τό αἰτιολογεῖ οὕτω πως: «Ἡ μέν ἀρχή τοῦ χωρισμοῦ διά σχίσματος γέγονεν, οἱ δέ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκ ἔτι ἔσχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ἑαυτούς». Περί τῆς χειροθεσίας τῶν αἱρετικῶν ἤ σχισματικῶν οἵτινες εἶχον λάβει τό βάπτισμα ἐν τῆ Μιᾶ Ἐκκλησία καί ἐξ αὐτῆς ἐξέκκλιναν εἰς σχίσμα ἤ αἵρεσιν ποιεῖται λόγον ἡ ἐπιστολή τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου πρός τόν Ἀλεξανδρείας ‘Αλέξανδρον. Ἡ ἐπιστολή ἀναφέρεται εἰς τούς ὑπό τοῦ Μελετίου χειροτονηθέντας καί ὁρίζει ὅτι πρέπει νά γίνωνται δεκτοί δι’ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ τῆς Ἀλεξανδρείας Ἐπισκόπου «μυστικωτέρα τινί χειροτονία βεβαιούμενοι». (Περί τῆς ἐπιστολῆς βλέπε Σωκράτους Ἐκκλησιαστική Ἰστορία Α΄, Ἑλλην. Πατρολ. 67, 80). Ἡ ἰδία φράσις ἐπαναλαμβάνεται καί εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν Θεοδωρήτου Βιβλ. Α, 9). Ἡ φράσις αὕτη «μυστικωτέρα χειροτονία βεβαιωθέντας» ἠμφεσβητήθη ὑπό τινων καί ὑπεστηρίχθη ὅτι πρόκειται περί παρεισαγωγῆς εἰς τό περιθώριοντῆς ἑρμηνευτικῆς αὐτῆς φράσεως. Ὁ Π. Τρεμπέλας (Δογμ, Γ, σελ. 56) λέγει: «Καί ἐν τῆ ὑποθέσει ταύτη ... ὅτι πρόκειται περί γλώσσης ἑρμηνευτικῆς ἀπό τοῦ περιθωρίου εἰς τό κείμενον παρεισαχθείσης... καί πάλιν ἡ παρεισαγωγή αὐτῆς μαρτυρεῖ κρατοῦσαν κατά τήν ἐποχήν τῆς παρεισαγωγῆς τήν θεωρίαν, ὅτι ἡ χειροθεσία ἐπί τῶν ἐπιστρεφόντων ἐκ σχίσματος ἤ αἱρέσεως Κληρικῶν ἐνεῖχεν ἔννοιαν σοβαρωτέραν τῆς συνήθους ἐπί μετανοία χειροθεσίας». Τό ὅτι ἡ χειροθεσία αὐτή δέν ἦτο ἐπί μετανοία ἀποδεικνύεταικαί ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ Μελέτιος ὅστις εἶχε χειροτονηθῆ εἰς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν, δέν ἐχειροθετήθη. Ἄν ἡ χειροθεσία ἐγένετο «ἐπί μετανοία» τότε ἔπρεπε νά χειροθετηθῆ καί ὁ Μελέτιος ὡς μετανοήσας. Εἰς τόν Μελέτιον ὅμως ἀνεγνωρίσθη μόνον τό δικαίωμα τοῦ νά φέρη «τό ψιλόν ὄνομα τῆς τιμῆς», χωρίς καί νά πράττη τά τοῦ Ἐπισκόπου. Περί τοῦ ἰδίου θέματος, τῆς χειροθεσίας, ἠσχολήθη καί ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, προεδρευομένη ὑπό τοῦ Πατριάρχου Κων/λεως Ἁγίου Ταρασίου. Εἰς τήν Α΄ Πράξιν τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (ΜΑΝΣΙ, 12,1022) ἐτέθη τό ζήτημα περί τῆς χειροθεσίας τῶν Καθαρῶν. Καί πρότερον μέν ὁ Θεόφιλος Ἀλεξανδρείας ἐν τῶ Β΄ αὐτοῦ Κανόνι, ἐξήγησε τήν χειροθεσίαν ὡς χειροτονίαν, ἀλλά σχολιάζων τοῦτο ὁ Ἅγιος Ταράσιος λέγει μετά τινος δισταγμοῦ: «Μήπως ἐπ’ εὐλογίας ἐνταῦθα τήν χειροθεσίαν λέγει καί οὐχί ἐπί χειροτονία». Ἐπί τοῦ θέματος τούτου ἰδού τί διασαφηνίζει ὁ Παν. Τρεμπέλας (Δογμ. Γ΄, σελ. 57). «Καί οὕτω τοῦ πράγματος ἔχοντος πάλιν διά τῆς εὐλογίας παρείχετο χάρις πρός ζωογόνησιν καί ἐπικύρωσιν τοῦ ἀκύρως ὑπό αἱρετικῶν ἤ σχισματικῶν τελεσθέντων». Τό ἔτος 669 ὁ Πάπας Βιταλιανός ἀνεδείχθη Ἀρχιεπίσκοπος Καντερβουρίας. Ὁ ἐκ Ταρσοῦ Θεόδωρος τούς Βρεττανούς καί Ἰρλανδούς Ἐπισκόπους, τούς ὁποίους ἐθεώρει Τεσσαρασκεδαιτίτας, ἀνεχειροτόνει. ‘Αλλ’ ὅμως ὅταν μετέπειτα ἤθελε νά εὕρη μέτρα συνδιαλλαγῆς τῶν Ἐπισκόπων τούτων καί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης, ἐνεργῶν κατ’ οἰκονομίαν περιωρίσθη εἰς τό νά ἀξιοῖ, ὅπως οὗτοι «δι’ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ Καθολικοῦ Ἐπισκόπου βεαιοῦνται». Ἤτοι ὁ Θεόδωρος ὁ ἐκ Ταρσοῦ χαρακτηρίζει τήν χειροθεσίαν ὡς βεβαίωσιν, ὅπως ἀκριβῶς τήν χαρακτηρίζει καί ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος. Εἰς τάς ἀποκρίσεις τοῦ Ἰουστίνου πρός τούς Ὀρθοδόξους (Ἀπόκρισις 24, Βλ. Ἑλλην. Πατρολ. 6, 1262) εὕρηται ἡ κατωτέρω ἀπόκρισις: «Τοῦ αἱρετικοῦ ἐπί τήν Ὀρθοδοξίαν ἐρχομένου τό σφάλμα διορθοῦται, τῆς μέν κακοδοξίας τῆ μεταθέσει τοῦ φρονήματος, τοῦ δέ βατίσματος τῆ ἐπιχρίσει τοῦ Ἁγίου Μύρου, τῆς δέ χειροτονίας τῆ χειροθεσία». Εἰς τήν ἀπόκρισιν ταύτην μαρτυρεῖται ἡ ἐπί τοῦ θέματος θέσις τῆς κατ’ Ἀνατολήν Ἐκκλησίας κατά τόν Γ΄καί Δ΄ αιῶνα. Σημειωτέον ὅτι, κατά τόν Πανγ. Τρεμπέλα, αἱ ἀποκρίσεις αὗται ψευδῶς ἀναφέρονται εἰς τόν Ἰουστῖνον. Ἕτεραι πράξεις τῆς Ἐκκλησίας τῶν πρώτων αἰώνων διασαφηνίζουν πλήρως τήν ἔννοιαν τῆς χειροθεσίας κατά τήν πρώτην περίοδον τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ὁ Ρώμης Στέφανος ἠξίου ὅπως ἐπί τῶν ἐπιστρεφόντων αἱρετικῶν ἐπαναλαμβάνεται ἡ CONFIRMATIO, δηλαδή ἡ «βεβαίωσις». Ὁ ἱερός Αὐγουστῖνος ὑπεστήριξε ὅτι πρόκειται περί χειροθεσίας «ἐπί μετανοία». Ὀ ἅγιος Κυπριανός ἐχρησιμοποίησε τήν χειροθεσίαν καί τήν ὑπεστήριξε κατά τοιοῦτον τρόπον, ὥστε δίδει τήν ἑρμηνείαν, ὅτι ἐνεῖχε τόν χαρακτῆρα τῆς λήψεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Βλέπε τούς λόγους τοῦ ἁγ. Κυπριανοῦ ἐν ἐπιστολῆ 72,1 εἰς τήν Λατινικήν Πατρολογίαν 3, 1084 καί ἐπιστολήν 74). Ὁ Κυπριανός μάλιστα ἐταύτιζε τό «imrositio manus in poenitentiam» (=ἐπίθεσις χειρῶν ἐπί μετανοία) πρός τό «manym inponere ad accipiendum spiritum sanctum» (=χεῖρα θέτειν πρός λῆψιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἡ ἐν Ἀρελάτη Σύνοδος συνελθοῦσα ἐν ἔτει 314, εἰς τόν Η αὐτῆς Κανόνα χαρακτηρίζει τήν χειροθεσίαν «ad ‘accipiam spiritum sanctum» (=πρός λῆψιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος). Ὁ Πάπας Σιρρίκιος ρητῶς λέγει περί τῆς συνδιαλλαγῆς τῶν Ἀρειανῶν, ὅτι ὅτι αὕτη συντελεῖται «διά μόνης τῆς ἐπικλήσεως τῶν ἑπταπλῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς δι’ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ Ἐπισκόπου γενομένης» (Πατρολ Λατινική, 13, 1135) Τό αὐτό ὁρίζουν καί οἱ Πάπαι Ἰννοκέντιος ὁ Α΄, Λέων, Βιγγίλιος, χρησιμοποιοῦντες τήν ἔννοιαν τῆς χειροθεσίας ὡς μεταδιδούσης Πνεῦμα Ἅγιον. Κατά τήν πρᾶξιν τῆς Βυζαντινῆς Ἐκκλησίας, ὡς ἐμφαίνεται ἐν τῶ Εὐχολογίῳ ε\ἰς τήν ἀκολουθίαν τήν ἀναγινωσκομένην ἐπί ἐπιστροφῆ ἀποστατῶν ἤ ἐξ’ αἱρέσεως ἐπιστρεφόντων καί ἀποδιδομένην εἰς τόν Μεθόδιον Κων/λεως, τήν διά Μύρου χρίσιν τῶν ἐπιστρεφόντων αἱρετικῶν συνώδευε καί ἐπίθεσις τῶν χειρῶν. Τοῦτο εἶναι χαρακτηριστικόν, καθ’ ὅσον μαρτυρεῖ ὅτι ἡ ἐπίθεσις τῶν χειρῶν ἐπί ἐπιστρεφόντων αἱρετικῶν ἐγίνετο πρός μετάδοσιν τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἰς μίαν ἐξ’ αὐτῶν τῶν εὐχῶν, τήν τρίτην, ἀναφέρονται τά ἑπόμενα ἐξόχως χαρακτηριστικά: «Καταύγασον αὐτοῦ τήν διάνοιαν τῆ δυνάμει καί ἐνεργεία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε τόν ἐναποκείμενον τῆ ψυχῆ αὐτοῦ σπινθῆρα τοῦ σωτηριώδους βαπτίσματος ταῖς αὔραις τῆς χάριτος, νοητῶς ἐξαφθῆναι καί τήν ἐνσημανθεῖσαν αὐτῶν σφραγίδα ἐκτυπώτερον ἐπιφαίνεσθαι ἐν τῆ καρδία αὐτοῦ». Ὡς ὀρθῶς φρονεῖ ὁ Δυοβουνιώτης ἐπί τοῦ γεγονότος αὐτοῦ (Βλ. ἐργασίαν του «Τά μυστήρια» , σελ. 84) ἡ ἐπίθεσις τῶν χειρῶν παρείχετο πρός ἀναζωογόνησιν τῆς ἀνεξαλείπτου μέν, ἀλλά θραυσθείσης καί μή τετελειωμένης σφραγίδος τῶν μυστηρίων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀναφερθεισῶν περιπτώσεων καθίσταται ἐμφανές ὅτι ὁ ὅρος χειροθεσία κατά τήν πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας παρουσιάζει τάς ἑξῆς δύο μορφάς. Ἡ πρώτη περίπτωσις εἶναι ἡ χειροθεσία ἡ γενομένη ἐπί σχισματικῶν ἤ αἱρετικῶν. Αὕτη τελεῖται διά τήν ἐπικύρωσιν τοῦ ἀκύρως γενομένου μυστηρίου, ἤτοι «πρός λῆψιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», ὥστε νά ἐπενεργήση ἐν αὐτῶ ἡ Χάρις. Εἶναι ἀκριβῶς ἡ χειροθεσία ἡ γενομένη ἐπί τῶν μετανοία ἐπιστρεφόντων. Διότι τήν χρίσιν τοῦ Ἁγίου Μύρου συνώδευε καί ἡ ἐπίθεσις τῶν χειρῶν. Εἶναι ἴσως ἡ ἐπίθεσις τῶν χειρῶν, ἥτι γίνεται εἰς τό Μυστήριον τῆς Ἐξομολογήσεως ὑπό τοῦ Πνευματικοῦ, διότι σήμερον χειροθεσίαν λαϊκῶν ἐπιστρεφόντων ἐκ τῆς αἱρέσεως εἰς τήν Ἐκκλησίαν δέν ἔχομεν. Εἰς αὐτήν τήν χειροθεσίαν ἀναφέρεται καί ὁ ἱερός Νικόδημος ἐν τῶ Πηδαλίῳ του σχολιάζων τόν Η’΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ δευτέρα περίπτωσις εἶναι ἡ γενομένη διά τήν ἀναζωογόνησιν τοῦ Μυτσηρίου τῆς Χειροτονίας. Διά νά εἶναι ἔγκυρον τό ἀκύρως τελεσθέν Μυστήριον τῆς Χειροτονίας, δέον ὅπως, ὁ ἐκτός τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας χειροτονηθείς ἐπιστρέφων εἰς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν χειροθετῆται διά τήν βεβαίωσιν τοῦ Μυστηρίου τῆς χειροτονίας. Εἰς αὐτό τό θέμα ἀναφέρεται ὡς εἴπομεν ὁ Η΄ Κανών τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἑρμηνευτικῶς ἡ ἐπιστολή τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς πρός τόν Ἀλεξανδρείας Ἀλέξανδρον, ἡ χαρακτηρίζουσα τήν χειροθεσίαν ὡς «μυστικωτέραν χειροτονίαν». Εἰς αὐτήν ἀναφέρεται καί ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, ἡ χαρακτηρίζουσα αὐτήν ὡς «εὐλογίαν», ἤτοι ἐπικύρωσιν τοῦ ἀκύρως τελεσθέντος. Ἡ χειροθεσία ἑπομένως εἰς τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, παρουσιάζει διπλῆν μορφήν. Χειροθεσία διά τούς λαϊκούς (πρός ζωογόνησιν τῶν Μυστηρίων ὡς τό παρουσιάζει καί ὁ ἱερός Νικόδημος) καί χειροθεσίαν διά τήν χειροτονίαν τῶν Κληρικῶν, ὡς ἡρμηνεύθη ὑπό τῆς ἀνωτέρω ἀναφερθείσης ἐπιστολῆς πρός τόν Ἀλεξανδρείας καί τῆς Ζ΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου. Ἐξ’ ὅλων τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων καί συμπερασματικῶς παρατηροῦμεν ὅτι οὐδέποτε ἡ χειροθεσία ἐχρησιμοποιήθη ἐπί Κανονικῶς καί ὑπό Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων χειροτονηθέντων. Ἐφηρμόσθη μόνον διά τούς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας εὑρισκομένους σχισματικούς καί αἱρετικούς, τούς ὁποίους ὁ Μ. Βασίλειος εἰς τόν Α΄ Κανόνα του τούς θέτει εἰς τήν αὐτήν θέσιν, ὡς πρός τήν ἰσχύν τῶν τελουμένων ὑπ’ αὐτῶν Μυστηρίων, διότι ὡς καί ἀνωτέρω ἀναφέρομεν «ἡ μέν ἀρχή τοῦ χωρισμοῦ διά σχίσματος γέγονεν, οἱ δέ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκέτι ἔσχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ἑαυτούς». Τοῦτο εἶναι τό συμπέρασμα εἰς τό ὁποῖον καταλήγει τις ἐκ τῆς μελέτης τῆς πράξεως τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς ἐκ τούτου ἡ χειροθεσία ἡ γενομένη εἰς τούς Ματθαιϊκούς Ἐπισκόπους ἦτο παράνομος πάντη καί ἀντικανονική, ἐκτός ἐάν δεχθῶμεν ὅτι ἡ Ρωσική Διασπορά παρεδέχθη ὡς σχισματικούς – αἱρετικούς μή ἔχοντας τήν χάριν ἐν τοῖς μυστηρίοις καί ὡς ἐκ τούτου ἔχοντας ἄκυρον (οὐχί ὅμως καί ἀνυπόστατον) τήν χειροτονίαν. Τοῦτο ὅμως οὐδόλως ἰσχύει, εἶναι δέ καί βλασφημία, διότι ὁ μέν Ἀρχιεπίσκοπος κυρός Ματθαῖος ὑπῆρξε καθ’ ὅλα ἀκριβής περί τήν Ὀρθοδοξίαν καί ὁ μοναδικός τῆς Ἐκκλησίας τῶν ΓΟΧ ὅστις ἐπίστευεν εἰς τόν ἀγῶνα τῆς συνεχίσεως τῆς Ἱεραρχίας, ἐνῶ οἱ λοιποί καί δή ὁ Χρυσόστομος Καβουρίδης, οὐδόλως ἐπίστευσαν εἰς τόν Ἱερόν Ἀγῶνα, δεδομένου ὅτι ἐδέχοντο τήν ἐγκυρότητα τῶν μυστηρίων τῶν Νεοημερολογιτῶν, καί ἐπομένως ἐδέχοντο τήν πνευματικήν κηδεμονίαν ὑπό τῶν Νεοημερολογιτῶν, καί τήν μή ὕπραξιν ἀναγκαιότητος συνεχίσεως τῆς Ἱεραχικῆς Διαδοχῆς, ἀφοῦ ἄλλωστε σύμφωνα μέ τό πιστεύω του, ὤφειλε νά δεχθῆ τήν καθαίρεσίν του ὑπό τῆς Νεοημερολογιτικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ὑφ’ ἑνός χειροτονία ἐγένετο κανονικῶς, «διά τό ἀπαρρησίαστον τῶν Ἐπισκόπων» καί «ἑνεκα τῆς χαλεπότητος τῶν καιρῶν» καί ἕνεκα τῶν διωγμῶν, ὐπῆρξε δέ ἀναγκαιότης ἱστορική, διότι πρῶτον μέν ἐσυνεχίσθη ἡ Ἀποστολική Διαδοχή καί δεύτερον ἐστερεώθη ἔτι πλέον ἡ πεποίθησις τῆς ἀναγκαιότητος τῆς συνεχίσεως τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ αἱ χειροτονίαι αὗται ἐγένοντο καί ὡς συνέπεια πρός τήν ἀληθῆ Ὁμολογία ἔναντι τῶν Νεοημερολογιτῶν. Ἐάν δέν ἐλάμβανον χώραν αἱ χειροτονίαι τοῦ 1948, ἡ Ἐκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. θά ἠφανίζετο καί θά κατέληγε ἕν Παράρτημα τῆς Νεοημερολογιτικῆς τοιαύτης., ἕνας ὀργανισμός, ἤ ἕνας Σύλλογος, ὅπως τήν ἤθελε ὁ Χρυσόστομος Καβουρίδης. Ἀλλά διατί νά μή δεχθῶμεν τήν ἐπί τόσα ἔτη διακεκηρυγμένην ἂλήθειαν, ὅτι ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος κινούμενος ὑπό τῆς θείας Χάριτος ἐχειροτόνησε μόνος του διά τήν δόξαν τῆς Ἐκκλησίας. Καί τότε πλέον τί εἶναι ἡ χειροθεσία παρά μία ἄρνησις μιᾶς ὀρθοδόξου χειροτονίας, ἥτις ἔπρεπε νά λάβη ἀντί χειροθεσίας ἐπαίνους καί νά θεωρηθῆ θρίαμβος τῆς Ὀρθοδοξίας; Ἀλλά ἐσπευσμένως οἱ Ἀρχιερεῖς μας τήν ἐδέχθησαν. Ἐκινήθησαν, κατά τήν ἐμήν ταπεινήν γνώμην, ἀπερισκέπτως, ἐνήργησαν ἴσως σκεπτόμενοι τήν δόξαν τῶν ἀνθρώπων ἀδιαφορήσαντες διά τήν ἀλήθειαν. Εἶπον, ὅτι διά νά γίνη ἡ ἕνωσις μετά τῶν Φλωρινικῶν, πρέπει νά δεχθῶμεν τήν χειροθεσίαν. Ναί, σωστή καί ἄδολη ἡ σκέψις, (νά μήν ὑπάρχουν σχίσματα), ἀλλά πόση βλασφημία περιέχεται εἰς τήν σκέψιν ταύτην κατά τῆς χειροτονίας, ὡς μή ἁρτίως γενομένης. Τήν χειροθεσίαν ἐζήτησαν πρῶτοι οἱ Φλωριναῖοι, ἀλλά μήπως ἐκφράζουν οὖτοι τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν ἀπό τήν ὁποίαν ἀπεκόπη ἡ Σύνοδος τῶν «Ματθαιϊκῶν»; Ὄχι ἀσφαλῶς, ἀλλά ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ὡς πρός τό φρόνημάτων, τό ἀλλάζουν συνεχῶς, δεχόμενοι πότε τήν ἐγκυρότητα τῶν μυστηρίων τῶν νεοημερολογιτῶν καί πότε τήν ἐγκυρότητα. Ἡ δέ χειροτονία των οὐδέ κἄν δύναται νά λογισθῆ χειροτονία, ὡς ὑπερόριος καί ὡς γενομένη ἀντικανονικώτατα ὑπό παλαιοημερολογίτου (δεκα;τριμερίτου) καί νεοημερολογίτου, ἄνευ κανονικῶν προὑποθέσεων. Τά πράγματα βοοῦν, ὅτι οἱ Φλωρινικοί δέν ἐκφράζουν οὐδαμῶς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν. Ἀς ἀκούσωμεν ὅμως τί λέγει ἡ Ἐκκλησία: «Οἰκονομητέον, ἔνθα οὐ παρανομητέον». Ὁ δέ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός λέγει ὅτι κατά τήν χρῆσιν τῆς οἰκονομίας, δέν πρέπει κατ’ οὐδένα λόγον νά προσλαμβάνω,μεν «τό ἀλλότριον, φθείροντες τό ἡμέτερον, ὅ κακῶν ἐστίν οἰκονόμων». Τό «ἀλλότριον» ἐν προκειμένω εἶναι τό θέλημα τῶν Φλωριναίων, τό δέ ἡμέτερον εἶναι ἡ κανονικότης τῶν ὑπό ἑνός γενομένων χειροτονιῶν τοῦ 1948. Διά τό «θέλημα» τῶν Φλωρινικῶν ἐπρόδωσαν τήν χειροτονίαν των. Ἀς μελετήσουν ὅθεν οἱ Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς τό θέμα τοῦτο καί ἀς ἀναζητήσουν τήν θεραπείαν του. Ἡ Ἐκκλησία τά πάντα θεραπεύει. Ἀς άποκηρύξουν τήν πρᾶξιν αὐτήν, διά τήν ὁποίαν πιστεύω πώς καί οἱ ἴδιοι οἱ ὁποῖοι τήν ἀπεφάσισαν δέν ἱκανοποιήθησαν, ἀλλά ἠλέγχοντο εἰς τήν συνείδησιν, ἀλλά καί οἱ δεχθέντες ταύτην μετενόησαν πού τήν ἐδέχθησαν. Εἶναι καιρός ἀνανήψεως. Ἀς ἐπαναφέρουν τάς χειροτονίας τοῦ 1948 εἰς τήν πρέπουσαν θέσιν των. Ἀς ἀποκηρύξουν τήν χειροθεσίαν ὁμολογοῦντες ὅτι ἔσφαλλον. Οὐδείς ἀλάθητος. Τά λάθη εἶναι διά τούς ἀνθρώπους. Καί οἱ Ἐπίσκοποί μας ὡς ἄνθρωποι ἴσως ὑπέπεσαν εἰς σφάλμα. Ἀς τό διορθώσουν. Ἀναμένομεν.
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2024
2020 ΗΤΟΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ ΕΓΡΑΦΟΜΕΝ ....
ΕΤΙ ΚΑΙ ΕΤΙ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ
ΚΥΡΙΟΥ ΔΕΗΘΩΜΕΝ ...
Ετι καί ετι εν ειρηνη του Κυριου δεηθωμεν ειτε εν "Εκκλησια
μεγαλη" (οταν επιτρεπη ο Κυριος), ειτε "εν ταις κατ' οικον Εκκλησίαις
των πιστων" (οπως ειμεθα τωρα αναγκασμενοι νά πράττωμεν), ειτε "ἑν
κατακόμβαις" (ως τα αρχαια χρονια καί κατα τα νεωτερα εις τήν Ρωσίαν),
ειτε ως "κρυπτοχριστιανοί, (ως εν Πόντω καί Μικρα Ασια), ειτε ως
"κρυπτοορθοδοξοι", (ως συμβαίνει σημερον εις τήν απανταχου της
οικουμενης γνησιαν Ορθοδοξον Ιεραποστολήν), καί
τουτο εως αν παρελθη η οργη του Θεου, εως οτου περαση η δοκιμασια. Ας δεηθωμεν,
λεγω, "υπέρ του διαφυλαχθηναι την αγιαν Εκκλησίαν και την πόλιν ταύτην,
και πάσαν πόλιν και χώραν από οργής λοιμου λιμου σεισμού καταποντισμου πυρός
μαχαιρας επιδρομης αλλοφυλων εμφύλιου πολέμου και αιφνιδιου θανάτου". Και
ας μην αποκαμωμεν, αλλά εν μετανοία, ως οι Νινευιτες να συνεχίσωμεν τόν Αγωνα,
επ ελπίδι οτι τό "ποθούμενον" εγγυς. Αμην
Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2024
ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ (ΨΑΛΜΟΣ 56)
Ψ Α Λ Τ Η Ρ Ι Ο Ν
ΚΑΘΙΣΜΑ ΟΓΔΟΟΝ
Ψαλμός Νζ' (56)
Ε 'λέησόν με, ό Θεός, έλέησόν με, ότι επί σοί πέποιθεν ή ψυχή μου, καί εν τή σκιά τών πτερύγων σου έλπιώ, έως οϋ παρέλθη ή άνομία.
Κεκράξομαι πρός τόν Θεόν τόν ϋψιστον, τόν Θεόν τόν εύεργετήσαντά με.
'Εξαπέστειλεν εξ ούρανού καί έσωσέ με, έδωκεν είς όνειδος τούς καταπατούντάς με.
'Εξαπέστειλεν ό Θεός τό έλεος αύτού καί τήν άλήθειαν αύτού, καί έρρύσατο τήν ψυχήν μου εκ μέσου σκύμνων• έκοιμήθην τεταραγμένος.
Υίοί άνθρώπων, οί όδόντες αύτών όπλα καί βέλη, καί ή γλώσσα αύτών μάχαιρα όξεία.
'Υψώθητι έπί τούς ούρανούς, ό Θεός, καί έπί πάσαν τήν γήν ή δόξα σου.
Παγίδα ήτοίμασαν τοίς ποσί μου, καί κατέκαμψαν τήν ψυχήν μου.
'Ώρυξαν πρό προσώπου μου βόθρον, καί ένέπεσον είς αύτόν.
Δόξα, καί νύν. 'Αλληλούϊα. 'Αλληλούϊα. 'Αλληλούϊα.
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2024
ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ ΤΟΥ 1981
kirykos
Subscribe
October 20 2021, 11:35
ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩΜΕΝ ΟΛΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1971
προς ματθαιικους: μέσα απο τα πρακτικά της συνόδου του 1981
ολα τα σχολια εδω https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/2020/07/71.html...
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗ
Αγαπητέ κύριε Στουραΐτη, 1.Η απόφαση των Ρώσων της Διασποράς φαίνεται αντιφατική γιατί πρωτα’απ’όλα η πράξη των ματθαιϊκών να πάνε στην Αμερική είναι αντιφατική!
Πήγαν στους Ρώσους που τους θεωρούσαν αιρετικούς οικουμενιστές και τους δήλωσαν: «Εμείς έτσι φρονούμε ότι είμαστε κανονικοί, αλλά εσείς ως μεγάλη σύνοδος εξετάστε το θέμα και αποφασίστε με βάση τους ιερούς κανόνες». Δηλαδή, εμείς θεωρούμε ότι είμαστε κανονικοί, αλλά για να βεβαιωθούμε εξετάστε το κι εσείς!
Σας θυμίζω τα πρακτικά της μεγάλης συνόδου του 1981:
«Τόν ἐρώτησα τί εἶναι. Μοῦ εἶπε: «Μία αἴτησις διά νά ἐξετάσουν τό θέμα τῶν χειροτονιῶν». Τοῦ λέγω: «Μἀ ἀκόμα δέν ἡνώθημεν». Μοῦ λέγει: «Ὑπέγραψε καί θά δοῦμε». Ἀμέσως τό κατέθεσε καί ἀνεγνώσθη.
Οἱ Ρῶσοι μᾶς εἶπον: «‘’Αφοῦ γράφετε ὅτι εἶσθε Κανονικοί, τί θέλετε ἀπό ἐμᾶς». Ὁ π. Εὐγένιος εἶπε: «’Εμεῖς ἔτσι φρονοῦμε. ‘Εσεῖς ὡς μείζων Σύνοδος νά ἐξετάσετε συμφώνως τῶν Ἱερῶν Κανόνων». Ολο το κειμενο εδώ: https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../19-20-8...
Αν κάποιος πιστεύει ότι είναι κανονικός και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα δεν το διαπραγματεύεται, ούτε ζητάει από κάποιον άλλο να αποφανθεί περί αυτού και να βγάλει απόφαση..
Οι ίδιοι οι ματθαιϊκοί παρουσίασαν μια αντιφατική-βλάσφημη ομολογία στους Ρώσους γιατί ενώ δήλωναν κανονικοί, έθεσαν τις χειροτονίες υφ’ενός του Ματθαίου υπό αμφισβήτηση, ζητώντας να εξεταστούν από τους Ρώσους της Διασποράς που θεωρούσαν μη ορθοδόξους!
Εσείς το δηλώσατε κύριε Στουραΐτη ότι οι Ρώσοι της Διασποράς δεν διέφεραν σε τίποτα από τους νεοημερολογίτες! Μου γράψατε: «Τόσο οι νεοημερολογίτες ,όσο και οι Ρώσσοι της Διασποράς, στο Εκκλησιολογικό επίπεδο, δεν διέφεραν σε τίποτε. Γιατί πήγατε λοιπόν στους νεοημερολογίτες-οικουμενιστές Ρώσους της Διασποράς να σας αναγνωρίσουν; Άσχετα με το τι ακολούθησε, αυτή η κίνηση από μόνη της δεν είναι πονηρή; Ποιος ειναι ο πατέρας της πονηριάς;;
2. Τα νέα της Αμερικής φαίνεται ότι είχαν μαθευτεί πριν γυρίσουν οι δυο ιεράρχες από την Αμερική. Διαβάζουμε στα πρακτικά της μεγάλης συνόδου του 1981: «Ελ. Γκουτζίδης:…..Μεθ’ ἡμέρας δέ ἦλθε εἰς τό Γραφεῖον καί εἰρωνικῶς μοῦ εἶπεν: «’Ἐλευθέριε τούς …ἐχειροθέτησαν», ὅταν ἐμεῖς ἀγνοούσαμε τά πάντα.
Ἡ ἀπάντησίς μου ἦτο: «Εἶναι ἀδύνατον, τότε δέν εἶναι ‘Επίσκοποι. Πῶς λοιπόν ἐγνώριζε τά πάντα ὁ π. Κων/νος;».
‘Ενθυμοῦμαι ἀκόμη ὅτι εἰς τό ἀεροδρόμιον ἐπληροφορήθην ὑπό τοῦ Κων/νου Σαραντοπούλου [σ.σ. πρωην ματθαιικός σημερινός αρχιεπίσκοπος φλωριναίων ΓΟΧ - ΘΝΠ ] ὅτι ὁ Καλλιόπιος τοῦ ἐτηλεφώνησε καί τοῦ εἶπεν ὅτι τούς χειροθέτησαν, τότε ἐν καταφανεῖ ἀγανακτήσει ἐπεχείρησα νά ἀποχωρήσω τοῦ ἀεροδρομίου, διότι δέν ἐννοοῦσα νά ὑποδεχθῶ προδότας ἀρχιερεῖς»
Όλο το κειμενο εδώ: https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../19-20-8...
3.Με το απόσπασμα της επιστολής (3 Νοεμβρίου 1973) του Φιλαρέτου (που μας δημοσιεύσατε κ. Στουραΐτη) μας αποδεικνύετε τα παρακάτω: Πρώτον, ότι έγιναν όντως χειροθεσίες στους δυο επισκόπους στην Αμερική! (αφού το δηλώνει ο ίδιος ο αρχ. Φιλάρετος της ΡΟΕΔ στην επιστολή). Και το παραδέχεστε κι εσείς ο ίδιος κ. Στουραΐτη: «Ταυτοχρόνως μας υποδεικνύουν[καταγγέλουν]ότι ο Μητροπολίτης Κάλλιστος και Επιφάνιος εις τους οποίους έχει γίνει χειροθεσία, ΔΕΝ ΚΑΝΑΝΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΣ...>>Αυτή είναι η αλήθεια,κ.Νικολακάκη.» Δεύτερον φανερώνεται ότι είναι αλήθεια ότι η ΡΟΕΔ χειροθέτησε τους ματθαιϊκούς με τους δύο όρους να ενωθούν οι ματθαιϊκοί με τους Αυξεντιανούς-φλωρινικούς και να χειροθετήσουν και την υπόλοιπη ιεραρχία στην Ελλάδα! Μας πληροφορήσατε κύριε Στουραΐτη ότι ο αρχ. Φιλάρετος έγραψε απευθυνόμενος πρός τον Αρχιεπίσκοπο Ανδρέα :<<Πρίν από λίγο καιρό,πήραμε γράμμα από τον Μακαριώτατον Αρχ/πον Αυξέντιον και την Σύνοδό του.Είς το οποίον αυτοί ειδοποιούν ότι τα λαβόντα μέτρα διά την ένωσιν των δύο Ιεραρχιών δεν είχον αποτέλεσμα.Αύτη η είδησις πολύ μας εστενοχώρησε...»
Και επαναλαμβάνω, το γεγονός ότι οι δυο ματθαιϊκοί επίσκοποι αποδέχτηκαν αυτούς τους δύο όρους και δέχτηκαν τη χειροθεσία γκρεμίζει όλο το «οικοδόμημα» της πίστεως των ματθαιϊκών και τους καθιστά ιερόσυλους! Καθώς έτσι αναγνώρισαν και τους οικουμενιστες Ρώσους της Διασποράς ως προισταμένη αρχή και τους Φλωριναίους ως κανονικούς κι ορθοδόξους! Το ότι μετά δεν τα έπραξαν τελικά στην Ελλάδα αυτά που υποσχέθηκαν, τους καθιστά ψεύτες προς τους Ρώσους της Διασποράς, γιατί αποδέχτηκαν εν γνώσει τους κάτι που δεν είχαν σκοπό να πράξουν! Και αυτό το κάτι που αποδέχτηκαν ήταν βλασφημία προς την πίστη τους και την αποστολική διαδοχή τους από το Ματθαίο. Εν τέλει οι ματθαιϊκοί εξαπάτησαν τους Ρώσους της Διασποράς κι όχι το αντίθετο! Οι ματθαιϊκοί φάνηκαν διπρόσωποι «ωσάν τον Ιανό»! Οι Ρώσοι της Διασποράς δεν έκρυψαν ποτέ την πίστη τους! ΟΙ ματθαιϊκοί ήξεραν σε ποιους πήγαν…δηλαδή έγιναν εν γνώσει βλάσφημοι.. Η απόδειξη από τα πρακτικά της μεγάλης συνόδου του 1981: «Σεβ. Κιτίου:…. Εἰς τό διάστημα τοῦτο εἶδον ὅτι ὁ π. Εὐγένιος ἔδωσε τό Ὑπόμνημά του εἰς τόν π. Παντελεήμονα, νά τό μεταφράση εἰς τήν Ἀγγλικήν.
Ὁ π. Παντελεήμων μόλις εἶδε τήν φρᾶσιν, ὅτι «οἱ νεοημερολογῖται ἔχασαν τήν χάριν», τοῦ εἶπε ὅτι δέν θά δεχθοῦν αὐτό οἱ Ρῶσοι. Ὁ π. Εὐγένιος τοῦ ἀπήντησεν: «Ἐσύ βάλε το καί ἀς μή τό δεχθοῦν». Επίσης η παρακάτω κουβέντα που ειπώθηκε στην Αμερική και καταγράφτηκε στα πρακτικά της μεγάλης συνόδου του 1981 δείχνει ακριβώς την πονηρία τους και την παραδοχή ότι υπήρχε πρόβλημα με την υφ’ενός χειροτονία: «Σεβ. Κιτίου: Μετά τήν χειροθεσία βαδίζοντες καθ’ ὁδόν Εὐγένιος, Καλλιόπιος, Μακαρία καί ἐγώ, καί ἐνῶ ἤμουν σέ κάποια στιγμή πλησίον τῆς Μακαρίας, μοί εἶπεν αὕτη: «Σεβασμιώτατε νά φύγη τό ὑφ’ ἑνός καί τότε χωρίζουμε ἀπό τούς Ρώσους»
Όλο το κείμενο των πρακτικών της μεγάλης συνόδου του 1981 εδώ: https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../19-20-8...
4. Επίσης, οι ματθαιϊκοί επίσκοποι εν γνώσει τους δέχτηκαν τις χειροθεσίες από τη ΡΟΕΔ γνωρίζοντας ότι οι χειροθεσίες γίνονται επί σχισματικών και αντικανονικών επισκόπων. Οι αποδείξεις και πάλι από τα πρακτικά της μεγάλης συνόδου του 1981: «Τήν ἰδίαν ἡμέραν ὅταν μείναμε τήν νύκτα μαζί μέ τόν Κορινθίας, ἄνοιξα τό βιβλίον τοῦ ‘Αλιβιζάτου «Σύνοψις Κανόνων» καί ἐρευνώντας τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου λέγω εἰς τόν Κορινθίας: «Σεβασμιώτατε, μᾶς μεταχειρίζονται σάν σχισματικούς. Ἔχω μέσα μου κάποιαν ἀνησυχίαν» Μοῦ λέγει: «Νά τό πῶ τοῦ Πρωτοσυγκέλλου...». Ο λόγος που το αποδέχτηκαν είναι ότι θεώρησαν ότι με την ένωση με τη ΡΟΕΔ και τους Αυξεντιανους θα έκαναν μεγάλο καλό με το να διαδοθεί η ορθοδοξία σε όλο τον κόσμο!
Από τα πρακτικά του 1981 διαβάζουμε: «Τότε ἐσκέφθην, ἔφ’ ὅσον ἐδέχθη ὁ π. Εὐγένιος τόν ὁρισμόν νά ἑνωθῶμεν μετά τῶν Αὐξεντιανῶν, καί ἐφ’ ὅσον μία ὁλόκληρος ‘Εκκλησία ἐγκατεσπαρμένη εἰς ὅλον τόν κόσμον θά ὀρθοδοξοῦσε μέ χιλιάδας πιστῶν, δέν ἔπρεπε νά ἀντιδράσω καί νά γίνω ἀφορμή διασπάσεως τοῦ τόσον μεγάλου καλοῦ πού ἔμελλε νά λάβη χώραν..... Καί ἔμεινα σιωπηλός.
Τήν ἄλλην ἡμέραν ἔγινε ἡ χειροθεσία τοῦ Κορινθίας..» Από εδώ: https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../19-20-8...
Συνοψίζοντας τα παραπάνω, ας υποθέσουμε ότι οι ματθαιϊκοί πήγαν για μια απλή πιστοποίηση στη ΡΟΕΔ. Εφόσον όμως η ΡΟΕΔ τους χειροθέτησε, έγιναν εν γνωσει ιερόσυλοι και βλάσφημοι. Η χειροθεσια γίνεται επι σχισματικών, αιρετικών και αντικανονικών και αυτό το γνωριζαν οι ματθαιϊκοί και παρ'ολ'αυτά δέχτηκαν τη χειροθεσία!
5.Τα πράγματα λοιπόν ήταν πολύ σοβαρά ( δέχτηκαν χειροθεσία εν γνώσει τους από οικουμενιστές ) και ο λαός του Θεού, που είναι όντως ο θεματοφύλακας της πίστεως, δεν μπόρεσε να αντιδράσει όπως έπρεπε γιατί τον παραπλάνησαν με δικαιολογίες ( δεν έγινε τίποτα, μια συγχωρητική ευχή), αλλιώς θα είχε πάρει τους ιεράρχες του με τις πέτρες…. Τη σοβαρότητα του προβλήματος παραδέχονται και στα πρακτικά της συνόδου του 1981: «Θεολ. Μηνᾶς Κοντογιάννης [σ.σ. σημερινός επισκοπος Κήρυκος]: Πιστεύω πώς δἐν μποροῦμε νά φθάσουμε στήν τελική λύσι. Διότι εἶναι μία πράξις, ἡ ὁποία εἶναι καταδικαστέα. Θεωρητικῶς μέν δύναται νά ἀντιμετωπισθῆ καί δικαιολογηθῆ, πρακτικῶς ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἔγινεν ἡ πράξις (ἤτοι ἡ ἀνάγνωσις τῶν εὐχῶν τῆς χειροθεσίας) γιά μένα εἶναι ἕνα σοβαρόν πρόβλημα.» Από εδώ: https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../19-20-8...
6. Το ότι αποδέχτηκε όλη η σύνοδος των ματθαιϊκών και έγιναν στην Ελλάδα πράξεις χειροθεσίας-τύπου συγχωρητικής ευχής το παραδέχονται στα πρακτικά της μεγάλης συνόδου του 1981: «…Δηλαδή πρῶτον ἠ Ὁμολογία τῆς ‘Εκθέσώς των (σημείωση:δηλαδή της Εξαρχίας) καί δεύτερον ὅτι ἡ χειροθεσία ἦτο μία συγχωρητική εὐχή, ἦσαν αἱ προϋποθέσεις πού ἐδεχθήκαμε τό γεγονός, καί ἐπιδιώξαμε νά δεχθοῦν τουλάχιστον, ὅλοι οἱ ‘Αρχιερεῖς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τήν χειροθεσίαν, ἵνα μή ὑπάρξῃ σχίσμα.
Μεσσηνίας: Ναί ἔτσι δεχθήκαμε τήν χειροθεσία καί ἵνα μή δημιουργηθῆ μεταξύ μας σχίσμα.» Από εδώ: https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../19-20-8...
Τέλος, κύριε Στουραΐτη μας λετε ότι: « η αντιφατική Απόφαση των Ρώσων της Διασποράς,η οποία εστάλει δύο μήνες μετά, δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από την Ιεραρχία των ΓΟΧ, όπως και τα όσα έπραξαν στους δύο στην Αμερική» Ωραία, αφού δεν έγινε ποτέ αποδεκτή η απόφαση των Ρώσων, ούτε οι πράξεις της χειροθεσίας στην Αμερική, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει η σύνοδος είναι να καθαιρέσει και τους δυο επισκόπους. Και σίγουρα δεν θα έπρεπε να γίνουν πράξεις χειροθεσίας την Ελλάδα, έστω και με τη μορφή της συγχωρητικής ευχής. Καθαίρεσαν τον Κάλλιστο που παραδέχτηκε αυτό που έκανε και είναι έτσι τίμιος απέναντι στο Θεό, ενώ δεν καθαίρεσαν τον Επιφάνιο που χειροθετήθηκε και δήλωνε ότι δεν ειχε ανάγκη καμιάς χειροθεσίας και ότι ήταν κανονικός. Αυτό ακριβώς λέγεται βλασφημία στο Άγιο Πνεύμα! Και η Σύνοδος των ματθαιϊκών χρεώνεται ακριβώς όπως ο Επιφάνιος, γιατί δεν τον καθαίρεσαν! Δηλαδή βλάσφημη-ιερόσυλη! (ψάξτε τι σημαίνει ιεροσυλία). Το ευτράπελο επιχείρημα ότι δεν καθαίρεσαν τον Επιφάνιο για να μην γίνει σχίσμα ακυρώνεται. Τότε τον Κάλλιστο γιατι τον καθαίρεσαν; Εκεί δεν τους ένοιαζε αν θα γίνει σχίσμα; Τον καθαίρεσαν γιατί ο Κάλλιστος παραδέχτηκε την αλήθεια! Ενώ η σύνοδος των ματθαιϊκών πήρε το μέρος του ιερόσυλου Επιφάνιου κι αυτό τους καθιστά όλους ιερόσυλους! Νομίζω δεν έχουμε να πούμε τιποτ’άλλο κύριε Στουραΐτη. Θα σας αποκαλύψω ότι παλαιότερα σκεφτόμουν να προσχωρήσω στους ματθαιϊκούς. Αλλά τώρα μετά από αυτές τις αποκαλύψεις ξεκαθάρισαν τα πράγματα κι η συνείδησή μου δεν μου επιτρέπει να προσκυνάω ιερόσυλους αρχιερείς… Ζητώ συγγνώμη προς όλους αν τους κούρασα με τόση ανάλυση.. Υ.Γ. Και μια τελευταία διαπίστωση, κύριε Στουραΐτη. Έχετε γράψει για τον «αιρετικό αρχιεπίσκοπο Νικόλαο Μεσσιακαρη» και τώρα για «τη θρησκευτική κοινότητα του αρχιεπισκόπου Στεφάνου» που όπως λέτε δεν εκπροσωπεί τη γνήσια ορθόδοξη Εκκλησία. Εσείς από αυτούς δεν προέρχεσθε; Εσάς ποιος σας αποκατέστησε; Ποιος χειροθέτησε τους αρχιερείς σας που προέρχονται από τη «θρησκευτική κοινότητα Στεφάνου»; Μόνο οι φλωριναίοι χρειάζονται αποκατάσταση; Μου φαίνεται ότι οι ματθαιϊκοί έχουν την ακρίβεια μόνο για τους άλλους και την οικονομία μόνο για τον εαυτό τους…
ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΈΚΚΛΗΣΙΑ
Μας έστειλε ο κ. Στουραιτης τις φωτοτυπίες από το ματθαιικο περιοδικό Κήρυκας.
Εκεί διαβαζουμε τις δικαιολογίες των ματθαιικων περί χειροθεσιας.
Είναι γνωστά αυτά και χιλιοδημοσιευμενα.
Αυτό που δεν καταλαβαίνεις είναι ότι τα πρακτικά του 1981 ( απόρρητα έγγραφα ) που δημοσίευσε ο επίσκοπος Κήρυκος ( γιατί ως αρχιγραμματέας έχει όλα τα αρχεία )
είναι η ολοκληρωτική ανατροπή αυτών των κειμένων που έστειλες ως ατρανταχτη απόδειξη.
Αυτός ήταν ο λόγος των δημοσιεύσεων
1. Απαλλακτικα βουλευματα του 76 δλδ άρνηση της αποστολικής διαδοχής από Ματθαίο.
2. Πρακτικά του 1981 ήτοι παραδέχονται ότι χειροθετηθηκαν στην Αμερική όπως και οτι
δια συγχωρητικης ευχής αποκαταστάθηκαν και οι υπόλοιποι στην Ελλάδα.
3. Η πυρηνική βομβα...το πρωτόκολλο της ΡΟΕΔ
Μας εστάλη από Σλάβους ιερείς.
Ειδικά το πρωτόκολλο είναι η ολοκληρωτική ανατροπή της ματθαιικης συνόδου.
Αποδεικνύει τα ατέλειωτα ψέματα των ματθαιικων προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν οντολογικά με το παραμύθι της συγχωρητικης ευχής που έστησαν εδώ και 50 χρόνια. ( Όπως παραδέχεται ο επίσκοπος Κήρυκος σε δικά του άρθρα... )
Μέχρι πριν από δύο μήνες οι Ματθαιικοί οπαδοί αυτό διέδιδαν στα κανάλια τους.
Δεν έγιναν χειροθεσιες, μόνο μια συγχωρητικη ευχή μόνο μια τυπική πράξη.
Κατόπιν των δικών μας δημοσιεύσεων...το άλλαξαν το τροπάριο σε "τώρα έγιναν χειροθεσιες άλλα τύπου ευλογίας "
Δεν είναι σαν αυτές που ξέρετε, αλλά διαφορετικές. Όχι από αυτές που γράφει το πηδάλιο.... άλλες διαφορετικές.
Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε από τις ατέλειωτες δικαιολογίες των ματθαιικων. Ειδικά οι τελευταίες κατάντησαν ψυχαγωγία.
Το πρωτόκολλο της ΡΟΕΔ ανατρέπει το σύμπαν στην συνοδο των ματθαιικων χωρίς να
έχουν πλέον λόγο ύπαρξης εδω https://katakomviki-ecclesia.blogspot.com/.../1971_30...
Συνεπώς το χρίσμα τους είναι άκυρο γιατί εδώ και 50 χρόνια σε μυρωνουν σε μια ψεύτικη ομολογία ....της συγχωρητικης ευχής...ενώ έγιναν καθαρές χειροθεσιες δλδ χειροτονίες εξπρές.
Δικαίωμα σας να πιστεύετε ότι και όπου θέλετε.
Για εμάς έληξε η γοχικη κολοκυθιά.
Τελος και ο ματθαιικος θεολογικός
σουρεαλισμός.
Τέλος και ο φλωρινικος νεοημερολογιτισμος και σεργιανισμος.
Τέλος ο γοχικός προτεσταντισμός.
Τέλος η γοχική τσαρλανιστική δογματική.
Υσ.
Στην ΡΟΕΔ πήγατε όλοι άρα στην ΡΟΕΔ διασώθηκε η διαχρονική εκκλησία.
Άρα εκεί αναγνωρίζω κι εγώ την διαχρονική εκκλησία και σε όσους επισκόπους απέμειναν σήμερα που τηρούν τους κανόνες και βαπτίζουν τους οικουμενιστες.
Ιδου οι καταγγελίες του επισκόπου Κήρυκου
‘Εξεμεταλλεύθησαν εἰς τό ἔπακρον τήν φιλοδοξίαν τοῦ «Πειραιῶς» Νικολάου, ἐξεματαλλεύθησαν καί τήν ἀδυναμίαν τοῦ γέροντος ‘Αρχιεπισκόπου, καί μετά ἀπό σειράν ληστρικῶν ἀποφάσεων, βλασφημιῶν καί τῆς καταλύσεως τῆς Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ, τούς ὡδήγησαν καί εἰς τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν τῆς παραιτήσεως τοῦ ‘Αρχιεπισκόπου καί τῆς μοιχεπιβασίας τοῦ κ. Νικολάου, ἡ ὁποία ἦτο συνέχεια καί συνέπεια τῆς μετά τό 1997 - 1998 ὁμαδικῆς «Συνοδικῆς» συγκαλύψεως τῶν Ἀπαλλακτικῶν Βουλευμάτων, τῆς ἐνόχου σιωπῆς ἔναντι τῶν βλασφημιῶν τῶν Φλωρινικῶν κατά τῆς Ἀποστολικῆς μας Διαδοχῆς, τῆς ἀρνήσεως νά ἀντιμετωπίσουν τάς βλασφημίας κ. Β. Σακκᾶ καί τοῦ Μαξίμου, τῆς ἀθωώσεως τῶν «πέντε» καί ἑπομένως τῆς ἐνεργοποιήσεως τῆς καθαιρέσεώς των, τῆς ὑπαναχωρήσεως καί κηρύξεως «γυμνῆ τῆς κεφαλῆ» τῆς βλασφημίας, ὅτι ὅλοι προερχόμεθα ἀπό χειροθετημένους καί ὅτι τό 1971 ἐξηρτήθη ἡ Ἀποστολική μας Διαδοχή ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, κλπ. Τά θέματα πού προέκυψαν καθ’ ὅλην τήν παρελθοῦσαν δεκαετίαν καί ὡδήγησαν εἰς τήν σχισματοαίρεσιν τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ κ. Νικολάου, δέν ἦσαν μόνον προσωπικῆς φύσεως, ὡς προπαγανδίζουν τινές, ( δέν ἦτο μόνον ἡ φιλοδοξία τοῦ Νικολάου, οὔτε ἡ ὑποκρισία τοῦ Κάτσουρα καί τῶν Τσακίρογλου), δέν ἦσαν μόνον διοικητικά. Τά πάντα βοοῦν ὅτι σκοπός τοῦ κινήματος τῆς προδοσίας, ἀπό τοῦ 1997 καί μέχρι σήμερον ἦτο ἡ φίμωσις τῆς ‘Ορθοδόξου Ὁμολογίας, καί ἡ ἀχρήστευσις τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, τήν ὁποίαν ὡμολόγει ΠΕΠΑΡΡΗΣΙΑΣΜΕΝΩΣ ἡ ἀκαινοτόμητος Γνησία ‘Ορθόδοξος Ἐκκλησία, (βλέπετε Διακηρύξεις Κυριακῆς ‘Ορθοδοξίας προηγουμένων ἐτῶν καί ἀγωνιστικά ἄρθρα εἰς τόν «ΚΗΡΥΚΑ», ὅταν ἦτο «ΚΗΡΥΞ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ»), ὥστε νά παραδοθῆ εἰς τήν ΛΗΘΗΝ ὁ ἀγών ὑπέρ τῆς Ἀληθείας; Ναί εἶναι καί τά προσωπικά. Εἶναι καί οἱ προσωπικές ἀδυναμίες. Εἶναι καί τά διοικητικά, ἡ κατάλυσις τῆς Κανονικῆς Τάξεως; Ὅταν ὅμως αὐτά γίνονται ὅργανα εἰς τάς χεῖρας τῶν πολεμίων, διά νά περάσουν τά σχέδια τῆς προδοσίας, ὅταν αὐτά γίνονται τά μέσα διά τήν «ἀθεωτάτην μεταστοιχείωσιν τῶν πάντων» τότε τά πράγματα γίνται τραγικά. Τά ξένα Κέντρα, γνώριζαν τήν φιλοδοξία τοῦ Νικολάου, γνώριζαν ὅτι εἶναι πανέτοιμος νά προδώση τά πάντα, ἀρκεῖ νά τόν κολακεύσης. Ἐγνώριζαν πολύ καλά, καί τήν ἄλλην μυστικήν προδοσίαν τοῦ 1974, ἡ ὁποία ὡδήγησε εἰς τό βλάσφημον καί προδοτικόν 54/76 ὑπέρ αὐτοῦ Ἀπαλλακτικόν Βούλευμα. Καί ἦσαν βέβαιοι ὅτι ὡς «ἀναγνωρισμένος», βάσει τῆς ἐπί σχισματικῶν χειροθεσίας τοῦ 1971, ἦτο ὁ πλέον κατάλληλος, διά νά ὑπηρετήση καί ὁλοκληρώση τά σχέδια τοῦ Παλαιοημερολογικοῦ Οἱκουμενισμοῦ, τά ὁποῖα προσοχή, δέν εἶναι ἡ ἀφομοίωσις, ἡ διοικητική ἕνωσις, (μέ ἀποτέλεσμα νά φαίνεται ἡ προδοσία), δέν ἦτο ἡ φανερά ὑπαγωγή, τήν ὁποίαν οἱ πάντες ἔστω καί «διά τήν τιμήν τῶν ὅπλων», ὅπως λέγομεν, ἀλλά ἡ ΑΛΛΗΛΟΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΣ καί ἡ ΣΥΝΥΠΑΡΞΙΣ μετά τῶν οἰκουμενιστῶν, ὥστε μέσα ἀπ’ αὐτήν τήν συνύπαρξι νά προκύψη ὁ ἀφανισμός τῆς Ὀρθοδοξίας. Πράγματι, ὁ «Πειραιῶς» κ. Νικόλαος ἀπεδείχθη διά μίαν ἀκόμη φοράν «ἄξιος» τῆς ἀποστολῆς του, «ἱκανός» νά παίξη τόν ρόλον τοῦ προδότου, τόν ὁποῖον τοῦ «ἀνέθεσαν» τά ξένα Κέντρα, καί τό 1974 – 1976 μέ τήν «μήνυσι» τοῦ νεοημερολογίτου Πειραιῶς Χρυσοστόμου Ταβλαρουδάκη καί τό 1997-2005 μέσω τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου. Διότι μέ ὅσα ἔπραξε ἤ ἁπλῶς ὑπέγραψε, ἤ ἐσκευώρησε, ἤ ἱεροσύλησε, ἤ κατεχράσθη ὅλα αὐτά τά χρόνια, ἠρνήθη καί προσωπικῶς καί «Συνοδικῶς», καί τήν Ὀρθοδοξίαν - Ὁμολογίαν, καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, καί κατέλυσε τήν Κανονικήν Τάξιν καί τόν Συνοδικόν θεσμόν, μέ ἀποτέλεσμα νά ἔχει ξεπεράσει καί αὐτούς τούς νεωτεριστάς, νά ἔχη παρασύρη εἰς τήν προδοσίαν τήν πλειοψηφίαν τῶν ‘Αρχιερέων, ὅπως παρέσυρε παλαιότερον τούς «πέντε» εἰς τήν ἀπάτην τῆς δῆθεν «νεοεικονομαχίας».
Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2024
Προσευχη στον Αγιο Δημητριο από τον Συμεων Θεολόγο
Ο Συμεών μοναχὸς καὶ φιλόσοφος, (προκειται για τον αγιο Συμεων τον Νεον Θεολόγον) επλεξε θαυμασιον εγκωμιαστικον λογον στον πανένδοξον μεγαλομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ, Δημητριον. Εις αυτόν τον θαυμασιον λόγον, στις τρεις τελευταιες παραγραφους παρακαλει τον Αγιο με τα εξης λόγια, τα οποία ηταν και τοτε επίκαιρα αλλά και σημερα είναι επίκαιρα και πρεπει να είναι και δικη μας προσευχη, τωρα και παντοτε. Τον παρακαλεί λοιπόν:
26. Είθε να ανταμείβεις επάξια όλους, (που σε εορταζουμε) μοιράζοντας τις προσφορές σου καθημερινά στον καθένα. Πρώτα στεφάνωσε τους πιστούς βασιλιάδες μας με νίκες· διότι και οι ίδιοι επίσης τιμούν ξεχωριστά την πανηγυρική σου εορτή. Υπόταξε στα πόδια τους τα στρατεύματα των εχθρικών εθνοτήτων, παράτεινε ειρηνικά την υπόλοιπη ζωή τους, ενισχύοντάς τους με την ορθοδοξία, και ρυθμίζοντάς την με την σωστή διοίκηση.
27. Απομάκρυνε τα σκάνδαλα των Εκκλησιών, συμμάχησε με τον στρατό εναντίον των εχθρών, δίνε συνεχώς την χάρη σου, που βοηθεί με κάθε τρόπο, στον ποιμένα και ιεράρχη της πατρίδας σου, εποπτεύοντας μαζί με τον ιεράρχη, βοηθώντας το ποίμνιο να είναι σε επαγρύπνηση και να τον σέβεται, προετοιμάζοντάς τον να διδάσκει το ποίμνιο με την αγάπη του Θεού, ώστε να το αποδείξει πιο δυνατό από τους λύκους που καταστρέφουν την ψυχή, και να το οδηγήσει στην ουράνια μάνδρα. Παρηγόρησε όσους βρίσκονται σε στενοχώριες, βοηθώντας ανάλογα πλούσιους και φτωχούς, κάνοντας συνετούς και τους γέρους και τους νέους στα καθήκοντά τους, αξιώνοντας κάθε ηλικία με πολύ μεγάλη φροντίδα για την δωρεά των χαρίτων σου.
28. Για όλα αυτά, είθε να μας χαρίσεις την νίκη κατά των δαιμόνων και των παθών και όταν λίγο αργότερα αποδημήσουμε εκεί, να μας κάνεις δεξιούς παραστάτες του τριαδικού Θεού με τις παρακλήσεις σου, και από εκεί θα συμμετέχουμε σαν ασήμαντοι δούλοι σου στην αιώνια και θεία λαμπρότητα, με την χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που έχει την δόξα και την δύναμη στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
ΕΥΧΗ ΥΠΕΡ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ευχή υπέρ ειρήνης του Κόσμου.
Δέσποτα Θεέ, Παντοκράτορα , Παντοδύναμε , Σωτήρα Χριστέ , Κύριε του ουρανού και της γης, ο διά την ημετέραν σωτηρίαν εκ Παρθένου τεχθείς και διδάξας τοις ανθρώποις αγάπην και ειρήνην έχειν προς αλλήλους, κατάπεμψον την χάριν Σου την επουράνιον και ελέησον ημάς, κατά το μέγα Σου έλεος, πάσης ανάγκης ρυόμενος.
Παύσον τα φρυάγματα των εθνών, ειρήνευσον ημών την ζωήν, λύτρωσαι ημάς και τον κόσμον Σου από πάσης απειλής εναντίας και δίδαξον τοις ηγέταις των εθνών εν ειρήνη επιλύειν τας διαφοράς αυτών και εν παντί ειρηνεύειν, υπόταξον δε πάντα τα βάρβαρα έθνη τα τους πολέμους θέλοντα.
Εξαπόστειλον περιστεράν, κλάδον ελαίας έχουσαν επί του στόματος, καταλλαγής σύμβολον, τους εν αιγμαλωσία αδελφούς ημών ανάρρυσαι, τους άρχοντας ημών εν ειρήνη και ομονοία διατήρησον, δώρησαι δε ημίν βαθείαν και αναφαίρετον ειρήνην, την πάντα νούν υπερέχουσαν, ίνα ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν, Σου δεόμενοι υπέρ ειρήνης του σύμπαντος κόσμου και του ευσεβούς ημών έθνους, την συμμαχίαν έχοντες την Σήν, όπλον ειρήνης, αήττητον τρόπαιον.
Συ γαρ ει ο Βασιλεύς της ειρήνης και Σωτήρ των ψυχών ημών και Σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω αγίω Πνεύματι, νυν και αει και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2024
Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ
Ο Σωκράτης στην απολογία του έλεγε: «Ω Αθηναίοι, σ' όλη σας τη ζωή θα κοιμάστε. Με καταδικάζετε σε θάνατο εμένα που κατάφερνα να σας ξυπνώ από τον ύπνο του σκοταδιού. Θα κοιμάστε μέχρι που να σας λυπηθεί ο Θεός και να στείλει σ' εσάς Εκείνον, που θα σας ξυπνήσει πραγματικά.». (Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτη, 31 Α)
Ο Πλάτων είχε γράψει στο βιβλίο του «Νόμος και Επινομείς»: «Ο Δίκαιος χωρίς να έχει αδικήσει θα μαστιγωθεί, θα δαρεί και τέλος θα σταυρωθεί.».
«Θα απογυμνωθεί απ' όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι ήταν εκ φύσεως αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας, αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου και ενώ θα είναι Δίκαιος θα θεωρείται άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο Δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί. Και από τις πολλές πληγές στο πρόσωπό Του θα κοκκινίσουν και θα φλογισθούν τα μάτια Του και στα τελευταία Του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε υψηλό ξύλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο, αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει» Πολιτεία Πλάτωνα (B, V , 362).
ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΟΧ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ
Ψαλ. 49,16-23
Τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεός· ἱνατί σὺ ἐκδιηγῇ τὰ δικαιώματά μου καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου; σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω. εἰ ἐθεώρεις κλέπτην, συνέτρεχες αὐτῷ, καὶ μετὰ μοιχοῦ τὴν μερίδα σου ἐτίθεις. τὸ στόμα σου ἐπλεόνασε κακίαν, καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκε δολιότητα· καθήμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κατελάλεις καὶ κατὰ τοῦ υἱοῦ τῆς μητρός σου ἐτίθεις σκάνδαλον. ταῦτα ἐποίησας, καὶ ἐσίγησα· ὑπέλαβες ἀνομίαν, ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος· ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου τὰς ἁμαρτίας σου. σύνετε δὴ ταῦτα, οἱ ἐπιλανθανόμενοι τοῦ Θεοῦ, μήποτε ἁρπάσῃ, καὶ οὐ μὴ ᾖ ὁ ρυόμενος. θυσία αἰνέσεως δοξάσει με, καὶ ἐκεῖ ὁδός, ᾗ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριόν μου.
Ερμηνεία:
Εις δε τον αμαρτωλόν είπεν ο Θεός· Διατί συ τολμάς και διηγείσαι τους νόμους και τας εντολάς μου και παίρνεις στο αμαρτωλόν στόμα σου την διαθήκην μου, την οποίαν συ καταπατείς; Συ εμίσησες την διορθωτικήν παιδαγωγίαν μου και πετάς προς τα οπίσω με περιφρόνησιν τους λόγους μου. Εάν έβλεπες κλέπτην έτρεχες και συ μαζή του ως συνεργός του· συμμετείχες δε εις τας αθλιότητας των μοιχών. Το στόμα σου είναι απύλωτον εις πλήθος κακιών, η δε γλώσσα σου εξυφαίνει πάντοτε δολιότητας. Καθήμενος αργός κατηγορούσες και δυσφημούσες τον αδελφόν σου και εναντίον του υιού της μητρός σου, εναντίον του αδελφού σου, έστηνες παγίδας και έθετες προσκόμματα, δια να σκοντάψη και πέση. Αυτά έπραξες και εγώ έδειξα μακροθυμίαν και εσιώπησα. Ενόμισες όμως παραλόγως και παρανόμως, ότι θα είμαι όμοιος με σέ. Θα έλθη όμως η στιγμή, οπότε θα σε ελέγξω και θα φανερώσω ενώπιόν σου και ενώπιον των άλλων τας αμαρτίας σου, δια να σε εξευτελίσω. Εννοήσατε, λοιπόν, όλα αυτά όσοι λησμονείτε τον Θεόν, μήπως και σας αρπάση εις τας χείρας της η θεία δικαιοσύνη, οπότε δεν θα υπάρχη κανείς να σας γλυτώση. Θυσία δοξολογίας από αγνήν καρδίαν αρκεί να με δοξάση πράγματι· και αυτός είναι ο ευθύς δρόμος, τον οποίον εγώ θα δείξω εις καθένα, που ποθεί την σωτηριώδη βοήθειάν μου.
Στο πιο πάνω απόσπασμα, από το σημερινό ανάγνωσμα του Ψαλμού 49 του Προφήτου Δαυίδ, ο Θεός επιπλήττει τους υποκριτές που, ενώ διδάσκουν τον Νόμο του Θεού, προβαίνουν οι ίδιοι σε σοβαρές παραβάσεις… Ενώ παίρνουν στο στόμα τους τον Λόγο του Θεού, στην πράξη οι ίδιοι παρανομούν και Τον καταπατούν με τα πονηρά τους έργα… Περιφρονούν τους Ιερούς Κανόνες και τους προσβάλλουν με τη συμπεριφορά και τις ενέργειές τους… Ακόμα, ο Θεός ελέγχει αυτούς που, ενώ έβλεπαν κάποιον να κλέβει ή να πράττει μοιχεία, δηλαδή να παρανομεί με οποιονδήποτε τρόπο, γίνονταν συνεργοί, λαμβάνοντας έτσι μερίδιο στην παρανομία. Μιλά για όσους ψεύδονται και με δόλιες πανουργίες και συκοφαντίες, προσπαθούν να παγιδέψουν και να παρασύρουν τους αδελφούς τους. Ο Θεός μπορεί να σιώπησε μπροστά σε αυτά λόγω της μακροθυμίας Του, αλλά θα έρθει η στιγμή που θα μιλήσει η Θεία Δικαιοσύνη. Ο Δίκαιος Κριτής θα ελέγξει και θα φανερώσει αυτούς, που νομίζουν ότι ξεγέλασαν τους πάντες με τα πονηρά τους σχέδια και τα παράνομα έργα τους. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την κρίση του Θεού, ο Οποίος θα δοξασθεί μόνο από εκείνους που είναι αφοσιωμένοι στο θείο Του θέλημα -και όχι στα δικά τους θέλω. Εκεί που είναι η αλήθεια, εκεί ο Θεός δείχνει την οδό, που οδηγεί στη σωτηρία!
Ακριβώς αυτά, που περιγράφονται εδώ, είναι αδύνατον να μην μας θυμίσουν όσα είδαμε να συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στα εκκλησιαστικά δρώμενα. Μας θυμίζουν αυτούς, που ενώ κάποτε πάλευαν για την πιστή εφαρμογή των Ιερών Κανόνων, στη συνέχεια επέδειξαν πρωτοφανή καταφρόνηση και απαξίωση των Ιερών Κανόνων, για να περάσουν τα σχέδιά τους για μεταθέσεις επισκόπων, όπως τους βόλευαν. Μας θυμίζουν αυτούς, που κατήρτισαν σχέδια και, με ύπουλες μεθοδεύσεις και ψεύδη, προχώρησαν σε αυθαίρετες αποφάσεις και πράξεις, ακόμη κι αν δεν είχαν τη σύμφωνη γνώμη κλήρου και λαού, ακόμη και αν δεν συμβάδιζαν με τον εκκλησιαστικό Νόμο, ακόμη και αν το αποτέλεσμα των πράξεών τους προδιαγραφόταν τραγικό… Μας θυμίζουν ακόμη και εκείνους, που αντί να αντισταθούν και να αντιδράσουν στην παρανομία, στάθηκαν συνεργοί και βοηθοί σε όλη αυτή την κατάσταση, λαμβάνοντας σημαντικό μερίδιο ευθύνης στις πλάτες τους… Αλλά, "Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται· ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει" (Γαλ. 6,7). Όπως ο Θεός φανέρωσε τα πραγματικά τους φρονήματα και πρόσωπα, με την "εκ παραδρομής" μνημόνευση του καθαιρεμένου σχισματοαιρετικού Νικολάου, έτσι θα έρθει και η στιγμή που θα αποδώσει τη Δικαιοσύνη Του για όλα αυτά, που τώρα κάποιοι καμαρώνουν σαν μεγάλα και σπουδαία κατορθώματα…
Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2024
Η Α ΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΝ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ (ΥΠ ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ. 501/13/26. 2.2009)
ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ
ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ - ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΤΗΛ. 210.6020172
|
Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΛΕΙ ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΝ ΤΟΥΣ
ΠΕΡΙ
ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠ’ ΑΥΤΟΝ
ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΕΝΤΑΣ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ
Α.Π. 501 Ἐν Κορωπίω τῆ 13/26.2.2009
Α΄ ΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΝ
ΠΡΟΣ
τούς
πρώην Μητροπολίτας «Πειραιῶς» κ. Νικόλαον, «Ἀργολίδος» κ. Παχώμιον,
«Περιστερίου» κ. Γαλακτίωνα, «Βερροίας» κ. Ταράσιον, «Διαυλείας» κ.
Ἀνδρέαν , «Φιλίππων» κ. Χρυσόστομον, «Πειραιῶς» κ. Παντελεήμονα, καί
«Λαρίσης» κ. Ἰγνάτιον.Διά τῆς παρούσης σᾶς κοινοποιεῖται εἰς ἕνα ἕκαστον προσωπικῶς διά δικαστικοῦ ‘Επιμελητοῦ, ἡ ὑπ’ ἀριθμ. Πρωτ. 499/4/17.2.2009 ἀπόφασις τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου, διά νά λάβητε γνῶσιν, ἐνῶ αὖθίς τε κοινοποιοῦμεν καί τό ἤδη ἀποσταλέν καί εἰς χεῖράς σας εὑρισκόμενον Κατηγορητήριον μέ ἀριθμ. Πρωτ. 498/2/15.1.2009. Ὅθεν, καλεῖσθε ὅπως, μετά τριάκοντα ἡμέρας ἀπό τῆς ἐπιδόσεως τῆς παρούσης, ἀνταποκριθῆτε Κανονικῶς, ὡς ἔχετε χρέος, καί ἐμφανισθῆτε αὐτοπροσώπως ἤ δι’ Ἀπολογητικοῦ Ὑπομνήματος σας, τήν 27ην Μαρτίου 2009 π.ἡ. ἤ 9 Ἀπριλίου 2009 ν.ἡ., ἡμέραν Πέμπτην καί ὥραν 10ην π.μ., εἲς τό Ἐπισκοπεῖον Ἁγίας Αἰκατερίνης, (4ο χιλιόμ. Λεωφ. Κορωπίου Μαρκοπούλου, Στρογγύλη Κορωπίου Ἀττικῆς), ἐνώπιον τῆς ἐμῆς ἐλαχιστότητος τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, ἁρμοδίως καί Κανονικῶς ἐντεταλμένου ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (Συνεδρίασις 4/17.2.2009), καί ἀπολογηθῆτε ἐπί τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. Πρωτ. 498/2/15.2.2009 Κατηγορητηρίου. Ο
ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ
ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ |
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2009
Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2024
ΤΟ 1971 ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΤΟΥ 1971
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
ΤΟ 1971 ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ
ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΒΛΕΦΘΕΙ
ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ (ΠΕΡΙ ΤΟΥ 1971)
ΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΥΜΑΣ (ΚΑΙ ΗΜΑΣ).
Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης" "Η Παραδοθεισα Πίστις".
"… Και προσωπικως δεν ήμουν τελειως αντίθετος εις το θεμα της χειροθεσιας, μάλλον δε ήμουν και ευνοικος δια τον εξης λογον. Μη εχων επαρκείς θεολογικας και τελετουργικας γνώσεις, εξελαμβανον την χειροθεσιαν, ως κατα κάποιον τρόπον "διορθωσιν" μιας εξ ανάγκης παρατυπιας, μιας ενδειξεως σεβασμού προς τας κανονικας παραβάσεις και κατα τελευταίον λογον δια να μη δημιουργείται κώλυμα εις την διακονιαν μεταξύ των απλουστερων. Δεν εγνωριζον τοτε, ότι η χειροθεσια προβλέπεται απο την εκκλησιαστικην πραξιν μονο εις περίπτωσιν σχισματος, και οτι εις την εν λογω περιπτωσιν ηρκει μια Συνοδικη αποφασις. Δεν εφανταζομουν όμως οτι η χειροθεσια θα ελάμβανε χωραν υπο τοιουτους ατιμωτικους ορους...
Πολυ εσκανδαλισθην δε, οτε το 1969 ο Μητροπολιτης Φιλαρετος εγραψεν προς τον Αρχιεπισκοπον Αυξεντιον να δέχεται τους εκ των Ματθαιικων δια χειροθεσιας. Καιτοι δε το εκκλησιαστικον μου περιβάλλον δεν ητο ευνοικον, ήδη οσακις μου εδιδετο η ευκαιρια, ποτε γραπτώς και ποτε προφορικως εξεφραζον την ιδεαν μου, οτι αι χειροτονία αμφοτέρων, δεον να θεωρηθούν τουλάχιστον ισοδυναμοι και να μην απαιτείται θεμα χειροθεσιας μεταξύ των.
Και φθανομεν τώρα εις την περιβοητον χειροθεσιαν του 1971. Εδω οφείλω μιαν παρενθεσιν, οτι τας πληροφοριας ας κατεχω παρελαβον εκ των τριών εγκεφάλων της ολης υποθέσεως, ηγουν του π. Ευγενιου, του π. Καλλιοπιου και του π. Παντελεημονος. Και ναι μεν εφρόντισα να διαπιστώσω του καθενός τα λεγόμενα και τας μαρτυριας πλην επειδη δεν ήμουν παρων δυνατον να παρατηρηθεί ανακρίβεια τις, πλην οχι εις την βασιν, αλλα εις δευτερευουσης φύσεως λεπτομερειας.
Αξιον παρατηρησεως τυγχανει το γεγονός επίσης, οτι οταν ο αγιος Κορινθιας επηγε κατ αρχας μόνος του εις Αμερικήν εδειξε μεγαλην προσωπικότητα καί πρωτοβουλίαν, ητις επροξενησε θαυμασμόν εις ουκ ολίγους. Οταν δε επέστρεψεν μετα της Εξαρχιας υπό την επιρροην του π. Ευγενιου συμπεριεφερθη πειθηνια καί πειθαρχικωτατα εις τα προσχεδιασμενα παρα του π. Ευγενιου καί του λοιπού παπαδικου επιτελείου, εις ο προσετεθη ο π. Γεωργιος Γκραμπε, ό "Τόμπρος των Λευκορωσων", συμπαρασυρας εις την υπακοην καί την αβουλότητα καί τόν Επίσκοπον Κιτιου, οστις εφοβηθη μη πλανηθει η υπερηφανευθει αντιδρωντας καί εναντιούμενος εις τήν γνωμην των δυο τουτων πρωτεργατων του Αγωνος, ηγουν του π. Ευγενιου καί του αγιου Κορινθιας.
Εν τω μεταξυ τα πάντα ειχον καταλλήλως προσχεδιασθει υπό του παπαδικου επιτελείου καί ιδιως η απομακρυνσις των Αρχιερεων, οιτινες ευρεθησαν εις αγνωστον χωραν, μη ομιλουντες την γλωσσαν, μη γνωριζοντες κανεναν παρα εκείνους του τους φιλοξενουσαν, κεχωρισμένοι ο εις από τον αλλον, ωστε να μην δυνανται να ανταλλάσοουν απόψεις καί να κρινουν από κοινου των πρεσβυτερων τας αποφασεις, οιτινες εσχον πάσαν ελευθεριαν κινησεων καί επικοινωνιας μεταξυ των.
... Η Συνοδος αντι να καλέση τους δυο Αρχιερεις Καλλιστον καί Επιφανιον, να τους δωση απτας οδηγιας καί κατευθυνσεις, του τι να ειπουν καί μεχρι ποίου σημείου να προχωρησουν, τους εστειλεν ως απλούς ακολουθους του Ευγενιου, πρός ον ωφειλον να εξακολουθησουν υπακοην καί εμπιστοσυνην, ως ησαν συνηθισμενοι από ημερων αρχαίων. Τα Κρατη των Εθνων οσακις αποστελλουν πρέσβεις καί αντιπροσωπους, λαμβανουν τόν κόπον να τους εξηγησουν μεχρι ποίου σημείου οι λόγοι των καί οι πραξεις των συνεπάγονται την ευθυνην των αποστελλόντων.
Καί ερχόμεθα εις τήν ιστορικήν ημεραν της συναντησεως Εξαρχιας καί Ρωσικης Συνοδου. Τα πάντα ειναι προσχεδιασμενα καί προαποφασισμενα υπό των πρεσβυτερων. Μετα πού οι Ρωσοι συνεζητησαν τας ιδικας των υποθεσεις, εκαλεσαν καί την Εξαρχιαν, καί τοτε ο π. Ευγενιος, εξεφωνησε τον χειμαρωση καί καταρακτωδη λόγον του, γεματον από ελληνικουρες, ως συνηθως του οποίου οι Ρωσοι ελαμβανον γνωσιν εν μεταφρασει καθοτο τρεχα γυρευε.
Οταν δε εφτασαν εις τό σημείον της πολυθρυλήτου "απωλείας της Χαριτος, παρα τοις νεοημερολογιταις", οι Ρωσοι "εθαύμασαν". Καί βεβαια τον θαυμασμόν αυτόν ο π. Ευγενιος ερμηνευσε κατα τό δοκουν καί τον διεδωσεν, οτι ταχα "οι Ρωσοι εθαυμασαν την ακριβειαν της Πϊστεως"...
Ο υποφαινόμενος, ομως, καθως καί οι συν εμοί, ευρισκόμενοι εις λίαν δυσχερη θεσιν εντος της Ρωσικης Εκκλησίας ... εζουσαμε με τήν αγωνιαν των αποτελεσματων της συναντησεως της Εξαρχιας καί της Ρωσικης Συνοδου, ως λόγον εχοντες αποδουναι τοσον εναντι του Σαμπεζυ, το οποίον εγκαταλείψαμε, οσον καί εναντι του Ρωσικου Κλήρου, μετα του οποίου ιδεολογικως διισταμεθα εις σοβαρα σημεία.
Οθεν ειμεθα καλώς τοποθετημενοι να γνωζψωμεν οτι οι Ρωσοι εθαυμασαν, την ακτροτητα σας καί την ελλειψιν λεπτοτητος εις τας κρισεις σας, ην καί εθεωρησαν ως στενοκεφαλιαν καί φανατισμόν, τους δε Επισκόπους σας εκριναν, κατα την αυτολεξιαν του Αντωνιου ως ἁγραμματα γεροντακια", πλήν προετοιμασμενους εκ των ενεργειων Γκραμπε - Παντελεήμονος , ησαν διατεθειμενοι να σας δεχθουν, κατα συγκαταβασιν καί ανοχήν, οσον δε αφορα την εκκλησιολογιαν σας, την αντιμετωπισαν λέγοντες εις τόν π. Παντελεήμονα: "Δεν βαρυεσαι εχουμε καί εμείς κατι τετοιους".
Ιδού λοιπόν ο θαυμασμός των καί η εκπληξίς των. Οτι δε δεν λέγω λόγια του αερος, δεν εχετε παρα να προσέξετε τον τροπον με τόν οποίον μετεχειρισθησαν τους Αυξεντιανούς καί τόν τροπον μετεχειρισθησαν εσας. Τους αυξεντιανούς τους οποίους δεν εθαύμασαν καί των οποίων η χειροτονία ητο μολυσμενη από τόν νεοημερολογιτισμόν του Ρουμανου Θεοφίλου, τους επεκυρωσαν εξ αποστασεως δι απλής επιστολής καί τούς ειπαν να σας δεχωνται μετα χειροθεσιας, εσας πού η χειροτονία σας ητο καθαρη από τό μολυσμα του σχίσματος, σας εδωσαν μεν ενα κόκκαλο να γλυψετε, με μια φρασι, οτι δεν εισσθε βεβαια σχισματικοί, χωρις ομως να εμποδισθουν να σας μεταχειρισθουν ατιμωτικως, ως τοιουτους, να σας δικασουν, να σας αποδωσουν μομφην εις τήν χειροτονίαν σας, να σας χειροθετησουν "βασει του Η Κανόνος" καί να σας υποχρεωσουν "να καμετε τό παν να ενωθητε μετα του Αρχιεπισκόπου Αυξεντιου".. Ιδου, λοιπόν, "ο θαυμασμός καί η εκπληξις των Ρωσων" πως εξηγουντα, καί ουχι οπως σας αρεσει να τον παρουσιαζετε σεις.
Οταν ετελείωσεν ο χειμαρωδης λόγος του π. Ευγενιου, οστις ενεπλησεν τους Ρωσους "θαυμασμου καί εκπλήξεως" οι ανθρωποι ειτε καλοί, ειτε κακοί, ειτε ακριβείς ειτε ελαστικοί, εγυρισαν καί ας ειπενα: Εμεις δεν αλλάξαμε ποτε το Ημερολόγιο. Τωρα τι ζητατε από εμας ....
Οντως δεν ηλθαν εκείνοι πρός εσας, εσεις επήγατε γυρευοντας. Οπως μας επανελαβεν ο Αντωνιος εδω καί επανελαβεν καί εσας ο Φιλαρετος: Ἑμεις ειμαστε αυτοί πού ειμασταν πάντα". Καί τοτε αντι να σηκωθειτε καί μετα παρρησίας αμα τε καί σεβασμου, να τους πήτε, να τους ικετευσετε εν αναγκη καί να τους δωσετε να καταλάβουν οτι δεν ζητατε τιποτα προσωπικόν η το συμφερον η να καμετε την δουλειά σας, η να τους εκμεταλλευθητε καί να τους χρησιμοποιησετε, , αλλά τελείως δωρεαν να τους πήτεοτι πονατε καί υποφερετε, διοτι η ευσεβεια των καιτοι μεγαλη καί σεβασμου αξια, δεν ειναι ομως πλήρης καί συνεπής, καί οτι τιποτε αλλο δεν ευχεσθε καί δεν τους ζητατε, παρα να ειναι συνεπείς με τήν Ομολογιαν καί να μη μολύνουν εαυτούς κοινωνονυντες τω σχισματι καί τη κακοδαιμονία, καί οτιο εφ οσον λέγουν οτι οντως "δεν αλλαξαν το ημερολόγιον"δεν ειναι δυνατόν να χρησιμοποιουν ταυτοχρονως δυο ημερολόγια εχοντες εν τω μεσω των καί τω σωματι των νεοημερολογιτας αρχιερεις, ιερεις καί Κοινότητας, αφ ενός συγκοινωνουντες δε μετα των λοιπων νεοημερολογιτων καί οικουμενιστων αφ΄ ετερου.
Αυτα εμεις περιμεναμε να μαθουμε καί να ακουσουμε εν Γενευη, δια να ευφρανθουμε καί να στηριχθουμε, καθ οτι δεν εναντιωνόμεθα εις τούς %Ρωσους επειδη επειδη δεν χρησιμοποιουσαν την δικη σας φρασεολογιαεναντι των νεοημερολογιτων, αλλά διοτι συμπροσηυχοντο καί μας υποχρεωναν καί εμάς εις τήν συμπροσευχην, καί μας εγελοιοποιουσαν, καθοτι πηγαίναμε σ αυτούς δια να μη συμπροσευχηθουμε με τους παπαδες του Αθηναγορου καί υστερα ερχοντουσαν οι παπαδες του Αθηναγορου καί συλλειτουργουσαν με τούς δικούς μας παπαδες καί Αρχιερεις καί μας ερριχναν βλέμματα γέμοντα ειρωνείας καί οικτου: "Καλά οταν ειμαστε στο Σαμπεζυ ειμαστε σχισματικοί, τωρα πού ερχόμεστε μεσα στο σπίτι σας καί συλλειτουργουμε με τόν Δεσπότη σας, τι ειμαστε; Καί τι ειναι ο Δεσπότης σας;
Καί εσεις αντι να μας ελευθερωσετε από εκείνο το αγχος πήγατε καί γτινατα επαίται καί ζητουλες καί ατιμασατε τόν αγωνα των Πατερων σαςκαί τους διωγμούς καί τις θλίψεις του ποιμνίου, το οποίον πάντα πληρωνει την νυφη καί καταστησατε την χειροτονίαν σας χειροτερη καί των Ακακιακων, καί εδημιουργησατε τόσο χαος καί συγχυση, τετοιο μπλέξιμοκαί μαλλιαροκουββαρισμα, πού αν δεν επέμβη η Χαρις του Θεου τιποτε δεν μας ξεμπλέκει.
Πραγματι οταν σας ειπαν οι Ρωσοι τι θελετε από εμας, ηγερθη ο μεγιστος Ποντιφηξ των Ματθαικων Ευγενιος Τομπρο, εκ Κερκυρας καί απήτησε να τακτοποιησουν οι Ρωσοι την εκκρεμότητα σας καί δουλικως, οπως ταχε ψησει προηγουμενως μετα του Παντελεήμονος καί του Γκραμπε, εζητησε να σας δικασουν καί οτι θα εδεχεσθο εκ των προτερων οιανδηποτε απόφασιν ηθελον λαβει.
Ανθρωπους πού τους βλεπατε για πρώτη φορα, οιτινες ουδεμίαν σας ειχον δειξει εγγυησιν περί της Ορθοδοξιας των, ουτε εγγραφον, ουτε εμπρακτον, ουτε καν προφορικην, τους καταστησατε Κριτας των Πατερων σας καί του ποιμνίου σας. Καί τοτε οι Ρωσοι σας εβγαλαν εξω, Αρχιερεις καί Ιερεις, καί ενω οι συγχρωτιζόμενοι τω σχιχσματι εκαθηντο εις πολυθρονας εδικαζον τους αγωνιστας οι οποίοι επεριμεναν ως επαίται εις τόν διαδρομον την απόφασιν η καί καταδικην ακόμη εκ μερους των παρδαλων.
Τι ειναι η πτωσις του Κορινθιας μπροστα στην δικη σας. Απλώς ο Κορινθιας ειναι συνεπής με εκείνην την πτωσιν, την οποίαν περιεβλήθητε απαντες ως ιμάτιον... Καί μετα από συνεδριασιν μισης ωρας , σας εγνωστοποιηθη η προσχεδιασμενη απόφασις της Συνόδου. Δεν εχει κανείς παρα να την διαβασει για να δη οτι ηταν προσχεδιασμενη καί την καταπιατε σαν λουκουμακι, καί δεχθηκατε να χειροθετηθητε. Καί μεσα σ εκείνη την απόφασιν, εβαλαν καί ενα κόκκαλο, δια το καταρακωμενο γοητρο σας οτι "ουδόλως δυνανται να συγκριθουν μετα των σχισματικων Δονατιστων καί Νοβατιανων του Η Κανόνος της Α Οικουμενικης Συνοδου". Δηλαδη δεν εισθε Δονατισται, απλως σας εφαρμόζουμε τόν περί Δονατιστων Κανόνα ... Καί το κοκκαλο αυτό εξακολουθουν καί μεχρι σημερον οι θεολόγοι σας να το επισείουν καί να το επιδεικνυουν ως λάβαρον...
Ναλεγε τουλάχιστον π.χ. ότι ὁυδεμία περίπτωσις σχισματος υπάρχει εις την περίπτωσιν των Ματθαικων» πάλιν ασυνεπές και οξυμωρον θα ητο εφ οσον εν πάση περιπτωσει εφαρμόζεται ο Η Κανώ, αλλά θα ητο καπως κατι ελάχιστον καλύτερον. . Ενώ τωρα συμφωνα με την ρωσσικη φρασεολογια, αν θελης μῆλον επαρε, θελεις κυδωνι λαβε, απλως δεν δυνανται να συγκριθουν μετα των σχισματικων δονατιστων. Μόνον όμως οι Δονατισται ησαν σχισματικοί. Δεν λέγει «δεν είναι σχισματικοί’, αλλά απλώς δεν συγκρινονται με αυτου του ειδους και τυπου των σχισματικων. Αν όμως εισθε αλλου ειδους σχισματικο, δεν αναφερει τιποτε το κουρελόχαρτο της Ρωσικης Συνόδου… Το ολον υφος και η ολη συγγραφη και πράξις, ητις εξηκολούθησεν, τι άλλο δεικνυουν παρα ως σχισματικούς σας μεταχειρισθηκαν. Ποιοι; Οι Ρωσοι…..
Και υστερα μόνον, όπως αλλωστε αποδεικνυεται και από τας ημερομηνίας, εζητησεν ο ΠΟντιφηξ, και ετερον κόκκαλον, ηγουν μίαν Ομολογίαν (και ουχί ενωριτερον) δια να δικαιολογηση την πτωσιν, και ελαβε μίαν προσωπικήν Ομολογιαν του Φιλαρετου, στο προσωπικόν του επιστολόγραφον και με την ιδικήν του μόνο σφραγιδα και υπογραφην, ανευ εντολής της Συνοδου, ότι η αλλαγη του εορτολογιου, αποτελεί καταπάτησιν της παραδόσεως και το πρωτον βημα προς τον νεωτερισμόν».
Και οτε διεμαρτυρηθη ο Αγιος Κιτιου, οστις δυστυχως κι εκείνος ταχε χαμενα, ότι «αυτό δεν λεει τιποτα» ελαβε την απάντησιν του ιεροφαντου Ευγενιου: «Ε κατι λεει» και με αυτό το «κατι λεει», ωδηγηθητε ως πρόβατα επί σφαγη, εις την Μονην της Μεταμορφωσεωςκαί εχειροθετηθητε υπό των Ρωσων. Θετεον, ότι εις την αρχην της χειροθεσίας, ο Γερμανίας Θεοφιλος απήτησεν να οδηγηθει ο Σεβ/τος Καλλιστος προς χειροθεσίαν ενδεδυμενος απλούν στοιχάριον και εδεησε να αντιδραση το παπαδικόν και να τηλεφωνησουν εις Νεαν Υόρκη, ώστε να δωση ευλογιαν ο Ρωσος Ποντιφηξ Γκραμπε, Ἑ καντε, όπως θελετε»., ώστε να παρασταθει ο Κορινθιας ενδεδυμενος την Αρχιερατικήν στολήν (πραγμα, όμως το οποίον ουδεν αποδεικνυει, διοτι και οι αρχαιοι σχισματικοί το ιδιο εκαναν).
Ο δε Αγιος Κιτιουεσκανδαλίσθη, διοτι την στιγμην πού επρόκειτο περί ευλογιας απλής, διατι δεν εγινετο η χειροθεσία ταυτοχρονως αμφοτερων των Επισκόπων, και απάντησε το παπαδικόν, ότι δεν εχουν δευτερη μιτρα, και αλλωστε η χειροθεσία, ετσι γινεται ενας προς έναν. Βασει αραγε τινος τυπικου, την στιγμην πού όπως φαίνεται ουτε χειροθετουντες, ουτε χειροθετούμενοι, ουτε παρευρισκόμνοι και παρασκηνιακως ενεργουντες ειχον ιδεα τινα περι χειροθεσίας, αλλά απαντες ειχαν μαυρα μεσανυχτα και την στιγμην εκείνην μαθαιναν στο κεφαλι του Κασσιη πώς να γινουν κουρεις.
Και την επαυριον, όταν εγινε η χειροθεσία του Αγιου Κιτιου ειπεν ο Γερμανιας, ότι από δω και πέρα μονο με εσας θα συλλειτουργω και με τους αλλους δεν θα εχω κοινωνιαν,, και αφελής ο Αγιος Κιτιου, νομίζονμτας ότι ολος ο κόσμοςεχει τον δικό του τον λόγο, και ολων η καρδια του ειναι όπως η δικη του, να χανη τον υπνο τουκαί να αρρωσταινη (ως διεπίστωσα οφθαλμοις ιδίοις), δια κάθε λεπτομερειαν των εκκλησιαστικων πραγματων,. Επίστευσεν και ανεκραξεν ότι: Ἑγω μόνον επί τουτω τω ρηματι σου στηριζόμενος δεχομαι την χειροθεσιαν».
Δεν μπορουσα εγω να καταλάβω μεσα στο κεφαλι μου, διατι τοιαυτη διαφορα μεταχειρισεως μεταξυ Αυξεντιανων και Ματθαιικων και προς στιγμην διεσκεδαζα τον λογισμόν, μηπως και οι Ματθαικοί εζητησαν ταχα οι ιδιοι ενεκα της ακριβολογιας των και να το ηθελησαν οι ιδιοι να τους μεταχειρισθουν οι Ρωσοι κατ αυτόν τον τροπον, εννοειται οσον αφορα την διατυπωσιν της αποφασεως, διοτι τα καθεσκαστα τα εμαθα αργοτερα από τους Ιερεις.
Όταν δε μου ετηλεφωνησεν ο π. Παντελεήμων και μου ειπεν ότι τους εδιαβασαν τας δυο τελευταιας ευχας της χειροτονίας, πάλιν κατι μεσα μου μου ελεγε, ότι καποιον λακκον εχει η φαβα. Πολύ δε αργοτεραοταν συναντησα τον π. Θεοδωρητον Μαυρον και μκου απέδειξεν ότι «τουλάχιστον αν τους ειχαν διαβασει την επί εξομολουμενην ευχην», θα ητο δεκτον, τοτε ερευνησα και εξακριβωσα ότι οντως ετσι εχει το πραγμα.
Πλήν όμως υστερα εσκανδαλίσθηκα τα μεγιστα όταν ειδα την τοιαύτην απόφασιν δημοσιευμενην εις τον «ΚΗΡΥΚΑ» και την οποίαν επεσειατε ως λαβαρον και σημαίαν θριαμβουν, αρχισα να αισθανωμαι την εμπιστοσυνην μου σοβαρως κλονιζομενην ως προς την σοβαροτητα σας, καθ ότι από δεκα χιλιόμετρα μακρυα εφαινετο, ότι εκείνο το εγγραφον ητο ατιμωτικόν και αρχισα οντως να αμφιβαλλω και δι αυτην ακόμη την κοινην σας λογικην.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ
+ Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ
Μεσογαίας, Λαυρεωτικης
και Αχαρνων Κηρυκος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Άγιες Τεσσαράκοντα Παρθένες (1η Σεπτεμβρίου) Αδαμαντίνη, Αθηνά, Ακριβή, Αντιγόνη, Αριβοία, Ασπασία, Αφροδίτη, Διόνη, Δωδώνη, Ελπινίκ...
-
ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε· καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θ...
-
ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176...
