"ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΕΠΑΙΝΕΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΩΡΙΖΟΥΣΗΣ ΘΕΟΥ" (ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ)

"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" (Γρηγόριος ο Θεολόγος) Μας είπαν να απομακρυνόμαστε από τους αιρετικούς, να μην υπακούουμε σε θεολόγους και Πατέρες ανεξέλεγκτα, όταν πρόκειται για θέματα αιρέσεως, αλλά να εξετάζουμε «την αναστροφή» των σύγχρονων Πατέρων μας, να ελέγχουμε αν κοινωνούν με αιρετικούς, αν αντί ποιμένες, είναι ψευδοποιμένες και, αν διαπιστώσουμε την Ορθοδοξία τους, τότε μόνο να τους ακολουθούμε. Ανέφερα παραπάνω αρκετά παραδείγματα. Θα παραθέσω και μερικά ακόμα: Ο Μ.Αθανάσιος χαρακτηρίζει επικίνδυνη (και απατηλή ) την συμπεριφορά κάποιων Ορθοδόξων, οι οποίοι διαβεβαίωναν ότι δεν αποδέχονται τις αιρετικές θέσεις του Αρείου και υποστήριζαν πως έχουν ορθόδοξο φρόνημα, αλλ’ όμως, επικοινωνούσαν εκκλησιαστικά και συμπροσεύχονταν με τους αρειανόφρονες∙ συμβουλεύει, λοιπόν, απομάκρυνση απ’ αυτούς. (Αν αντικαταστήσετε τους αρειανόφρονες με τους παπικούς και τους οικουμενιστές, θα αντιληφθείτε ποια στάση μας συμβουλεύει να κρατήσουμε, εμείς οι σύγχρονοι Ορθόδοξοι, που είμαστε μεν αμαρτωλοί, αλλά θέλουμε να τηρήσουμετην ορθόδοξη κληρονομιά των Αγίων μας). Δεν πρέπει, συνεχίζει ο Μ. Αθανάσιος, να έχετε επικοινωνία και συμπροσευχές με τους αιρετικούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον». Και παρακάτω γράφει ο Αγιος Αθανάσιος: «Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστικήν επικοινωνία με όσους φανερά συμμερίζονται και πιστεύουν τα ασεβή δόγματα του Αρείου, εκείνους δε που νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανικὴ διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών αρειανών, απ’ αυτούς αρχικά να φυλάγεσθε. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξον απορρίπτουμε. «Ιν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν» Η ορθόδοξη πίστη είναι το παν. Οι άγιοι για τους οποίους μιλάει ο Απόστολος Παύλος, στην προς Εβραίους επιστολή του (κεφ. 11), και όσοι έζησαν μαζύ τους, δεν τελειώθηκαν επειδή έχυσαν το αίμα τους, αλλά δικαιώθηκαν με την πίστη και μέχρι σήμερα θαυμάζονται, γιατί ήσαν έτοιμοι να υποστούν ακόμη και θάνατο, για την ευσέβειά τους στον Κύριο... Λοιπόν και μείς τώρα καλούμαστε να αγωνισθούμε για το παν, για την πίστη μας. Επειδή δε το ζήτημά μας τώρα είναι ή να αρνηθούμε ή να τηρήσουμε την πίστη, οφείλουμε να έχουμε την φροντίδα, αλλά και την πρόθεση να φυλάξουμε αυτά που παραλάβαμε και να θυμούμαστε συνεχώς την πίστη, που διατυπώθηκε στη Νίκαια. (Μέγας Αθανάσιος)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΤΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΤΗΝ 29.8.1981.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΙΤΙΟΥ Γ.Ο.Χ. ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 29-8-1981 ΠΡΟΣ τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος Σεβασμιώτατοι καί ῞Αγιοι ἀδελφοί ᾿Επειδή πάντοτε ἐπιθυμοῦσα τήν εἰρήνην καί τήν ἐνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, πολύ δέ περισσότερον τήν ἑνότητα τοῦ σώματος τῶν ᾿Επισκόπων Αὐτῆς, ἐπειδή οὔτε ἄχρι τοῦ νῦν ἡ τοιαύτη ἐπιθυμία μου ἠλλοιώθη, καί ἐπειδή τελευταίως παρατηρεῖται κάποια διαφοροποίησις εἰς τάς σχέσεις ὑμῶν ὡς ῾Ιεραρχῶν τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ.῾Ελλάδος καί ἐμοῦ ὡς ᾿Επισκόπου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου, ἔναντι αὐτῶν πού παλαιότερον μᾶς συνέδεον καί μᾶς ἥνωνον πνευματικῶς καί αὕτη, ὡς μοῦ ἐδηλώσατε εἰς τήν συνεδρίασιν τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 18 καί 19 καί 20 Αὐγούστου 1981, προεκλήθη ἐκ τῶν δημοσιευμάτων μου κατά τά τελευταῖα ἔτη, καί εἰδικώτερον μετά τό ἔτος 1977. Διά τοῦτο ἐπιθυμῶ διά τοῦ παρόντος Γράμματός μου νά παράσχω τάς ἀκολούθους διασαφήσεις καί τοῦτο πρός πλήρη ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης, τῆς ᾿Αγάπης καί τῆς ἑνότητος εἰς τάς ψυχάς μας. Τά δημοσιεύματα, τά ὁποῖα ἐκυκλοφόρησα καί ἔχουν τήν ὑπογραφήν μου ἀπό τό 1977 καί ἐξῆς εἶναι ὑπαγορευμένα ἐκ τοῦ αὐτοῦ πνεύματος καί τῆς αὐτῆς ἐπιθυμίας, ἡ ὁποία, ὡς ἀνέφερον ἀνωτέρω, μέ ὠθεῖ νά συντάξω καί τό παρόν γράμμα μου. Μερικαί ἐκφράσεις καί διατυπώσεις τῶν δημοσιευμάτων μου, ὡς μοῦ ἐδηλώσατε προφορικῶς κατά τάς συνεδριάσεις τῆς ῾Ιεραρχίας ὡδήγησαν ὑμᾶς, ὡς καί τινας ἄλλους, εἰς συμπερασματικάς κρίσεις καί θέσεις ἀντιθέτους ἤ διαφόρους ἐκείνων τάς ὁποίας ἐγώ εἶχον εἰς τήν σκέψιν μου, καί διετύπωσα, εἰδικώτερον δέ ὅτι ἐδημιουργήθησαν ἐσφαλμένες ἐντυπώσεις σχετικῶς μέ τάς θέσεις μου περί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, τήν ᾿Εκκλησιολογίαν, τάς ἄλλας παλαιοημερολογιτικάς παρατάξεις, τήν ἑνωσιν μετ᾿ αὐτῶν καί τήν χειροθεσίαν τοῦ 1971. Πρός ἄρσιν τῶν ἐσφαλμένων αὐτῶν ἐντυπώσεων καί ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης πάσης ψυχῆς, ἐπιθυμῶ νά διευκρινίσω τά ἀκόλουθα: 1) Οὐδέποτε ἀμφέβαλον διά τήν συνέχειαν τῆς ᾿Αποστολικῆς διαδοχῆς τῶν ᾿Επισκόπων τῶν ἐλκόντων τάς χειροτονίας ἐκ τῆς ὑφ᾿ ἐνός ᾿Επισκόπου γενομένης χειροτονίας τοῦ ἀειμνήστου ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Γ.Ο.Χ. Ματθαίου κατά τό ἔτος 1948, ὡς καί ἐκ τῆς ἐν τοῖς πράγμασιν ἐπισκοπικῆς συμπεριφορᾶς μου ἀποδεικνύεται. 2) Δέν ἀμφισβήτησα ποτέ ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος μετά τῆς ὁποίας ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία τῆς Κύπρου ἔχει πολυετῆ πνευματικήν καί ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν, εἶναι ἡ ᾿Ορθόδοξος ἐν ῾Ελλάδι τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησία, ὡς καί τοῦτο ἐκ τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν σχέσεών μας ἀποδεικνύεται ἀναμφίβολα. 3) Τούς λοιπούς παλαιοημερολογίτας Αὐξεντιανούς καί ἄλλους, τούς ἐθεωροῦσα καί τούς θεωρῶ, ὡς διδάσκει ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία, διά τοῦτο καί δέν ἔχω μετ᾿ αὐτῶν μυστηριακήν ἤ ἄλλην τινά ἐκκλησιαστικήν σχέσιν. 4) Τήν ἔνωσιν τήν ἀντιλαμβάνομαι, ὅπως οἱ ἱεροί Κανόνες καί ἡ διδασκαλία τῶν ῾Αγίων Πατέρων καί ἡ ζωή τῆς ᾿Εκκλησίας, κατά τήν δισχιλιετῆ πορείαν της ἐν τῷ κόσμῳ ὁριοθετεῖ, ἤτοι ὡς συνεχῆ προσπάθειαν καί ἀγωνίαν τῶν ὑπευθύνων προσώπων τῆς ᾿Εκκλησίας νά φέρουν εἰς τήν "Μάνδραν" τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ πάντας τούς φέροντας ἐν ἑαυτοῖς τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπους καί τοῦτο διά τῆς ἀποκαλύψεως τῆς ἀληθείας, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἐν πνεύματι ἀγάπης, εἰρήνης καί ἑνότητος. 5) Τήν κατά τό ἔτος 1971 γενομένην ὑπό τῶν ᾿Επισκόπων τῆς Ρωσικῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς χειροθεσίαν, ὡς εἶπον και κατά τήν συνεδρίασιν τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 19 καί 20 τρέχοντος μηνός, τήν ἐδέχθην, ὡς τήν ἐδέχθητε καί ὑμεῖς μετά ταῦτα. Οὐχί ὡς ἐνεργοποίησιν ἤ ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἐν ἐμοί ᾿Αρχιερατικοῦ ἀξιώματος, ἀλλά ὡς μίαν τυπικήν ἐξωτερικήν πρᾶξιν πρός ἀναγνώρισιν τῆς ἤδη ὑπαρχούσης ᾿Αρχιερωσύνης μου, ἀφοῦ προηγουμένως ἐπίστευσα, ἴδίᾳ μετά τήν ἑλληνιστί γενομένην ὁμιλίαν τοῦ Σεβ/του ᾿Επισκόπου Γερμανίας Φιλοθέου εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν Μεταμορφώσεως Βοστώνης Η.Π.Α., ὅτι οἱ Ρῶσσοι ἐπίστευσαν κατά τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ἐπί τῷ σκοπῷ ὅπως ἐπιτευχθῇ ἡ διεύρυνσις τῆς ἑνότητος τῆς ᾿Εκκλησίας καί γίνῃ δυνατή ἡ ἕνωσις τῶν Αὐξεντιανῶν μετά τοῦ Σώματος τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, καθ᾿ ὅσον οὗτοι ἔθετον ὡς πρόφασιν τῆς ἀρνήσεώς των πρός ἕνωσιν τήν ὑφ᾿ ἑνός χειροτονίαν. Πιστεύω, ὅτι αἱ ἀνωτέρω διασαφήσεις μου δέν θά ἀφήσουν περιθώρια διά παρερμηνείας καί ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις καί οὕτω σκανδαλισμοῦ ἀσθενῶν συνειδήσεων, ἐπευχόμενος, ὅπως ὁ Κύριος φωτίζει, εἰρηνεύῃ, ὁμονοῆ καί ἑνώνῃ ἅπαντας τούς θέλοντας σωτηρίας ἐπιτυχεῖν εἰς τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας Του. Καί πάλιν, ἐάν κάποια ἔκφρασις ἤ διατύπωσις εὑρισκομένη εἰς τά ὑπ᾿ ἐμοῦ δημοσιευθέντα κείμενα δέν εἶναι σύμφωνος πρός τήν ᾿Ορθόδοξον Πίστιν καί διδασκαλίαν τῆς ᾿Εκκλησίας, κρίνω ταύτην ἀπορριπτέαν ἐκ τῶν κειμένων μου. Αἱ ἀνωτέρω διασαφήσεις ἐγράφησαν πρός ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης, τῆς πνευματικῆς ἀγάπης καί ἐνότητος ἐν τῷ σώματι τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν εὔχομαι καί ὑπέρ ἧς ἀγωνίζομαι. Μετά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις ἀδελφός καί συλλειτουργός σας (τίθεται ὑπογραφή) + ῾Ο Κιτίου ᾿Επιφάνιος ᾿Ακριβές ἀντίγραφον ἀπό τό Πρωτότυπον χειρόγραφον, τό ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τόν ᾿Αρχεῖον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Αθῆναι 13-11-1999. Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ «ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ»!!! «Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι» , λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 19400, ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ, Τ.Θ. 54, ΤΗΛ. 210 6020176, 210. 6021467 ΤΕΥΧΟΣ 175 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2007 ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ «ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ»!!! «Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι» , λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2006 Σημείωσις: Ἐγένετο προφορικῶς ἐνώπιον τῆς πταισματοδίκου Ἀθηνῶν τοῦ ΙΓ΄ Τμήματος Ἀναστασοπούλου Δήμητρας καί τῆς Γραμματέως Παπαποστόλη Φιλίτσας, τήν 11 Ἀπριλίου 2006. ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κηρύκου (κατά κόσμον Μηνᾶ Κοντογιάννη) τήν 11 Ἀπριλίου 2006 (Ν.Η.) ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἀθηνῶν Ἀναστασοπούλου Δήμητρας τοῦ 18ου Τμήματος καί τῆς Γραμματέως Παπαποστόλη Φιλίτσας, ὅπου ἐκλήθην διά προανακριτικήν ἐξέτασιν ἐπί τῆς Μηνύσεως τήν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται καί οἱ ὁπαδοί των διά τήν ὑπόθεσιν τοῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Λαρίσης. Ἡ μήνυσις ἐναντίον μας ἦτο γιά ἀπάτη, πλαστογραφία μετά χρήσεως, ἀπάτη ἐπί δικαστηρίω, ψευδεῖς ἀνωμοτί καταθέσεις, ψευδεῖς βεβαιώσεις σέ δημόσια ἔγγραφα κ.ο.κ. «Θεωρῶ ἀνυπόστατους καί ψευδεῖς τούς εἰς βάρος μου ἰσχυρισμούς. Ἐάν μελετηθοῦν καλῶς τά στοιχεῖα ἀπό τόν κ. Εἰσαγγελέα θά πρέπει νά στρέψει τήν ποινική δίωξη κατά τῶν μηνυτῶν. Ἐπί δέκα χρόνια ἀντιποιοῦνται καί τήν Ἐκκλησία καί τήν Σύνοδο. Δέν ὑπάρχει δικαστική πλάνη στήν ἀπόφαση τῶν δύο δικαστηρίων, Πρωτοδικεῖο καί Ἐφετεῖο. Τουναντίον ὑπάρχει πλάνη δογματικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς φύσεως στούς μηνυτές. Καταθέτω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δύο συγκεκριμένες μελέτες: Τοῦ Ἐλευθερίου Γκουτζίδη «Τί Κίνημα τῶν πέντε πρώην Μητροπολιτῶν κατά τῆς ’Εκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Γ.Ο.Χ. ὑπό τό φῶς τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας, τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων» καί τό ἡμέτερο «Οἱ πεπτωκότες τό 1995 πέντε πρώην Μητροπολῖτες». Οἱ δύο ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων εἶναι τεκμηριωμένες καί μέ Γνωμοδοτήσεις Καθηγητῶν Πανεπιστημίων, ὅπως Κονιδάρη, Παπαστάθη, Τρωϊάννου, καί μέ παλαιότερες ἀποφάσεις δικαστηρίων πού ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖτες καί οἱ ὁπαδοί των ἐν προκειμένω οἱ μηνυτές κινοῦνται στό χῶρο τῆς σχισματοαιρέσεως, ἑπομένως θεωρῶ προσβολή πρός τό δικαστήριο τήν ἐν λόγω μήνυση. Ἄλλωστε γιατί, ἐνῶ προσέφυγαν στόν Ἄρειο Πάγο, δέν περιμένουν τήν ἐτυμηγορία τοῦ Ἀρείου Πάγου; Πέραν αὐτῶν ἔχω νά τονίσω ὅτι στό θέμα τῆς συμπεριφορᾶς ἔναντι τῶν ἀποφάσεων διά τήν διατήρηση τοῦ Ναοῦ τῆς Εὐαγγελιστρίας στήν Λάρισα, συνεχίζουν νά χρησιμοποιοῦν βάρβαρο τρόπο, ἀπειλές, ὅπως «οἱ ἐξελίξεις θά εἶναι ἀπρόβλεπτες ... καί νά νά μή τολμήσουμε νά πλησιάσουμε στό Ναό ... καί νά μή μπλέξουμε σέ νέες περιπέτειες», ὅπως γράφουν στήν Τοπική Ἐφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στίς 6.12.2005, δηλαδή λίγο μετά τήν ἔκδοση τῆς ‘Εφετειακῆς ἀποφάσεως. Εἶναι ψευδές ὅτι εἶναι ἀνύπαρκτα τά ἄτομα πού ὑπέγραψαν. Ἦσαν ἐνορῖτες τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας καί πνευματικά παιδιά τοῦ Ἐφημερίου Ἱερομονάχου Ἀμφιλοχίου καί τό βεβαιῶ γιατί εἶμαι τώρα ὑπεύθυνος Ἐπίσκοπος τῆς περιοχῆς μετά τήν εἰς Κύριον ἐκδημίαν τοῦ μακαριστοῦ Λαρίσης Παναρέτου. Καμμία ἀντίφαση δέν ὑπάρχει στούς ἰσχυρισμούς μας στά πρῶτα καί στά δεύτερα δικαστήρια, μέ τήν ἴδια μορφή παρουσιάζουμε πάντα τά γεγονότα. Γνωρίζω καλά τό θέμα τῆς δημιουργίας τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί τοῦ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ. Ὁ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ δημιουργήθηκε διότι ὁ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ δέν μποροῦσε νά ἀνταποκριθῆ στίς μεγάλες ἀπαιτήσεις στήν ἐφαρμογή τῶν Ἐκκλησιαστικῶν σκοπῶν του. Τό ΙΦΣΚΑΕΕΓΟΧ ἱδρύσαμε μαζί μέ τούς πέντε μητροπολίτες καί νῦν μηνυτές, καθώς καί Κληρικούς καί μέχρι τό 1995 τόν ὑπερασπίζοντο. Τώρα ἄλλαξαν γιατί ὑπάρχει σκοπιμότης. Ἔφκιαξαν ἕνα νέο παράνομο ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ πού λειτουργεῖ ἀπό αὐτούς μετά τό σχίσμα πού προκάλεσαν (οἱ πέντε) ἔναντι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου καί τῆς Κανονικῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. Ὁ Κανονικός ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ συνέχισε μετά τό σχίσμα τῶν πέντε ἀπό τούς ἐναπομείναντας εἰς τήν Ὁμολογίαν Ἀρχιερεῖς καί ἀπό τούς ὑπ’ αὐτῶν χειροτονηθέντας. Ἑπομένως ἀντιποιοῦνται καί τόν ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Σέ ὅλα τά δικαστήρια παρουσιαστήκαμε μέ τόν ἴδιο τρόπο καί ὡς ἡ Κανονική Ἱερά Σύνοδος καί ὡς ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί ὡς ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ πού εἶναι νομικά πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας ΓΟΧ καί οὐδεμία παραπλάνηση τῶν δικαστηρίων ὑπῆρξε. Μέσα στό δεύτερο σχετικό πού κατέθεσα ἀναφέρεται καί ὅλο τό περιεχόμενο τῆς ἀποφασης 20348/96 τοῦ Μονομελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν πού ἀποδεικνύει ὅτι οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖτες δημιούργησαν τό 1995 σχίσμα κανονικῆς καί δογματικῆς φύσεως. Ἄν φθάσει ἡ ὑπόθεση στό ἀκροατήριο ἐπιφυλάσσομαι νά καταθέσω περισσότερα καί νά προτείνω καί μάρτυρες ὑπεράσπισης. Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2007 Αὕτη ἐγένετο δι’ Ὑπομνήματος κατατεθέντος τήν 6.11.2007 ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος Κων/νας Χατζούλη, ἔχει δέ ὡς κάτωθι: ΕΝΩΠΙΟΝ τοῦ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (Διά τῆς Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος Κων/νας Χατζούλη) ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΠΑΡΟΧΗ ΕΞΗΓΗΣΕΩΝ τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόπξου Ἐκκλησίας Κηρύκου (κατά κόσμον Μηνᾶ Κοντογιάννη) κατοίκου Ἐπισκοπείου Ἱ.Ν. Ἁγίας Αἰκατερίνης Στρογγύλη Κορωπίου Ἀττικῆς 28ο χιλιόμετρο Λεωφ. Κορωπίου Μαρκοπούλου Τηλ. 210. 6020176 Ἐπί τῆς ἀπό 16/7/2007 Μηνύσεως τοῦ τέως Μητροπολίτου τῆς Ἐκκλησίας τῶν ΓΟΧ «Μεσσηνίας» κ. Γρηγορίου, καί τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἐν σχίσματι «χειροτονηθέντων», «Θηβῶν» Χρυσοστόμου καί « Φθιώτιδος» Ἰγνατίου ἐπί δῆθεν ἀπάτη ἡμῶν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, διά τήν ὁποίαν ἐκλήθην ὑπό τῆς κ. Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος (Κλῆσις 8/10/07) νά παράσχω ἐξηγήσεις (Ἀριθμ. Δικογραφίας Δ07/3428) ἐπαγόμεθα τά κάτωθι: Ἀρνοῦμαι καθ’ ὁλοκληρίαν ὅλας τάς εἰς βάρος μου καταγγελίας τῶν ἀνωτέρω μηνυτῶν μου, ὅπως αὗται ἐκτίθενται εἰς τήν ὡς ἄνω μήνυσίν των, ὡς κατά πάντα ἀβασίμους, ἀναληθεῖς καί κακοβούλους καί ἐπιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου. Προσέτι δέ δηλώνω, καί καταγγέλλω, ὅτι ἀπάτη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου ἐπιχειροῦν οἱ μηνυταί μου, ἀφ’ ἑνός μέν διότι μέ χαρακτηρίζουν ἀναληθῶς καί συκοφαντικῶς ὡς «πολέμιον τοῦ δόγματος τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τῆς προσκυνήσεως τῶν Ἰερῶν Εἰκόνων», ἐνῶ τό ἀληθές εἶναι ὅτι οἱ ἴδιοι, ὡς παντελῶς ἄμοιροι τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας κατέχονται ἀπό αἱρετικά φρονήματα φθάσαντες εἰς τό σημεῖον νά ἀναθεματίζουν ὀρθοδόξους Βυζαντινάς Εἰκόνας, τάς ὁποίας ἐθεσμοθέτησεν ἡ ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος καί τάς ὁποίας τιμᾶ ἡ ἁπανταχοῦ Ὀρθοδοξία, ἐνῶ αὐθεντικάς Εἰκόνας τῆς Ὀρθοδοξίας θεσμοθετοῦν οἱ ἴδιοι τάς νεωτέρας ἀναγεννησιακάς δυτικάς, ἀφ’ ἑτέρου ἰσχυρίζονται ὅτι αἱ δύο Τροποποιήσεις τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ (τοῦ 1997 καί 1998) δῆθεν ἐγένοντο παρανόμως, ἐνῶ παρανόμως συνέστησαν οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται τό 1995 μετά τό σχίσμα των τόν ἰδικόν των ψευδοΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Μετά τό κατά τό 1995 σχίσμα τῶν ὑπό τῶν πρώην Μητροπολίτην «Μεσσηνίας» Γρηγόριον, χρέος τῶν ἐναπομεινάντων μελῶν τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ, ἦτο νά προβοῦν εἰς Τροποποιήσεις τοῦ Καταστατικοῦ, νά διαγράψουν ἐκείνους πού ἀκολούθησαν τό σχίσμα, ἀφοῦ πλέον ἀπεκόπησαν ἀπό τήν Ἐκκλησία ΓΟΧ Ἑλλάδος καί δέν ἦσαν πλέον Κανονικοί Ἱεράρχαι της, ἀλλά ἐκπεπτωκότες, ἐγγράψουν δέ ὠς νέα μέλη τούς νεοχειροτονηθέντας τότε πέντε Ἀρχιερεῖς. Αἱ συγκεκριμέναι διαδικασίαι ἐγένοντο νομιμώτατα. Τά δύο μέλη τοῦ Κανονικοῦ καί νομίμου Δ.Σ., ἤτοι ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας καί ὁ Πειραιῶς Νικόλαος ἐκάλεσαν τό τρίτον μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τόν Ἀττικῆς Ματθαῖο εἰς συνεδρίασιν, μέ θέμα τήν Γενικήν Συνέλευσιν. Ὁ Ἀττικῆς Ματθαῖος ὅμως δέν προσῆλθε, ὅπως δέν προσῆλθον καί οἱ ὑπόλοιποι τρεῖς, ὅταν τούς ἐκάλεσε τό Διοικητικόν Συμβούλιο, διά τήν Γενικήν Συνέλευσιν. Κατόπιν τούτου νομίμως συνεκρότησαν Γενικήν Συνέλευσιν καί διέγραψαν τούς ἐκπεπτωκότας καί σχισματικούς, ἐνῶ ἐνέγραψαν ὡς νέα μέλη τούς νεοχειροτονηθέντας Ἀρχιερεῖς, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἡμᾶς, τόν Μητροπολίτην Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κήρυκον (κατά κόσμον Μηνᾶν Κοντογιάννην), τόν ὁποῖον μέ τήν δευτέραν Τροποποίησιν (τοῦ 1989) ἡ Γενική Συνέλευσις μέ ὥρισεν Γραμματέα τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν, τόν κ. Εἰσαγγελέα νά ἐξετάση μήπως οἱ ὡς ἄνω μηνυταί μου ἐπιχειροῦν πράγματι καί διά τῆς ἀνωτέρω μηνύσεώς των ἐναντίον μας «κακουργηματικήν ἀπάτην». Ληφθήτω δέ ὑπ’ ὄψιν ὅτι δέν γνωρίζομεν διά ποῖον δικαστήριον μᾶς μηνύουν, καί εἰς ποῖον δικαστήριον ἐπεχειρήσαμεν «ἀπάτην», δεδομένου μάλιστα ὅτι ἡμεῖς δέν ἔχομεν καμμίαν ἀνάμειξιν μέ τήν δικαστικήν διαμάχην μεταξύ αὐτῶν καί τοῦ Ἱερομονάχου Δαμιανοῦ, ἀφοῦ πρόκειται περί ἰδικῆς των ἐσωτερικῆς ὑποθέσεως καί διαφορᾶς. Κύριε Εἰσαγγελεῦ, δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού οἱ ἐν λόγω μηνυταί ἐχρησιμοποίησαν (πιθανόν παρασυρθέντες ὑπό τῆς Δικηγόρου των) αὐτόν τόν ἀπαράδεκτον τρόπον διά νά ὑπερασπιθοῦν τήν ἰδικήν των παρανομίαν, οἱ ὁποῖοι ἀπό τό 1995 ἀντιποιοῦνται πράγματι τόν ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί τήν Ἐκκλησίαν τῶν ΓΟΧ. Διά τοῦτο συνημμένως μέ τάς παρούσας ἐξηγήσεις καταθέτω καί τήν ἀπό 11 Ἀπριλίου 2006 Συμπληρωματικήν Κατάθεσίν μου ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἀθηνῶν Ἀναστασοπούλου Δήμητρας τοῦ 18ου Τμήματος, μέ τήν ὁποίαν ἔδωσα ἐξηγήσεις εἰς παρομοίαν ἀπόπειραν τῶν ἰδίων μηνυτῶν νά πλανήσουν τό Δικαστήριον καί νά μᾶς ἀποδώσουν κακοβούλως τήν ψευδῆ κατηγορίαν ὅτι ἡμεῖς ἐπεχειρήσαμεν νά ἀπατήσωμεν τό δικαστήριον. Ὁ μηνυόμενος καί παρέχων ἐνώπιόν σας ἐξηγήσεις Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Κήρυκος (κατά κόσμον Μηνᾶς Κοντογιάννης) Παραθέτομεν πρός ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν καί τήν ὐπ’ ἀριθμ. 461/16.12.2007 ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου πρός τόν φερόμενον ὡς «Μητροπολίτην Θηβῶν καί Λεβαδείας» Χρυσόστομον, προερχόμενον ἀπό τούς «πέντε σχισμτοαιρετικούς Ἐπισκόπους. Α.Π. 461 Ἐν τῶ Ἐπισκοπείῳ τῆ 16.12.2007(π.ἡ.) Πρός τόν «Μητροπολίτην Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Χρυσόστομον Τζανῆν Ι.Ν. Ἁγ. Ταξιαρχῶν. Κολωνάκι Τ.Κ. 32200 Θῆβαι Ἀγαπητέ μοι π. Χρυσόστομε. Εἴθε ὁ Κύριος νά μᾶς εὐσπλαγχνισθῆ καί μᾶς δώση μετάνοιαν, ἀφοῦ ἡμεῖς εἰλικρινῶς ταπεινωθῶμεν καί ζητήσωμεν τό ἔλεος καί τόν φωτισμόν του. Ἐλάβομεν τό πολυτελέστατον περιοδικόν σας «ΘΗΒΑΙΚΗ ΦΩΝΗ» (Σεπτέμβριος – Ὀκτώβριος 2007) καί εἴδομεν ἐν αὐτῶ τό ἀκροτελεύτειον ἄρθρον σας ὑπό τόν τίτλον «ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ» ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΝ», τό ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀπάντησίν σας εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 451/10/23.10.07 «ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΝ – ΠΡΟΤΑΣΙΝ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΝ ΔΙΑ ΚΟΙΝΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΙΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ», ἐπί τό ἀκριβέστερον δέ ἀποτελεῖ ἔνστασιν – διαφωνίαν σας ἐπί τῶν ὑπ’ ἀριθμ. 8 καί 9 παραγράφων τῆς συνημμένως αὐτῶ ἐπαναποσταλείσης «ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ». Ἐκ τοῦ ὅλου κειμένου καί τῶν συνημμένων αὐτῶ ἐθεωρήσατε «ἐπιβεβλημένον καθῆκόν σας» νά ζητήσετε νά σᾶς ἀπαντήσω, διατί εἰς τήν ἐν λόγῳ Ὁμολογίαν, χαρακτηρίζονται καί ἀντιμετωπίζονται ὡς σχισματοαιαρετικοί οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται. Ἐπ’ αὐτοῦ Σᾶς διαβεβαιοῦμεν ὅτι θά σᾶς δοθῆ πλήρως ἠτιολογημένη ἀπάντησις μέ τήν προϋπόθεσιν ὅτι θά τήν δημοσιεύσετε εἰς τό περιοδικόν σας διατυπώνοντες ἐννοεῖται καί τάς κρίσεις σας ἐπ’ αὐτῆς καί ἐπισημειώνοντες ὅ, τι θά ἐκρίνατε ὡς ὠφέλιμον κατά Θεόν. Ἐπί τοῦ παρόντος ὅμως σᾶς ἀποστέλλομεν τήν σχετικήν μελέτην – γνωμοδότησιν τοῦ ἐλλογιμωτάτου θεολόγου Καθηγητοῦ καί πολυτίμου συνεργάτου είς τόν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό 1970, κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη ὑπό τόν τίτλον: «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» (Ἀθῆναι 1999), τό ὁποῖον παρακαλοῦμε νά τό μελετήσετε ἐπισταμένως καί κατόπιν ἐπανέρχεσθε ἀναλόγως, ἄν παραμείνη ἡ ἀπορία σας. Ἀς προσφέρωμεν καί ἡμεῖς ὡς δῶρον τῶ δι’ ἡμᾶς Νηπιάσαντι Ἰησοῦ Χριστῶ αὐτήν τήν σημαντικήν διακονίαν. Μέ ἀγάπην Χριστοῦ + ¨Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Ἐνημερώνομεν, ὅτι πράγματι ἤδη ἤρξατο ἀναδημοσιευόμενον, εἰς συνεχείας, εἰς τό ἐπίσημον δημοσιογραφικόν Ὄργανον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ἤτοι εἰς τό περιοδικόν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ», ἡ μελέτη – γνωμοδότησις, τοῦ θεολόγου Καθηγητοῦ κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, περί τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν, ὑπό τόν τίτλον: «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» (Ἀθῆναι 1999). Ἐκεῖ δύναται ὁ ἀγαπητός ἀναγνώστης νά εὕρη τήν ἀπάντησιν εἰς τό ἐρώτημα, τό ὁποῖον θέτει ὁ «Μητροπολίτης Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Χρυσόστομος, διατί χαρακτηρίζομεν τούς «πέντε» σχισματοαιρετικούς καί διατί τούς ἀντιμετωπίζομεν οὕτω. Ὅσον ἀφορᾶ τό ἕτερον ἐρώτημα τινῶν ὀρθοδόξων, ἄν δύνανται νά ἐκκλησιάζωνται εἰς τούς Ναούς, τάς ὁποίους κατέλαβον οἱ «ΠΕΝΤΕ» καί κατόπιν οἱ χειρότεροι τῶν πέντε ἀποδειχθέντες βλάσφημοι κατά τῆς ‘Αποστολικῆς Διαδοχῆς καί αἱρετικοί ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΙ, ἀπαντῶμεν ΟΧΙ καί τοῦτο σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, ἡ ὁποία εἶναι καί διδασκαλία ὅλων τῶν Ἁγίων Πατέρων: «Τό γάρ κοινωνεῖν παρά αἱρετικοῦ ἤ προφανοῦς διαβεβλημένου κατά τόν βίον, ἀλλοτριοῖ Θεοῦ, καί προσοικειοῖ τῶ διαβόλω». Ἐπίσης οὔτε καί νά μεταλαμβάνει τις παρά αἱρετικοῦ καί διαβεβλημένου δημοσίως Κληρικοῦ, ἀλλά οὔτε καί παρά τῶν κοινωνούντων αὐτοῖς. Λέγει πάλιν ὁ ὁμολογητής ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: «Ἐκ παντός ἱερέως ἀδιαβλήτου μεταλαμβάνομεν. Διά τοῦτο δέ ἐκ τοῦ Ἰωσήφ οὐ μεταλαμβάνομεν, ὡς διαβεβλημένου αὐτοῦ δημοσία. Διαβεβλημένοι δ’ ἄν εἶεν πάντως καί οἱ τούτω συλλειτουργοῦντες». ‘Επίσης ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀπαντῶν εἰς τήν ἐρώτησιν: «Περί τῶν κοινωθεισῶν ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν ἱερέων τῶν κοινωνησάντων τῆ αἱρέσει καί κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν, εἰ χρή ἐν αὐταῖς εἰσιέναι χάριν εὐχῆς καί ψαλμωδίας», ἐπεξηγεῖ καί τό διατί δέν πρέπει νά εἰσερχὠμεθα εἰς τούς ναούς τῶν σχισματοαιρετικῶν διά προσευχήν καί ψαλμωδίαν: «Οὐ χρή τό καθόλου εἰς τάς τοιαύτας ἐκκλησίας εἰσιέναι, κατά τούς εἰρημένους τρόπους ἐπειδή γέγραπται. Ἰδού ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Ἅμα γάρ τῶ εἰσαχθῆναι τήν αἵρεσιν, ἀπέπτη ὁ ἔφορος τῶν ἐκεῖσε ἄγγελος, κατά τήν φωνήν τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Καί κοινός οἶκος ὁ τοιόσδε χρηματίζει ναός. Καί οὐ μή εἰσέλθω, φησίν, εἰς Ἐκκλησίαν πονηρευομένων. Καί ὁ Ἀπόστολος. Τίς συγκατάθεσις γάρ Θεοῦ μετά εἰδώλων;». Οἱ ἅγιοι Πατέρες εἶναι οἱ μόνοι ἀσφαλεῖς ὁδοδεῖκτες πρός τήν ἀλήθειαν. Αὐτούς ἀς ἀκούωμεν πάντοτε καί ὄχι τούς συγχρόνους ψευδοπαλαιοημερολογίτας καί νεοημερολογίτας οἰκουμενιστάς. Ἄς τούς ἀκούωμεν, διότι αὐτοί διδάσκουν τήν πραγματικήν ἀλήθειαν: «Γνώσεσθε τήν Ἀλήθειαν καί ἡ Ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς».

ΥΠ ΟΨΙΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΟΣΩΝ (ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΕΞΑΙΡΕΤΕΩΝ) "ΕΞΕΒΙΑΣΑΝ" ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΕΥ ΛΟΓΟΥ ΜΑΛΛΟΝ, ΔΙΟΤΙ ΕΠΕΜΕΝΑ ΝΑ ΛΕΓΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ, ΨΕΥΔΟΑΡΓΙΑΝ (2005), ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ (2007) ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΑΦΟΡΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΜΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΟΣ (2009)

ΥΠ ΟΨΙΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΟΣΩΝ (ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΕΞΑΙΡΕΤΕΩΝ) "ΕΞΕΒΙΑΣΑΝ" ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΕΥ ΛΟΓΟΥ ΜΑΛΛΟΝ, ΔΙΟΤΙ ΕΠΕΜΕΝΑ ΝΑ ΛΕΓΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ, ΨΕΥΔΟΑΡΓΙΑΝ (2005), ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ (2007) ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΑΦΟΡΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΜΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΟΣ (2009) Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ. Ο Τίμιος Πρόδρομος, άγγελος της ερήμου και προστάτης του αγγελικού σχήματος «Έγινε κάποτε Πατριάρχης της αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ κάποιος με το όνομα Αμώς, ο οποίος από ενέργεια δαιμονική ήταν μισομόναχος, παρά το ότι προηγουμένως ήταν Μοναχός, αν και ανάξιος. Κατά παραχώρησιν Θεού, κάποιος Μοναχός έπεσε σε αμαρτία· ο Αμώς, αντί να τον συμβουλεύση για να τον φέρη σε μετάνοια και να μη κολασθή, τον συνέλαβε, του έβγαλε το Αγγελικό Σχήμα, έπιασε έναν χοίρο, του φόρεσε το Σχήμα και τον απέλυσε μέσα στην Πόλι, πράγμα το οποίο ελύπησε πολύ τον Κύριό μας. Λοιπόν, την νύκτα εκείνη φαίνεται στον Πατριάρχη ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, φοβερίζοντας αυτόν και λέγοντας: ”Επειδή ούτως εποίησας, ατιμάσας το Σχήμα ῾μου᾿, μέλλω δίκην ποιείν εν τη Ημέρα της Κρίσεως επί του φοβερού βήματος του Χριστού! ”. Ο Πατριάρχης εξύπνησε με φόβο και τρόμο και άρχισε να κτίζη Ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου έξω από την Πόλι απέναντι του Αγίου Στεφάνου ανατολικά. Αφού τελείωσε τον Ναό και πλούσια τον εκόσμησε, προσευχόταν ολόψυχα, νηστεύοντας και αγρυπνώντας, να του συγχωρηθή η αμαρτία που έκανε, να ατιμάση δηλαδή το άγιο Σχήμα. Αλλά τι συνέβη; Φαίνεται πάλι σε αυτόν για δεύτερη φορά ο Άγιος Ιωάννης και του λέγει: ” Αλήθειαν λέγω σοι, ότι ει και άλλους πέντε Ναούς κτίσεις μοι, μείζονας και ωραιοτέρους, ου συγχωρηθής διά την αμαρτίαν, ην εποίησας, αλλά δίκην ποιήσω μετά σού, εν τη φοβερά Ημέρα της Κρίσεως!”. Μετά από ολίγο χρόνο απέθανε ο Αμώς και το όνομά του εξαλείφθηκε αοράτως από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Αγίας του Χριστού και Θεού μας Αναστάσεως! ». Από χειρόγραφο της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου. στις Σεπτεμβρίου 08, 2026

ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11 ΑΧΑΡΝΑΙ ΑΤΤΙΚΗΣ Α.Π. 164 20 Σεπτεμβρίου 2017 (ε.η.) ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ Ο ΟΥ ΜΗ ΦΑΝΕΡΟΝ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 2823/1999 ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ Ιούνιος 13, 2012, 09:36 ΔΥΟ ΕΓΓΡΑΦΑ ΕΤΟΥΣ 1999 ΑΦΟΡΩΝΤΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ α) Τού Μητροπολίτου Κηρύκου πρός τόν Αρχιεπίσκοπον Ανδρέα ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ Τ.Κ. 194.00 ΤΗΛ. 6020176 Εν Αθήναις τη 25/ Ιουνίου 1999(Ε.Η.) / 8 Ιουλίου 1999 (Πολιτ. Ημερολ.) ΠΡΟΣ Τον Μακαριώτατον ‘Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. και Πρόεδρον της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. κ.κ. ΑΝΔΡΕΑΝ Μακαριώτατε ο Χριστός ειη εν τω μέσω ημών Με το παρόν εκφράζω την μεγάλην μου ανησυχίαν σχετικώς με την υπ’ αριθμ. 2823/1999 Απόφασιν, η οποία αφορά απόρριψιν της από 7/1/1997 υπ’ αριθμ. 2853/1997 Αγωγής της Ιεράς Μονής Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης και της σχετικής παρεμβάσεως. Γνωστόν τυγχάνει ότι αυτή εκοινοποιήθη επισήμως την 1-7-1999 (Ν.Η.), δηλαδή ηδη παρήλθον 8 ημέρες χωρίς να επιληφθώμεν και χωρίς να γνωρίζωμεν τι δεον γενέσθαι. Ανησυχώ διότι ο χρόνος πού μας παρέχει ο νόμος δι’ οιανδήποτε ενέργειαν κατά της συγκεκριμένης αποφάσεως είναι ολιγότερος του μηνός (π.χ. μπορεί να είναι 15 ημέρες) ηδη κινδυνεύομεν να χάσωμεν αυτό το δικαίωμα και να καταστήσωμεν ημείς τελεσίδικον την συγκεκριμένην απόφασιν, η οποία καταφανώς είναι καταλυτική διά την νομικήν υπόστασίν μας και με τεραστίας αρνητικάς συνεπείας διά τον Ιερόν της Εκκλησίας Αγώνα. Θεωρούμε ότι είναι αναγκαίον να αντιμετωπισθή κατεπειγόντως το πρόβλημα αυτό και να ορίσετε μίαν συνάντησιν συνεργασίας διά να καθορίσωμεν συγκεκριμένας ενεργείας. Σημειώνω και υπογραμμίζω, ότι το θέμα δεν αφορά μόνον την Ιεράν Μονήν, αλλά πρώτιστα την Ιεράν Σύνοδον, αφού η απόφασις ουσιαστικά βάλλει κατά της Εκκλησίας. Διατελώ με βεβαίαν την ελπίδα, ότι δεν θα παραβλέψετε την σοβαρότητα του προβλήματος και θα επιληφθήτε διά την επιβαλλομένην εκ των πραγμάτων αμεσον αντιμετώπισίν του. Ο εν Επισκόποις ελάχιστος Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Κήρυκος Υ.Γ. Το παρόν εκφράζει και τον κ. Ελευθέριον Γκουτζίδην β) Του Αρχιεπισκόπου Ανδρέου πρός τόν Μητροπολίτην Κήρυκο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΗ 8 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ Τ.Κ. 12131 - ΑΘΗΝΑΙ ΤΗΛ. 5756472 Α.Π. 1264 Εν Επισκοπείω Αγίου Μοδέστου 30/6/1999 (Ο.Ε.) Προς τον Μητροπολίτην Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Κήρυκον Στρογγύλη 194 00 ΚΟΡΩΠΙ Σεβασμιώτατε Σχετικώς με το από 25/6/8.7/1999 εγγραφόν σας διά του οποίου εκφράζετε την μεγάλην σας ανησυχίαν διά την απόρριψιν της από 7.1.97 (κατά το εγγραφόν σας) «αγωγής της Ιεράς Μονής Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης και της σχετικής παρεμβάσεως», πέραν των οσων ειπομεν κατά την τελευταίαν συνάντησίν μας, οπου παρίσταντο ο π. Μάξιμος, ο αδ. Ελευθέριος και αδ. Δημήτριος, πληροφορούμεν Υμάς ότι η Ιερά Μονή εγκαίρως ανέθεσε σε διακεκριμένους δικηγόρους, μεταξύ των οποίων και εις τον παραστάντα εις την δίκην, να εξετάσουν το θέμα, εάν δύνανται τώρα να ασκήσουν εφεσιν εις την 2823/ 1999 απόφασιν του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κοινοποιηθείσαν την 1ην Ιουλίου 1999, η μετά την εκδοσιν οριστικής αποφάσεως. Εν αναμονή γνωστοποιήσεως της γνώμης των δικηγόρων, τόσον η Ιερά Μονή, οσον και η Ιερά Σύνοδος δεν δύνανται να προβούν εις τινα περαιτέρω ενέργειαν, καθότι το θέμα της εφέσεως είναι καθαρώς νομικόν ζήτημα. Περαιτέρω συμφωνούμεν ότι πέραν του καθαρώς νομικού μέρους του ζητήματος αυτού, αφορώντος πρωτίστως την Ιεράν Μονήν θίγεται και η Εκκλησία μας από απαραδέκτους εν τη εκδοθείση αποφάσει ταύτη θέσεις. Αλλά το θέμα αυτό θα απασχολήσει ασφαλώς την Ιεράν Σύνοδον εις προσεχή συνεδρίασίν της οπου και εν οψει των εξελίξεων ολοι οι αγιοι αδελφοί θα εκθέσουν τάς απόψεις των διά τον τρόπον με τον οποίον πρέπει να αντιδράσωμεν εις τάς ενορχηστρωμένας αυτάς επιθέσεις κατά της Εκκλησίας. Διατελώ τη εν Χριστω αγάπη Υμέτερος αδελφός και συλλειτουργός Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ +Ο ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Διά την ενημέρωσιν Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης + Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Η κατηγορία ότι οι Παλαιοημερολογίτες το 1935 «νομιμοποιήθηκαν μόνο από τον λαό» στερείται θεολογικού ερείσματος.

Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026 Η κατηγορία ότι οι Παλαιοημερολογίτες το 1935 «νομιμοποιήθηκαν μόνο από τον λαό» στερείται θεολογικού ερείσματος. Αναγκαία απάντηση σε σχισματοαιρετικούς λασπολόγους εναντίον των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών (Γ.Ο.Χ.) για τα γεγονότα του 1935 με τους τρεις Αρχιερείς (Δημητριάδος Γερμανού, πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και Ζακύνθου Χρυσοστόμου) και την αποδοχή τους από το Χριστεπώνυμο πλήρωμα των Γ.Ο.Χ. Η Κανονική Θεμελίωση της Αποδοχής των Τριών Αρχιερέων το 1935 ​Ένα συχνό επιχείρημα που προβάλλεται έναντι των Παλαιοημερολογιτών (Γ.Ο.Χ.) αφορά τα γεγονότα του Μαΐου του 1935. Υποστηρίζεται από ορισμένους ότι η προσχώρηση των τριών Μητροπολιτών (Δημητριάδος Γερμανού, πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και Ζακύνθου Χρυσοστόμου) στον αγώνα του Παλαιού Ημερολογίου και η δημοσιοποίηση της Διακήρυξης/Λιβέλλου προς τον λαό συνιστούσε μια «αντικανονική νομιμοποίηση από τη λαϊκή μάζα», εφόσον δεν υπήρχε άλλη Σύνοδος να τους δεχθεί. ​Η αιτίαση αυτή παραβλέπει βασικές αρχές της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας και του Κανονικού Δικαίου, καθώς και τα ίδια τα ιστορικά δεδομένα. ​1. Η Αρχιερωσύνη πηγάζει από τη Χειροτονία, όχι από την λαϊκή ετυμηγορία. Οι τρεις Αρχιερείς το 1935 δεν ζήτησαν από τον λαό να τους «δώσει» Ιερωσύνη, ούτε ο λαός λειτούργησε ως συλλογικός «Επίσκοπος» που αμνηστήρευσε ή αποκατέστησε κληρικούς. Οι Δημητριάδος Γερμανός και πρώην Φλωρίνης Χρυσοστομος είχαν χειροτονηθεί με Αποστολική Διαδοχή όπου αποκατέστησαν τον Χρυσόστομο Ζακύνθου με χειροθεσία. Ο λαός δεν υπήρξε ο δότης της Χάριτος, αλλά ο αποδέκτης της αρχιερατικής τους μέριμνας. ​2. Η Φύση του Λιβέλλου προς τον Λαό Ο λίβελλος/διακήρυξη που απηύθυναν οι Αρχιερείς προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα δεν ήταν αίτημα συγχώρησης προς τον λαό, αλλά Δημόσια Ομολογία Πίστεως και ανάληψη της πνευματικής ευθύνης. Στην ιστορία της Εκκλησίας, όταν η διοικούσα αιχμή εκπίπτει ή καινοτομεί, οι Επίσκοποι που διακόπτουν την κοινωνία απευθύνονται στο πλήρωμα για να δηλώσουν τη θέση τους και να προσφέρουν μυστηριακή κάλυψη, εκπληρώνοντας το καθήκον τους ως ποιμένες. ​3. Η εσωτερική εκκλησιαστική αποκατάσταση του Χρυσοστόμου Ζακύνθου. Η περίπτωση του Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσοστόμου αποδεικνύει την αυστηρή τήρηση της κανονικής τάξεως: Επειδή είχε χειροτονηθεί μετά το 1924, η αποκατάστασή του δεν έγινε από τον λαό, αλλά μέσω χειροθεσίας από τους άλλους δύο Αρχιερείς (Δημητριάδος και πρώην Φλωρίνης όπου είχαν χειροτονηθεί Αρχιερείς πολύ πριν το σχίσμα των νεοημερολογιτών). Η πράξη αυτή έγινε εντός της Αρχιερωσύνης, τηρώντας την αρχή ότι μόνο Επίσκοπος αποκαθιστά Επίσκοπο. ​4. Ο Ρόλος του Λαού ως Φύλακα της Πίστεως. Σύμφωνα με την περίφημη Απάντηση των Πατριαρχών της Ανατολής (1848), «υπερασπιστής της θρησκείας εστίν αυτό το σώμα της Εκκλησίας, ήτοι ο λαός αυτός». Η αποδοχή των Αρχιερέων από τον λαό το 1935 δεν ήταν κανονική παρασυναγωγή, αλλά η άσκηση του δικαιώματος του εκκλησιαστικού πληρώματος να αναγνωρίζει τους ορθοδοξούντες ποιμένες του, υποτασσόμενο σε αυτούς και όχι ηγεμονεύοντας πάνω τους. ​Συνεπώς, η κατηγορία ότι οι Παλαιοημερολογίτες το 1935 «νομιμοποιήθηκαν μόνο από τον λαό» στερείται θεολογικού ερείσματος. Το 1935 υπήρξε συγκρότηση Συνόδου από υπαρκτούς Αρχιερείς που άσκησαν την αρχιερατική τους εξουσία, και όχι αυθαίρετη αποκατάσταση κληρικών από τη λαϊκή βούληση . (Από την διαδικτυακή ομάδα Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος)