ΜΙΑ ΕΝ ΕΤΕΙ 2008 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΩΝ ΓΟΧ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΦΛΩΡΙΝΗΣ (ΤΟΥ Ν.Η.) κ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΝ ΚΑΝΤΙΩΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΟΥ ΔΙΑΔΟΧΗΣ

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026 ΕΠΙΣΤΟΛΗ (ΕΝ ΕΤΕΙ 2008) ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΩΝ ΓΟΧ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΦΛΩΡΙΝΗΣ (ΤΟΥ Ν.Η.) κ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΝ ΚΑΝΤΙΩΤΗΝ Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Ψαχνοντας εις το Αρχειο δια κείμενα εκκλησιολογικου ομολογιακου χαρακτηρος ευρηκα καί την παρακατω επιστολήν μου προς τον Επίσκοπον (του νεου Ημερολογιου) πρωην Φλωρινης Αυγουστινον Καντιωτην την οποίαν του απεστειλα ως απαντησιν εις το ρητορικόν ερωτημα του πρός εμε τον Επίσκοπον Κηρυκον: «Δύνασαι ἀγαπητέ νά μοί ἀποδείξης τήν Κανονικότητα τῆς χειροτονίας σου, ὅπως καί ἐγώ (δηλαδή ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης) ἀπέδειξα, ὅταν κατηγόρησαν ὡς ἀντικανονικήν τήν χειροτονίαν μου; ...» + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Δ/ΝΣΙΣ: ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΚΟΡΩΠΙ Τ.Κ.19400 Τ.Θ. 54 ΤΗΛ. 210.6020176, 210.2466057 Α.Π. Ε/83 Ἐν Κορωπίω Ἰουνιος 2008 ΠΡΟΣ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη (τοῦ ν.ἡ.) πρώην Φλωρίνης κ. Αὐγουστῖνον Καντιώτην Σεβασμιώτατε καί πολιέ γἐροντα Αὐγουστῖνε. Ἀφορμή διά νά σᾶς ἐπιστείλω τήν παροῦσαν ἐπιστολήν, εἶναι τό γεγονός, ὅτι τυχαίως ἀνέγνωσα κατ’ αὐτάς εἰς τό διαδίκτυον ἀπόσπασμα ἄρθρου σας, δημοσιευθέντος ἐν ἔτει 1952 στήν «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΪΘΑ», τό ὁποῖον ἔχει οὕτως: «Η εκκλησία, η οποία προς απολαβή εγκόσμιων αγαθών, έκρινε καλόν να συζευχθεί, να ενώσει την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, και ηδονικά καθισμένη στη ράχη του θηρίου, κυβερνάται υπ΄ αυτού και περιφέρεται στις οδούς και στις ρύμες του κόσμου ως μισθωτή πόρνη, θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, αναγκασμένη να κερνά τα πλήθη από το χρυσόν ποτήρι, όχι τον καθαρό οίνο της Κ. Διαθήκης, αλλά οίνο νοθευμένο, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεύμα του Χριστιανισμού». (Ἀρχιμανδρίτης Αὒγουστῖνος Καντιώτης «Χριστιανική Σπίθα» 1952). Τό κείμενον τοῦτο μοῦ ἔκανε ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν, ἀλλά καί μοῦ ἐδημιούργησε μίαν δικαιολογημένην ἀπορίαν: Πῶς 50 ὁλόκληρα χρόνια παραμένετε καί ὑπηρετεῖτε μίαν τοιαύτην Ἐκκλησίαν; Μήπως πρέπει ἔστω τώρα νά προβληματισθῆτε, καί νά ἀποκηρύξετε αὐτήν τήν ψευδοεκκλησίαν, τήν ὁποίαν ὡς μή ὠφείλατα, ὑπηρετεῖτε διά τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ = οἰκουμενισμοῦ; Εὔχομαι ὁ Κύριος νά σᾶς δίνεη ἔτη πολλά ἀκόμη, διά νά ὡμολογήσετε τήν ἀκαινοτόμητον γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί νά ἐπανέλθτε εἰς τήν Κιβωτόν ἐξ’ ἧς ἐξεκόπητε. Καί ἐπειδή ἀπό τό 1992 ἐκρεμεῖ ἐκ μέρους μου μία προσωπική ἀπάντησις εἰς τό ρητορικόν ἐρώτημά σας: «Δύνασαι ἀγαπητέ νά μοί ἀποδείξης τήν Κανονικότητα τῆς χειροτονίας σου, ὅπως καί ἐγώ (δηλαδή σεῖς ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης) ἀπέδειξα, ὅταν κατηγόρησαν ὡς ἀντικανονικήν τήν χειροτονίαν μου...». δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νά «ἀπολογηθῶ» ἔστω μετά ἀπό εἰκοσαετίαν; Καί ἡ «ἀπολογία» μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Τότε δέν σᾶς ἀπήντησα διά προσωπικῆς ἐπιστολῆς, ἀλλά εἶναι χιλιάδες οἱ σελίδες πού ἐγράφησαν ἀπό τότε διά τό ἴδιο θέμα, διά νά δοθῆ ἀπάντησις (κατά τό διδόναι λόγον παντί τῶ αἰτοῦντι»), εἰς τό «κίνημα» τῆς νεοημερολογιτικῆς «‘Εκκλησίας», κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω, ἀπό τότε πού διετυπώσατε αὐτό τό ρητορικό ἐρώτημα, ἡ νεοημερολογιτική Ἐκκλησία, ἀνεζωπύρωσε τό κίνημα - ἐπιχείρησι, περί ἐξαρτήσεως τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἀκαινοτομήτου Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῶν «Ματθαιϊκῶν» Ἐπισκόπων καί πρεσβυτέρων, ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, τό ὁποῖον ξεκίνησε ἀπό τήν χειροθεσία τοῦ 1971, ἡ ὁποία κατά τούς νεοημερολογίτας «ἀπεκατέστησε τούς σχισματικούς Ματθαϊκούς εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἑνότητα καί κοινωνίαν». Εἰς τό κίνημα αὐτό οἱ νεοημερολογῖται καί οἱ Φλωρινκοί (παλαιοημερολογῖται οἰκουμενισταί) παρέσυραν καί ἐνέπλεξαν καί ἡμετέρους ‘Αρχιερεῖς καί ἐν τέλει ἐδημιούργησαν δύο μεγάλα σχίσματα, τῶν «πέντε» πρώην Μητροπολιτῶν (1995) σήμερον Γρηγοριανῶν, καί τῶν ‘Ανδρεϊκῶν (2003) κατόπιν Νικολαϊτῶν (2005). Πιστεύω, ὅτι ἀπαντώντας καί ἀντιμετωπίζοντας τά δύο αὐτά μεγάλα σχίσματα, ἀπαντοῦσα καί ἀντιμετώπιζα καί τό δικό σας ρητορικό ἐρώτημα. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι μέχρι τότε καί μέχρι τῆς ἀναδείξεως τοῦ Χριστοδούλου εἰς «Ἀρχιεπίσκοπον’’Αθηνῶν, σεῖς οὐσιαστικῶς ἡγείσθω αὐτοῦ τοῦ κινήματος τῶν νεοημερολογιτῶν. Δέν θέλω νά σᾶς κάνω τό διδάσκαλο, διότι τά γνωρίζετε καλύτερα ἀπό ἐμέ, θέλω ὅμως νά σᾶς ὑπενθυμίσω ταπεινῶς ὅτι Κιβωτός σωτηρίας μας δέν μπορεῖ νά εἶναι κάθε ἐκκοσμικευμένη Ἐκκλησία, ὅσον πολλοί καί ἄν ἀνήκουν εἰς αὐτήν, ἀλλά ἡ διαφυλάττουσα «ἀκαινοτομήτως καί ἀμειώτως» πάντα τά τῆς Ὀρθοδοξίας», ἤτοι ἡ ἔχουσα καί διακρατοῦσα καί διακηρύτουσα τήν καλήν Ὁμολογίαν, ἡ ὁποία (καλή ὁμολογία) εἶναι ἡ ἀσφαλεστέρα βεβαίωσις ὅτι εἴμεθα γνήσια μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί μέτοχοι τῆς σωστικῆς θείας Χάριτος. Κατά τόν ἅγιον Μάξιμον τόν Ὁμολογητήν «Καθολικήν Ἐκκλησίαν, τήν ὀρθήν καί σωτήριον τῆς εἰς αὐτόν πίστεως ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ... ὁ τῶν ὅλων εἶναι Θεός ἀπεφήνατο» (P.G. 90, 132), κατά δέ τήν Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, «ὅστις τῆς ὁμολογήσεως ταύτης ἔχεται τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐστίν γνήσιος υἱός τε καί μέτοχος», τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστου, ἥτις ἐστίν καί «ἐν τρισίν προσώποις ὁριζομένη» κατᾶ τούς Ἁγίους Πατέρας. +Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος See less Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων · · Author Ηταν τοτε που το κινημα της υπαγωγης εις τον Νεοημερολογιτισμόν ολων των παλαιοημερολογιτων ευρισκετο εις εξαρσιν, τοτε δηλαδη πού ο νεοημερολογιτης Αρχιεπίσκοπος "Αθηνων" Χριστοδουλος ελεγε οτι αναγνωριζει τους υπό των Ρωσων της Διασπορας "χειροτονηθεντας Φλωρινικους" καί "χειροθετηθεντας Ματθαιικους", καί οτι τούς δεχεται ως "παλαιοημερολογιτας" (=δεκατριμεριτας), "δια την λύσιν του ημερολογιακου", αρκει να ενταχθουν εις αυτόν καί ως ητο φυσικόν συνεζητειτο ευρεως εις τα Συνοδικα Γραφεια του νεου Ημερολογιου καί απανταχου το θεμα της Αποστολικης μας Διαδοχης, ενω παραλληλα κανεις δεν τολμουσε από τους "ημετερους" να καταδικασει τα Απαλλακτικα Βουλευματα Πειραιως καί Δραμας.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ (ΕΝ ΕΤΕΙ 2008) ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΩΝ ΓΟΧ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΦΛΩΡΙΝΗΣ (ΤΟΥ Ν.Η.) κ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΝ ΚΑΝΤΙΩΤΗΝ

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Ψαχνοντας εις το Αρχειο δια κείμενα εκκλησιολογικου ομολογιακου χαρακτηρος ευρηκα καί την παρακατω επιστολήν μου προς τον Επίσκοπον (του νεου Ημερολογιου) πρωην Φλωρινης Αυγουστινον Καντιωτην την οποίαν του απεστειλα ως απαντησιν εις το ρητορικόν ερωτημα του πρός εμε τον Επίσκοπον Κηρυκον: «Δύνασαι ἀγαπητέ νά μοί ἀποδείξης τήν Κανονικότητα τῆς χειροτονίας σου, ὅπως καί ἐγώ (δηλαδή ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης) ἀπέδειξα, ὅταν κατηγόρησαν ὡς ἀντικανονικήν τήν χειροτονίαν μου; ...» + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Δ/ΝΣΙΣ: ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΚΟΡΩΠΙ Τ.Κ.19400 Τ.Θ. 54 ΤΗΛ. 210.6020176, 210.2466057 Α.Π. Ε/83 Ἐν Κορωπίω Ἰουνιος 2008 ΠΡΟΣ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη (τοῦ ν.ἡ.) πρώην Φλωρίνης κ. Αὐγουστῖνον Καντιώτην Σεβασμιώτατε καί πολιέ γἐροντα Αὐγουστῖνε. Ἀφορμή διά νά σᾶς ἐπιστείλω τήν παροῦσαν ἐπιστολήν, εἶναι τό γεγονός, ὅτι τυχαίως ἀνέγνωσα κατ’ αὐτάς εἰς τό διαδίκτυον ἀπόσπασμα ἄρθρου σας, δημοσιευθέντος ἐν ἔτει 1952 στήν «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΪΘΑ», τό ὁποῖον ἔχει οὕτως: «Η εκκλησία, η οποία προς απολαβή εγκόσμιων αγαθών, έκρινε καλόν να συζευχθεί, να ενώσει την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, και ηδονικά καθισμένη στη ράχη του θηρίου, κυβερνάται υπ΄ αυτού και περιφέρεται στις οδούς και στις ρύμες του κόσμου ως μισθωτή πόρνη, θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, αναγκασμένη να κερνά τα πλήθη από το χρυσόν ποτήρι, όχι τον καθαρό οίνο της Κ. Διαθήκης, αλλά οίνο νοθευμένο, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεύμα του Χριστιανισμού». (Ἀρχιμανδρίτης Αὒγουστῖνος Καντιώτης «Χριστιανική Σπίθα» 1952). Τό κείμενον τοῦτο μοῦ ἔκανε ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν, ἀλλά καί μοῦ ἐδημιούργησε μίαν δικαιολογημένην ἀπορίαν: Πῶς 50 ὁλόκληρα χρόνια παραμένετε καί ὑπηρετεῖτε μίαν τοιαύτην Ἐκκλησίαν; Μήπως πρέπει ἔστω τώρα νά προβληματισθῆτε, καί νά ἀποκηρύξετε αὐτήν τήν ψευδοεκκλησίαν, τήν ὁποίαν ὡς μή ὠφείλατα, ὑπηρετεῖτε διά τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ = οἰκουμενισμοῦ; Εὔχομαι ὁ Κύριος νά σᾶς δίνεη ἔτη πολλά ἀκόμη, διά νά ὡμολογήσετε τήν ἀκαινοτόμητον γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί νά ἐπανέλθτε εἰς τήν Κιβωτόν ἐξ’ ἧς ἐξεκόπητε. Καί ἐπειδή ἀπό τό 1992 ἐκρεμεῖ ἐκ μέρους μου μία προσωπική ἀπάντησις εἰς τό ρητορικόν ἐρώτημά σας: «Δύνασαι ἀγαπητέ νά μοί ἀποδείξης τήν Κανονικότητα τῆς χειροτονίας σου, ὅπως καί ἐγώ (δηλαδή σεῖς ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης) ἀπέδειξα, ὅταν κατηγόρησαν ὡς ἀντικανονικήν τήν χειροτονίαν μου...». δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νά «ἀπολογηθῶ» ἔστω μετά ἀπό εἰκοσαετίαν; Καί ἡ «ἀπολογία» μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Τότε δέν σᾶς ἀπήντησα διά προσωπικῆς ἐπιστολῆς, ἀλλά εἶναι χιλιάδες οἱ σελίδες πού ἐγράφησαν ἀπό τότε διά τό ἴδιο θέμα, διά νά δοθῆ ἀπάντησις (κατά τό διδόναι λόγον παντί τῶ αἰτοῦντι»), εἰς τό «κίνημα» τῆς νεοημερολογιτικῆς «‘Εκκλησίας», κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω, ἀπό τότε πού διετυπώσατε αὐτό τό ρητορικό ἐρώτημα, ἡ νεοημερολογιτική Ἐκκλησία, ἀνεζωπύρωσε τό κίνημα - ἐπιχείρησι, περί ἐξαρτήσεως τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἀκαινοτομήτου Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῶν «Ματθαιϊκῶν» Ἐπισκόπων καί πρεσβυτέρων, ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, τό ὁποῖον ξεκίνησε ἀπό τήν χειροθεσία τοῦ 1971, ἡ ὁποία κατά τούς νεοημερολογίτας «ἀπεκατέστησε τούς σχισματικούς Ματθαϊκούς εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἑνότητα καί κοινωνίαν». Εἰς τό κίνημα αὐτό οἱ νεοημερολογῖται καί οἱ Φλωρινκοί (παλαιοημερολογῖται οἰκουμενισταί) παρέσυραν καί ἐνέπλεξαν καί ἡμετέρους ‘Αρχιερεῖς καί ἐν τέλει ἐδημιούργησαν δύο μεγάλα σχίσματα, τῶν «πέντε» πρώην Μητροπολιτῶν (1995) σήμερον Γρηγοριανῶν, καί τῶν ‘Ανδρεϊκῶν (2003) κατόπιν Νικολαϊτῶν (2005). Πιστεύω, ὅτι ἀπαντώντας καί ἀντιμετωπίζοντας τά δύο αὐτά μεγάλα σχίσματα, ἀπαντοῦσα καί ἀντιμετώπιζα καί τό δικό σας ρητορικό ἐρώτημα. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι μέχρι τότε καί μέχρι τῆς ἀναδείξεως τοῦ Χριστοδούλου εἰς «Ἀρχιεπίσκοπον’’Αθηνῶν, σεῖς οὐσιαστικῶς ἡγείσθω αὐτοῦ τοῦ κινήματος τῶν νεοημερολογιτῶν. Δέν θέλω νά σᾶς κάνω τό διδάσκαλο, διότι τά γνωρίζετε καλύτερα ἀπό ἐμέ, θέλω ὅμως νά σᾶς ὑπενθυμίσω ταπεινῶς ὅτι Κιβωτός σωτηρίας μας δέν μπορεῖ νά εἶναι κάθε ἐκκοσμικευμένη Ἐκκλησία, ὅσον πολλοί καί ἄν ἀνήκουν εἰς αὐτήν, ἀλλά ἡ διαφυλάττουσα «ἀκαινοτομήτως καί ἀμειώτως» πάντα τά τῆς Ὀρθοδοξίας», ἤτοι ἡ ἔχουσα καί διακρατοῦσα καί διακηρύτουσα τήν καλήν Ὁμολογίαν, ἡ ὁποία (καλή ὁμολογία) εἶναι ἡ ἀσφαλεστέρα βεβαίωσις ὅτι εἴμεθα γνήσια μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί μέτοχοι τῆς σωστικῆς θείας Χάριτος. Κατά τόν ἅγιον Μάξιμον τόν Ὁμολογητήν «Καθολικήν Ἐκκλησίαν, τήν ὀρθήν καί σωτήριον τῆς εἰς αὐτόν πίστεως ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ... ὁ τῶν ὅλων εἶναι Θεός ἀπεφήνατο» (P.G. 90, 132), κατά δέ τήν Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, «ὅστις τῆς ὁμολογήσεως ταύτης ἔχεται τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐστίν γνήσιος υἱός τε καί μέτοχος», τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστου, ἥτις ἐστίν καί «ἐν τρισίν προσώποις ὁριζομένη» κατᾶ τούς Ἁγίους Πατέρας. +Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος See less Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων · · Author Ηταν τοτε που το κινημα της υπαγωγης εις τον Νεοημερολογιτισμόν ολων των παλαιοημερολογιτων ευρισκετο εις εξαρσιν, τοτε δηλαδη πού ο νεοημερολογιτης Αρχιεπίσκοπος "Αθηνων" Χριστοδουλος ελεγε οτι αναγνωριζει τους υπό των Ρωσων της Διασπορας "χειροτονηθεντας Φλωρινικους" καί "χειροθετηθεντας Ματθαιικους", καί οτι τούς δεχεται ως "παλαιοημερολογιτας" (=δεκατριμεριτας), "δια την λύσιν του ημερολογιακου", αρκει να ενταχθουν εις αυτόν καί ως ητο φυσικόν συνεζητειτο ευρεως εις τα Συνοδικα Γραφεια του νεου Ημερολογιου καί απανταχου το θεμα της Αποστολικης μας Διαδοχης, ενω παραλληλα κανεις δεν τολμουσε από τους "ημετερους" να καταδικασει τα Απαλλακτικα Βουλευματα Πειραιως καί Δραμας.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΥΔΕΝ ΙΣΟΝ.

Όταν εγκαθίδρυσε ο Χριστός την Εκκλησία Του στην γη, είπε τον βεβαιωτικό λόγο ότι «Πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής». Πάμπολλες φορές ο Άδης προσπάθησε και προσπαθεί να κατισχύσει Αυτής αλλά εις μάτην. Όπως ομολογεί ο ιερός Χρυσόστομος: «Ἐκκλησίας οὐδὲν ἴσον. Οὐδέποτε γηρᾷ. Τείχη βάρβαροι καταλύουσιν, Ἐκκλησίας δὲ οὐδὲ δαίμονες περιγίνονται. Καὶ ὅτι οὐ κόμπος τὰ ῥήματα, μαρτυρεῖ τὰ πράγματα. Πόσοι ἐπολέμησαν τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ οἱ πολεμήσαντες ἀπώλοντο; αὕτη δὲ ὑπὲρ τον οὐρανον ἀναβέβηκε. Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία• πολεμουμένη νικᾷ• ἐπιβουλευομένη περιγίνεται• ὑβριζομένη, λαμπροτέρα καθίσταται• δέχεται τραύματα, καὶ οὐ καταπίπτει ὑπὸ τῶν ἑλκῶν• κλυδωνίζεται, ἀλλ᾿ οὐ καταποντίζεται• χειμάζεται, ἀλλὰ ναυάγιον οὐχ ὑπομένει• παλαίει, ἀλλ᾿ οὐχ ἡττᾶται• πυκτεύει, ἀλλ᾿ οὐ νικᾶται» (Λόγος Α’ – Ευτρόπιον Ε.Π.Ε. Ιωάννη Χρυσοστόμου Έργα, τόμος 33, σελίδα 124). Έτσι προχωρά μέσα στους αιώνες, πάντοτε σταυρωμένη αλλά και πάντοτε με το Χαρμόσυνο Φως της Αναστάσεως.

"ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΕΠΑΙΝΕΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΩΡΙΖΟΥΣΗΣ ΘΕΟΥ" (ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ)

"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" (Γρηγόριος ο Θεολόγος) Μας είπαν να απομακρυνόμαστε από τους αιρετικούς, να μην υπακούουμε σε θεολόγους και Πατέρες ανεξέλεγκτα, όταν πρόκειται για θέματα αιρέσεως, αλλά να εξετάζουμε «την αναστροφή» των σύγχρονων Πατέρων μας, να ελέγχουμε αν κοινωνούν με αιρετικούς, αν αντί ποιμένες, είναι ψευδοποιμένες και, αν διαπιστώσουμε την Ορθοδοξία τους, τότε μόνο να τους ακολουθούμε. Ανέφερα παραπάνω αρκετά παραδείγματα. Θα παραθέσω και μερικά ακόμα: Ο Μ.Αθανάσιος χαρακτηρίζει επικίνδυνη (και απατηλή ) την συμπεριφορά κάποιων Ορθοδόξων, οι οποίοι διαβεβαίωναν ότι δεν αποδέχονται τις αιρετικές θέσεις του Αρείου και υποστήριζαν πως έχουν ορθόδοξο φρόνημα, αλλ’ όμως, επικοινωνούσαν εκκλησιαστικά και συμπροσεύχονταν με τους αρειανόφρονες∙ συμβουλεύει, λοιπόν, απομάκρυνση απ’ αυτούς. (Αν αντικαταστήσετε τους αρειανόφρονες με τους παπικούς και τους οικουμενιστές, θα αντιληφθείτε ποια στάση μας συμβουλεύει να κρατήσουμε, εμείς οι σύγχρονοι Ορθόδοξοι, που είμαστε μεν αμαρτωλοί, αλλά θέλουμε να τηρήσουμετην ορθόδοξη κληρονομιά των Αγίων μας). Δεν πρέπει, συνεχίζει ο Μ. Αθανάσιος, να έχετε επικοινωνία και συμπροσευχές με τους αιρετικούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον». Και παρακάτω γράφει ο Αγιος Αθανάσιος: «Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστικήν επικοινωνία με όσους φανερά συμμερίζονται και πιστεύουν τα ασεβή δόγματα του Αρείου, εκείνους δε που νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανικὴ διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών αρειανών, απ’ αυτούς αρχικά να φυλάγεσθε. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξον απορρίπτουμε. «Ιν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν» Η ορθόδοξη πίστη είναι το παν. Οι άγιοι για τους οποίους μιλάει ο Απόστολος Παύλος, στην προς Εβραίους επιστολή του (κεφ. 11), και όσοι έζησαν μαζύ τους, δεν τελειώθηκαν επειδή έχυσαν το αίμα τους, αλλά δικαιώθηκαν με την πίστη και μέχρι σήμερα θαυμάζονται, γιατί ήσαν έτοιμοι να υποστούν ακόμη και θάνατο, για την ευσέβειά τους στον Κύριο... Λοιπόν και μείς τώρα καλούμαστε να αγωνισθούμε για το παν, για την πίστη μας. Επειδή δε το ζήτημά μας τώρα είναι ή να αρνηθούμε ή να τηρήσουμε την πίστη, οφείλουμε να έχουμε την φροντίδα, αλλά και την πρόθεση να φυλάξουμε αυτά που παραλάβαμε και να θυμούμαστε συνεχώς την πίστη, που διατυπώθηκε στη Νίκαια. (Μέγας Αθανάσιος)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΤΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΤΗΝ 29.8.1981.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΙΤΙΟΥ Γ.Ο.Χ. ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 29-8-1981 ΠΡΟΣ τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος Σεβασμιώτατοι καί ῞Αγιοι ἀδελφοί ᾿Επειδή πάντοτε ἐπιθυμοῦσα τήν εἰρήνην καί τήν ἐνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, πολύ δέ περισσότερον τήν ἑνότητα τοῦ σώματος τῶν ᾿Επισκόπων Αὐτῆς, ἐπειδή οὔτε ἄχρι τοῦ νῦν ἡ τοιαύτη ἐπιθυμία μου ἠλλοιώθη, καί ἐπειδή τελευταίως παρατηρεῖται κάποια διαφοροποίησις εἰς τάς σχέσεις ὑμῶν ὡς ῾Ιεραρχῶν τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ.῾Ελλάδος καί ἐμοῦ ὡς ᾿Επισκόπου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου, ἔναντι αὐτῶν πού παλαιότερον μᾶς συνέδεον καί μᾶς ἥνωνον πνευματικῶς καί αὕτη, ὡς μοῦ ἐδηλώσατε εἰς τήν συνεδρίασιν τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 18 καί 19 καί 20 Αὐγούστου 1981, προεκλήθη ἐκ τῶν δημοσιευμάτων μου κατά τά τελευταῖα ἔτη, καί εἰδικώτερον μετά τό ἔτος 1977. Διά τοῦτο ἐπιθυμῶ διά τοῦ παρόντος Γράμματός μου νά παράσχω τάς ἀκολούθους διασαφήσεις καί τοῦτο πρός πλήρη ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης, τῆς ᾿Αγάπης καί τῆς ἑνότητος εἰς τάς ψυχάς μας. Τά δημοσιεύματα, τά ὁποῖα ἐκυκλοφόρησα καί ἔχουν τήν ὑπογραφήν μου ἀπό τό 1977 καί ἐξῆς εἶναι ὑπαγορευμένα ἐκ τοῦ αὐτοῦ πνεύματος καί τῆς αὐτῆς ἐπιθυμίας, ἡ ὁποία, ὡς ἀνέφερον ἀνωτέρω, μέ ὠθεῖ νά συντάξω καί τό παρόν γράμμα μου. Μερικαί ἐκφράσεις καί διατυπώσεις τῶν δημοσιευμάτων μου, ὡς μοῦ ἐδηλώσατε προφορικῶς κατά τάς συνεδριάσεις τῆς ῾Ιεραρχίας ὡδήγησαν ὑμᾶς, ὡς καί τινας ἄλλους, εἰς συμπερασματικάς κρίσεις καί θέσεις ἀντιθέτους ἤ διαφόρους ἐκείνων τάς ὁποίας ἐγώ εἶχον εἰς τήν σκέψιν μου, καί διετύπωσα, εἰδικώτερον δέ ὅτι ἐδημιουργήθησαν ἐσφαλμένες ἐντυπώσεις σχετικῶς μέ τάς θέσεις μου περί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, τήν ᾿Εκκλησιολογίαν, τάς ἄλλας παλαιοημερολογιτικάς παρατάξεις, τήν ἑνωσιν μετ᾿ αὐτῶν καί τήν χειροθεσίαν τοῦ 1971. Πρός ἄρσιν τῶν ἐσφαλμένων αὐτῶν ἐντυπώσεων καί ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης πάσης ψυχῆς, ἐπιθυμῶ νά διευκρινίσω τά ἀκόλουθα: 1) Οὐδέποτε ἀμφέβαλον διά τήν συνέχειαν τῆς ᾿Αποστολικῆς διαδοχῆς τῶν ᾿Επισκόπων τῶν ἐλκόντων τάς χειροτονίας ἐκ τῆς ὑφ᾿ ἐνός ᾿Επισκόπου γενομένης χειροτονίας τοῦ ἀειμνήστου ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Γ.Ο.Χ. Ματθαίου κατά τό ἔτος 1948, ὡς καί ἐκ τῆς ἐν τοῖς πράγμασιν ἐπισκοπικῆς συμπεριφορᾶς μου ἀποδεικνύεται. 2) Δέν ἀμφισβήτησα ποτέ ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος μετά τῆς ὁποίας ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία τῆς Κύπρου ἔχει πολυετῆ πνευματικήν καί ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν, εἶναι ἡ ᾿Ορθόδοξος ἐν ῾Ελλάδι τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησία, ὡς καί τοῦτο ἐκ τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν σχέσεών μας ἀποδεικνύεται ἀναμφίβολα. 3) Τούς λοιπούς παλαιοημερολογίτας Αὐξεντιανούς καί ἄλλους, τούς ἐθεωροῦσα καί τούς θεωρῶ, ὡς διδάσκει ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία, διά τοῦτο καί δέν ἔχω μετ᾿ αὐτῶν μυστηριακήν ἤ ἄλλην τινά ἐκκλησιαστικήν σχέσιν. 4) Τήν ἔνωσιν τήν ἀντιλαμβάνομαι, ὅπως οἱ ἱεροί Κανόνες καί ἡ διδασκαλία τῶν ῾Αγίων Πατέρων καί ἡ ζωή τῆς ᾿Εκκλησίας, κατά τήν δισχιλιετῆ πορείαν της ἐν τῷ κόσμῳ ὁριοθετεῖ, ἤτοι ὡς συνεχῆ προσπάθειαν καί ἀγωνίαν τῶν ὑπευθύνων προσώπων τῆς ᾿Εκκλησίας νά φέρουν εἰς τήν "Μάνδραν" τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ πάντας τούς φέροντας ἐν ἑαυτοῖς τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπους καί τοῦτο διά τῆς ἀποκαλύψεως τῆς ἀληθείας, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἐν πνεύματι ἀγάπης, εἰρήνης καί ἑνότητος. 5) Τήν κατά τό ἔτος 1971 γενομένην ὑπό τῶν ᾿Επισκόπων τῆς Ρωσικῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς χειροθεσίαν, ὡς εἶπον και κατά τήν συνεδρίασιν τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 19 καί 20 τρέχοντος μηνός, τήν ἐδέχθην, ὡς τήν ἐδέχθητε καί ὑμεῖς μετά ταῦτα. Οὐχί ὡς ἐνεργοποίησιν ἤ ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἐν ἐμοί ᾿Αρχιερατικοῦ ἀξιώματος, ἀλλά ὡς μίαν τυπικήν ἐξωτερικήν πρᾶξιν πρός ἀναγνώρισιν τῆς ἤδη ὑπαρχούσης ᾿Αρχιερωσύνης μου, ἀφοῦ προηγουμένως ἐπίστευσα, ἴδίᾳ μετά τήν ἑλληνιστί γενομένην ὁμιλίαν τοῦ Σεβ/του ᾿Επισκόπου Γερμανίας Φιλοθέου εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν Μεταμορφώσεως Βοστώνης Η.Π.Α., ὅτι οἱ Ρῶσσοι ἐπίστευσαν κατά τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ἐπί τῷ σκοπῷ ὅπως ἐπιτευχθῇ ἡ διεύρυνσις τῆς ἑνότητος τῆς ᾿Εκκλησίας καί γίνῃ δυνατή ἡ ἕνωσις τῶν Αὐξεντιανῶν μετά τοῦ Σώματος τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, καθ᾿ ὅσον οὗτοι ἔθετον ὡς πρόφασιν τῆς ἀρνήσεώς των πρός ἕνωσιν τήν ὑφ᾿ ἑνός χειροτονίαν. Πιστεύω, ὅτι αἱ ἀνωτέρω διασαφήσεις μου δέν θά ἀφήσουν περιθώρια διά παρερμηνείας καί ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις καί οὕτω σκανδαλισμοῦ ἀσθενῶν συνειδήσεων, ἐπευχόμενος, ὅπως ὁ Κύριος φωτίζει, εἰρηνεύῃ, ὁμονοῆ καί ἑνώνῃ ἅπαντας τούς θέλοντας σωτηρίας ἐπιτυχεῖν εἰς τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας Του. Καί πάλιν, ἐάν κάποια ἔκφρασις ἤ διατύπωσις εὑρισκομένη εἰς τά ὑπ᾿ ἐμοῦ δημοσιευθέντα κείμενα δέν εἶναι σύμφωνος πρός τήν ᾿Ορθόδοξον Πίστιν καί διδασκαλίαν τῆς ᾿Εκκλησίας, κρίνω ταύτην ἀπορριπτέαν ἐκ τῶν κειμένων μου. Αἱ ἀνωτέρω διασαφήσεις ἐγράφησαν πρός ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης, τῆς πνευματικῆς ἀγάπης καί ἐνότητος ἐν τῷ σώματι τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν εὔχομαι καί ὑπέρ ἧς ἀγωνίζομαι. Μετά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις ἀδελφός καί συλλειτουργός σας (τίθεται ὑπογραφή) + ῾Ο Κιτίου ᾿Επιφάνιος ᾿Ακριβές ἀντίγραφον ἀπό τό Πρωτότυπον χειρόγραφον, τό ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τόν ᾿Αρχεῖον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Αθῆναι 13-11-1999. Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ «ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ»!!! «Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι» , λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 19400, ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ, Τ.Θ. 54, ΤΗΛ. 210 6020176, 210. 6021467 ΤΕΥΧΟΣ 175 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2007 ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ «ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ»!!! «Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι» , λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2006 Σημείωσις: Ἐγένετο προφορικῶς ἐνώπιον τῆς πταισματοδίκου Ἀθηνῶν τοῦ ΙΓ΄ Τμήματος Ἀναστασοπούλου Δήμητρας καί τῆς Γραμματέως Παπαποστόλη Φιλίτσας, τήν 11 Ἀπριλίου 2006. ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κηρύκου (κατά κόσμον Μηνᾶ Κοντογιάννη) τήν 11 Ἀπριλίου 2006 (Ν.Η.) ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἀθηνῶν Ἀναστασοπούλου Δήμητρας τοῦ 18ου Τμήματος καί τῆς Γραμματέως Παπαποστόλη Φιλίτσας, ὅπου ἐκλήθην διά προανακριτικήν ἐξέτασιν ἐπί τῆς Μηνύσεως τήν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται καί οἱ ὁπαδοί των διά τήν ὑπόθεσιν τοῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Λαρίσης. Ἡ μήνυσις ἐναντίον μας ἦτο γιά ἀπάτη, πλαστογραφία μετά χρήσεως, ἀπάτη ἐπί δικαστηρίω, ψευδεῖς ἀνωμοτί καταθέσεις, ψευδεῖς βεβαιώσεις σέ δημόσια ἔγγραφα κ.ο.κ. «Θεωρῶ ἀνυπόστατους καί ψευδεῖς τούς εἰς βάρος μου ἰσχυρισμούς. Ἐάν μελετηθοῦν καλῶς τά στοιχεῖα ἀπό τόν κ. Εἰσαγγελέα θά πρέπει νά στρέψει τήν ποινική δίωξη κατά τῶν μηνυτῶν. Ἐπί δέκα χρόνια ἀντιποιοῦνται καί τήν Ἐκκλησία καί τήν Σύνοδο. Δέν ὑπάρχει δικαστική πλάνη στήν ἀπόφαση τῶν δύο δικαστηρίων, Πρωτοδικεῖο καί Ἐφετεῖο. Τουναντίον ὑπάρχει πλάνη δογματικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς φύσεως στούς μηνυτές. Καταθέτω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δύο συγκεκριμένες μελέτες: Τοῦ Ἐλευθερίου Γκουτζίδη «Τί Κίνημα τῶν πέντε πρώην Μητροπολιτῶν κατά τῆς ’Εκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Γ.Ο.Χ. ὑπό τό φῶς τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας, τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων» καί τό ἡμέτερο «Οἱ πεπτωκότες τό 1995 πέντε πρώην Μητροπολῖτες». Οἱ δύο ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων εἶναι τεκμηριωμένες καί μέ Γνωμοδοτήσεις Καθηγητῶν Πανεπιστημίων, ὅπως Κονιδάρη, Παπαστάθη, Τρωϊάννου, καί μέ παλαιότερες ἀποφάσεις δικαστηρίων πού ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖτες καί οἱ ὁπαδοί των ἐν προκειμένω οἱ μηνυτές κινοῦνται στό χῶρο τῆς σχισματοαιρέσεως, ἑπομένως θεωρῶ προσβολή πρός τό δικαστήριο τήν ἐν λόγω μήνυση. Ἄλλωστε γιατί, ἐνῶ προσέφυγαν στόν Ἄρειο Πάγο, δέν περιμένουν τήν ἐτυμηγορία τοῦ Ἀρείου Πάγου; Πέραν αὐτῶν ἔχω νά τονίσω ὅτι στό θέμα τῆς συμπεριφορᾶς ἔναντι τῶν ἀποφάσεων διά τήν διατήρηση τοῦ Ναοῦ τῆς Εὐαγγελιστρίας στήν Λάρισα, συνεχίζουν νά χρησιμοποιοῦν βάρβαρο τρόπο, ἀπειλές, ὅπως «οἱ ἐξελίξεις θά εἶναι ἀπρόβλεπτες ... καί νά νά μή τολμήσουμε νά πλησιάσουμε στό Ναό ... καί νά μή μπλέξουμε σέ νέες περιπέτειες», ὅπως γράφουν στήν Τοπική Ἐφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στίς 6.12.2005, δηλαδή λίγο μετά τήν ἔκδοση τῆς ‘Εφετειακῆς ἀποφάσεως. Εἶναι ψευδές ὅτι εἶναι ἀνύπαρκτα τά ἄτομα πού ὑπέγραψαν. Ἦσαν ἐνορῖτες τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας καί πνευματικά παιδιά τοῦ Ἐφημερίου Ἱερομονάχου Ἀμφιλοχίου καί τό βεβαιῶ γιατί εἶμαι τώρα ὑπεύθυνος Ἐπίσκοπος τῆς περιοχῆς μετά τήν εἰς Κύριον ἐκδημίαν τοῦ μακαριστοῦ Λαρίσης Παναρέτου. Καμμία ἀντίφαση δέν ὑπάρχει στούς ἰσχυρισμούς μας στά πρῶτα καί στά δεύτερα δικαστήρια, μέ τήν ἴδια μορφή παρουσιάζουμε πάντα τά γεγονότα. Γνωρίζω καλά τό θέμα τῆς δημιουργίας τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί τοῦ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ. Ὁ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ δημιουργήθηκε διότι ὁ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ δέν μποροῦσε νά ἀνταποκριθῆ στίς μεγάλες ἀπαιτήσεις στήν ἐφαρμογή τῶν Ἐκκλησιαστικῶν σκοπῶν του. Τό ΙΦΣΚΑΕΕΓΟΧ ἱδρύσαμε μαζί μέ τούς πέντε μητροπολίτες καί νῦν μηνυτές, καθώς καί Κληρικούς καί μέχρι τό 1995 τόν ὑπερασπίζοντο. Τώρα ἄλλαξαν γιατί ὑπάρχει σκοπιμότης. Ἔφκιαξαν ἕνα νέο παράνομο ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ πού λειτουργεῖ ἀπό αὐτούς μετά τό σχίσμα πού προκάλεσαν (οἱ πέντε) ἔναντι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου καί τῆς Κανονικῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. Ὁ Κανονικός ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ συνέχισε μετά τό σχίσμα τῶν πέντε ἀπό τούς ἐναπομείναντας εἰς τήν Ὁμολογίαν Ἀρχιερεῖς καί ἀπό τούς ὑπ’ αὐτῶν χειροτονηθέντας. Ἑπομένως ἀντιποιοῦνται καί τόν ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Σέ ὅλα τά δικαστήρια παρουσιαστήκαμε μέ τόν ἴδιο τρόπο καί ὡς ἡ Κανονική Ἱερά Σύνοδος καί ὡς ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί ὡς ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ πού εἶναι νομικά πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας ΓΟΧ καί οὐδεμία παραπλάνηση τῶν δικαστηρίων ὑπῆρξε. Μέσα στό δεύτερο σχετικό πού κατέθεσα ἀναφέρεται καί ὅλο τό περιεχόμενο τῆς ἀποφασης 20348/96 τοῦ Μονομελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν πού ἀποδεικνύει ὅτι οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖτες δημιούργησαν τό 1995 σχίσμα κανονικῆς καί δογματικῆς φύσεως. Ἄν φθάσει ἡ ὑπόθεση στό ἀκροατήριο ἐπιφυλάσσομαι νά καταθέσω περισσότερα καί νά προτείνω καί μάρτυρες ὑπεράσπισης. Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2007 Αὕτη ἐγένετο δι’ Ὑπομνήματος κατατεθέντος τήν 6.11.2007 ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος Κων/νας Χατζούλη, ἔχει δέ ὡς κάτωθι: ΕΝΩΠΙΟΝ τοῦ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (Διά τῆς Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος Κων/νας Χατζούλη) ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΠΑΡΟΧΗ ΕΞΗΓΗΣΕΩΝ τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόπξου Ἐκκλησίας Κηρύκου (κατά κόσμον Μηνᾶ Κοντογιάννη) κατοίκου Ἐπισκοπείου Ἱ.Ν. Ἁγίας Αἰκατερίνης Στρογγύλη Κορωπίου Ἀττικῆς 28ο χιλιόμετρο Λεωφ. Κορωπίου Μαρκοπούλου Τηλ. 210. 6020176 Ἐπί τῆς ἀπό 16/7/2007 Μηνύσεως τοῦ τέως Μητροπολίτου τῆς Ἐκκλησίας τῶν ΓΟΧ «Μεσσηνίας» κ. Γρηγορίου, καί τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἐν σχίσματι «χειροτονηθέντων», «Θηβῶν» Χρυσοστόμου καί « Φθιώτιδος» Ἰγνατίου ἐπί δῆθεν ἀπάτη ἡμῶν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, διά τήν ὁποίαν ἐκλήθην ὑπό τῆς κ. Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος (Κλῆσις 8/10/07) νά παράσχω ἐξηγήσεις (Ἀριθμ. Δικογραφίας Δ07/3428) ἐπαγόμεθα τά κάτωθι: Ἀρνοῦμαι καθ’ ὁλοκληρίαν ὅλας τάς εἰς βάρος μου καταγγελίας τῶν ἀνωτέρω μηνυτῶν μου, ὅπως αὗται ἐκτίθενται εἰς τήν ὡς ἄνω μήνυσίν των, ὡς κατά πάντα ἀβασίμους, ἀναληθεῖς καί κακοβούλους καί ἐπιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου. Προσέτι δέ δηλώνω, καί καταγγέλλω, ὅτι ἀπάτη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου ἐπιχειροῦν οἱ μηνυταί μου, ἀφ’ ἑνός μέν διότι μέ χαρακτηρίζουν ἀναληθῶς καί συκοφαντικῶς ὡς «πολέμιον τοῦ δόγματος τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τῆς προσκυνήσεως τῶν Ἰερῶν Εἰκόνων», ἐνῶ τό ἀληθές εἶναι ὅτι οἱ ἴδιοι, ὡς παντελῶς ἄμοιροι τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας κατέχονται ἀπό αἱρετικά φρονήματα φθάσαντες εἰς τό σημεῖον νά ἀναθεματίζουν ὀρθοδόξους Βυζαντινάς Εἰκόνας, τάς ὁποίας ἐθεσμοθέτησεν ἡ ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος καί τάς ὁποίας τιμᾶ ἡ ἁπανταχοῦ Ὀρθοδοξία, ἐνῶ αὐθεντικάς Εἰκόνας τῆς Ὀρθοδοξίας θεσμοθετοῦν οἱ ἴδιοι τάς νεωτέρας ἀναγεννησιακάς δυτικάς, ἀφ’ ἑτέρου ἰσχυρίζονται ὅτι αἱ δύο Τροποποιήσεις τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ (τοῦ 1997 καί 1998) δῆθεν ἐγένοντο παρανόμως, ἐνῶ παρανόμως συνέστησαν οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται τό 1995 μετά τό σχίσμα των τόν ἰδικόν των ψευδοΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Μετά τό κατά τό 1995 σχίσμα τῶν ὑπό τῶν πρώην Μητροπολίτην «Μεσσηνίας» Γρηγόριον, χρέος τῶν ἐναπομεινάντων μελῶν τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ, ἦτο νά προβοῦν εἰς Τροποποιήσεις τοῦ Καταστατικοῦ, νά διαγράψουν ἐκείνους πού ἀκολούθησαν τό σχίσμα, ἀφοῦ πλέον ἀπεκόπησαν ἀπό τήν Ἐκκλησία ΓΟΧ Ἑλλάδος καί δέν ἦσαν πλέον Κανονικοί Ἱεράρχαι της, ἀλλά ἐκπεπτωκότες, ἐγγράψουν δέ ὠς νέα μέλη τούς νεοχειροτονηθέντας τότε πέντε Ἀρχιερεῖς. Αἱ συγκεκριμέναι διαδικασίαι ἐγένοντο νομιμώτατα. Τά δύο μέλη τοῦ Κανονικοῦ καί νομίμου Δ.Σ., ἤτοι ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας καί ὁ Πειραιῶς Νικόλαος ἐκάλεσαν τό τρίτον μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τόν Ἀττικῆς Ματθαῖο εἰς συνεδρίασιν, μέ θέμα τήν Γενικήν Συνέλευσιν. Ὁ Ἀττικῆς Ματθαῖος ὅμως δέν προσῆλθε, ὅπως δέν προσῆλθον καί οἱ ὑπόλοιποι τρεῖς, ὅταν τούς ἐκάλεσε τό Διοικητικόν Συμβούλιο, διά τήν Γενικήν Συνέλευσιν. Κατόπιν τούτου νομίμως συνεκρότησαν Γενικήν Συνέλευσιν καί διέγραψαν τούς ἐκπεπτωκότας καί σχισματικούς, ἐνῶ ἐνέγραψαν ὡς νέα μέλη τούς νεοχειροτονηθέντας Ἀρχιερεῖς, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἡμᾶς, τόν Μητροπολίτην Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κήρυκον (κατά κόσμον Μηνᾶν Κοντογιάννην), τόν ὁποῖον μέ τήν δευτέραν Τροποποίησιν (τοῦ 1989) ἡ Γενική Συνέλευσις μέ ὥρισεν Γραμματέα τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν, τόν κ. Εἰσαγγελέα νά ἐξετάση μήπως οἱ ὡς ἄνω μηνυταί μου ἐπιχειροῦν πράγματι καί διά τῆς ἀνωτέρω μηνύσεώς των ἐναντίον μας «κακουργηματικήν ἀπάτην». Ληφθήτω δέ ὑπ’ ὄψιν ὅτι δέν γνωρίζομεν διά ποῖον δικαστήριον μᾶς μηνύουν, καί εἰς ποῖον δικαστήριον ἐπεχειρήσαμεν «ἀπάτην», δεδομένου μάλιστα ὅτι ἡμεῖς δέν ἔχομεν καμμίαν ἀνάμειξιν μέ τήν δικαστικήν διαμάχην μεταξύ αὐτῶν καί τοῦ Ἱερομονάχου Δαμιανοῦ, ἀφοῦ πρόκειται περί ἰδικῆς των ἐσωτερικῆς ὑποθέσεως καί διαφορᾶς. Κύριε Εἰσαγγελεῦ, δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού οἱ ἐν λόγω μηνυταί ἐχρησιμοποίησαν (πιθανόν παρασυρθέντες ὑπό τῆς Δικηγόρου των) αὐτόν τόν ἀπαράδεκτον τρόπον διά νά ὑπερασπιθοῦν τήν ἰδικήν των παρανομίαν, οἱ ὁποῖοι ἀπό τό 1995 ἀντιποιοῦνται πράγματι τόν ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί τήν Ἐκκλησίαν τῶν ΓΟΧ. Διά τοῦτο συνημμένως μέ τάς παρούσας ἐξηγήσεις καταθέτω καί τήν ἀπό 11 Ἀπριλίου 2006 Συμπληρωματικήν Κατάθεσίν μου ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἀθηνῶν Ἀναστασοπούλου Δήμητρας τοῦ 18ου Τμήματος, μέ τήν ὁποίαν ἔδωσα ἐξηγήσεις εἰς παρομοίαν ἀπόπειραν τῶν ἰδίων μηνυτῶν νά πλανήσουν τό Δικαστήριον καί νά μᾶς ἀποδώσουν κακοβούλως τήν ψευδῆ κατηγορίαν ὅτι ἡμεῖς ἐπεχειρήσαμεν νά ἀπατήσωμεν τό δικαστήριον. Ὁ μηνυόμενος καί παρέχων ἐνώπιόν σας ἐξηγήσεις Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Κήρυκος (κατά κόσμον Μηνᾶς Κοντογιάννης) Παραθέτομεν πρός ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν καί τήν ὐπ’ ἀριθμ. 461/16.12.2007 ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου πρός τόν φερόμενον ὡς «Μητροπολίτην Θηβῶν καί Λεβαδείας» Χρυσόστομον, προερχόμενον ἀπό τούς «πέντε σχισμτοαιρετικούς Ἐπισκόπους. Α.Π. 461 Ἐν τῶ Ἐπισκοπείῳ τῆ 16.12.2007(π.ἡ.) Πρός τόν «Μητροπολίτην Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Χρυσόστομον Τζανῆν Ι.Ν. Ἁγ. Ταξιαρχῶν. Κολωνάκι Τ.Κ. 32200 Θῆβαι Ἀγαπητέ μοι π. Χρυσόστομε. Εἴθε ὁ Κύριος νά μᾶς εὐσπλαγχνισθῆ καί μᾶς δώση μετάνοιαν, ἀφοῦ ἡμεῖς εἰλικρινῶς ταπεινωθῶμεν καί ζητήσωμεν τό ἔλεος καί τόν φωτισμόν του. Ἐλάβομεν τό πολυτελέστατον περιοδικόν σας «ΘΗΒΑΙΚΗ ΦΩΝΗ» (Σεπτέμβριος – Ὀκτώβριος 2007) καί εἴδομεν ἐν αὐτῶ τό ἀκροτελεύτειον ἄρθρον σας ὑπό τόν τίτλον «ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ» ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΝ», τό ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀπάντησίν σας εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 451/10/23.10.07 «ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΝ – ΠΡΟΤΑΣΙΝ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΝ ΔΙΑ ΚΟΙΝΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΙΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ», ἐπί τό ἀκριβέστερον δέ ἀποτελεῖ ἔνστασιν – διαφωνίαν σας ἐπί τῶν ὑπ’ ἀριθμ. 8 καί 9 παραγράφων τῆς συνημμένως αὐτῶ ἐπαναποσταλείσης «ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ». Ἐκ τοῦ ὅλου κειμένου καί τῶν συνημμένων αὐτῶ ἐθεωρήσατε «ἐπιβεβλημένον καθῆκόν σας» νά ζητήσετε νά σᾶς ἀπαντήσω, διατί εἰς τήν ἐν λόγῳ Ὁμολογίαν, χαρακτηρίζονται καί ἀντιμετωπίζονται ὡς σχισματοαιαρετικοί οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται. Ἐπ’ αὐτοῦ Σᾶς διαβεβαιοῦμεν ὅτι θά σᾶς δοθῆ πλήρως ἠτιολογημένη ἀπάντησις μέ τήν προϋπόθεσιν ὅτι θά τήν δημοσιεύσετε εἰς τό περιοδικόν σας διατυπώνοντες ἐννοεῖται καί τάς κρίσεις σας ἐπ’ αὐτῆς καί ἐπισημειώνοντες ὅ, τι θά ἐκρίνατε ὡς ὠφέλιμον κατά Θεόν. Ἐπί τοῦ παρόντος ὅμως σᾶς ἀποστέλλομεν τήν σχετικήν μελέτην – γνωμοδότησιν τοῦ ἐλλογιμωτάτου θεολόγου Καθηγητοῦ καί πολυτίμου συνεργάτου είς τόν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό 1970, κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη ὑπό τόν τίτλον: «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» (Ἀθῆναι 1999), τό ὁποῖον παρακαλοῦμε νά τό μελετήσετε ἐπισταμένως καί κατόπιν ἐπανέρχεσθε ἀναλόγως, ἄν παραμείνη ἡ ἀπορία σας. Ἀς προσφέρωμεν καί ἡμεῖς ὡς δῶρον τῶ δι’ ἡμᾶς Νηπιάσαντι Ἰησοῦ Χριστῶ αὐτήν τήν σημαντικήν διακονίαν. Μέ ἀγάπην Χριστοῦ + ¨Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Ἐνημερώνομεν, ὅτι πράγματι ἤδη ἤρξατο ἀναδημοσιευόμενον, εἰς συνεχείας, εἰς τό ἐπίσημον δημοσιογραφικόν Ὄργανον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ἤτοι εἰς τό περιοδικόν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ», ἡ μελέτη – γνωμοδότησις, τοῦ θεολόγου Καθηγητοῦ κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, περί τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν, ὑπό τόν τίτλον: «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» (Ἀθῆναι 1999). Ἐκεῖ δύναται ὁ ἀγαπητός ἀναγνώστης νά εὕρη τήν ἀπάντησιν εἰς τό ἐρώτημα, τό ὁποῖον θέτει ὁ «Μητροπολίτης Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Χρυσόστομος, διατί χαρακτηρίζομεν τούς «πέντε» σχισματοαιρετικούς καί διατί τούς ἀντιμετωπίζομεν οὕτω. Ὅσον ἀφορᾶ τό ἕτερον ἐρώτημα τινῶν ὀρθοδόξων, ἄν δύνανται νά ἐκκλησιάζωνται εἰς τούς Ναούς, τάς ὁποίους κατέλαβον οἱ «ΠΕΝΤΕ» καί κατόπιν οἱ χειρότεροι τῶν πέντε ἀποδειχθέντες βλάσφημοι κατά τῆς ‘Αποστολικῆς Διαδοχῆς καί αἱρετικοί ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΙ, ἀπαντῶμεν ΟΧΙ καί τοῦτο σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, ἡ ὁποία εἶναι καί διδασκαλία ὅλων τῶν Ἁγίων Πατέρων: «Τό γάρ κοινωνεῖν παρά αἱρετικοῦ ἤ προφανοῦς διαβεβλημένου κατά τόν βίον, ἀλλοτριοῖ Θεοῦ, καί προσοικειοῖ τῶ διαβόλω». Ἐπίσης οὔτε καί νά μεταλαμβάνει τις παρά αἱρετικοῦ καί διαβεβλημένου δημοσίως Κληρικοῦ, ἀλλά οὔτε καί παρά τῶν κοινωνούντων αὐτοῖς. Λέγει πάλιν ὁ ὁμολογητής ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: «Ἐκ παντός ἱερέως ἀδιαβλήτου μεταλαμβάνομεν. Διά τοῦτο δέ ἐκ τοῦ Ἰωσήφ οὐ μεταλαμβάνομεν, ὡς διαβεβλημένου αὐτοῦ δημοσία. Διαβεβλημένοι δ’ ἄν εἶεν πάντως καί οἱ τούτω συλλειτουργοῦντες». ‘Επίσης ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀπαντῶν εἰς τήν ἐρώτησιν: «Περί τῶν κοινωθεισῶν ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν ἱερέων τῶν κοινωνησάντων τῆ αἱρέσει καί κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν, εἰ χρή ἐν αὐταῖς εἰσιέναι χάριν εὐχῆς καί ψαλμωδίας», ἐπεξηγεῖ καί τό διατί δέν πρέπει νά εἰσερχὠμεθα εἰς τούς ναούς τῶν σχισματοαιρετικῶν διά προσευχήν καί ψαλμωδίαν: «Οὐ χρή τό καθόλου εἰς τάς τοιαύτας ἐκκλησίας εἰσιέναι, κατά τούς εἰρημένους τρόπους ἐπειδή γέγραπται. Ἰδού ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Ἅμα γάρ τῶ εἰσαχθῆναι τήν αἵρεσιν, ἀπέπτη ὁ ἔφορος τῶν ἐκεῖσε ἄγγελος, κατά τήν φωνήν τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Καί κοινός οἶκος ὁ τοιόσδε χρηματίζει ναός. Καί οὐ μή εἰσέλθω, φησίν, εἰς Ἐκκλησίαν πονηρευομένων. Καί ὁ Ἀπόστολος. Τίς συγκατάθεσις γάρ Θεοῦ μετά εἰδώλων;». Οἱ ἅγιοι Πατέρες εἶναι οἱ μόνοι ἀσφαλεῖς ὁδοδεῖκτες πρός τήν ἀλήθειαν. Αὐτούς ἀς ἀκούωμεν πάντοτε καί ὄχι τούς συγχρόνους ψευδοπαλαιοημερολογίτας καί νεοημερολογίτας οἰκουμενιστάς. Ἄς τούς ἀκούωμεν, διότι αὐτοί διδάσκουν τήν πραγματικήν ἀλήθειαν: «Γνώσεσθε τήν Ἀλήθειαν καί ἡ Ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς».