ΘΕΟΣΕΒΕΙΑΣ ΙΔΙΟΝ ΤΟ ΜΗ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙΝ
ΘΕΟΣΕΒΕΙΑΣ ΙΔΙΟΝ ΤΟ ΜΗ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙΝ «Θεοσεβείας μεν γαρ ίδιον μη αναγκάζειν, αλλά πείθειν» Αρθρο δημοσιευθέν υπό του Πρωτοσυγκέλλου Εὐγενίου Τόμπρου (+1982) στον «Κήρυκα Εκκλησίας Ορθοδόξων» το Φεβρουάριο του 1958. Που δε άραγε της Ποιμαντικής εδραζομένης επί της Καινής Διαθήκης στηρίζεται ο διωγμός διά ζητήματα εκκλησιαστικά εν γένει και μάλιστα καθαράς θρησκευτικής συνειδήσεως; Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Ιδρυτής της Αγίας Εκκλησίας, ο καθηγιάσας αυτήν διά του Αίματος Αυτού, διωκόμενος και ουχί διώκων, διεκήρυξεν «Όστις Θέλει οπίσω μου ελθείν», δούς πλήρην ελευθερίαν και ουδέν βιάσας. Οι Απόστολοι εκήρυξαν καλέσαντες τους βουλομένους, ουδένα βιάσαντες. Και ο Κύριος και οι Απόστολοι ήσαν πάντοτε οι διωκόμενοι και ουδέποτε οι διώκοντες, ήσαν οι συλλαμβανόμενοι και ουδέποτε οι συλλαμβάνοντες, οι φυλακιζόμενοι και ουδέποτε οι φυλακίζοντες, οι δερόμενοι και ουχί οι δέροντες, οι λιθαζόμενοι και ουχί οι λιθάζοντες, οι σταυρούμενοι και ουχί οι σταυρούντες. Πώς λοιπό...