ΑΡΧΕΙΟΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

Χθες Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης σχολίασε τη δημοσίευσή του. Εις τόν ιδιον χωρον, θά συνεχισθη καί η από πολλών δεκαετιων καθιερωθείσα συνάντησις στελεχων τού Ιεραποστολικού καί Αντιαιρετικού Αγωνος τού Ιερού ναού Αγίας Τριάδος καί αι σχετικαί εκδόσεις. Ιεραποστολικαί, Αντιαιρετικαί, Εκκλησιολογικαί καί Εποικοδομητικαί Εκδόσεις. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δική του σημείωση. ΤΙ ΑΠΕΦΑΣΙΣΕΝ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ 11 Δεκεμβρίου 2010 στις 9:54 μ.μ. Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ Ενας γέροντας προσπαθώντας να στήρίξει ένα νέο μοναχό, που τον πολεμούσαν λογισμοί φυγής κι επιστροφής στους γονείς του, διηγήθηκε το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός: Έτυχε κάποιος στις ημέρες, που εγώ δεν τον πρόφθασα, γιατί πριν από λίγο καιρό είχε πεθάνει. Αυτός ήταν υποτακτικός σε ένα Γέροντα τυφλό. Λοιπόν μία ημέρα ήλθε ένας πτωχός κοσμικός, περαστικός από το Κελλί του. Και ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευσή του. "ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ... ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟΝ: "ΥΠΟΜΟΝΗ ΘΑ ΠΕΙ ...", ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΩΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΠΑΤΑΠΙΟΝ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ... ΕΠΙΣΗΣ ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΕΓΓΟΝΗΝ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΩΝΟΜΑΣΘΕΙΣΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΜΟΝΑΧΗΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΑΣΑΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΩΣ ΒΙΩΣΑΣΑΝ ΚΑΙ ΟΣΙΩΣ ΤΕΛΕΙΩΘΕΙΣΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΝΕΤΑΦΙΑΣΘΗ.... ΩΝ ΤΑΙΣ ΕΥΧΑΙΣ ΕΙΘΕ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ...." ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ... ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟΝ: "ΥΠΟΜΟΝΗ ΘΑ ΠΕΙ ...", ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΩΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΠΑΤΑΠΙΟΝ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης δημοσίευσε στην ομάδα ΙΕΡΟΜ/ΧΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΙΕΡΕΥΣ ΘΩΜΑΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ). ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ... ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟΝ: "ΥΠΟΜΟΝΗ ΘΑ ΠΕΙ ..." ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΩΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΠΑΤΑΠΙΟΝ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης πρόσθεσε μια νέα φωτογραφία. "ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ... ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟΝ: "ΥΠΟΜΟΝΗ ΘΑ ΠΕΙ ...", ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΩΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΠΑΤΑΠΙΟΝ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ... ΕΠΙΣΗΣ ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΕΓΓΟΝΗΝ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΩΝΟΜΑΣΘΕΙΣΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΜΟΝΑΧΗΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΑΣΑΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΩΣ ΒΙΩΣΑΣΑΝ ΚΑΙ ΟΣΙΩΣ ΤΕΛΕΙΩΘΕΙΣΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΝΕΤΑΦΙΑΣΘΗ.... ΩΝ ΤΑΙΣ ΕΥΧΑΙΣ ΕΙΘΕ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ...." ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ... ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟΝ: "ΥΠΟΜΟΝΗ ΘΑ ΠΕΙ ...", ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΕΛΕΝΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΩΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΠΑΤΑΠΙΟΝ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευσή του. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΟΥΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ (ΠΡΩΗΝ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ) ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ, ΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΑΙ ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ (ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ, ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥ 2005 ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΑΜΒΑΝΟΝ ΧΩΡΑΝ ΑΝΕΛΛΙΠΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ, ΑΠΟ ΤΟΥ ΛΟΙΠΟΥ ΘΑ Γ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ kirykos.livejournal.com Ο ΝΕΟΣ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ (ΙΕΡΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΟΧ) Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ kirykos.livejournal.com Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευσή του. Ο "ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΤΑΤΣΗΣ" Ο ΟΠΟΙΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΠΟ ΕΤΩΝ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ", ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΙΔΡΥΣΕ ΤΟ 1929 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΚΚΟΡΗΣ, ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ: Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΣ ΕΧΕΙ ΟΥΤΩΣ: ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΧΟ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Δεν είναι εδώ η πατρίδα μας. Εδώ είμαστε περαστικοί ! Aποφθέγματα του γέροντος Αμβροσίου Λάζαρη. Δεν είναι εδώ η πατρίδα μας. Εδώ είμαστε περαστικοί. Ήλθαμε, είδαμε και παρήλθαμε. Αλλά πρέπει εδώ να αφήσουμε κάποιο σημάδι στο... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Αν θανατώσεις τα άτακτα πάθη σου και τις επιθυμίες σου, θα αρέσεις περισσότερο στο Θεό, παρά όταν αυστηρά νηστεύεις και ταλαιπωρείς το σώμα σου. Εαν θέλεις να νικάς τους εχθρούς σου γρήγορα και εύκολα, τότε χρειάζεται, αδελφέ μου, να πολεμάς συνεχώς και ανδρειωμένα όλα σου τα πάθη. Πρέπει να ξέρεις, αδελφέ μου, ότι τον πόλεμο δεν είναι δυνατό να τον αποφύγει κανείς είτε στη ζωή είτε στο θάνατο. ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ» ΕΠΑΝΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΩΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ «ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ» Ἡ ἐπανέκδοσις τῶν παλαιῶν τευχιδίων γίνεται μερίμνη τῆς Ἱεραποστολικῆς ‘Αδελφότητος Διακονισςῶν «Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ» τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου (Μητροπολίτου Χρυσάνθου 10, Περιοχή Ἁγίου Ἀθανασίου, ‘Αχαρναί) Τηλ. 210.2466057 Τεῦχος 251 20 Νοεμβρίου 1994 ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Οι Τούρκοι πιστεύουν σε μια προφητεία πού προβλέπει πώς ή Κωνσταντινούπολη θα ξαναπέσει κάποτε στα χέρια των παλαιών κυρίων της. Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Είδες άνθρωπον με δίχως υπομονήν; Είναι λύχνος χωρίς έλαιον, όπου συντόμως θα σβήση το φως του... Η νίκη είναι υπομονή, η νίκη είναι ταπείνωσις, η νίκη είναι υπακοή. (γ. Ιωσήφ) Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ..................Ο ΑΣΒΕΣΤΟΣ ΠΟΘΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ athanathellada.blogspot.com Κυριακή, 29 Μαΐου 2011 ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ..................Ο ΑΣΒΕΣΤΟΣ ΠΟΘΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ 29 Μαϊου 1453 – 29 Μαϊου 2011. 558 χρόνια από τον χαμό της Βασιλίδας των Πόλεων, το διαμάντι της ανατολής. Ακόμα μία μέρα εθνικού πένθους στην ατέλειωτη και ένδοξη ιστορία των Ελλήνων. ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Ελληνο Ρωμηοι. Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. ΜΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ, stavropigiaki.blogspot.com ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ Tuesday, 1 November 2016 ΜΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ egxeirisi-xeirourgeio-giatroi.jpg Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου Στην εκπομπή ‘’ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ’’ του Κυπριακού Τηλεοπτικού σταθμού ‘’Sigma’’, που παρουσιάζει o θεολόγος κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδη... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. Το σπίτι του Αγίου Νεκταρίου στο Κάιρο - Χώρα Του Αχωρήτου choratouaxoritou.gr ΕΚΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑϊΡΟ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΟΠΟΥ ΕΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΜΕ ΕΝ ΕΤΕΙ 1973 ΟΜΑΔΑ ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ... ΑΠΟ ΤΙΣ ΩΡΑΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΖΩΗΣ ... Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης πρόσθεσε μια νέα φωτογραφία. "ΣΩΠΑΣΕ ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΠΟΛΥΔΑΚΡΥΖΕΙΣ ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ..." ΣΩΠΑΣΕ ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΠΟΛΥΔΑΚΡΥΖΕΙΣ ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ... Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΡΧΗΔΟΝΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΗ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ortodoksja.pl ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΡΧΗΔΟΝΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΨΕΥΤΟΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ 23 Νοεμβρίου Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Μη σφόδρα θαρρείν, μηδ' απελπίζειν άγαν. Το μεν γαρ εκλύει,το δ'ανατρέπει (δηλαδή, μην θαρεύεσαι υπερβολικά, ούτε να απελπίζεσαι πολύ. Διότι το μεν πρώτο χαλαρώνει τη ζωή, το δε δεύτερο την ανατρέπει). (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Οι Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης και Gianna Xalkidoy έγιναν φίλοι. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Αγάπα τον Ιησού και λέγε αδιάλειπτα την ευχή και αυτή θα σε φωτίζει στο δρόμο του. (γ. Ιωσήφ) Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο Κύριος αφήνει να πειραζόμαστε, για να δοκιμάζει το ζήλο και την αγάπη που έχουμε προς αυτόν. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή. Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά, δεν φθάνει σε μέτρα αρετής και τελειώσεως. (γ. Ιωσήφ) Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητείς τελεία ανάπαυση. Ο Χριστός μας σήκωσε το σταυρό, και μείς θα σηκώσουμε. Όλες τις θλίψεις εάν τις απομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρά Κυρίου. (γ. Ιωσήφ) Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Λέγε διαρκώς την ευχή. Να μη σταματά καθόλου το στόμα. Έτσι θα την συνηθίσεις μέσα σου και κατόπιν θα την παραλάβει ο νους. Μη ξεθαρρεύεις στους λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακός και μολύνεσαι. Ευχή, "βία φύσεως διηνεκής», και θα δεις πόση Χάρη θα λάβεις…(γ. Ιωσήφ) Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ Ο σύγχρονος άνθρωπος πάσχει από ψυχολογικά και υπαρξιακά προ­βλήματα, αναζητά την εσωτερική ηρεμία και ελευθερία, και γι’ αυτό είναι ανάγκη να προσέξει την διδασκαλία των αγίων πατέρων της Εκκλησίας μας, και κυρίως, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο οποίος οδηγεί τον άνθρωπο στην ουσιαστική επίλυση αυτών των προβλημάτων. Ο χριστιανισμός είναι θεραπευτική επι... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Νὰ καλλιεργεῖς τὴν ἐσωτερικὴ αὐτομεμψία. Νὰ ἀποφεύγεις τοὺς ἐπαίνους σὰν φωτιά... ~ Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ, ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ, ΚΑΙ ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΣΤΕΡΝΙΣΘΟΥΜΕ..."ΚΛΕΙΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΣ ΝΑ ΛΑΧΤΑΡΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ... ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ του 21ου αιώνα. . .. . .. . Με ρώτησαν χθες δύο νέα παιδιά: – Πρόεδρε, το δικό σου όνειρο για μας ποιο είναι; Τους απαντώ απόψ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο σύγχρονος άνθρωπος πάσχει από ψυχολογικά και υπαρξιακά προ­βλήματα, αναζητά την εσωτερική ηρεμία και ελευθερία, και γι’ αυτό είναι ανάγκη να προσέξει την διδασκαλία των αγίων πατέρων της Εκκλησίας μας, και κυρίως, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο οποίος οδηγεί τον άνθρωπο στην ουσιαστική επίλυση αυτών των προβλημάτων. Ο χριστιανισμός είναι θεραπευτική επιστήμη, διότι θεραπεύει τον άρρω­στο άνθρωπο. Και αυτή η ασθένεια συγκεκριμενοποιείται στον νου. Η Εκκλη­σία με την διδασκαλία της, τη λατρεία, την άσκηση, τα Μυστήρια, ελευθερώνει τον νου και τον καθιστά ναό του Αγίου Πνεύματος. Αυτή η θε­ραπευτική αγωγή εφαρμόσθηκε και επιβεβαιώθηκε από όλους τους αγίους. Είναι η μόνη οδός που οδηγεί στον Θεό. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε το βίντεο του χρήστη Eλλάδα η ομορφότερη. Πανέμορφα εκκλησάκια της Ελλάδας μας!! 👌👌❤ Μόνο εδώ τόση ομορφιά! ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ! Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Ελληνο Ρωμηοι. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΓΙΟΓΚΑ, κλπ Νομίζουμε ότι είναι σκόπιμο να δούμε πως ένας σύγχρονος ησυχαστης οριοθετεί συνοπτικά τις διαφορές του ορθόδοξου ησυχασμού με την Yoga. 1) Στην «ευχή» εκφράζεται η πίστη μας στον Θεό, ο οποίος και μας σώζει με το να τον παρακαλούμε με το «Ελέησόν με».34 2) Η προσευχή συγκεντρώνεται στον προσωπικό Θεό, τον Θεάνθρωπον Ιησούν, γι’ αυτό λέμε το «Κύριε Ιησο... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση της Χριστινα Ματθαιου. Περί προσοχἦς ἀπό αἱρετικούς καί ἀμαρτωλούς ἀνθρώπους Παρ. 1,10 Παιδί μου, πρόσεχε να μη σε παραπλανήσουν προς το κακόν ασεβείς άνθρωποι και ποτέ να μη συγκατατεθής εις τας αμαρτωλάς αυτών σκέψεις και προτάσεις. Παρ. 4,14 Μη ακολουθήσης τους δρόμους και τους τρόπους της συμπεριφοράς των αμαρτωλών, ούτε να ζηλέψης τας οδούς των παρανόμων! (Εκ της Παλαιάς Διαθήκης) Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΒΙΚΤΩΡ Ο Άγιος Βίκτωρ ανήκει στο μαρτυρικό χορό, που με το αίμα του πότισε το ζωηφόρο δένδρο της χριστιανικής πίστης τον δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν, όταν βασιλιάς ήταν ο Αντωνίνος (160 μ.Χ.). Οι υπηρεσίες του υπέρ του Ευαγγελίου, είχαν σαν στάδιο την Ιταλία. Εκεί ο Βίκτωρ έτρεχε σε διάφορες πόλεις και έσπερνε το λόγο της σωτηρίας. Συλλαμβάνεται γι' αυτό και εκβιάζεται να προσ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης πρόσθεσε μια νέα φωτογραφία. "Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΙΔΡΥΘΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 1927 ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ, ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΝΑΔΕΙΧΘΕΝΤΟΣ. ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΦΙΕΡΩΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΝΑΝ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΜΕΓΑΛΩΣ ΗΥΛΑΒΕΙΤΟ Ο ΚΤΗΤΩΡ ΠΑΤΗΡ ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΕΓΙΝΟΝΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΕΣ ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ, ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ .. ΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΗΝΑ ΑΠΕΤΕΛΕΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗΝ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗΝ ΤΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΑΤΡΩΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ. ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ.." Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΙΔΡΥΘΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 1927 ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗ, ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΝΑΔΕΙΧΘΕΝΤΟΣ. ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΦΙΕΡΩΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΝΑΝ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΜΕΓΑΛΩΣ ΗΥΛΑΒΕΙΤΟ Ο ΚΤΗΤΩΡ ΠΑΤΗΡ ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΕΓΙΝΟΝΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. 11 Νοεμβρίου εορτάζει η μνήμη του Αγίου Πατρός ημών Θεόδωρου του Στουδίτου. (Σύντομος Βίος του εν Αγίοις πατρός ημών Θεοδώρου του Στουδίτου.) Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759 και ήταν ιερομόναχος, συγγραφέας και μέγας υπερασπιστής των εικόνων. Αρχικά διετέλεσε ηγούμενος στη Μονή Σακκουδίωνος στην Προύσα, όπου διαδέχτηκε τον θείο του Πλάτωνα. Ο θείος του και η μητ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Άγ. Θεόδωρος Στουδίτης. 11 Νοεμβρίου εορτάζει η μνήμη του Αγίου Πατρός ημών Θεόδωρου του Στουδίτου. (Σύντομος Βίος του εν Αγίοις πατρός ημών Θεοδώρου του Στουδίτου.) Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759 και ήταν ιερομόναχος, συγγραφέας και μέγας υπερασπιστής των εικόνων. Αρχικά διετέλεσε ηγούμενος στη Μονή Σακκουδίωνος στην Προύσα, όπου διαδέχτηκε τον θείο του Πλάτωνα. Ο θείος του και η μητ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης σχολίασε τη δημοσίευσή του. Αυριο κατά την θείαν Λειτουργίαν, ἡ οποία θά τελεσθη εις τιμήν καί μνήμην των Αγίων Μεγαλομαρτυρων Μηνᾶ, Βίκτωρος καί Βικεντίου, καί τού Αγίου Θεοδώρου τού Στουδίτου, θά τελέσωμεν καί ἱερόν μνημόσυνον, καί θά δεηθωμεν καί υπέρ ἀναπαύσεως τοῦ μακαριστού Ιερομονάχου Θεοδώρου κατά κόσμον Ιερέως Θωμᾶ Κοντογιάννη. Ως γνωστόν ο π. Θωμάς κατά την εορτην των Αγίων Μηνά καί Θεοδώρου τού Στουδίτου εδέχθη δι... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Άγ. Θεόδωρος Στουδίτης. Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΟΥΔΙΟΥ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΑΥΡΙΟΝ 11ην ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ, ΟΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΗΝΑ, ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΚΑΙ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΣ ... Πολλὰς ἀμοιβάς, Θεόδωρε Τρισμάκαρ, Βίου μεταστάς, ὡς βιοὺς εὖ, προσδόκα. ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. ΝΟΕΡΑ, ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Στον περίφημο Περί προσευχής λόγο του Νείλου του Ασκητού, που περιλαμβάνεται στη γνωστή μας Φιλοκαλία (οι ειδικοί τον αποδίδουν στον Ευάγριο τον Ποντικό, ασκητικό συγγραφέα) σημειώνεται η σημαντικότατη για το θέμα μας φράση: «Eι θεολόγος ει, προσεύξη αληθώς, και ει αληθώς προσεύχη, θεολόγος ει». Με άλλα λόγια: «Αν είσαι θεολόγος, θα προσευχηθείς. Και αν προσεύχεσαι αληθι... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη φωτογραφία του Άγ. Θεόδωρος Στουδίτης. Φωτογραφία του Άγ. Θεόδωρος Στουδίτης. Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΣΤΟΝ Γ΄ ΟΡΟΦΟ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ "ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ"... Η ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 2005 ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΥΠΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ... ΘΑ ΓΙΝΗ ΣΤΗν ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗΓ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΟΠΟΥ ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΤΑΙ Η ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΠ. ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευσή του. ΕΙΡΗΝΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟΝ Εἰς τό περί εἰρήνης λόγον του ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀναφέρει ὅτι «Ἀνήκουν στόν Θεό καί βρίσκονται κοντά στά θεῖα, ὅσοι ἀποδέχονται καί ἐκτιμοῦν τό λαμπρό ἀγαθό τῆς εἰρήνης καί ἀπεχθάνονται καί στενοχωροῦνται γιά τό ἀντίθετο, δηλαδή τήν διχόνοια». Καί στήν συνέχεια λέγει: «Στήν ἀντίθετη ὅμως παράταξι (τοῦ πονηροῦ) ἀνήκουν ὅσοι εἶναι ἐπιθετικοί στούς τρόπο... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Dhmhtrhs Papadatos. ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ π. ΘΩΜΑ (ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ) Εἰς τό περί εἰρήνης λόγον του ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀναφέρει ὅτι «Ἀνήκουν στόν Θεό καί βρίσκονται κοντά στά θεῖα, ὅσοι ἀποδέχονται καί ἐκτιμοῦν τό λαμπρό ἀγαθό τῆς εἰρήνης καί ἀπεχθάνονται καί στενοχωροῦνται γιά τό ἀντίθετο, δηλαδή τήν διχόνοια». Καί στήν συνέχεια λέγει: «Στήν ἀντίθετη ὅμως παράταξι (τοῦ πονηροῦ) ἀνήκουν ὅσοι εἶναι ἐπιθετικο... Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Αν κάποιος, υπερβολικά τιμώντας την εικόνα του Χριστού λέγει ότι δεν την πλησιάζει, διότι δεν ωφελείται, αν προηγουμένως δεν καθαρθεί από κάθε αμαρτία, αυτός είναι ανόητος. { Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης } Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Αν κάποιος αρνείται νά ζωγραφίζεται η εικόνα του Χριστού σέ κάθε τόπο, οπως ακριβώς καί ο τύπος του σταυρού, και να επιδεικνύεται προς σωτηρίαν στον λαό του Θεού, αυτός είναι αιρετικός. { Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης } Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης πρόσθεσε μια νέα φωτογραφία. "Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ Σ' ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ Ο Άγιος Μηνάς Κοκκινολιθάρι συναντάται στο ορεινό χωριό Κοκκινολιθάρι Φιλιατών σε υψόμετρο 420 μετρων , χτισμένη πάνω σε βράχο σε περίοπτη θέση. Αποκαλείται από πολλούς και όχι άδικα ως το “μετέωρο της Ηπείρου“. Ο Άγιος Μηνάς αποτελεί ένα από τα πιο θαυμαστά αξιοθέατα του νομού Θεσπρωτίας. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων και καλύπτεται με πλήθος θρύλων και παραδόσεων, που διατηρήθηκαν από γενεά σε γενεά ως τις ημέρες μας. Μεγαλύτερη έμφαση στις διηγήσεις αυτές δίδεται στην ίδρυση του ναού. Αναφέρεται, δηλαδή, ότι η αρχική ονομασία ήταν Εικονολιθάρι, επειδή κάποτε – άδηλο πότε – βρέθηκε η εικόνα του Αγίου Μηνά επάνω στον βράχο και κατόπιν κτίστηκε ο Ναός στο όνομα του αγίου." Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ Σ' ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ Ο Άγιος Μηνάς Κοκκινολιθάρι συναντάται στο ορεινό χωριό Κοκκινολιθάρι Φιλιατών σε υψόμετρο 420 μετρων , χτισμένη πάνω σε βράχο σε περίοπτη θέση. Αποκαλείται από πολλούς και όχι άδικα ως το “μετέωρο της Ηπείρου“. Ο Άγιος Μηνάς αποτελεί ένα από τα πιο θαυμαστά αξιοθέατα του νομού Θεσπρωτίας. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. 95.70.40.64 95.70.40.64 Ο ΑΓΙΟΣ ΒΙΚΕΝΤΙΟΣ Ο ΔΙΑΚΟΝΟΣ Ο Άγιος Βικέντιος γεννήθηκε στην Ουέσκα της Ισπανίας και από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στα γράμματα. Ψυχή φλεγόμενη από τη θεία φλόγα προσεκολλήθει, από τα εφηβικά του χρόνια, στον επίσκοπο της Σαραγόσης, Ουαλέριο. Ο Ουαλέριος εκτιμώντας την αγνότητα, τη σύνεση και τον ευσεβή ζήλο του Βικέντιου τον χειροτόνησε διάκονο στην Αυγουστόπολη (Σαραγόσα). Επειδή δε ο ίδιος αν... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΗΝΑ ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΚΑΙ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ Η σωτηρία του υπηρέτη Κάποιος πλούσιος χριστιανός έταξε στον Άγιο Μηνά να προσφέρει έναν ασημένιο δίσκο στο ναό του. Παρήγγειλε λοιπόν στον αργυροχόο δύο δίσκους και του ζήτησε στον μεν ένα να γράψει το όνομα του Αγίου στον δε άλλον το όνομα το δικό του. Επειδή όμως ο δίσκος ο προορισμένος για τον Άγιο έγινε λαμπρότερος και ωραιότερος, ο χριστ... Δείτε περισσότερα Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Άγιος Μηνάς (11 Νοεμβρίου) Ο ένδοξος αυτός μεγαλομάρτυς του Χριστου λέγεται Μηνάς ο Αιγύπτιος, διότι γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Γεννήθηκε στο Νίκιο, στο σημερινό Κάιρο της Αιγύπτου, γύρω στο 250 μ.Χ. Οι γονείς του ήταν φανατικοί ειδωλολάτρες. Και όμως από αυτούς τους πλανεμένους και τόσο τυφλωμένους, βγήκε ο ένδοξος και καλλίνικος αυτός μάρτυς του Χρίστου. Σε τέτοιο περιβάλλον μεγάλωσε ο Μηνάς. Όταν ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ, ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ .... Οταν πήγε ο Άγιος Νεκτάριος στην Αίγινα, τότε που έκανε έρευνα να βρει τον τόπο, όπου θα κτίσει μονή, τον υπεδέχθη, όπως έχουμε πει κι άλλη φορά, ο Άγιος Διονύσιος, αρχιεπίσκοπος Αιγίνης και του λέει: Ελα, Νεκτάριε, χρόνια σε περίμενα, για να σου παραδώσω το νησί. Κι ο Άγιος εκεί, καθώς μιλούσε με τον Άγιο Διονύσιο, βλέπει πιο πέρα κι ένα στρατιωτικό και ρωτάει τον Άγιο Διονύσιο: Ποιος είν αυτός ; Αυτός , λέει, είναι ο Άγιος Μηνάς μένει και αυτός εδώ κοντά έχει μοναστήρι στην Αίγινα, όπως ξέρετε. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο Άγιος Μηνάς Κοκκινολιθάρι συναντάται στο στο ορεινό χωριό Κοκκινολιθάρι Φιλιατών σε υψόμετρο 420 μετρων , χτισμένη πάνω σε βράχο σε περίοπτη θέση. Αποκαλείται από πολλούς και όχι άδικα ως το “μετέωρο της Ηπείρου“. Ο Άγιος Μηνάς αποτελεί ένα από τα πιο θαυμαστά αξιοθέατα του νομού Θεσπρωτίας. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων και καλύπτεται με πλήθος θρύλων και παραδόσεων, που διατηρήθηκαν από γενεά σε γενεά ως τις ημέρες μας. Μεγαλύτερη έμφαση στις διηγήσεις αυτές δίδεται στην ίδρυση του ναού. Αναφέρεται, δηλαδή, ότι η αρχική ονομασία ήταν Εικονολιθάρι, επειδή κάποτε – άδηλο πότε – βρέθηκε η εικόνα του Αγίου Μηνά επάνω στον βράχο και κατόπιν κτίστηκε ο Ναός στο όνομα του αγίου. Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ΠΡΟΣΕΧΕ ΣΕΑΥΤΟΝ Ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος, ὁ μέγας βαθυψυχολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας, μᾶς συμβουλεύει καί μᾶς λέγει πῶς μπορεῖ νά κατορθώσῃ ὁ ἄνθρωπος τήν πραγματική του τελείωσι. Καί τονίζει τήν ἀνάγκην νά εἰσέλθῃ ὁ ἄνθρωπος εἰς τά ἐσώτατα βάθη τῆς ψυχῆς του καί νά φονεύσῃ τόν Ὄφι, πού φωλιάζει μέσα του καί θανατώνει τήν ψυχή του. Ὁ Κύριος στρέφει τήν προσοχή μας εἰς τόν ἔσω ἄνθρωπον καί μᾶς προτρέπει εἰς ἐνσυνείδητον αὐτοέλεγχον, ὥστε νά καταλάβουμε καλά, ποῦ φωλιάζει τό Κακόν, πού μολύνει τήν καρδιά μας καί δηλητηριάζει τή ζωή μας. Ἐάν δέν φονεύσουμε τόν Ὄφι καί ἄν κάνουμε τρόπο ζωῆς τή διαστροφή, βαίνουμε ὁλοταχῶς πρός τήν αὐτοκαταστροφή καί τήν ἔσχατη ἐξαθλίωσι. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Τον αλαζόνα, μοχθηρό και υπερήφανο άνθρωπο να τον βλέπεις σαν τον άνεμο. Μην προσβάλλεσαι από την κακία, την υπερηφάνεια και την μοχθηρία του. Φρόντισε να παραμείνεις ειρηνικός. Ο εχθρός προσπαθεί να σ’ εκνευρίσει εξάπτοντας τα ανθρώπινα πάθη σου ή βάζοντας στην καρδιά σου καχυποψία και φαντασίες. Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση της Φιλοθέη Μοναχή. Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ “Ολόκληρος ο κόσμος δεν είναι ισοστάσιος με την πιστή ψυχή του ανθρώπου. Τι είναι ο υλικός κόσμος; Ένα σύνολο από αβεβαιότητες και φθορά. Δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε σε τίποτε. Όλα είναι εύθραυστα και παροδικά. Όπου αλλού και αν στηριχθής, εκτός του Θεού, θα νοιώσης τον θάνατο μέσα στην καρδιά σου. Ενώ η ολοκληρωτική προσκόλλησις στον Θεό είναι ζωή.” ~ Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο όσιος Ποιμήν στο Γεροντικόν λέει: "Η πονηρία των ανθρώπων είναι κρυμμένη πίσω τους". (δηλαδή είναι καμουφλαρισμένη. Κάνουν ό,τι μπορούν, για να μην γίνεται αντιληπτή). Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Θωμάς Θεοχάρης. ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΥΨΗΛΟΦΡΟΣΥΝΗ «…Καθώς η αρχή και το τέλος των αγαθών είναι η ταπεινοφροσύνη, ούτως η αρχή και το τέλος των κακών είναι η υψηλοφροσύνη. Πανούργο δε και πολύμορφο είναι το ακάθαρτο αυτό πνεύμα της υπερηφάνειας· γι’ αυτό αγωνίζεται να υποδουλώσει τους πάντες και σε καθένα στήνει ιδιαίτερη παγίδα· το σοφό ζητεί να τον παγιδεύσει με τη σοφία· τον ισχυρό με την ισχύ· …τον όμορφο με τη... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση της Φιλοθέη Μοναχή. «..Προσευχήσου στόν Κύριο ολόθερμα. “Τό μέλλον μου”, πές Του, τό “αφήνω μέ εμπιστοσύνη στά χέρια Σου. “Οπως ξέρεις καί οπως θέλεις, Κύριε, κατεύθυνε τή ζωή μου, μ΄ ολα τά απρόοπτα καί μ΄ ολες τίς δυσκολίες της. `Από δω κι εμπρός δέν θά μεριμνω καί δέν θ΄ ανησυχω πιά γιά τόν εαυτό μου. Μιά φροντίδα μόνο θά εχω, νά κάνω πάντα ο,τι ειναι ευάρεστο σ΄ `Εσένα”. `Ετσι νά Του μιλήσεις, αλλά καί εμπρακτα ν... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης σχολίασε τη φωτογραφία της Φιλοθέη Μοναχή. "Συγχωρώ...κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σένα, με τον άλλο,με τον άλλο... Κάνω χώρο να χωρέσουμε μαζί. Συγχωρώ , σημαίνει βλέπω τον άλλο όπως είναι , με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του , με όλα τα βαρίδια του και τα ελαττώματά του , και λέω : - θα σε κουβαλήσω , όπως ένα σταυρό , θα σε κουβαλήσω μέχρι Τη Βασιλεία Του Θεού , είτε το θέλεις είτε όχι . Και είτε είσαι καλός είτε είσαι κακός , θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου , θα σε φέρω μπροστά Στον Κύριο και θα πω : Κύριε , όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον άνθρωπο , γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί . Τώρα είναι δικό Σου το θέμα να τον συγχωρήσεις , στο όνομα της δικής μου συγχώρεσης , με Το Άπειρο Έλεός Σου , και να τον δεχθείς στην αγκαλιά Της Αγάπης Σου ! " Anthony Bloom Μητρ. Σουρόζ" ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Χάρισμα είναι η τέλεια αγάπη. Οράτε αγαπητοί, πως μέγα και θαυμαστόν εστί η αγάπη, και της τελειότητας αυτής ουκ έστιν εξήγησις.Τις ικανός εν αυτή ευρεθήναι, ει μή ους αν καταξιώσει ο Θεός; ~ Ελληνική Πατρολογία, Άγιος Κλήμης Ρώμης Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ Ο ΟΥ ΜΗ ΦΑΝΕΡΟΝ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ .... omologhthsmathaios.blogspot.com Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016 ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ Ο ΟΥ ΜΗ ΦΑΝΕΡΟΝ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ .... (Σχόλιον του Μητροπολίτου Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κηρύκου). Μέ τόν Αρχιεπίσκοπον Ανδρέα εις τόν θρόνον των Αθηνων δέν θά ηδύναντο νά ενεργήσουν ευκόλως οσα παράνομα, αντικανονικά, ιερόσυλα, βλάσφημα, αυταρχικά, δικτατορικά, σκόπιμα πρός ιδιον οφελος καί επί καταλύσει της πίστεως καί μέ εντολές ξένων σκοτ... Δείτε περισσότερα Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ .... Ανακοινουται οτι, εις τόν Α' Οροφον της Στέγης Φιλοξενίας Κληρικων Κάτω Ηλιουπόλεως Αθηνων (Ιπποκράτους 25 καί Ορφέως 40), οπου εις τά πλαίσα της Συνοδικής αποφάσεως (Ελλάδος καί Κύπρου) τού 1991 "περί ανεγέρσεως, οργανώσεως καί λειτουργίας της Στέγης Φιλοξενίας Κληρικων Αγιος Γρηγόριος ο Ε΄ (Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλέως)", πραγματοποιούνται πάλαι τε καί νυν, τακτικά, κυρίως καθ'... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης σχολίασε τη δημοσίευσή του. Ο τούρκος βοσκός που φυλά εκκλησία των Ποντίων ekklisiaonline.gr ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ .... Ανακοινουται οτι, εις τόν Α' Οροφον της Στέγης Φιλοξενίας Κληρικων Κάτω Ηλιουπόλεως Αθηνων (Ιπποκράτους 25 καί Ορφέως 40), οπου εις τά πλαίσα της Συνοδικής αποφάσεως (Ελλάδος καί Κύπρου) τού 1991 "περί ανεγέρσεως, οργανώσεως καί λειτουργίας της Στέγης Φιλοξενίας Κληρικων Αγιος Γρηγόριος ο Ε΄ (Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλέως)", πραγματοποιούνται πάλαι τε καί νυν, τακτικά, κυρίως καθ'... Δείτε περισσότερα 22 Νοεμβρίου Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης δημοσίευσε στην ομάδα ΙΕΡΟΜ/ΧΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΙΕΡΕΥΣ ΘΩΜΑΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ). Ένας 60χρονος τούρκος βοσκός και η οικογένειά του έχουν γίνει οι "φύλακες άγγελοι" μια ορθόδοξης εκκλησίας του 19ου αιώνα στην Κερασούντα, προστατεύοντας τις τοιχογραφίες και τα κειμήλια από κακοποιούς. Όπως αναφέρει το Pappas Post, η εκκλησία εγκαταλείφθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων της – κάποτε ακμάζουσας - ποντιακής μειονότητας, από τους Νεότουρκους. Ο 60χρον... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης δημοσίευσε στην ομάδα ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ / ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ. Ένας 60χρονος τούρκος βοσκός και η οικογένειά του έχουν γίνει οι "φύλακες άγγελοι" μια ορθόδοξης εκκλησίας του 19ου αιώνα στην Κερασούντα, προστατεύοντας τις τοιχογραφίες και τα κειμήλια από κακοποιούς. Όπως αναφέρει το Pappas Post, η εκκλησία εγκαταλείφθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων της – κάποτε ακμάζουσας - ποντιακής μειονότητας, από τους Νεότουρκους. Ο 60χρον... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. Ο τούρκος βοσκός που φυλά εκκλησία των Ποντίων ekklisiaonline.gr Ένας 60χρονος τούρκος βοσκός και η οικογένειά του έχουν γίνει οι "φύλακες άγγελοι" μια ορθόδοξης εκκλησίας του 19ου αιώνα στην Κερασούντα, προστατεύοντας τις τοιχογραφίες και τα κειμήλια από κακοποιούς. Όπως αναφέρει το Pappas Post, η εκκλησία εγκαταλείφθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων της – κάποτε ακμάζουσας - ποντιακής μειονότητας, από τους Νεότουρκους. Ο 60χρον... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Ελληνο Ρωμηοι. Ελληνο Ρωμηοι Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) όρισε το θείον ως «τό πρώτον κινούν ακίνητον», ως «Νόησιν Νοήσεως» και ως «Ζώον αΐδιον άριστον» ορίζοντας έτσι την πίστη του σε μία υπερβατική αρχή, σε έναν Θεό. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. Πικρές αλήθειες ενόψει της ιεραρχίας amethystosbooks.blogspot.com Πικρές αλήθειες ενόψει της ιεραρχίας Φοβάμαι ότι όλοι μας έχουμε καλλιεργήσει μία λανθασμένη νοοτροπία/κουλτούρα όσον αφορά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους Επισκόπους, η οποία από τη μία εμάς μας 'αστυνομεύει' συνεχώς και από την άλλη έχει φτιάξει ένα ροζ προστατευτικό συννεφάκι γύρω από τους Επισκόπους μας. Όποτε λοιπόν παρατηρηθεί μία εκτροπή των Επισκόπων εμείς, ακόμα κι αν αντιδράσουμε αρ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση της Dimitra Bithizi. Άγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως - Ταπείνωση: "Να αγωνίζεστε προ πάντων στο να ταπεινώνετε τον εγωισμό σας. Αυτή είναι η αρχή της αυταπαρνήσεως και της επικρατήσεως σε σας του Θείου θελήματος"... Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Khrisostom Gussaidi. ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Σηλυβρίας τὸν γόνον καὶ Αἰγίνης τὸν ἔφορον, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα ἀρετῆς φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ. Ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπὰς τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι : Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα. Σήμερον εορτάζει ο εν Φλωριδι Αμερικής Ιερός Ναός Αγίου Νεκταρίου καί Αγίων Αναργύρων, τού οποίου Εφημέριος ειναι ο Ιερεύς π. Χρυσόστομος Γκουσαίδης. Ευχόμεθα ετη πολλά καί ο Αγιος Νεκτάριος ο Θαυματουργός ο εν Αιγίνη νά πρεσβεύει γιά ολους τούς απανταχού Ορθοδόξους. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε μια παλιότερη δημοσίευση. ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ, Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ “Η ψυχή μετά τον θάνατο” -Οι πρώτες δύο ημέρες, τα τελώνια, οι σαράντα μέρες, η ψυχή μέχρι την Τελική Κρίση Οι πρώτες δύο ημέρες μετά το θάνατο. ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση της Ιουστίνη Κάλυμνος. Φωτογραφία της Ιουστίνη Κάλυμνος. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ (ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ)... ΑΓΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΕΝΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ, ΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ (Προλογικόν σημείωμα τοῦ ἐπιμελητοῦ τῆς ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε μια παλιότερη δημοσίευση. "Όταν βρίσκεσαι πληγωμένος, επειδή έπεσες σε κάποιο αμάρτημα λόγω αδυναμίας σου ή καμιά φορά με τη θέλησή σου μη δειλιάσεις· ούτε να ταραχθείς γι’ αυτό, αλλά αφού επιστρέψεις αμέσως στον Θεό, μίλησε έτσι: «Βλέπε, Κύριέ μου· έκανα τέτοια πράγματα, σαν τέτοιος που είμαι· ούτε ήταν δυνατό να περίμενες και τίποτε άλλο από εμένα τον τόσο κακοπροαίρετο και αδύνατο, παρά ξεπεσμό και γκρέμισμα». Και ευχαρ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης σχολίασε τη δημοσίευσή του. Ο Ευάγριος ο Ποντικός προσδιορίζει τον θεολόγο με τα εξής λόγια: «Ει θεολόγος ει, προσεύξη αληθώςˑ και ει αληθώς προσεύχη, θεολόγος ει» (P.G. 79, 1180 Β). 21 Νοεμβρίου Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΧΑΡΑΣ Ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα αὐτό εἶναι μία: Ἡ Νοερά προσευχή! Ἡ νοερά προσευχή ἔχει μεγάλη δύναμη. Ἔχει διάφορες βαθμῖδες. Ἡ πρώτη εἶναι ἁπλῶς νά λέγη κανείς τά λόγια: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Σέ κανένα δέν εἶναι δύσκολο νά λέγη τά λόγια αὐτά. Καί ἡ ὠφέλεια εἶναι τεράστια. Εἶναι τό πιό δυνατό ὅπλο στόν πόλεμο κατά τῶν παθῶν.... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ churchgoc.org ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΤΟ 2003 Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης σχολίασε τη δημοσίευσή του. ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ Ο ΟΥ ΜΗ ΦΑΝΕΡΟΝ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ .... Μέ τόν Αρχιεπίσκοπον Ανδρέα εις τόν θρόνον των Αθηνων δέν θά ηδύναντο νά ενεργήσουν ευκόλως οσα παράνομα, αντικανονικά, ιερόσυλα, βλάσφημα, αυταρχικά, δικτατορικά, σκόπιμα πρός ιδιον οφελος καί επί καταλύσει της πίστεως καί μέ εντολές ξένων σκοτεινών Κέντρων, διέπραξαν οι γνωστοί αγνωστοι τού παρασυνοδικού κατεστημένου. Ητοι δέν θά ηδύναντο ευκόλως νά ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. "Ο Θεός δεν κρύβεται.Έρχεται και σε βρίσκει κάθε φορά που συγχωρείς κάποιον που σε έβλαψε, κάθε φορά που βοηθάς κάποιον που βρίσκεται σε ανάγκη.Έλκεται η Θεία Χάρις, δεν εκβιάζεται." ~ Αββάς Ζωσιμάς. Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Ελληνο Ρωμηοι. Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΙΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΜΑΣ «Νομίζω ότι όλοι όσοι είναι μυαλωμένοι ομολογούν ότι η παιδεία είναι το πρώτιστο αγαθό μας. Και δεν εννοώ μόνο την ευγενέστερη δική μας παιδεία, δηλαδή τη Χριστιανική, αλλά και την Εθνική, την οποία πολλοί από τους Χριστιανούς, κακώς γνωρίζοντες τα πράγματα, απορρίπτουν ως επίβουλη και εσφαλμένη και απομακρύνουσα από το Θεό. Δεν πρέπει να μην τιμάμε την παιδεία, όπως νομίζουν μερικοί, τους οποίους πρέπει να θεωρούμε σκαιούς και απαίδευτους» (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Επιτάφιος εις Μ. Βασίλειον). Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Μιχάλης Νιαρχάκος. "Η σημαία μας, δεν είναι ένα απλό πανί όπως είπαν κάποιοι ανόητο, είναι σύμβολο ιερό. Σύμβολο αγώνων, ελευθερίας, ενότητας, είναι σύμβολο Πατριδας... Και για όποιον αυτή η υπέρβαση φανεί δύσκολη, ας κοιτάξει αυτή τη σημαία και ας θυμηθεί πως εμείς έχουμε καθήκον να τη κρατάμε ψηλά όταν άλλοι την καίνε..." Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Χαριλαος Στουραιτης 1 ώρα · 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,Η ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ. ΟΙ ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΟΧΗ [ΠΡΟΣΧΟΜΕΝ] ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗΝ ΜΑΣ. ΟΙ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ, ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ,ΒΛΕΠΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΜΟΝ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΤΟΥ,ΜΑΖΕΨΑΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΑΝ Σ'ΑΥΤΕΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ.... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ – ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΤΟΜΕΥΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ «Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» 4ον ΧΙΛΙΟΜ. ΛΕΩΦ. ΚΟΡΩΠΙΟΥ – ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ Τ.Θ. 54 194 00 ΤΗΛ. 210 6020176, 6977290326... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση της Nani Rafa. ΣΤΑΥΡΟΣ Ο ΦΥΛΑΞ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ Ο ΥΨΟΥΣ 18 ΜΕΤΡΩΝ ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΞΩΘΙ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 1993 ΕΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΙΝ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ "ΘΕΟΘΕΝ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΣ" (14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1925). ... ΤΟ ΕΤΟΣ 1995 ΕΩΡΤΑΣΘΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΠΟΛΛΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΙΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης ενημέρωσε την κατάστασή του. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ (ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ) Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΗΡΥΚΟΣ, Ο ΚΑΙ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ ΕΙΣ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΥΡΩΝ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΤΑΤΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΣ... ΕΚ ΤΟΥ ΜΕΤΟΧΙΑΚΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Ελληνο Ρωμηοι. Η Ρωμια πριγκηπισσα κ Βασιλισσα, Ειρηνη Λασκαρινα, συζυγος του Αυτοκρατορος μας, Ιωαννη Βατατζη. Μπορει ο Βατατζης χωρις την αξια, τη συνετη, τη σεμνη κ "βασιλικη" Ειρηνη να υπολειποταν στο υψος της μεγαλοσυνης του. Μπορει να υστερουσε στο πληθος των αρετων του. Αυτο φανηκε, οταν ελειψε η Ειρηνη. Τοτε εκανε το μεγαλο του λαθος ο Βατατζης! Η Ειρηνη ηταν κορη του πρωτου αυτοκρατορος της Νικαιας Θε... Δείτε περισσότερα Ο Επισκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευση του Ελληνο Ρωμηοι. Το 1212 ο Πατριαρχης Μανουηλ Σαραντηνος Χαριτοπουλος ευλογησε τους γαμους του Βατατζη κ της Ειρηνης στη Νικαια. Η Ειρηνη ηταν γυναικα "σωφρονικη, αρχικη κ βασιλικη", δηλαδη ηταν συνετη, ικανη να κυβερνα κ ενσαρκωνε τη βασιλικη μεγαλοπρεπεια. Αυτα τα χαρακτηριστικα τα φανερωσε κ κατα την επιλογη του συζυγου της. Ακομα "εχαιρε λογοις σοφων κ ηκροατο μετα ηδονης κ ετιμα τουτους υπερβαλλοντως". Με ευχ... Δείτε περισσότερα More Activity Πληροφορίες Δημιουργία διαφήμισης Δημιουργία Σελίδας Προγραμματιστές Θέσεις εργασίας Απόρρητο Cookies Οι διαφημίσεις μου Όροι Βοήθεια Ρυθμίσεις Αρχείο δραστηριοτήτων Facebook © 2016 ΕλληνικάEnglish (US)ShqipTürkçeБългарскиRomână

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ΨΕΥΤΟΑΓΙΑ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΡΧΗΔΟΝΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΗ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος Βάπτισμα Ορθόδοξη θεολογία Π. Άγγελος Αγγελακόπουλος 1 0 admin3486 1 month ago neamonivaptisis ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΡΧΗΔΟΝΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΗ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Ἐν Πειραιεῖ πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 3-10-2016 ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική, Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία στίς 2 Ὀκτωβρίου ἑόρτασε τήν μνήμη τοῦ ἐν ἀγίοις πατρός ἡμῶν Κυπριανοῦ ἐπισκόπου Καρχηδόνος τοῦ ἱερομάρτυρος καί τῆς ἁγίας ἐνδόξου παρθενομάρτυρος Ἰουστίνης. Ὁ ἅγιος Κυπριανός ἦταν γνωστός γιά τήν μαγική του τέχνη, ἀφοῦ ὑπῆρξε πρώην μάγος. Ἐξαιτίας, ὅμως, τῆς παρθένου Ἰουστίνης, μεταστράφηκε, μετενόησε, ἔκαψε τά μαγικά του βιβλία, πίστεψε στόν Χριστό, βαπτίστηκε, καί στό τέλος ἀποκεφαλίστηκε ἀπό τούς εἰδωλολάτρες γι’αὐτή του τήν πίστη. Ἡ Ἐκκλησία μας χρησιμοποιεῖ τούς ἐξορκισμούς του, γιά νά ἀπαλλάξει τούς δαιμονιζομένους καί τούς μαγεμένους ἀπό τόν δαίμονα καί τή σατανική μαγεία. Παραλλήλως, ὁ ἅγιος Κυπριανός ὑπῆρξε μέγας θεολόγος καί ἐκκλησιαστικός ἄνδρας καί διακρίθηκε γιά τήν ποιμαντική του δραστηριότητα καί εὐαισθησία, ὡς Ἐπίσκοπος, στά θέματα τῆς πίστεως, τά δογματικά καί ἰδιαίτερα στό θέμα τοῦ βαπτίσματος. Ὁ ἅγιος Κυπριανός, ὡς Ἐπίσκοπος Καρχηδόνος, συνήθροισε τρεῖς τοπικές Συνόδους στήν Καρχηδόνα. Τήν πρώτη τό 255 μ.Χ, τήν δεύτερη καί τήν τρίτη τό 258 μ.Χ. Ἡ τοπική Σύνοδος τοῦ 258 μ.Χ., στήν ὁποία συμμετεῖχαν 84 θεοφόροι Πατέρες, ἐξέθεσε Κανόνα, στόν ὁποῖο ὁρίζεται ὅτι ὅλοι οἱ αἱρετικοί καί σχισματικοί πρέπει νά βαπτίζονται, ἐπειδή τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν δέν εἶναι ἀποδεκτό. Πιό συγκεκριμένα στόν Κανόνα τῆς Τοπικῆς Συνόδου τῆς Καρχηδόνος λέγεται : «…ἀνέγνωμεν γράμματα ἀφ’ὑμῶν σταλέντα περί τῶν παρά τοῖς αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς δοκούντων βαπτίζεσθαι, ἐρχομένων πρός τήν καθολικήν Ἐκκλησίαν, ἥτις ἐστί μία, ἐν ᾗ βαπτιζόμεθα καί ἀναγεννώμεθα… διά παντός ἰσχυρῶς καί ἀσφαλῶς κρατοῦμεν μηδένα βαπτίζεσθαι δύνασθαι ἔξω τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἑνός ὄντος βαπτίσματος καί ἐν μόνῃ τῇ καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ ὑπάρχοντος». Ὁ λόγος εἶναι προφανής : «Παρά δέ τοῖς αἱρετικοῖς, ὅπου Ἐκκλησία οὐκ ἔστιν, ἀδύνατον ἁμαρτημάτων ἄφεσιν λαβεῖν… ὅθεν οὐ δύναται χρίσμα τό παράπαν παρά τοῖς αἱρετικοῖς εἶναι… εἰ ἠδυνήθη βαπτίσαι, ἴσχυσε καί Ἅγιον Πνεῦμα δοῦναι. Εἰ οὐκ ἠδυνήθη, ὅτι ἔξω ὧν, Πνεῦμα Ἅγιον οὐκ ἔχει, οὐ δύναται τόν ἐρχόμενον βαπτίσαι. Ἑνός ὄντος τοῦ βαπτίσματος καί ἑνός ὄντος τοῦ ἁγίου Πνεύματος καί μιᾶς Ἐκκλησίας ὑπό Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν τεθεμελιωμένης˙ καί διά τοῦτο τά ὑπ’ αὐτῶν γινόμενα ψευδῆ καί κενά ὑπάρχοντα, πάντα ἔστίν ἀδόκιμα»1. Δηλ. «… διαβάσαμε τά γράμματα, πού στάλθηκαν ἀπό ’σᾶς, σχετικά μέ αὐτούς, πού τούς φαίνεται καλό νά βαπτίζονται ἀπό τούς αἱρετικούς ἤ σχισματικούς, καί προσέρχονται στήν Καθολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι μία, στήν ὁποία βαπτιζόμαστε καί ἀναγεννιώμαστε… μέ κάθε τρόπο, μέ ἰσχύ καί ἀσφάλεια κρατᾶμε (τήν παράδοση ὅτι) κανείς δέν μπορεῖ νά βαπτίζει ἤ νά βαπτίζεται ἐκτός τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γιατί ἕνα βάπτισμα ὑπάρχει καί αὐτό βρίσκεται μόνο στήν Καθολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία». Ὁ λόγος εἶναι προφανής : «Στούς αἱρετικούς, πού δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία, εἶναι ἀδύνατον νά λάβει κάποιος ἄφεση ἁμαρτιῶν… γι’αὐτό δέν μπορεῖ νά ὑπάρχει χρίσμα στούς αἱρετικούς… ἄν μπορεῖ ὁ αἱρετικός νά βαπτίσει, μπορεῖ νά δώσει καί τό Ἅγιον Πνεῦμα. Ἄν, ὅμως, δέν μπορεῖ νά βαπτίσει, ἐπειδή βρίσκεται ἐκτός Ἐκκλησίας, δέν ἔχει Ἅγιον Πνεῦμα καί δέν μπορεῖ νά βαπτίσει, αὐτόν πού ἔρχεται νά βαπτισθεῖ. Ἐπειδή ἕνα εἶναι τό βάπτισμα καί ἕνα εἶναι τό Ἅγιον Πνεῦμα καί μία Ἐκκλησία εἶναι θεμελιωμένη ἀπό τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Καί γι’αὐτό ὅλ’αὐτά, πού γίνονται ἀπό τούς αἱρετικούς, ἐπειδή εἶναι ψεύτικα καί ἄδεια περιεχομένου, ὅλα εἶναι (ἄκυρα)». Ὁ Κανόνας αὐτός δέν ἀποτελεῖ κάτι τό καινοφανές στήν Ἐκκλησία. Εἶναι ἀπήχηση τῆς ἐκκλησιολογίας τοῦ Ἀποστόλου Παύλου : «ἕν σῶμα καί ἕν Πνεῦμα, καθώς καί ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν˙ εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα»2. Κάθε ἄλλη θεώρηση θά ἀνέτρεπε αὕτη τήν ἐκκλησιολογική βάση3. Γιατί ἀπό τή μιά, ἄν μία εἶναι ἡ Καθολική Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ἕνα εἶναι τό ἀληθές Βάπτισμα, πῶς μπορεῖ νά εἶναι ἀληθές τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, ἀφοῦ αὐτοί δέν εἶναι μέσα στήν Καθολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλά ἀπεκόπησαν ἀπ’ αὐτή διά τῆς αἱρέσεως; Ἀπό τήν ἄλλη, ἄν εἶναι ἀληθές τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν, εἶναι ἀληθές καί τό Βάπτισμα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τότε, λοιπόν, δέν ὑπάρχει μόνο ἕνα βάπτισμα, καθώς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος βοᾶ, ἀλλά δύο βαπτίσματα, πράγμα τό ὁποῖο εἶναι ἀτοπώτατο. Σχολιάζοντας ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης τόν Κανόνα τῆς ἐν Καρχηδόνι τοπικῆς Συνόδου, ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ παρών Κανών ἀποδεικνύει μέ πολλά ἐπιχειρήματα ὅτι τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν δέν εἶναι ἀποδεκτό καί ὅτι αὐτοί πρέπει νά βαπτίζονται, ὅταν ἐπιστρέφουν στήν Ὀρθοδοξία τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Α) Γιατί τό βάπτισμα εἶναι ἕνα καί γιατί βρίσκεται μόνο στήν Καθολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Οἱ αἱρετικοί καί οἱ σχισματικοί δέν ἔχουν τό ἕνα βάπτισμα, γιατί βρίσκονται ἔξω τῆς Καθολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Β) Τό ὕδωρ τοῦ βαπτίσματος πρέπει πρῶτα νά καθαρισθεῖ καί νά ἁγιασθεῖ διά τῶν εὐχῶν τοῦ Ἱερέως καί τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἔπειτα νά καθαρίσει καί νά ἁγιάσει αὐτόν, πού θά βαπτισθεῖ μέσα σ’ αὐτό. Ἀλλά, οἱ αἱρετικοί καί οἱ σχισματικοί οὔτε Ἱερεῖς εἶναι, ἀλλά, μᾶλλον ἱερόσυλοι, οὔτε καθαροί, ἀλλ’ ἀκάθαρτοι, οὔτε ἅγιοι, ἐπειδή δέν ἔχουν Πνεῦμα Ἅγιον, ἄρα, λοιπόν, οὔτε βάπτισμα ἔχουν. Γ) Διά τοῦ βαπτίσματος τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δίδεται ἄφεση ἁμαρτιῶν. Διά τοῦ βαπτίσματος τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, πού εἶναι ἔξω τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, πῶς μπορεῖ νά δοθεῖ ἄφεση ἁμαρτιῶν; Δ) Ὁ βαπτισμένος, ἀφοῦ βαπτισθεῖ, πρέπει νά χρισθεῖ μέ τό ἅγιο Μύρο, πού κατασκευάζεται ἀπό ἔλαιο καί ἄλλα ἀρώματα, τό ὁποῖο ἁγιάσθηκε μέ τήν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ αἱρετικός καί ὁ σχισματικός, μή ἔχοντας Πνεῦμα Ἅγιον, ἐπειδή εἶναι χωρισμένος ἐξαιτίας τῆς αἱρέσεως, πῶς μπορεῖ νά ἁγιάσει αὐτό τό Μύρο; Ε) Ὁ Ἱερεύς πρέπει νά προσευχηθεῖ πρός τόν Θεό γιά τήν σωτηρία τοῦ βαπτισθέντος. Ὁ αἱρετικός καί ὁ σχισματικός, ὄντας ἱερόσυλος, ὅπως εἴπαμε, καί ἁμαρτωλός (ὄχι τόσο γιά τά ἔργα του, ἀλλά μᾶλλον γιά τήν αἵρεση, ἡ ὅποια εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία ἀπό ὅλες, καί τό σχίσμα, (τό ὁποῖο οὔτε μέ αἷμα μαρτυρίου δέν θεραπεύεται), πῶς μπορεῖ νά εἰσακουσθεῖ ἀπό τόν Θεό, ἐνῶ ἡ Ἁγία Γραφή λέει ὅτι ὁ Θεός δέν ἀκούει τούς ἁμαρτωλούς; ΣΤ) Τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν δέν μπορεῖ νά εἶναι ἀποδεκτό ἀπό τόν Θεό ὡς βάπτισμα, ἐπειδή αὐτοί εἶναι ἐχθροί καί πολέμιοι μέ τόν Θεό καί ὀνομάζονται ἀντίχριστοι ἀπό τόν θεολόγο καί Ἀπόστολο ἅγιο Ἰωάννη. Γιά ὅλ’ αὐτά, λοιπόν, τά αἴτια ὁ παρών Κανών κατ’ ἀκρίβειαν ὁρίζει νά βαπτίζονται ὅλοι οἱ αἱρετικοί. Ἡ γνώμη αὐτή, ἐπεξηγεῖ στή συνέχεια ὁ Ὅσιος Νικόδημος, δηλ. τό νά μήν εἶναι ἀποδεκτό τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, δέν εἶναι καινούρια γνώμη τῶν Πατέρων αὐτῆς τῆς Συνόδου, ἀλλά εἶναι παλαιά καί δοκιμασμένη ἀπό τούς προγενεστέρους, δηλ. ἀπό τόν καιρό τοῦ Ἐπισκόπου Καρθαγένης Ἀγριππίνου, (οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν αὐτούς τούς διαδόχους τῶν Ἀποστόλων) μέ πολλή ἐπιμέλεια καί ἀκρίβεια, καί εἶναι σύμφωνη κατά πάντα μέ τούς 46ο, 47ο καί 68ο Ἀποστολικούς Κανόνες. Ὄχι μόνο ὁ παρών Κανόνας ἀποβάλλει τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, ἀλλά καί κατ’ἰδίαν ὁ καθένας ἀπό τούς 84 Πατέρες αὐτῆς τῆς Συνόδου, μέ ἕνα ξεχωριστό ἐπιχείρημα, δηλ. μέ 84 ἐπιχειρήματα, ἀποβάλλουν αὐτό τό βάπτισμα. Γι’αὐτό καί ἡ Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος στόν Ζ΄ Κανόνα της τήρησε κατά μέρος τόν παρόντα Κανόνα (δέν τόν τήρησε σέ ὅλους, ἐπειδή τό ἔκανε κατ’οἰκονομίαν καί συγκατάβαση καί ὄχι κατ’ἀκρίβειαν), καί ἡ ΣΤ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος στόν Β΄ Κανόνα της τόν ἐπεσφράγισε (ἄν καί λέει ὅτι μόνο σ’ἐκείνους τούς τόπους τῆς Ἀφρικῆς ἐπεκράτησε, ἀλλά, ἀφοῦ τόν ἐπεσφράγισε μία φορά, μᾶλλον τόν ἐπιβεβαίωσε καί δέν τόν κατήργησε). Τόν Κανόνα αὐτόν δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος στόν Α΄ Κανόνα του. Οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι δέχθηκαν καί ἐπεκύρωσαν ὅσα δέχθηκαν καί ἐπεκύρωσαν οἱ μερικώτερες Σύνοδοι καί μάλιστα δέχθηκαν καί ἐπεκύρωσαν ὀνομαστικά τούς Κανόνες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἄρα αὐτές συναποδέχθηκαν καί ἐπιβεβαίωσαν ὅσα οἱ τοπικές Σύνοδοι καί ὁ Μέγας Βασίλειος προεθέσπισαν, καί μ’αὐτόν τόν τρόπο συνάγεται ὀρθῶς καί βεβαίως ὅτι οἱ ὅλοι αἱρετικοί πρέπει ἀναμφιβόλως νά βαπτίζονται. Ἡ οἰκονομία, πού πρός καιρόν μεταχειρίστηκαν μερικοί Πατέρες, οὔτε νόμος, οὔτε παράδειγμα μπορεῖ νά νομισθεῖ, ἀλλά, καί ἄν ἴσως κάποιος ἐρευνήσει καλά, πρόκειται νά βρεῖ ὅτι οἱ αἱρετικοί αὐτοί, πού κατ’οἰκονομίαν δέχθηκε ἡ Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, ἦταν οἱ περισσότεροι βαπτισμένοι ἀπό τούς ἱερωμένους, πού ἔπεσαν τότε σέ αἵρεση, καί γι’αὐτό μεταχειρίστηκε αὐτή τήν οἰκονομία. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, τῆς Θείας Γραφῆς καί ὁ ὀρθός λόγος δείχνουν ὅτι ὅλοι οἱ αἱρετικοί ἀναντιρρήτως πρέπει νά βαπτίζονται4. Ὁ Κανών αὐτός τῆς Καρχηδόνος τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ εἶναι ἰδιαίτερα ἐπίκαιρος στίς ἡμέρες μας, ἐξαιτίας τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» τῆς Κρήτης καί ἀποτελεῖ μία ἁγιοπατερική ἀπάντηση καί ἕνα ἤχηρο ράπισμα ἐναντίον της. Παραπάνω εἴδαμε ξεκάθαρα καί σαφέστατα τόν ἅγιο Κυπριανό καί τούς ὑπολοίπους Πατέρες τῆς Τοπικῆς Συνόδου τῆς Καρχηδόνος νά λέγουν ὅτι «καθολικήν Ἐκκλησίαν, ἥτις ἐστί μία», δηλ. «ἡ Καθολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι μία», ὅτι «παρά δέ τοῖς αἱρετικοῖς, ὅπου Ἐκκλησία οὐκ ἐστίν», δηλ. «στούς αἱρετικούς, πού δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία», «ὅτι ἔξω ὧν», δηλ. «ἐπειδή ὁ αἱρετικός, βρίσκεται ἐκτός Ἐκκλησίας» καί ὅτι «μιᾶς Ἐκκλησίας ὑπό Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν τεθεμελιωμένης», δηλ. «μία Ἐκκλησία εἶναι θεμελιωμένη ἀπό τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό». Ἀντιθέτως, ἡ λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Συνόδου» τῆς Κρήτης στό Κείμενο μέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» στήν §6 υἱοθέτησε τήν πρόταση ὅτι «ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποδέχεται τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνία μετ’ αὐτῆς ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν»5. Ὁ Κανών τῆς Καρχηδόνος εἶναι ἐπίσης ἐπίκαιρος, ἐξαιτίας τῆς παναιρέσεως τοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος καλπάζει στίς ἡμέρες μας. Ὁ Οἰκουμενισμός, γιά νά ὑλοποιήσει τούς στόχους του, ἀναγκάζεται νά παραθεωρήσει ἤ καί νά ἀναθεωρήσει βασικές ἀρχές τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μεταξύ τῶν ὁποίων καί αὐτή τοῦ βαπτίσματος. Προβάλλει τίς αἱρετικές θεωρίες τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας» καί τῆς «διευρημένης ἐκκλησίας», σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί περιλαμβάνει τούς χριστιανούς κάθε αἱρέσεως καί ὁμολογίας, ἀπό τή στιγμή πού δέχθηκαν τό βάπτισμα. Ἔτσι, ὅλες οἱ χριστιανικές αἱρέσεις καί ὁμολογίες εἶναι μεταξύ τους «ἀδελφές ἐκκλησίες». Μέ βάση, λοιπόν, τήν νεωτεριστική καί ἀντιπατερική θεωρίας τῆς «βαπτισματικής θεολογίας», τά «βαπτίσματα» ὅλων τῶν χριστιανικῶν αἱρέσεων καί ὁμολογιῶν εἶναι ἔγκυρα, εἴτε πρόκειται γιά τήν παραδοσιακή τριπλή κατάδυση καί ἀνάδυση τοῦ Ὀρθοδόξου βαπτίσματος, εἴτε γιά τά παπικά ραντίσματα, εἴτε γιά «ἀεροβαπτίσματα» ἤ ἄλλα εἰκονικά βαπτίσματα, πού συναντᾶμε κυρίως στίς προτεσταντικές παραφυάδες. Δυστυχῶς, σήμερα, στό οἰκουμενιστικό περιβάλλον ἔχει καθιερωθεῖ καί προβάλλεται ὅσο τίποτε ἄλλο ἡ κακόδοξη θεωρία τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας», προϊόν τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν» – αἱρέσεων, ἡ ὁποία προπαγανδίζεται κατά κόρον ὡς τό κύριο στοιχεῖο ἑνότητος μεταξύ τῶν αἱρέσεων καί ὁμολογιῶν. Αὐτό καί μόνο τό στοιχεῖο ἀνατρέπει ὄχι μόνο τήν πατερική, ἀλλά καί τήν Ἀποστολική Παράδοση. Μέ ὅσα παραπάνω ἀναφέραμε νομίζουμε ὅτι κατέστη σαφής καί καταδείχθηκε ἡ ἀντιπατερικότητα καί ἡ μεταπατερικότητα τῶν συγχρόνων οἰκουμενιστῶν καί τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» τῆς Κρήτης. Ἐμεῖς, ὅμως, παραμένοντας ἑπόμενοι τοῖς ἀγίοις πατράσι καί τῷ ἁγίῳ Κυπριανῷ, διακηρύσσουμε καί ὀμολογοῦμε ὅτι Μία καί Μοναδική εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ : ἡ Ἀδιαίρετος, Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική, Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία. Ὅποιος καί ὅ,τι βρίσκεται ἐκτός Αὐτῆς εἶναι παρασυναγωγή, αἵρεση, σχίσμα καί παραθρησκεία. Ἕνα καί Μοναδικό εἶναι τό ἔγκυρο βάπτισμα : τό Ὀρθόδοξο Βάπτισμα. Ὅλα τά ἄλλα «βαπτίσματα» εἶναι ἄκυρα καί ἀχαρίτωτα. Μία καί Μοναδική εἶναι ἡ πίστη : ἡ Ὀρθόδοξη πίστη. Ὅλες οἱ ἄλλες πίστεις εἶναι ψεύτικες. 1 ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΙΕΤΗΣ, Πηδάλιον, Ὁ Κανών τῆς ἐν Καρχηδόνι ἐπί Κυπριανοῦ τό τρίτον συστάσης τοπικῆς ἁγίας Συνόδου ἑρμηνευόμενος, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσσαλονίκη 2003, σσ. 368-369. 2 Ἐφ. 4, 4-5. 3 ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΨΑΝΗΣ, Ἡ ποιμαντική διακονία κατά τούς Ἱερούς Κανόνες, ἐκδ. Ἄθως 2003, σσ. 156-157. 4 ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, σσ. 370-371. 5 https://www.holycouncil.org/-/rest-of-christian-world?inheritRedirect=true&redirect=%2F&_101_INSTANCE_VA0WE2pZ4Y0I_languageId=el_GR

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ – ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΤΟΜΕΥΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ «Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» 4ον ΧΙΛΙΟΜ. ΛΕΩΦ. ΚΟΡΩΠΙΟΥ – ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ Τ.Θ. 54 194 00 ΤΗΛ. 210 6020176, 6977290326 Α.Π. 813 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016 ΤΟ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΟΝ, ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΦΥΛΛΑΔΙΟΝ «Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΝ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ, ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΔΕ ΜΕΡΙΜΝΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΙ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗΣ - ΙΕΡΟΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ & ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ – ΣΤΕΓΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γεννήθηκε την Τρίτη 1 Οκτωβρίου του 1846 στην Σηλυβρία της Τουρκοκρατούμενης Θράκης, από ευσεβείς και φτωχούς γονείς -τους Δήμο (Δημοσθένη) και Μπαλού (Βασιλική) Κεφαλά. Ο πατέρας του καταγόταν από τα Ιωάννινα, ναυτικός στο επάγγελμα, και η μητέρα του καταγόταν από την Σηλυβρία. Ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας και είχε πέντε ή έξη αδέρφια: τον Δημήτριο, τον Γρηγόριο, τη Σμαράγδα, τη Σεβαστή, τη Μαριώρα και τον Χαραλάμπη (το όνομα και η ύπαρξη του οποίου εμφανίζονται στην διαθήκη του Αγίου, ενώ κάποιες πηγές τον θέλουν να αντικατέστησε τον Άγιο ως διδάσκαλος στο χωριό Λιθί της Χίου). Κατά την βάπτιση του δε, του δόθηκε το όνομα Αναστάσιος. Τα πρώτα γράμματα μαζί με χριστιανικές διδαχές τα έλαβε από την μητέρα του. Στη Σηλυβρία τελείωσε το δημοτικό και το σχολαρχείο. Ήταν ένα ευφυέστατο παιδί με πολύ καλή μνήμη, που έδειξε την διδασκαλική και θεολογική του κλίση από πολύ νωρίς. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σε ηλικία μόλις επτά ετών, έραβε φύλλα χαρτιού μεταξύ τους με σκοπό να φτιάξει βιβλία για να γράψει σε αυτά τα λόγια του Θεού, όπως ο ίδιος είπε στην μητέρα του. Κατόπιν μετανάστευσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε στην αρχή σε καπνοπωλείο, τόσο για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια του όσο και για να μπορέσει να συνεχίσει τις σπουδές του. Εκείνο τον καιρό άρχισε να μελετά και να συλλέγει ρητά και αποφθέγματα Αγίων Πατέρων και κλασικών φιλοσόφων, τα οποία αποτέλεσαν το δίτομο βιβλίο «Ιερών και φιλοσοφικών λογίων θησαύρισμα», που εξέδωσε το 1895. Τα συγκέντρωνε όχι μόνο για δική του χρήση αλλά και για να μπορέσει να τα μεταφέρει στους συνανθρώπους του και να τους ωφελήσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πλευράς του χαρακτήρα του είναι ότι έγραφε κάποια από αυτά τα γνωμικά στις χάρτινες καπνοσακούλες του καπνοπωλείου, ώστε να τα διαβάσουν και να ωφεληθούν όσοι τις χρησιμοποιούσαν. Η πρακτική αυτή δε, έλυνε και το πρόβλημα της δημοσίευσης τους από εκείνον, ελλείψει χρηματικών πόρων. Πριν ακόμα συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας του, προσελήφθη ως παιδονόμος στο, εν Κωνσταντινούπολη, σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου (διευθυντής του σχολείου αυτού ήταν ο θείος του -από την πλευρά της μητέρας του- Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης) όπου συνέχισε τις σπουδές του, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν διδάσκοντας τις μικρότερες τάξεις. Την ίδια περίοδο έλαβε χώρα και το πρώτο θαύμα του Αγίου Νεκταρίου. Ενώ βρισκόταν σε ιστιοφόρο και ταξίδευε για να πάει από την Κωνσταντινούπολη στην ιδιαίτερη πατρίδα του -για να εορτάσει μαζί με την οικογένεια του τα Χριστούγεννα- έπιασε μεγάλη τρικυμία. Με την παραίνεση και τις προσευχές όμως του Αγίου, το πλοίο κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του και έτσι γλύτωσαν την ζωή τους οι συνεπιβάτες του και φυσικά ο ίδιος. Μετά την Κωνσταντινούπολη ήρθε η σειρά της Χίου να φιλοξενήσει τον «Άγιο του 20ου αιώνα». Στην αρχή εργάστηκε ως δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λιθί, ενώ παράλληλα κήρυττε σε Ιερούς ναούς της περιοχής. Μετά την πάροδο επτά ετών, εισήλθε ως δόκιμος μοναχός στην «Νέα Μονή», της Χίου, σε ηλικία 27 ετών. Τρία χρόνια αργότερα έγινε μοναχός (στις 7 Νοεμβρίου 1876) και έλαβε το όνομα Λάζαρος, ενώ άρχισε να εργάζεται ως γραμματέας του μοναστηριού. Λίγους μήνες αργότερα (στις 15 Ιανουαρίου 1877) χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Χίου, Γρηγόριο. Κατά την χειροτονία του, ήταν που έλαβε το όνομα Νεκτάριος. Το ίδιο έτος (1877) έφυγε από την Νέα Μονή με άδεια και πήγε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αξίζει σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι τα έξοδα των σπουδών του αυτών, κάλυψαν οι αδερφοί Χωρέμη -ο Ιωάννης και ο Δημοσθένης Χωρέμης. Στο νησί της Χίου επέστρεψε μετά από τρία έτη, έχοντας στις αποσκευές του το πτυχίο του Γυμνασίου. Στα τέλη Σεπτέμβρη του 1882 μετέβη στην Αλεξάνδρεια όπου παρουσιάστηκε στον Πατριάρχη Σωφρόνιο και του εξέθεσε την επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του, δίνοντας του και μια συστατική επιστολή από τον Ηγούμενο της Νέας Μονής, Νικηφόρο. Ο Σωφρόνιος όντως τον βοήθησε (αναλαμβάνοντας το Πατριαρχείο τα ένα μέρος από τα έξοδα των σπουδών, τα υπόλοιπα τα κάλυψαν οι αδερφοί Χωρέμη) θέτοντας του όμως ως όρο μετά το πέρας των σπουδών του, να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια και να εργαστεί για το Πατριαρχείο. Έτσι ο Άγιος Νεκτάριος, πήρε για άλλη μια φορά τον δρόμο για την Αθήνα όπου γράφτηκε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα. Στην Θεολογική Σχολή διδάχθηκε: Δογματική, Ηθική, Παλαιά Διαθήκη, Εβραϊκά, Καινή Διαθήκη, Ποιμαντική, Πατρολογία, Χριστιανική Αρχαιολογία, Κατηχητική, Συμβολική και Ιστορία Δογμάτων. Την περίοδο των σπουδών του υπηρέτησε ως διάκονος στους ναούς: της Αγίας Ειρήνης (Αιόλου), της Παντάνασσας (Μοναστηράκι) και στου Αγίου Νικολάου (Πευκάκια). Ήταν τέλη του 1885 ή αρχές του 1886 όταν επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια έχοντας τελειώσει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Φτάνοντας εκεί ανέλαβε αμέσως καθήκοντα ιεροκήρυκα. Στις 23 Μαρτίου του 1886 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ναό του Αγίου Σάββα από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, ενώ τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου ανήλθε στο αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Εργάστηκε ως γραμματέας του Πατριαρχείου και κατόπιν ως Πατριαρχικός Επίτροπος στο Κάιρο. Τον Ιανουάριο του 1889 ο Πατριάρχης Σωφρόνιος, αναγνωρίζοντας την αξία του Αγίου και βλέποντας την αγάπη με την οποία τον περιέβαλαν οι πιστοί, τον χειροτόνησε Μητροπολίτη Πενταπόλεως. Ο Άγιος ασκούσε τα καθήκοντα του με ζήλο και υποδειγματικό τρόπο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, το ποίμνιο του να τον αγαπά όλο και περισσότερο, ενώ -στον αντίποδα- κάποιοι στο Πατριαρχικό περιβάλλον άρχισαν να τον συκοφαντούν -ζήλευαν την αγάπη που του είχαν οι χριστιανοί αλλά και το μεγαλείο του χαρακτήρα του. Οι συκοφάντες έριξαν τους σπόρους τους, κι εκείνοι βρήκαν γόνιμο έδαφος στον υπερήλικο Πατριάρχη και φύτρωσαν. Αποτέλεσμα; Να αφαιρεθούν από τον Άγιο Νεκτάριο τα αξιώματα του, και να του επιτραπεί μόνο να διαμένει στο δωμάτιο του, χωρίς να μπορεί να κινείται στην περιοχή του Καΐρου και στις γύρω κωμοπόλεις. Οι συκοφάντες όμως δεν έμειναν ικανοποιημένοι. Συνέχισαν το βδελυρό τους έργο και έτσι, στις 11 Ιουλίου του 1890 εξεδόθη από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας «απολυτήριο», με το οποίο υποχρέωναν τον Άγιο να εγκαταλείψει την Αίγυπτο, παρόλο που εκείνος είχε συμμορφωθεί απόλυτα και χωρίς διαμαρτυρίες στις εντολές του Σωφρόνιου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το «απολυτήριο» δεν ήταν σύμφωνο με τους κανόνες της Εκκλησίας -δεν είχε γίνει εκκλησιαστική δίκη- αλλά και δεν του καταβλήθηκαν οι μισθοί που του χρωστούσε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας από την μέρα που χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως έως και την ημέρα που τον ανάγκασαν να αποχωρήσει από την Αίγυπτο. Έτσι ο Άγιος Νεκτάριος πήρε για τρίτη φορά τον δρόμο για την Αθήνα. Οι συκοφάντες είχαν πετύχει το στόχο τους. Από την στιγμή που έφτασε στην ελληνική πρωτεύουσα, άρχισε να αναζητά κάποια θέση που θα του επέτρεπε να προσφέρει ξανά τις υπηρεσίες του στους ανθρώπους. Μετά από ένα χρόνο -δύσκολο λόγω της άσχημης οικονομικής του κατάστασης- διορίστηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος ιεροκήρυκας Ευβοίας, στις 15 Φεβρουαρίου του 1891. Κοντά στους εκεί χριστιανούς έμεινε δυόμιση χρόνια, έως τον Αύγουστο του 1893, όπου μετατέθηκε στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Στην νέα του θέση παρέμεινε μόλις μισό χρόνο. Το ήθος του, ο εξαίσιος χαρακτήρας του, η ευσέβεια του, αλλά και οι πράξεις του, έκαναν το ποίμνιο του να τον αγαπά σαν πατέρα και την φήμη του να εξαπλώνεται συνεχώς. Όταν αυτή η φήμη έφτασε στα αρμόδια "αυτιά", στην Αθήνα, αποφασίστηκε ο Άγιος Νεκτάριος να διοριστεί διευθυντής της Ριζαρείου σχολής, πράγμα που έγινε τον Μάρτιο του 1894. Στην διεύθυνση της Ριζαρείου παρέμεινε για 14 ολόκληρα χρόνια. Στο διάστημα αυτών των ετών έδωσε νέα πνοή στο ίδρυμα και βοήθησε στην εκπαίδευση και την ανάδειξη πλήθους κληρικών και επιστημόνων. Παράλληλα συνέχισε -με μεγαλύτερη μάλιστα ένταση- το συγγραφικό του έργο. Μια ασχολία που τον συνόδευε από τα νεανικά του χρόνια και που χάρισε σε εμάς πνευματικούς θησαυρούς γεννημένους στο μυαλό και την ψυχή του Αγίου Νεκταρίου. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας εργαζόταν για τις ανάγκες της σχολής και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του τον μοίραζε στην προσευχή, στην μελέτη, στην συγγραφή και στην αγαπημένη του ασχολία: την φροντίδα λουλουδιών και δέντρων. Κατά την διάρκεια των θερινών διακοπών της σχολής, το καλοκαίρι του 1898, ο Άγιος Νεκτάριος επισκέφθηκε το Άγιο Όρος, όπου και περιόδευσε στις εκεί μονές για σχεδόν δύο μήνες. Στο διάστημα αυτό μελέτησε εκτενώς τα χειρόγραφα στις βιβλιοθήκες των μονών, προς αναζήτηση υλικού για τις επιστημονικές εργασίες του. Παράλληλα με τα καθήκοντα του διευθυντού της Ριζαρείου, αναλαμβάνει και φιλανθρωπική δράση συνδράμοντας όσους είχαν ανάγκη σε πνευματικό και υλικό επίπεδο. Η έντονη σωματική και πνευματική δράση εκείνων των ετών, έδρασε αρνητικά την υγεία του Αγίου, ο οποίος αρρώσταινε όλο και πιο συχνά. Τότε ήταν που στο μυαλό του γεννήθηκε η ιδέα της επιστροφής στον μοναστικό βίο και ζήτησε από την Νέα Μονή Χίου το απολυτήριο του, ώστε να μπορέσει να μονάσει όπου ήθελε. Το εν λόγω απολυτήριο εστάλη από την Νέα Μονή στον Άγιο Νεκτάριο στις 24 Νοεμβρίου του 1900. Όταν κάποια στιγμή ο Άγιος γνωρίστηκε με την Χρυσάνθη Στρογγυλού (μετέπειτα Ηγουμένη Ξένη), μια τυφλή και ευσεβή γυναίκα, μπήκε το πρώτο λιθαράκι για την δημιουργία της μονής στην Αίγινα. Η Χρυσάνθη μαζί με μερικές ακόμα γυναίκες επιθυμούσαν να μονάσουν και αναζητούσαν ένα πνευματικό οδηγό, τον οποίο βρήκαν στο πρόσωπο του Αγίου Νεκταρίου. Με παραίνεση του άρχισαν να αναζητούν τόπο για την δημιουργία ενός μοναστηριού, και τελικά κατέληξαν σε μια ερειπωμένη μονή -αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή και διαλυμένη από το 1834 με διάταγμα των Βαυαρών- στην Αίγινα. Όταν επισκέφθηκε και ο Άγιος τον τόπο εκείνο, αποφασίστηκε να επισκευαστούν τα παλαιά κτήρια της μονής και να ξανατεθεί το μοναστήρι σε λειτουργία. Οι εργασίες για τον σκοπό αυτό ξεκίνησαν το 1904, η δε μονή θα ήταν αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα. Ο Άγιος από την Αθήνα -ήταν ακόμα διευθυντής στην Ριζάρειο- καθοδηγούσε τις μοναχές και όποτε έβρισκε χρόνο επισκεπτόταν την μονή στην οποία έμελλε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Μετά από τέσσερα χρόνια, έχοντας πλέον αποφασίσει να αποσυρθεί στο μοναστήρι της Αίγινας και να ασχοληθεί με την οργάνωση του και την πνευματική καθοδήγηση των καλογριών που το στελέχωναν, υπέβαλε την παραίτηση του στο διοικητικό συμβούλιο της Ριζαρείου στις 7 Φεβρουαρίου του 1908. Η παραίτηση έγινε δεκτή από το συμβούλιο, το οποίο τον συνταξιοδότησε -ως ελάχιστη αναγνώριση του έργου του- με το σημαντικό για την εποχή ποσό, των 250 δραχμών το μήνα. Στη μονή εγκαταστάθηκε μετά το Πάσχα του ιδίου έτους, μιας και παρέμεινε στην θέση του διευθυντή της Ριζαρείου μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης. Με δικά του έξοδα έκτισε μια μικτή οικία, πλησίον αλλά εκτός της μονής, στην οποία θα κατοικούσε. Αξιοσημείωτο είναι ότι έλαβε ενεργά μέρος στο κτίσιμο, κουβαλώντας χώμα ή λάσπη και σκάβοντας, βοηθώντας τους τεχνίτες. Ποτέ, σε όλη του τη ζωή, δεν θεώρησε κάποια εργασία ανάξια του. Πάντα έκανε ότι περνούσε από το χέρι του, με ιδιαίτερη χαρά, ζήλο και ταπεινοφροσύνη! Μια υπόθεση στην οποία αφιέρωσε κόπο και χρόνο ήταν αυτή της επίσημης αναγνώρισης της Μονής από την Εκκλησία της Ελλάδος. Αναγνώριση που τελικά επιτεύχθηκε τέσσερα χρόνια μετά την κοίμηση του, και ανακοινώθηκε στις μοναχές με επιστολή του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου, στις 15 Μαΐου του 1924. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Άγιος Νεκτάριος έπασχε από χρόνια προστατίτιδα, η οποία του δημιουργούσε αφόρητους πόνους. Τελικά συμφώνησε στις συστάσεις των γιατρών και ήρθε στην Αθήνα στο Αρεταίειο νοσοκομείο. Εκεί νοσηλεύτηκε -στον 2ο θάλαμο του 2ου ορόφου (ήταν θάλαμος Γ θέσης: απορίας)- για δύο σχεδόν μήνες. Στο πλευρό του, καθ' όλη την διάρκεια της νοσηλείας του, ήταν συνεχώς -και εναλλάσσονταν σε βάρδιες- οι μοναχές Ευφημία και Αγαπία. Τελικά γύρω στα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Νοεμβρίου του 1920 ανεχώρησε για τους Ουρανούς, σε ηλικία 74 ετών. Το σκήνωμα του Αγίου μεταφέρθηκε στην Αίγινα και από το λιμάνι μέχρι την Μονή το μετέφεραν στα χέρια τους οι πιστοί. Όλο το νησί θρηνούσε μα περισσότερο απ' όλους οι μοναχές που έχασαν τον Πατέρα και Οδηγό τους. Το ιερό του σκήνωμα ήδη είχε αρχίσει να αναδίδει ευωδία. Η ταφή του, έγινε στο προαύλιο της Μονής δίπλα στο αγαπημένο του πεύκο. Όταν μετά από έξη μήνες άνοιξαν το μνήμα για να τοποθετηθεί μια επιτύμβια πλάκα -δωρεά της Ριζαρείου- το σκήνωμα του εξακολουθούσε να ευωδιάζει χωρίς να παρουσιάζει το παραμικρό σημάδι αλλοίωσης. Ενάμιση χρόνο αργότερα το μνήμα ξανανοίχτηκε και το ιερό σκήνωμα του εξακολουθούσε να παραμένει άφθαρτο και ευωδιάζον. Το ίδιο συνέβη και τρία χρόνια μετά την κοίμηση του. Συνολικά το σκήνωμα του παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για είκοσι ολόκληρα χρόνια! Τριάντα δύο χρόνια, δε, μετά την κοίμηση του έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953, από τον Μητροπολίτη Προκόπιο. Η επίσημη αναγνώριση του, ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, έγινε το 1961 με Πατριαρχική Συνοδική Πράξη από το (Νεοημερολογιτικό) Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τότε καθορίστηκε και η 9η Νοεμβρίου ως ημέρα εορτής του Αγίου Νεκταρίου. Σημείωσις: Οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χρισταινοί τον ανεγνώριζον ὡς ἅγιο ηδη ἀπό της κοιμήσεως του… Εις τον «ΚΗΡΥΚΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» την πρωτην αγωνιστική υπέρ των Πατρίων Εφημερίδα, ευρήκα από το 1933, Υμνον αφιερωμένον εις τον Νεοφανή Αγιον Νεκταριον.

ΠΕΡΙ ΙΣΟΒΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΣΕΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ (Α. ΒΑΒΟΥΣΚΟΥ)

Ο κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ ΚΑΤΑΘΕΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ, ΕΡΩΤΗΘΕΙΣ ΕΑΝ Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ (ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕ) ΗΤΟ ΣΥΜΦΩΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΑΠΗΝΤΗΣΕΝ ΕΠΙΚΑΛΕΣΘΕΙΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΗΤΟ ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ.... ΚΑΛΟΝ ΟΜΩΣ ΘΑ ΗΤΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗΝ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΝ ΤΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΒΛΑΧΟΥ, ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ, ΤΗΝ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΝ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΒΑΒΟΥΣΚΟΥ, ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΙΝ ΤΟΥ (ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΑΥΤΟ) ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΩΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ: Περί ισοβιότητας και παύσεως Επισκόπων Αναστασίου Κ. Βαβούσκου Θεμελιώδεις Αρχές Εκκλησιαστικής Δικονομίας � Η αρχή της ανεξαρτησίας και της αμεροληψίας των οργάνων απονομής της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης, εκδ. Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 2003, σ. 76-77 και σ. 94-97. Η ισοβιότητα, δηλαδή η εφ' όρου ζωής υποχρέωση κάθε Μητροπολίτη να διαποιμαίνει την Μητρόπολη, που του έχει εμπιστευθεί η Εκκλησία, προκύπτει από δύο νομοθετικές πηγές. Η μία είναι οι ιεροί κανόνες, οι οποίοι σαφώς προβλέπουν την ισοβιότητα (1), η άλλη είναι ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος εμμέσως την αναγνωρίζει, προσδιορίζοντας στις σχετικές διατάξεις του τους λόγους, που κατ' εξαίρεσιν οδηγούν στην απώλεια αυτής (δηλαδή της διαποιμάνσεως της Μητροπόλεως). Αυτό σημαίνει ότι, για όσο διάστημα δεν επέρχεται κάποιος λόγος στερητικός της διαποιμάνσεως της Μητροπόλεως, ο Προκαθήμενος αυτής δεν δύναται να υποστεί οποιαδήποτε μεταβολή, η οποία να επιφέρει περιορισμό ή αφαίρεση της εξουσίας του (2). Κατά τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως λόγοι, οι οποίοι οδηγούν σε στέρηση της διαποιμάνσεως μιας Μητροπόλεως, αναγνωρίζονται η αμετάκλητη καταδίκη του ποιμαίνοντος Μητροπολίτη είτε στην ποινή της εκπτώσεως από τον θρόνο είτε σε ισόβια αργία, η εκούσια παραίτησή του λόγω γήρατος ή ασθενείας, που εμποδίζει την εκτέλεση των καθηκόντων του ή για οποιοδήποτε άλλον σοβαρό λόγο και η υπηρεσιακή ανεπάρκεια (3). Από τους προαναφερθέντες λόγους, η αμετάκλητη καταδίκη και η υπηρεσιακή ανεπάρκεια συνιστούν λόγους στερήσεως της διαποιμάνσεως μιας Μητροπόλεως ανεξάρτητους της θελήσεως του Μητροπολίτη, ενώ η παραίτηση λόγω γήρατος ή για λόγους υγείας εξαρτάται αποκλειστικώς από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο Μητροπολίτη. Ειδικότερα: Πρώτο λόγο � εξαίρεση στην αρχή της ισοβιότητας συνιστά η αμετάκλητη καταδίκη από Εκκλησιαστικό Δκαστήριο του Αρχιεπισκόπου ή οποιουδήποτε εν ενεργεία Μητροπολίτη στην ποινή της εκπτώσεως από τον θρόνο ή της ισόβιας αργίας (4). Από την έκδοση της καταδικαστικής αποφάσεως και ένεκα αυτής απόλλυται η διαποίμανση της Μητροπόλεως και αίρεται η ισοβιότητα.. Δεύτερο λόγο � εξαίρεση στην αρχή της ισοβιότητας συνιστά η εκούσια παραίτηση του Μητροπολίτη λόγω γήρατος ή ασθενείας - αιτίες οι οποίες τον εμποδίζουν να εκτελεί τα καθήκοντά του (5) - καθώς και για οποιονδήποτε άλλο σοβαρό λόγο, χωρίς όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση να απαιτείται ως προϋπόθεση η αδυναμία εκπληρώσεως των καθηκόντων του (6). Η άρση της ισοβιότητας δεν επέρχεται αυτοδικαίως με την υποβολή της αιτήσεως παραιτήσεως αλλ' αφού αυτή γίνει δεκτή από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η οποία κατά τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι αρμόδια να κρίνει επί της ουσίας (7). Τούτο σημαίνει ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δύναται και ν' απορρίψει την αίτηση παραιτήσεως και να μην άρει την ισοβιότητα. Παρά το γεγονός ότι στις σχετικές διατάξεις γίνεται αναφορά μόνο στους Μητροπολίτες και όχι και στον Αρχιεπίσκοπο, σε αντίθεση με την § 1 εδ. α΄ του άρθρου 34, που αφορά στον πρώτο λόγο άρσεως της ισοβιότητας και όπου γίνεται μνεία αμφοτέρων, θα πρέπει για το ενιαίο της ρυθμίσεως να γίνει δεκτό ότι και ο Αρχιεπίσκοπος υπό την ιδιότητα του Μητροπολίτη Αθηνών περιλαμβάνεται στους δικαιούχους να υποβάλλουν την εν λόγω αίτηση παραιτήσεως. Η μη αναφορά του Αρχιεπισκόπου στους δικαιούχους οφείλεται μάλλον σε λάθος εκ παραδρομής και όχι στην βούληση του νομοθέτη να εξαιρεθεί αυτός από τις συγκεκριμένες διατάξεις. Το ίδιο ισχύει και για τον επόμενο λόγο άρσεως της ισοβιότητας, την υπηρεσιακή ανεπάρκεια, όπου επίσης στο κείμενο της σχετικής διατάξεως δεν αναφέρεται ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Τρίτο λόγο � εξαίρεση άρσεως της ισοβιότητας συνιστά η απαλλαγή από τα καθήκοντα λόγω υπηρεσιακής ανεπάρκειας, μετά από απόφαση ειδικής Επιτροπής που αποτελείται από τον Πρόεδρο του ΣτΕ και δύο Καθηγητές Ιατρικής Σχολής (8). Από πλευράς Κανονικού Δικαίου, η ισοβιότητα κατοχυρώνεται στον κανόνα ΙΣΤ΄ της Πρωτοδευτέρας, ο οποίος ορίζει : «Δια τας φιλονεικίας τε και ταραχάς, τας εν τη του Θεού εκκλησία συμβαινούσας, και τούτο ορίσαι αναγκαίον εστι· το, μηδενί τρόπω επίσκοπον καταστήναι εν τη εκκλησία, ης έτι ο προεστώς ζη και εν τη ιδία συνίσταται τιμή,�» (9). Από το παρατιθέμενο απόσπασμα της πργφ.1, εδ.α΄ του ως άνω κανόνα προκύπτουν τα συστατικά στοιχεία της ισοβιότητας, τα οποία όσο υπάρχουν συνιστούν ανασταλτικό παράγοντα για οποιαδήποτε μεταβολή στο πρόσωπο του Προκαθημένου μιας εκκλησιαστικής περιφέρειας. ΄Ετσι, εφ' όσον αυτός βρίσκεται εν ζωή και δεν έχει απωλέσει τον ιερατικό βαθμό, τον οποίο κατέχει, δηλαδή αυτόν του επισκόπου (10), αποκλείεται οποιαδήποτε αντικατάσταση του με οποιοδήποτε τρόπο. Οι δύο προϋποθέσεις θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικώς, άλλως, εάν μία εξ αυτών παύσει να ισχύει, δηλαδή είτε επέλθει ο θάνατος του επισκόπου είτε η διά καθαιρέσεως απώλεια του ιερατικού βαθμού, η ισοβιότητα αίρεται και ο θρόνος της συγκεκριμένης επαρχίας, ως τελών υπό καθεστώς χηρείας, πληρούται από νέο επίσκοπο (11). ΄Ετσι, λοιπόν έχουμε καταρχήν τους δύο πρώτους λόγους, οι οποίοι αίρουν την ισοβιότητα, ήτοι ο θάνατος του επισκόπου ή η καθαίρεση του (12). Αυτοί οι δύο λόγοι δεν αποτελούν και τους μοναδικούς, που οδηγούν σε άρση της ισοβιότητας. Υπάρχουν και άλλοι, που επίσης προβλέπονται στον ίδιο κανόνα και οι οποίοι είτε συνάγονται ευθέως είτε εξ αντιδιαστολής και οδηγούν σε παύση. Τέτοιοι λόγοι είναι η εκούσια παραίτηση του επισκόπου από το θρόνο του και η πέραν του εξαμήνου απομάκρυνση του από την επαρχία του. Η εκούσια παραίτηση του επισκόπου, ως λόγος άρσεως της ισοβιότητας, προκύπτει απευθείας από το κείμενο του κανόνα (13). Η αποδοχή από τον κανονικό νομοθέτη της εκουσίας παραιτήσεως, ως λόγου άρσεως της ισοβιότητας, φαίνεται καταρχήν να υποδηλώνει μια ασυνέπεια αυτού, σε σχέση με αυτόν τον ίδιο τον θεσμό της ισοβιότητας. Και τούτο διότι η ισοβιότητα είναι δεδομένη για το Κανονικό Δίκαιο, και κατά συνέπεια δεν νοείται αποδέσμευση του επισκόπου από τον δεσμό αυτό και μάλιστα κατόπιν δικής του επιλογής. Την φαινομενική αυτή αντίφαση εξαλείφει ο Θ. Βαλσαμών στο ερμηνευτικό του σχόλιο υπό τον κανόνα υποστηρίζοντας ότι οι παραιτήσεις επισκόπων θα πρέπει να εγκρίνονται δυσχερώς, και μόνο εάν ο λόγος είναι ανάλογης βαρύτητας με την υποχρέωση διαποιμάνσεως της κληρωθείσης σ' αυτούς επισκοπής (14). Η λύση αυτή περιορίζει το πεδίο εφαρμογής του κανόνα, του οποίου «το γράμμα» όμως σαφώς επιτρέπει την παραίτηση και μάλιστα την εκούσια, αναγνωρίζοντας μ' αυτό τον τρόπο στους επισκόπους δικαίωμα παραιτήσεως. Πρόκειται συνεπώς για μια ερμηνεία ανάγκης, με σκοπό να αποφευχθεί η οποιαδήποτε κατάχρηση του εν λόγω δικαιώματος, γεγονός το οποίο παραδέχεται και ο ίδιος ο Θ. Βαλσαμών στο προαναφερθέν σχόλιό του. Πέραν των προαναφερθέντων λόγων, ένας άλλος λόγος, ο οποίος αίρει την ισοβιότητα είναι η πέραν του εξαμήνου αναιτιολόγητη απουσία του επισκόπου από την επισκοπή του, εκτός αν αυτή (η απουσία) οφείλεται σε εντολή του ανωτάτου άρχοντα, σε εντολή του οικείου Πατριάρχη ή σε ασθένεια, που προκαλεί ακινησία (15). Εφ' όσον υφίσταται ένας εκ των τριών αυτών λόγων, η απουσία καθίσταται δικαιολογημένη, με αποτέλεσμα να μην αίρεται η ισοβιότητα. Οι τρεις αυτοί λόγοι απαριθμώνται αποκλειστικώς, οπότε δεν υπάρχει δυνατότης διασταλτικής ερμηνείας τους με σκοπό την δι' ερμηνείας προσθήκη και άλλων λόγων, οι οποίοι θα μπορούν να αποτρέψουν μια πιθανή άρση της ισοβιότητας. Πέραν αυτών, δεν θεωρείται απουσία και κατά συνέπεια δεν συζητείται άρση ισοβιότητας η αδυναμία διαποιμάνσεως επισκοπής, η οποία οφείλεται σε λόγους ανεξαρτήτους της θελήσεως του ορισθέντος επισκόπου, όπως όταν η επισκοπή τελεί υπό καθεστώς ξένης κατοχής ή οι πιστοί αυτής δεν επιθυμούν τον εκλεγέντα επίσκοπο για ποιμενάρχη τους (16). Επίσης, δεν εξομοιώνεται � κατ' αρχήν � με απουσία η άνευ αιτίας άρνηση αναλήψεως της διαποιμάνσεως μιας επισκοπής. Στην περίπτωση αυτή στον αρνούμενο να αναλάβει επίσκοπο επιβάλλεται η ποινή του αφορισμού, μέχρις ότου αυτός δεχθεί να αναλάβει τα καθήκοντά του ή αποφασίσει εν τω μεταξύ κάτι άλλο η αρμόδια σύνοδος της επαρχίας (17), χωρίς όμως αυτό το χρονικό διάστημα, που μεσολαβεί μεταξύ της επιβολής του αφορισμού και της πιθανής αναλήψεως των καθηκόντων από τον επίσκοπο ή της τυχόν συγκλήσεως της συνόδου και λήψεως αποφάσεως να είναι μικρότερο του εξαμήνου, που προβλέπει ο ΙΣΤ΄ της Πρωτοδευτέρας. Εάν παρέλθει το εξάμηνο και δεν αναλάβει τα καθήκοντά του, τεκμαίρεται το αδικαιολόγητο της απουσίας του κατά τον ΙΣΤ΄ της Πρωτοδευτέρας και αντικαθίσταται από έτερο επίσκοπο κατόπιν συνοδικής αποφάσεως. Συνεπώς, υπό αυτό το πρίσμα, και συμφώνως προς το «γράμμα» της κανονικής διατάξεως του ΙΣΤ΄ κανόνα της Πρωτοδευτέρας, δεν νοείται παύση του Επισκόπου, εάν η πέραν του εξαμήνου απουσία του οφείλεται σε ασθένεια, που προκαλεί ακινησία. Και το ερώτημα, που τίθεται, είναι το εξής: Είναι δυνατόν η Εκκλησία μέσω της ως άνω κανονικής διατάξεως να επιθυμούσε την παραμονή στη διοίκηση μιας επαρχίας της Επισκόπου ασθενούς, μη δυναμένου να ασκεί τα καθήκοντά του πέραν του εξαμήνου και για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα; Η απάντηση στο ερώτημα θα είναι αρνητική για τους εξής λόγους: Όπως είναι γνωστό, ο Επίσκοπος συγκεντρώνει στο πρόσωπό του τρεις εξουσίες, την Ιερατική, την Διδακτική και την Διοικητική η οποία διασπάται στην Διοικητική υπό στενή εννοία και στην Δικαστική. Η άσκηση της Ιερατικής Εξουσίας συνεπάγεται για τον Επίσκοπο την τέλεση μυστηρίων και ιεροπραξιών (18). Η άσκηση της Διδακτικής εξουσίας συνεπάγεται για τον Επίσκοπο την υποχρέωση να διδάσκει το ποίμνιό του (19). Τέλος, η άσκηση της διοικητικής εξουσίας συνεπάγεται για τον Επίσκοπο τις υποχρεώσεις: α) ενασχολήσεως του με τις υποθέσεις της Επαρχίας του (20), β) της συμμετοχής του στη σύνοδο της Εκκλησίας του (21) και γ) την άσκηση της δικαστικής εξουσίας του είτε ως μονομελές (22) είτε ως πολυμελές δικαιοδοτικό όργανο (23). Τις εξουσίες αυτές έχει εκ των κανόνων ο Επίσκοπος την αδιαμφισβήτητη υποχρέωση να ασκεί, η μη άσκηση, δε, αυτών συνιστά συμπεριφορά αντικείμενη στους ιερούς κανόνες και προκαλεί την κίνηση των διαδικασιών εκ μέρους της Εκκλησίας προς αποκατάσταση της κανονικότητας, υπό τις προϋποθέσεις του ΙΣΤ΄ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Οικουμενικής συνόδου. Κατά συνέπεια, γίνεται αποδεκτή � και δεν επέρχεται άρση της ισοβιότητας και παύση � η κατά τον ΙΣΤ΄ κανόνα της Πρωτοδευτέρας αδυναμία ασκήσεως από τον Επίσκοπο των καθηκόντων του πέραν του εξαμήνου, εφόσον η απουσία οφείλεται σε ασθένεια που προκαλεί ακινησία, εκτός αν η ακινησία αυτή μετά την παρέλευση ευλόγου χρόνου διαπιστωθεί ότι οδηγεί σε μόνιμη και πλήρη αδυναμία ασκήσεως των καθηκόντων (π.χ. αδυναμία τελέσεως μυστηρίων και ιεροπραξιών, διδασκαλίας, συμμετοχής στη σύνοδο) και κατά συνέπεια σε αναίρεση αυτής της ίδιας της βάσεως, πάνω στην οποία εδράζεται ο θεσμός του Επισκόπου. Συμπερασματικώς, οι κανονικές διατάξεις μας παρέχουν τη δυνατότητα εξευρέσεως λύσεως στη συγκεκριμένη περίπτωση, εφόσον για τη λήψη της σχετικής αποφάσεως προταχθεί των προσωπικών ευαισθησιών το συμφέρον της Εκκλησίας και του ποιμνίου. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (1) Περί αυτού βλ. αμέσως παρακάτω. (2) Διαφορετικώς είχε ρυθμισθεί το σχετικό ζήτημα υπό την ισχύ του προηγούμενου Καταστατικού Χάρτη (Ν.Δ. 126/1969), ο οποίος με την διάταξη του άρθρου 2 εδ. 2 προέβλεπε την αυτοδίκαιη αποχώρηση τόσον του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος όσον και των λοιπών Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος με την συμπλήρωση του εβδομηκοστού έτους της ηλικίας τους. (3) Στους λόγους αυτούς, οι οποίοι προβλέπονται από τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, μπορεί να προστεθεί και η επιλογή του μοναχικού βίου. Έτσι Κ. Βαβούσκος , Εγχειρίδιον Εκκλησιαστικού Δικαίου 5 , εκδ. Σάκκουλα, Θεσσαλονίκη 1989, 302- 303. (4) ΄Αρθρο 34 § 1εδ. α΄ Κ.Χ.Ε.Ε. : «Ο Αρχιεπίσκοπος και πας εν ενεργεία Μητροπολίτης κανονικώς χειροτονηθεὶς και κατασταθεὶς δεν στερείται της Μητροπόλεως αυτού, εί μη κατόπιν αμετακλήτου καταδίκης εις έκπτωσιν απὸ του θρόνου ή εις ισόβιον αργίαν ». (5) A ρθρο 34 § 2 εδ. α΄ Κ.Χ.Ε.Ε.: « Μητροπολίτης μη δυνάμενος να εκτελή τα καθήκοντα αυτού διά νόσον ή γήρας δικαιούται να υποβάλῃ κανονικὴν παραίτησιν ». (6) ΄Αρθρο 34 § 2 εδ. γ' Κ.Χ.Ε.Ε.: « Μητροπολίτης δύναται να παραιτηθή και διὰ πάντα άλλον σοβαρὸν λόγον, ...». (7) ΄Αρθρο 34 § 2 εδ. β' Κ.Χ.Ε.Ε.: « Η παραίτησις υποβάλλεται εγγράφως εις την Δ.Ι.Σ., ήτις, αποδεχομένη της παραιτήσεως�, και εδ. γ΄(τέλος):.. λόγον, περὶ του οποίου αποφαίνεται η Δ.Ι.Σ. δι᾿ απολύτου πλειονοψηφίας των παρόντων μελών αυτής ». Πρβλ. και τη διάταξη της § 1 του άρθρου 39 (τέλος). (8) Αρθρο 34 § 3 Κ.Χ.Ε.Ε.: « Μητροπολίτης καταστὰς ανίκανος προς εκπλήρωσιν των καθηκόντων του και μη υποβαλὼν παραίτησιν απαλλάσσεται τούτων κατόπιν αποφάσεως ειδικής Επιτροπής, αποτελουμένης εκ του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, ή του νομίμου Αναπληρωτού αυτού, ως Προέδρου και δύο καθηγητών της Ιατρικῆς Σχολής των Πανεπιστημίων της Χώρας ,...». (9) Bλ. το κείμενο του κανόνα σε Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 696 � 697. Βλ. επίσης και τον ΚΓ΄της Αντιοχείας σε Σύνταγμα Ράλλη -Ποτλή, ΙΙΙ, 165-166, καθώς και Μ. Βλάσταρη (Σύνταγμα Ράλλη -Ποτλή, V Ι, 224): «Τα αυτά και ο ιστ΄ της λεγομένης α΄ και β΄ Συνόδου κανών σαφώς διατάττεται, μη χειροτονείσθαι τινα κελεύων εις Εκκλησίαν, ής ο επίσκοπος έτι περιών, ούπω της ιδίας τελείως απεκινήθη τιμής, ει και προς τινων επί εγκλήμασιν ητιάθη, και μικροψυχίας ίσως παραίτησιν εποιήσατο. Στάσεως γαρ και ταραχής αίτιον τούτο γε». Βλ. έτσι και Πηδάλιον, 359. (10) Ετσι ερμηνεύει ο Ι. Ζωναράς τον όρο «τιμή» στο σχόλιό του υπό τον εν λόγω κανόνα (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 697): «Διά ταύτα τοίνυν η σύνοδος ώρισε, μη χειροτονείσθαι επίσκοπον εν εκκλησία, ής ο επίσκοπος ζη, και ουκ απεκινήθη της ιδίας τιμής, ήγουν της επισκοπικής αξίας�». Η ίδια άποψις διατυπώνεται και στο Πηδάλιον, 359: «Διορίζει ο παρών κανών, ότι να μην χειροτονήται Επίσκοπος εις επαρχίαν, της οποίας ο Επίσκοπος ακόμη ζη, και εις την Αρχιερατικήν αξίαν ακόμη ευρίσκεται. Η απώλεια αυτή επέρχεται διά της ποινής της καθαιρέσεως, οπότε εμμέσως προσδιορίζεται από τον ερμηνευτή και η ποινή, που, αν επιβληθεί, επιφέρει άρση της ισοβιότητος. Βλ. επίσης και το ερμηνευτικό σχόλιο του Α. Αριστηνού υπό τον αυτό κανόνα (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 701), ο οποίος σαφώς αναφέρεται στην ποινή της καθαιρέσεως: «Κατά μηδένα τρόπον επιβαινέτω τις επισκοπής, ης ο προεστώς έτι ζη. Δει γάρ την αιτίαν πρότερον ζητείσθαι του μέλλοντος εκδιώκεσθαι, και μετά καθαίρεσιν έτερον προβιβάζεσθαι», όπως και ο Μ. Βλάσταρης (Σύνταγμα Ράλλη -Ποτλή, VI , 224): «�και ει κατά λόγον η παραίτησις εγεγόνει, ή κανονικώς διά τα εγκλήματα καθηρέθη, τηνικαύτα έτερον εις την επισκοπήν προχειρίζεσθαι». Πρβλ. και την άποψη του Θ. Βαλσαμώνος (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 698). (11) Βλ. την Μ΄ κανονική διάταξη του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γαβριήλ, σε Μ. Γεδεών, Κανονικαί Διατάξεις, Τ. Α΄, Κωνσταντινούπολις 1888-1889, 113επ., που αφορά στην εκλογή του αντικαταστάτη του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Δωσιθέου, η οποία έγινε μετά το θάνατο αυτού, αν και αυτός ζήτησε την αντικατάστασή του ενώ βρισκόταν εν ζωή. (12) Χαρακτηριστικό είναι το κάτωθι του κανόνος ερμηνευτικό σχόλιο του Ι. Ζωναρά (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 697), ο οποίος εκθέτοντας το δικαιολογητικό λόγο της ψηφίσεως της συγκεκριμένης διατάξεως σημειώνει: «Τινές, ως έοικε, πάλαι, ή αιτιαμάτων απλώς λαληθέντων κατ' επισκόπων, ή παραιτήσεων παρ' αυτών δοθεισών, προ του τα αιτιάματα εξετασθήναι, ή τας αιτίας σκοπηθήναι των παραιτήσεων, ετέρους εις τας εκκλησίας των αιτιασθέντων, ή παραιτησαμένων, εχειροτόνουν, όπερ στάσεις και θορύβους ενεποίει ταις εκκλησίαις. Διά ταύτα τοίνυν ή σύνοδος ώρισε, μη χεριοτονείσθαι επίσκοπον εν εκκλησία ης ο επίσκοπος ζη, και ουκ απεκινήθη της ιδίας τιμής, ήγουν της επισκοπικής αξίας». Βλ. επίσης για το ίδιο θέμα και το ερμηνευτικό σχετικό σχόλιο του Θ. Βαλσαμώνος υπό τον αυτό κανόνα (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 698). (13) Βλ. σχετ. τον κανόνα ΙΣΤ΄ της Πρωτοδευτέρας, πργφ.1, εδ.α΄(τέλος) (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 696): «.το, μηδενί τρόπω επίσκοπον καταστήναι εν τη εκκλησία, ης έτι ο προεστώς ζη και εν τη ιδία συνίσταται τιμή, ειμή αυτός εκών την επισκοπήν παραιτήσεται�». Βλ. σχετ. και Μ. Βλάσταρη, 224, ο οποίος δεν περιλαμβάνει στην κατά τον ως άνω κανόνα έννοια της παραιτήσεως την παραίτηση, που οφείλεται σε μικροψυχία, δηλαδή δεν είναι έχει αποφασισθεί με ώριμη σκέψη. Βλ. επίσης και το αναλυτικό ερμηνευτικό σχόλιο του ιδίου, 282 � 284. (14) Βλ. το σχετικό σχόλιο σε Σύναγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 699 � 700: «�εί γάρ δοθή απολυπραγμονήτως παραιτήσεις επισκόπων δέχεσθαι, πλείους των επισκόπων οι αποεπίσκοποι έσονται, διά την των πραγμάτων ανωμαλίαν, όπερ προς μεγάλην ύβριν αφορά της εκκλησιαστικής ευταξίας. Και διά του επιλέξασθαι διαγωγήν μοναδικήν, καθώς και ο μέγας Γρηγόριος ο Θεολόγος εποίησε, και περί τοιούτων παραιτήσεων λέγει τον κανόνα τούτον διαλαμβάνειν, συντίθεμαι και αυτός». Πρβλ. και την επιστολή της Γ΄ Οικουμενικής συνόδου προς την σύνοδο της Παμφυλίας (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή , ΙΙ, 206επ.), καθώς και τα κάτωθι αυτής ερμηνευτικά σχόλια των Ι. Ζωναρά, Θ. Βαλσαμώνος και Α. Αριστηνού (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 208 � 213, 213 � 215 και 215 αντιστοίχως). (15) Βλ. σχετ. την πργφ. 3 του αυτού ΙΣΤ΄ κανόνα της Πρωτοδευτέρας συνόδου: «Ει δε τις των επισκόπων, εν τη ιδία συνιστάμενος τιμή, μήτε παραιτείσθαι βούλοιτο, μήτε τον οικείον εθέλοι ποιμαίνειν λαόν, αλλά της οικείας αποστάς επισκοπής υπέρ το εξάμηνον εν ετέρω διατρίβοι τόπω, μήτε βασιλικώ προστάγματι κατεχόμενος, μήτε ταις του οικείου πατριάρχου λειτουργίαις υπηρετούμενος, μήτε μην υπό νόσου χαλεπής τε και ακινησίαν εμποιούσης παντελή συνεχόμενος, ο τοιούτος ουν, ��, της του επισκόπου τιμής τε και αξίας αλλοτριωθήσεται». Βλ. και Μ. Βλάσταρη, (Σύνταγμα Ράλλη -Ποτλή, V Ι, 81, 225). Bλ. επίσης και Πηδάλιον, 359. (16) Βλ. σχετ. τον ΛΖ΄ της Πενθέκτης (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 388): «Επειδή κατά διαφόρους καιρούς βαρβαρικαί γεγόνασιν έφοδοι, και πλείσται πόλεις εντεύθεν υποχείριοι τοις ανόμοις κατέστησαν, ως εντεύθεν μη δυνηθήναι τον της τοιαύτης πόλεως πρόεδρον, μετά την επ αὐτῷ χειροτονίαν, τον οικείον θρόνον καταλαβείν, και εν αυτώ ιερατική καταστάσει ενιδρυθήναι, και ούτω κατά το κρατήσαν έθος τας χειροτονίας, και πάντα, α τω επισκόπω ανήκει, πράττειν τε και μεταχειρίζεσθαι·�». Βλ. επίσης με το ίδιο περιεχόμενο και τον ΙΗ΄ της Αντιοχείας (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙΙ, 159): «Ει τις επίσκοπος χειροτονηθείς εις παροικίαν, μη απέλθη εις ην εχειροτονήθη, ου παρά την εαυτού αιτίαν, αλλ᾽ ήτοι δια την του λαού παραίτησιν, η δι᾽ ετέραν αιτίαν ουκ εξ αυτού γενομένην, τούτον μετέχειν της τιμής και της λειτουργίας,�», καθώς και τον ΙΖ΄ της Σαρδικής (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙΙ, 273): «Όσιος επίσκοπος είπεν· Υποβάλλοντος και του αδελφού ημών Ολυμπίου, και τούτο ήρεσεν, ίνα, ει τις επίσκοπος βίαν υπομείνας αδίκως εκβληθείη, η δια την επιστήμην, η δια την ομολογίαν της καθολικής εκκλησίας, η δια την της αληθείας εκδικίαν, και φεύγων τον κίνδυνον, αθώος και καθωσιωμένος ων, εις ετέραν έλθοι πόλιν, μη κωλυέσθω εκεί επί τοσούτον διάγειν, έως αν επανέλθη, η της ύβρεως της γεγενημένης αυτώ απαλλαγήν ευρέσθαι δυνηθή·�». (17) Βλ. σχετ. τον κανόνα ΙΖ΄ της Αντιοχείας (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙΙ, 158): «Ει τις επίσκοπος χειροθεσίαν επισκόπου λαβών, και ορισθείς προεστάναι λαού, μη καταδέξοιτο την λειτουργίαν, μηδέ πείθοιτο απιέναι εις την εγχειρισθείσαν αυτώ εκκλησίαν, τούτον είναι ακοινώνητον, έως αν αναγκασθείς κατεδέξοιτο, η ορίσοι τι περί αυτού η τελεία σύνοδος των κατά την επαρχίαν επισκόπων», καθώς και τα σύμφωνα ερμηνευτικά σχόλια των Ι. Ζωναρά, Θ. Βαλσαμώνος και Α. Αριστηνού (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙΙ, 158). Έτσι και Πηδάλιον, 415. (18) Βλ. σχετικώς περί χειροτονίας Α΄ και Β΄ των Αποστόλων (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 1 και 4 αντιστοίχως ), περί βαπτίσματος ΜΖ΄ Αποστόλων (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 62), περί χρίσματος ΣΤ΄ και Ζ΄ της Καρθαγένης (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙΙ, 309 και 313). (19) Βλ. σχετικώς ΝΗ΄ Αποστόλων (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 75). (20) Βλ. ΛΔ΄ των Αποστόλων (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 45). (21) Βλ. ΙΘ΄ της Δ΄ Οικουμενικής συνόδου (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 265), Η΄ της Πενθέκτης Οικουμενικής συνόδου (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 324-325). (22) Βλ. Η΄ και Θ΄ της Δ΄ Οικουμενικής συνόδου (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 234 και 237αντιστοίχως). (23) Βλ. ΣΤ΄ της Β΄ Οικουμενικής συνόδου (Σύνταγμα Ράλλη � Ποτλή, ΙΙ, 180-181).

ΠΕΡΙ ΑΝΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΑΠΦΕΙΡΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΝΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΑΠΦΕΙΡΑΣ (ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ) Εγραψεν ο κ. Δ. Κάτσουρας σχετικά μέ τήν ιερόσυλον πώλησιν τού Ι.Ν. Αγίου Νικολάου (Σελήνια Σαλαμίνος), καί τού περί αυτόν Μητροπολιτικού Ιδρύματος - Ησυχαστηρίου καί τήν ἀπόπειραν κατεδαφίσεως Ιερού Ναού πρός πώλήσιν τού οικοπέδου (Ευαγγελιστρίας Πεύκης): «Ἐάν ὁ Ἀνανίας και ἡ Σαπφείρα, ὅπως διαβάζομε στις Πράξεις τῶν ‘Αποστόλων, ἐτιμωρήθησαν με τήν ποινή τοῦ θανάτου, διότι εἶπαν ψέμματα για τήν τιμή πωλήσεως τοῦ ἰδικοῦ τους χωραφιοῦ, με ποια ποινή πρέπει να συνετισθῆ ὁ Ἐπίσκοπος ὁ ὁποῖος ἀπετόλμησε τήν κατεδάφισιν Ἱεροῦ Ναοῦ και τήν πώληση τῶν Ἀγίων»; . Καί ερωτώμεν καί εμείς μέ την σειράν μας: 'Εάν κάποιος πού απ' ο,τι φαίνεται από τά εγγραφα, συμμετειχε εις τήν κακουργηματικήν αυτήν πράξιν, ἐρωτώμενος επί τού θέματος εις τό δικαστήριον ελεγεν ψευδως ὅτι δέν γνωρίζει τίποτα, τότε αυτός πώς πρέπει νά συνετισθῆ; Απλώς ερωτῶμεν. (Βλ. Δ. Κάτσουρα, «ΝΕΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΤΟΛΜΩ ΕΙΠΕΙΝ ΑΙΡΕΣΙΣ ΕΝ ΜΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ», Ἔκδοσις ‘Αθῆναι 29 Αὐγ. 2011).

ΠΕΡΙ ΑΝΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΑΠΦΕΙΡΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΝΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΑΠΦΕΙΡΑΣ (ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ) Εγραψεν ο κ. Δ. Κάτσουρας σχετικά μέ τήν ιερόσυλον πώλησιν τού Ι.Ν. Αγίου Νικολάου (Σελήνια Σαλαμίνος), καί τού περί αυτόν Μητροπολιτικού Ιδρύματος - Ησυχαστηρίου καί τήν ἀπόπειραν κατεδαφίσεως Ιερού Ναού πρός πώλήσιν τού οικοπέδου (Ευαγγελιστρίας Πεύκης): «Ἐάν ὁ Ἀνανίας και ἡ Σαπφείρα, ὅπως διαβάζομε στις Πράξεις τῶν ‘Αποστόλων, ἐτιμωρήθησαν με τήν ποινή τοῦ θανάτου, διότι εἶπαν ψέμματα για τήν τιμή πωλήσεως τοῦ ἰδικοῦ τους χωραφιοῦ, με ποια ποινή πρέπει να συνετισθῆ ὁ Ἐπίσκοπος ὁ ὁποῖος ἀπετόλμησε τήν κατεδάφισιν Ἱεροῦ Ναοῦ και τήν πώληση τῶν Ἀγίων»; . Καί ερωτώμεν καί εμείς μέ την σειράν μας: 'Εάν κάποιος πού απ' ο,τι φαίνεται από τά εγγραφα, συμμετειχε εις τήν κακουργηματικήν αυτήν πράξιν, ἐρωτώμενος επί τού θέματος εις τό δικαστήριον ελεγεν ψευδως ὅ,τι δέν γνωρίζει τίποτα, τότε αυτός πώς πρέπει νά συνετισθῆ; Απλώς ερωτῶμεν. (Βλ. Δ. Κάτσουρα, «ΝΕΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΤΟΛΜΩ ΕΙΠΕΙΝ ΑΙΡΕΣΙΣ ΕΝ ΜΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ», Ἔκδοσις ‘Αθῆναι 29 Αὐγ. 2011). ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΕΡΙ ΑΝΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΑΠΦΕΙΡΑΣ Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας Αγία Γραφή Η ερμηνεία τής Αγίας Γραφής Ανανίας και Σαπφείρα Μία παράξενη ιστορία, γραμμένη στις Πράξεις των Αποστόλων, δημιουργεί ερωτήματα σε πολλούς, για τους λόγους ενός διπλού θανάτου. Μια ιστορία που προκαλεί προβληματισμό σε όσους γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι Αγάπη, είναι η ιστορία του Ανανία και της Σαπφείρας. Ας διαβάσουμε την ιστορία αυτή της Αγίας Γραφής, στην πρώτη στήλη στο κείμενο, και δίπλα σε ελεύθερη μετάφραση: Πράξεις 5/ε΄ 1-11 1 ΑΝΗΡ δε τις Ανανίας ονόματι συν Σαπφείρη τη γυναικί αυτού επώλησε κτήμα 2 και ενοσφίσατο από της τιμής, συνειδυίας και της γυναικός αυτού, και ενέγκας μέρος τι παρά τους πόδας των αποστόλων έθηκεν. 3 Είπε δε Πέτρος: "Ανανία, διατί επλήρωσεν ο σατανάς την καρδίαν σου, ψεύσασθαί σε το Πνεύμα το Άγιον και νοσφίσασθαι από της τιμής του χωρίου; 4 ουχί μένον σοι έμενε και πραθέν εν τη σή εξουσία υπήρχε; τι ότι έθου εν τη καρδία σου το πράγμα τούτο; ουκ εψεύσω ανθρώποις, αλλά τω Θεω". 5 Ακούων δε ο Ανανίας τους λόγους τούτους πεσών εξέψυξε, και εγένετο φόβος μέγας επί πάντας τους ακούοντας ταύτα. 6 Αναστάντες δε οι νεώτεροι συνέστειλαν αυτόν και εξενέγκαντες έθαψαν. 7 Εγένετο δε ως ωρών τριών διάστημα και η γυνή αυτού, μη ειδυία το γεγονός, εισήλθεν. 8 απεκρίθη δε αυτη ο Πέτρος· ειπέ μοι, ει τοσούτου το χωρίον απέδοσθε; η δε είπε· ναί, τοσούτου. 9 ο δε Πέτρος είπε προς αυτήν· τι ότι συνεφωνήθη υμίν πειράσαι το Πνεύμα Κυρίου; ιδού οι πόδες των θαψάντων τον άνδρα σου επί τη θύρα και εξοίσουσί σε. 10 έπεσε δε παραχρήμα παρά τους πόδας αυτού και εξέψυξεν· εισελθόντες δε οι νεανίσκοι εύρον αυτήν νεκράν, και εξενέγκαντες έθαψαν προς τον άνδρα αυτής. 11 και εγένετο φόβος μέγας εφ’ όλην την εκκλησίαν και επί πάντας τους ακούοντας ταύτα. 1. Κάποιος άνδρας Ανανίας, που η γυναίκα του λεγόταν Σαπφείρα, πούλησε κάποιο κτήμα, 2. και σφετερίστηκε ένα μέρος από τα χρήματα, με τη σύμφωνη γνώμη και της γυναίκας του, και έφερε μέρος της τιμής, βάζοντας τα χρήματα στα πόδια των αποστόλων. 3. Τότε του είπε ο Πέτρος: "Ανανία, γιατί γέμισε ο Σατανάς την καρδιά σου, να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα, και να σφετερισθείς από την τιμή του κτήματος; 4. Όταν το κτήμα ήταν δικό σου, δεν ήταν στην εξουσία σου το τι θα κάνεις με αυτό; Γιατί έβαλες στην καρδιά σου αυτό το πράγμα; Δεν είπες ψέματα σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό". 5. Ακούγοντας ο Ανανίας τα λόγια αυτά, έπεσε και ξεψύχησε, και έγινε μεγάλος φόβος σε όλους όσους τα άκουσαν αυτά. 6. Σηκώθηκαν λοιπόν οι νεώτεροι, τον τύλιξαν, και βγάζοντάς τον από την πόλη τον έθαψαν. 7. Μετά από διάστημα τριών ωρών περίπου, ήλθε και η γυναίκα του, μη γνωρίζοντας το γεγονός. 8. Αποκρίθηκε σε αυτήν ο Πέτρος: "Πες μου, τόσα χρήματα πουλήσατε το κτήμα;" Και εκείνη είπε: "Ναι, τόσα". 9. Τότε ο Πέτρος είπε σ' αυτήν: "Γιατί συμφωνήσατε να πειράξετε το Πνεύμα του Κυρίου; Να, στην πόρτα (ακούγονται) τα πόδια αυτών που έθαψαν τον άνδρα σου. Και θα θάψουν κι εσένα. 10. Και έπεσε αμέσως δίπλα στα πόδια του και ξεψύχησε. Μπαίνοντας λοιπόν οι νεαροί, την βρήκαν νεκρή, και την έβγαλαν και την έθαψαν κοντά στον άνδρα της. 11. Και έγινε μεγάλος φόβος σε όλη την Εκκλησία, και σε όλους όσους τα άκουσαν αυτά. Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με ανόητες ενστάσεις, όπως του αρχαίου εχθρού του Χριστιανισμού Πορφυρίου, για τον οποίο ο Ιερώνυμος γράφει: "Ο απόστολος ουδαμώς καταράται τούτοις θάνατον, ως ο μωρός Πορφύριος συκοφαντεί, αλλά του Θεού το κρίμα προφητικώ πνεύματι αναγγέλλει, ίνα η ποινή των δύο ή διδασκαλία των πλειόνων" (Ιερώνυμος Ep. 130). Θα αφήσουμε στην κρίση των αναγνωστών της αφήγησης, αυτούς που σαν τον Πορφύριο συκοφαντούν ψευδώς τον απόστολο Πέτρο, ότι δήθεν αυτός τους σκότωσε, ή τους καταράστηκε. Γιατί το κείμενο είναι σαφές, ότι ο Πέτρος απλώς προφητική πρόβλεψη έδωσε, για τις βουλές του Αγίου Πνεύματος. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έδωσε στην Σαπφείρα και χρόνο, και τη ρώτησε σαφώς για την τιμή του κτήματος, για να την οδηγήσει σε μετάνοια και αποκάλυψη της αληθείας. Όμως και αυτή επέμεινε στο ψέμα, και δεν επωφελήθηκε από την ευκαιρία αυτή. Η ιστορία αυτή όμως, δημιουργεί στους αναγνώστες κάποια ερωτήματα, όπως: "Οι άνθρωποι αυτοί είπαν ψέματα στο Άγιο Πνεύμα. Αμάρτησαν ενώπιον της Εκκλησίας και του Απόστολου. Ήταν όμως ανάγκη να τιμωρηθούν τόσο σκληρά; Αν ο Θεός είναι Αγάπη, γιατί τους τιμώρησε τόσο σκληρά, για μια τόσο απλή αμαρτία; Δεν μπορούσε να τους νουθετήσει απλώς, ή να τους τιμωρήσει ελαφρύτερα;" Ας δούμε λοιπόν μερικά πράγματα για την αφήγηση αυτή, και για τους λόγους αυτής της σκληρής απόφασης. Η καρδιά του ζευγαριού Το πρώτο που πρέπει να πούμε, είναι ότι δεν τιμωρήθηκαν επειδή δεν έφεραν όλα τα χρήματα. Η τιμωρία τους ήταν επειδή "συμφώνησαν να πουν ψέματα στο Άγιο Πνεύμα". Αν δηλαδή έλεγαν την αλήθεια, δεν θα υπήρχε λόγος τιμωρίας, μια και όπως είπε ο Πέτρος, "η περιουσία τους, τους ανήκε, και ήταν στην εξουσία τους τι θα την κάνουν". Ας δούμε τώρα, τι έκανε το ανδρόγυνο αυτό, να πουν ψέματα: Λέει ο Πέτρος: "Γιατί γέμισε Ανανία ο Σατανάς την καρδιά σου, για να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα;" Έτσι αποκαλύπτει ο Πέτρος, ότι ο Χριστιανός Ανανίας, που στο βάπτισμά του δέχθηκε το Άγιο Πνεύμα στην καρδιά του, τώρα πλέον αντί για το Άγιο Πνεύμα, είχε στην καρδιά του τον Σατανά. Είχε διώξει το Άγιο Πνεύμα από μέσα του, και το είχε αντικαταστήσει με τον εχθρό του Αγίου Πνεύματος. Και όχι μόνο αυτό, αλλά συμμαχώντας με αυτόν, ψευδόταν τώρα ενώπιον του Αγίου Πνεύματος! Ο Σατανάς δεν εξαναγκάζει τον άνθρωπο. Προτάσεις του κάνει. Και ο άνθρωπος κατά την προαίρεσή του, συγκατατίθεται, ή τον διώχνει. Ο Ανανίας όμως δεν έδιωξε τον Σατανά. Συγκατατέθηκε σε αυτή την υποβολή αμαρτίας που του έδωσε. Και με τον τρόπο αυτό, έδιωξε το Άγιο Πνεύμα, και κάλεσε στην καρδιά του τον ίδιο τον εχθρό του Θεού. Ποια ήταν η συγκατάθεση στον Σατανά; Μόνο το ψέμα; Φυσικά όχι! Πίσω από το ψέμα, υπήρχαν και άλλες προθέσεις. Ας δούμε λίγο το λόγο που ο Ανανίας έκανε αυτή την ενέργεια. Τα αίτια του ψέματος Στα προηγούμενα εδάφια, στο Πράξεις 4/δ: 32 - 34, περιγράφει το εξής, σχετικά με την κοινοκτημοσύνη των πρώτων Χριστιανών: "32 Του δε πλήθους των πιστευσάντων ην η καρδία και η ψυχή μία, και ουδέ εις τι των υπαρχόντων αυτω έλεγεν ίδιον είναι, αλλ’ ην αυτοίς άπαντα κοινά. 33 και μεγάλη δυνάμει απεδίδουν το μαρτύριον οι απόστολοι της αναστάσεως του Κυρίου Ιησού χάρις τε μεγάλη ην επί πάντας αυτούς. 34 ουδέ γαρ ενδεής τις υπήρχεν εν αυτοίς· όσοι γαρ κτήτορες χωρίων ή οικιών υπήρχον, πωλούντες έφερον τας τιμάς των πιπρασκομένων και ετίθουν παρά τους πόδας των αποστόλων". Ενώ οι υπόλοιποι Χριστιανοί, μοιράζονταν τα πάντα, έχοντας "μία καρδιά και μία ψυχή", και κέρδιζαν έτσι τη Χάρη του Θεού, ο Ανανίας και η γυναίκα του, ενώ υποκρίθηκαν ότι έκαναν το ίδιο, έκρυψαν χρήματα. Δεν ένιωθαν αυτή τη Χριστιανική ομοψυχία και ομοκαρδία με τους άλλους Χριστιανούς, αλλά υποκρίνονταν. Στη στάση τους υπήρχε ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ΕΓΩΪΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ. Υπήρχε ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ και ΨΕΜΑ. Και ενώ οι καρδιές των άλλων ήταν θρόνος του Αγίου Πνεύματος, η δική τους καρδιά, ήταν θρόνος του Σατανά. Αποτελούσαν ξένο σώμα στην Εκκλησία του Χριστού. Ήταν μεμονωμένα ζιζάνια, εν μέσω σίτου! Πόσο υπερήφανο όμως ήταν αυτό, εφόσον έδιναν την ίδια τους την περιουσία για χάρη των άλλων; Δεν είναι μόνο το χρήμα αυτό που επιζητά κάποιος άνθρωπος. Αλλά συχνά ζητάει από τους άλλους ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ. Και αυτή την κοινωνική αναγνώριση, είναι διατεθειμένος συχνά να την πληρώσει ακριβά. Έτσι και αυτοί. Έδωσαν αυτά τα χρήματα, όχι γιατί ήθελαν να βοηθήσουν τους συγχριστιανούς τους, ούτε επειδή τους ένιωθαν αδέλφια τους. Δεν τους ώθησε η αγάπη, αλλά ο εγωϊσμός. Θέλησαν ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΧΘΟΥΝ, ότι δήθεν πρόσφεραν όλα όσα πήραν από την πώληση της περιουσίας τους, ενώ στην πραγματικότητα ήθελαν και την κοινωνική αναγνώριση, αλλά και τα χρήματα. Ήθελαν όλοι να τους επαινούν και να τους θαυμάζουν για την ανιδιοτέλειά τους, και κατέληξαν να τους μέμφονται σε όλη την ιστορία ως ιδιοτελή παραδείγματα αποφυγής. Το ψέμα τους ήταν το σύμπτωμα. Τα αίτια ήταν βαθύτερα. Ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος Το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, είναι ο κατ' εξοχήν φορέας της ζωής. Είναι κατά τα άρθρα της πίστεώς μας: "Το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν". Είναι αυτό που στα πρώτα εδάφια της Γενέσεως "εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων", παράγοντας ΖΩΗ. Είναι αυτό που ζωοποίησε πνευματικά τον Αδάμ με το εμφύσημα στο πρόσωπό του. Και είναι το ίδιο που αποσύρθηκε, όταν ο Αδάμ αμάρτησε, και το λύπησε. Το ίδιο αυτό Άγιο Πνεύμα, αποσύρθηκε από τις καρδιές του Ανανία και της Σαπφείρας, όταν αυτοί συμφώνησαν να πουν ψέματα, γιατί εκεί πλέον κατοικούσε ο Διάβολος. Παρ' όλα αυτά όμως, συνέχισε να τους δίνει τη βιολογική ζωή. Όμως το Άγιο Πνεύμα, είναι το πρόσωπο εκείνο, στο οποίο όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει, ποτέ δεν ανανήπτει πλήρως. Ο Χριστός είπε, ότι: "Πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοις ανθρώποις, η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοις ανθρώποις· 32 και ος εάν είπη λόγον κατά του υιού του ανθρώπου, αφεθήσεται αυτω· ος δ’ αν είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, ουκ αφεθήσεται αυτω ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι" (Ματθαίος 12/ιβ: 31, 32). Είναι αυτό, τη χάρη του οποίου αν αρνηθεί κάποιος που τη γεύθηκε, ποτέ δεν μετανοεί: "4 αδύνατον γαρ τους άπαξ φωτισθέντας γευσαμένους τε της δωρεάς της επουρανίου και μετόχους γενηθέντας Πνεύματος Αγίου 5 και καλόν γευσαμένους Θεού ρήμα δυνάμεις τε μέλλοντος αιώνος, 6 και παραπεσόντας, πάλιν ανακαινίζειν εις μετάνοιαν, ανασταυρούντας εαυτοίς τον υιόν του Θεού και παραδειγματίζοντας" (Ρωμαίους 6/ς: 4-6). Παρατηρούμε, ότι η εναντίωση στο Άγιο Πνεύμα ειδικά, είναι το σοβαρότερο αμάρτημα! Γιατί αρνείται έτσι κάποιος, το μοναδικό εκείνο φορέα της Χάριτος, που θα του δώσει μετάννοια και σωτηρία. Και αν αρνείσαι τον τρόπο και τον φορέα της μετανοίας, και αυτός σε εγκαταλείψει, πώς θα μετανοήσεις για να σωθείς; Βεβαίως ο Ανανίας και η Σαπφείρα δεν βλασφήμησαν το Άγιο Πνεύμα, ούτε είπαν λόγο εναντίον του. Και νόμιζαν ότι το ψέμα τους εστρέφετο σε ανθρώπους, και όχι στον Θεό. Επίσης δεν βρίσκονταν σε φωτισμό ή θέωση, άρα δεν είχαν "γευθεί" τις δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος. Έτσι υπήρχε γι' αυτούς επιστροφή. Παρ' όλα αυτά, ήταν και αυτό το ψέμα, μια αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος, έστω και μικρότερης έντασης από τη βλασφημία, ή την πτώση από την αγιότητα. Και ως αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος, ήταν ιδιαίτερα σοβαρή. Πολύ δε περισσότερο, εφόσον έβλεπαν ζωντανά τα έργα του Αγίου Πνεύματος δια μέσου των αποστόλων! Στο αμέσως επόμενο εδάφιο μετά την ιστορία τους, λέει τα εξής: "Δια δε των χειρών των αποστόλων εγίνετο σημεία και τέρατα εν τω λαω πολλά" (Πράξεις 5/ε: 12). Το να βλέπει λοιπόν κάποιος τόσα σημεία γύρω του, και παρ' όλα αυτά να διανοείται να κοροϊδέψει τους αποστόλους (έστω, μια και δεν συνειδητοποίησε το Άγιο Πνεύμα πίσω από όλα αυτά), ήταν χείριστο είδος απιστίας! Όταν λοιπόν ψεύσθηκαν ενώπιον του Αγίου Πνεύματος, αυτή η Πηγή της ζωής, απέσυρε από τους δύο δράστες τη βιολογική ζωή που τόσο απλόχερα τους χάριζε ως τότε. Δεν τους "σκότωσε". Έπαψε να τους δίνει το δώρο της ζωής, το οποίο τους χορηγούσε τόσα χρόνια απλόχερα. Αν το σκεφθείτε, η διαφορά αυτή έχει μεγάλη σημασία, παρά το ότι το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο: "θάνατος". Έχει μεγάλη διαφορά να στερήσεις σε κάποιον αυτό που ΕΣΥ του χαρίζεις ανέκαθεν, και το οποίο σου οφείλει, από το να του στερήσεις κάτι που δεν σου οφείλει. Και η ζωή είναι πάντα, δώρο ΜΟΝΟ του Θεού, εν Αγίω Πνεύματι. Γιατί τόσο σοβαρή τιμωρία; Και ερχόμαστε τώρα στο τελευταίο ερώτημα: "Γιατί αφού ο Θεός είναι αγάπη, τους τιμώρησε τόσο πολύ; Γιατί δεν έβρισκε κάποιον πιο ήπιο τρόπο; Και αν αυτός ο τρόπος θεωρείται ενδεδειγμένος, τότε γιατί συνέβη μόνο σε αυτούς και όχι και σήμερα;" Εξ αρχής θα τονίσουμε, ότι εδώ δεν τίθεται θέμα "προσβολής" του Θεού, όπως υπέθεσαν κάποιοι Δυτικοί ερμηνευτές (Reuss). Δεν είναι το θέμα δικανικό. Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος για να προσβάλλεται. Η τιμωρία του Θεού, είναι πάντα ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ και πλήρης αγάπης για το πλάσμα του, έστω και αν τιμωρείται τόσο σκληρά. Το πρώτο και σημαντικότερο που θα πούμε ως απάντηση, είναι τα λόγια του Ιερωνύμου που παραθέσαμε στην αρχή: "για να γίνουν παράδειγμα στους άλλους". Και αυτό φαίνεται, στο ότι ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ γράφει η αφήγηση, ότι "φόβος έπεσε" στους άλλους Χριστιανούς, καθώς κατάλαβαν πόσο σοβαρή υπόθεση είναι η σχέση με τον Θεό. Για τον Ανανία και τη Σαπφείρα, η Εκκλησία δεν ήταν Θεανθρώπινο Σώμα. Ήταν κοινωνικό ίδρυμα, και οι απόστολοι ήταν οι "διευθυντές" του ιδρύματος αυτού. Νόμιζαν ότι κοροϊδεύουν ανθρώπους, και ότι μπορούσαν εκεί μέσα να έχουν μια κοινωνική ανέλιξη, όπου οι άλλοι θα τους θαυμάζουν για τη δωρεά τους. Και ίσως και στο μέλλον, και άλλοι θα αποκτούσαν αυτή την ίδια νοοτροπία. Όμως αυτές ήταν οι πρώτες μέρες της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ο Χριστός είχε σπείρει στο χωράφι του ΚΑΛΟ ΣΠΟΡΟ (Ματθαίος 13/ιγ: 27). Και για να σταθεί η Εκκλησία, έπρεπε το ξεκίνημά της να είναι δυναμικό. Δεν ήταν δυνατόν από τις πρώτες μέρες της Εκκλησίας, ο Θεός να ανεχθεί ζιζάνια. Γιατί περίμεναν την Εκκλησία τρεις αιώνες φρικτών διωγμών. Και έπρεπε να είναι καλά θεμελιωμένη στο ξεκίνημά της, ώστε να μπορέσει αργότερα να σταθεί και να ανταπεξέλθει. Αν ο Θεός άφηνε από τις πρώτες μέρες τα σπέρματα του πονηρού, αυτά θα έπνιγαν ενωρίς τον σίτο. Και αυτή η ανάγκη των πρώτων ημερών, ήταν ο λόγος και για τη δυναμική παρουσία της Εκκλησίας στον κόσμο, με τόσα θαύματα και τεράστια τότε. Για να τονώνεται και να θεμελιώνεται η πίστη των Χριστιανών, ενόψει των δυσκολιών του μέλλοντος. Δεν ήταν μοναδική περίπτωση αυτή του Ανανία και της Σαπφείρας, για την τόσο σκληρή τιμωρία. Ο απόστολος Παύλος, λέει στους Κορίνθιους: "28 δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν, και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω· 29 ο γαρ εσθίων και πίνων αναξίως κρίμα εαυτω εσθίει και πίνει, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου. 30 δια τούτο εν υμίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι και κοιμώνται ικανοί" (Α΄ Κορ. 11/ια: 28-30). Εδώ ο Παύλος, ξεκαθαρίζει στους Κορινθίους, ότι όταν πλησίαζαν τη Θεία Κοινωνία με αναξιότητα, όχι μόνο αρρώσταιναν, αλλά και πέθαιναν! Η σχέση με τον Θεό και την Εκκλησία Του, δεν είναι παίξε - γέλασε. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Και με αυτή τη σοβαρότητα πρέπει ο άνθρωπος να την προσεγγίζει. Και αυτή τη σοβαρότητα τη βίωναν οι πρώτοι Χριστιανοί, βλέποντας αυτές τις λυπηρές καταστάσεις θανάτου των αναξίων. Λόγω αυτής της σοβαρής αντιμετώπισης της πίστης, η πρώτη Χριστιανική Εκκλησία αναπτύχθηκε τόσο γρήγορα στην αρχή, εν μέσω διωγμών. Και μόνο όταν πλέον η Εκκλησία εδραιώθηκε και δεν κινδύνευε από τα ζιζάνια, ο Θεός έπαψε να αντιδρά τόσο δυναμικά στην πλειονότητα των αναξίων, πέραν εξαιρετικών περιπτώσεων (για να μην ξεχνιόμαστε). Αλλά άφησε τα ζιζάνια για τη συντέλεια. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα πέθαναν! Ναι! Όμως αυτός ο θάνατος, έγινε αιτία σωτηρίας και προστασίας, για πολλούς άλλους που φοβήθηκαν, παραδειγματίσθηκαν, και έσωσαν τις ψυχές τους, και στερέωσαν την Εκκλησία. Τιμωρία και σωτηρία Όμως η Χριστιανική καρδιά μας, αγωνιά, και ρωτά: "Τι απέγιναν όμως αυτοί οι δύο; Ο Ανανίας και η Σαπφείρα χάθηκαν διαπαντός;". Δεν είμαστε κριτές εμείς οι άνθρωποι. Και αν ρωτάμε, από αγάπη ρωτάμε. Στο κάτω - κάτω, πέρα από το σφάλμα τους, οι άνθρωποι αυτοί λεφτά στους αποστόλους έδωσαν! Τα όσα θα γράψουμε λοιπόν, απέχουν πολύ από το να αποτελέσουν κρίση, και δεν είναι δική μας δουλειά να ανακατευθούμε στα χωράφια του Θεού. Αλλά θα τα γράψουμε για να βοηθήσουμε αυτούς που ρωτούν, να έχουν εμπιστοσύνη στον Θεό. Γιατί αν εμείς ανησυχούμε για τον Ανανία και τη Σαπφείρα, πόσο μάλλον, Αυτός που σταυρώθηκε για τη σωτηρία τους! Δεν θα έπρεπε πολύ περισσότερο να είμαστε βέβαιοι ότι έκανε το καλύτερο γι' αυτούς; Για έναν άπιστο που βλέπει μυωπικά μόνο την παρούσα ζωή, ο θάνατος είναι το τέλος, και αυτή ήταν η εσχάτη των ποινών. Για έναν Χριστιανό όμως, ήταν απλώς μια παιδαγωγική ενέργεια. Ο θάνατός τους μάλιστα, έδρασε λυτρωτικά γι' αυτούς. Ας δούμε το παράδειγμα του πόρνου της Κορίνθου, για να το καταλάβουμε αυτό. Στην Κόρινθο, υπήρχε ένας Χριστιανός πόρνος, που μάλιστα πόρνευε με τη γυναίκα του πατέρα του! Ο απόστολος Παύλος λοιπόν, έγραψε στους Κορινθίους (μεταξύ άλλων), τα εξής γι' αυτόν: "4 εν τω ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού συναχθέντων υμών και του εμού πνεύματος συν τη δυνάμει του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού 5 παραδούναι τον τοιούτον τω σατανά εις όλεθρον της σαρκός, ίνα το πνεύμα σωθή εν τη ημέρα του Κυρίου Ιησού" (Α΄ Κορινθίους 5/ε: 4,5). Οι Χριστιανοί της Κορίνθου, θα παρέδιδαν τον άνθρωπο αυτό στον Σατανά "εις όλεθρο της σαρκός". Προφανώς αυτή η παράδοση, θα του προκαλούσε κάποια σωματική ταλαιπωρία, καθώς ο Σατανάς θα ήταν πλέον ελεύθερος να τον ταλαιπωρήσει. Γιατί όμως θα γινόταν αυτό; Τα λόγια του Παύλου στη συνέχεια, είναι διαφωτιστικά: "εις όλεθρον της σαρκός, ίνα το πνεύμα σωθή εν τη ημέρα του Κυρίου Ιησού". Πράγματι, είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να στερηθεί την υγεία του, να ταλαιπωρηθεί η σάρκα του σε αυτή τη ζωή, ακόμα και να πεθάνει κατά παραχώρησιν του Κυρίου, αλλά πάντα με σκοπό "να σωθεί το πνεύμα του" στην Παρουσία του Χριστού. Γιατί υπάρχουν τιμωρίες σ' αυτή τη ζωή, όμως υπάρχουν και στην άλλη, τη μέλλουσα. Και ενώ αυτή η ζωή είναι προσωρινή, η άλλη είναι αιώνια. Και το ζητούμενο, είναι η αιωνιότητα, και όχι η παροδικότητα. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα, είχαν ούτως ή άλλως, (όπως όλοι μας), "ημερομηνία λήξης". Κανείς μας δεν θα αποφύγει τον θάνατο. Και το αν κάποιος τον αντιμετωπίσει ενωρίτερα, ή αργότερα, δεν έχει αυτό τόση σημασία, όση το να σωθεί ο ίδιος στον μέλλοντα αιώνα. Ο πόρνος της Κορίνθου, προφανώς πήρε το μάθημά του, γιατί στη δεύτερη επιστολή του Παύλου, φαίνεται ότι είχε μετανοήσει (Β΄ Κορ. 2/β: 5-8). Όμως στον Ανανία και τη Σαπφείρα, δεν δόθηκε αυτός ο χρόνος. Δεν τους δόθηκε ευκαιρία μετανοίας σε αυτή τη ζωή. Και αυτή είναι στην πραγματικότητα η σοβαρότερη επίπτωση του θανάτου τους! Λέτε ο Θεός να μην το ξέρει αυτό; Λέτε να τους αδίκησε; Μιλώντας προηγουμένως για το εδάφιο περί της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος, διαβάσαμε τα εξής λόγια του Χριστού: "ος δ’ αν είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, ουκ αφεθήσεται αυτω ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι" (Ματθαίος 12/ιβ: 31, 32). Και εδώ παρατηρούμε, ότι ο Χριστός μίλησε για άφεση αμαρτημάτων, σε δύο "χρόνους". Στον "παρόντα αιώνα", και "στον μέλλοντα αιώνα". Είπε ότι αυτός που θα βλασφημήσει το Άγιο Πνεύμα, δεν θα συγχωρεθεί ούτε στον παρόντα αιώνα, ούτε στον μέλλοντα. Άρα υπάρχει συγχώρεση σε δύο καταστάσεις. Υπάρχει δηλαδή περίπτωση κάποιος να μη συγχωρεθεί στον παρόντα αιώνα, αλλά να συγχωρεθεί στον Μέλλοντα αιώνα (αρκεί να μην έχει βλασφημίσει το Άγιο Πνεύμα). Ο Ανανίας και η Σαπφείρα, ΔΕΝ βλασφήμισαν το Άγιο Πνεύμα. Μόνο ψεύσθηκαν στο Άγιο Πνεύμα. Και στον παρόντα αιώνα ΔΕΝ συγχωρέθηκαν. ΤΙΠΟΤΑ όμως δεν τους εμποδίζει να συγχωρεθούν στον Μέλλοντα! Και αυτό είναι το ζητούμενο για κάθε άνθρωπο. Και σίγουρα οι δύο αυτοί, πήραν και έλαβαν υπόψιν πολύ καλά το σκληρό τους μάθημα! Και πλήρωσαν ήδη για το λάθος τους. Δεν απομένει λοιπόν πλέον γι' αυτούς κατάκριση. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα ήταν Χριστιανοί. Βρίσκονταν στην Οδό του Χριστού, δηλαδή ήταν σε πορεία μετανοίας. Δεν μπορεί κάποιος να πει ότι πέθαναν εκτός μετανοίας. Γιατί η μετάνοια είναι ΟΔΟΣ, και όχι κάτι στιγμιαίο. Και όποιος πεθάνει βαδίζοντας στην οδό αυτή, δεν παύει να βρίσκεται σε αυτή, αλλά θα τη βαδίζει αιώνια, "μεταμορφούμενος από δόξης σε δόξα, στην εικόνα του Χριστού" (Β΄ Κορ. 3/γ: 18). Γιατί αυτή ο οδός, ξεκινάει από τον παρόντα αιώνα, αλλά συνεχίζει και μετά απ' αυτόν, και στον μέλλοντα, όπως και σε όλους τους επερχομένους αιώνες. Ο Θεός είναι ο Δημιουργός μας. Κι αν κάποια φορά τιμωρεί σκληρά, μπορεί, και ξέρει τον τρόπο και να σώζει, όσους το επιθυμούν πραγματικά. Και ως Χριστιανοί τον εμπιστευόμαστε, και αναπαυόμαστε στη σκέψη, ότι ξέρει Αυτός το καλύτερο συμφέρον των παιδιών Του, του Ανανία και της Σαπφείρας. Η Εκκλησία συστάθηκε εν τη Καινή Διαθήκη, κλήθηκε δια του Ευαγγελίου, εγκεντρίσθηκε εν τω Χριστώ δια του βαπτίσματος, συγκολήθηκε δια της κοινωνίας, και πειθαρχήθηκε δια του θανάτου του Ανανία και της Σαπφείρας. Ν. Μ.