Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ κ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ
Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015
Ο ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ κ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΓΟΧ
Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012, 14:50
Ο ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ κ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΛΑΡΙΣΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΓΟΧ
Νέος Μητροπολίτης ΓΟΧ ὁ κ. Ἀμφιλόχιος
Νέος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (ΓΟΧ) ἐξελέγη ὁ π. Ἀμφιλόχιος, σύμφωνα με ἀνακοίνωσιν τοῦ γραφείου τῆς Μητροπόλεως, ἡ ὁποία ἀναφέρει:
«Κατά την πανήγυριν τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης (25 Νοεμβρίου π.ἡ.) εἰς τον φερώνυμον Μητροπολιτικόν Ναόν Κορωπίου Ἀττικῆς ἔλαβε χώραν ἡ εἰς Μητροπολίτην ΓΟΧ Λαρίσης και Τυρνάβου χειροτονία τοῦ γνωστοῦ Ἰερομονάχου π. Ἀμφιλοχίου, ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς κ. Κηρύκου, παρισταμένου καί τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου τῆς ἁπανταχοῦ Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Το μυστήριον ἐτελέσθη εἰς ἀτμόσφαιραν βαθείας κατανύξεως και πλήρους συμμετοχῆς τῶν παρισταμένων εἰς τά τελούμενα, κατά την ἐπιθυμίαν τοῦ χειροτονηθέντος, ἐνῶ διεκρίθη διά τό σεμνόν και μακράν κάθε κοσμικῆς ἐπιδείξεως. Ὁ νέος Μητροπολίτης μετά ἀπό αἴτημά του πρός την Πανορθόδοξον Ἱεράν Σύνοδον ἐφόρεσεν αὐστηρῶς μόνον τά διακριτικά τοῦ Ἀρχιερέως και πατρός και οὐχί τά τοῦ δεσπότου αὐτοκράτορος, ως μίτραν, σάκκον κλπ.
Ὁ πατηρ και ἀρχιερεύς κ. Ἀμφιλόχιος δέν διαθέτει τίτλους σπουδῶν ἐκ τῆς θύραθεν παιδείας, διακρίνεται ὅμως διά την διά βίου ἐνδελεχῆ μελέτην τῆς Ἁγίας Γραφῆς και τῶν Ἀγίων Πατέρων, διό μέχρι σήμερον διεκρίθη διά την βαθεῖαν γνῶσιν και γνησίαν πίστιν και ὁμολογίαν έπί τῆς ἐν γένει Ὀρθοδοξίας. Τόν διακρίνει ἐπίσης σεμνότης ἤθους, χριστιανική ἀγάπη πρός πάντας και διακαής πόθος προς εἰρήνην και ἑνότητα ὅλων εἰς το ἕν και ἀδιαίρετον σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή την Ἐκκλησίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως. Διακηρύσσει ὅτι τό κατά το 1924 σχίσμα δέν ἔχει ὡς αἰτίαν μόνον τήν ἐπιβολήν τῆς ἡμερολογιακῆς ἑορτολογικῆς καινοτομίας τοῦ ἀπό τοῦ 16 ου αἰῶνος καταδικασθέντος ὑπό τῶν Πανορθοδόξων Συνόδων 1583, 1587 1593 ἐπί Πατριάρχου Ἱερεμίου τοῦ Β΄ τοῦ Τρανοῦ, νέου παπικοῦ ἡμερολογίου, ἀλλά καί τό γεγονός ὅτι ἡ κατάλυσις τῆς ἑορτολογικῆς παραδόσεως ἐγένετο διά τον συνεορτασμόν μετά τῆς αἱρεσιοβριθοῦς Δύσεως, παπισμοῦ και προτεσταντισμοῦ. Διακηρύσσει ἐπίσης, ὅτι τά διάφορα παλαιοημερολογιτικά σχίσματα, ὡς το φλωρινικόν ἀπό το 1937 και οἱ περαιτέρω 5-6 μερισμοί του, τῶν πέντε πρώην Ἐπισκόπων κατά το 1995 και τέλος αὐτό τῶν Νικολαϊτῶν κατά το 2005, το ὁποῖον ἔπληξε καί τήν ἑνότητα και ὁμολογίαν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Λαρίσης και Τυρνάβου, καθώς και τήν ἑνότητα τῆς ὑπό τόν ἴδιον μοναστικῆς ἀδελφότητος ἐν τῶ ἡσυχαστηρίω ἁγίων Ἀποστόλων Τιμίου Σταυροῦ (Σ.Σ. Ραψάνης), εἶναι ἔργον πρωτίστως οἰκουμενιστικῶν κέντρων, ἀλλά παραλλήλως και ἐπιλησμόνων τῆς ὁμολογίας των «παλαιοημερολογιτῶν» και κυρίως ἐπιόρκων και ἑπομένως ἀναξίων κληρικῶν.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ἀμφιλόχιος μέ τούς ἀγώνας και τήν πολιτείαν του ἐκφράζει την διαχρονικήν θέσιν τῆς ἀπό τοῦ 1924 Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅπως θεραπευθοῦν αὐτά τά σχίσματα μέσω θεολογικοῦ διαλόγου ἐν ἀγάπη, ταπεινώσει και πρωτίστως ἐν ἀληθεία. Αὐτή ἄλλωστε εἶναι ἡ ἐπιδίωξις και αὐτός εἶναι ὁ τρόπος, τον ὁποῖον μετέρχεται ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀπ’ ἀρχῆς και μέχρι σήμερον και ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΛΑΡΙΣΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΓΟΧ
Νέος Μητροπολίτης ΓΟΧ ὁ κ. Ἀμφιλόχιος
Νέος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (ΓΟΧ) ἐξελέγη ὁ π. Ἀμφιλόχιος, σύμφωνα με ἀνακοίνωσιν τοῦ γραφείου τῆς Μητροπόλεως, ἡ ὁποία ἀναφέρει:
«Κατά την πανήγυριν τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης (25 Νοεμβρίου π.ἡ.) εἰς τον φερώνυμον Μητροπολιτικόν Ναόν Κορωπίου Ἀττικῆς ἔλαβε χώραν ἡ εἰς Μητροπολίτην ΓΟΧ Λαρίσης και Τυρνάβου χειροτονία τοῦ γνωστοῦ Ἰερομονάχου π. Ἀμφιλοχίου, ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς κ. Κηρύκου, παρισταμένου καί τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου τῆς ἁπανταχοῦ Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Το μυστήριον ἐτελέσθη εἰς ἀτμόσφαιραν βαθείας κατανύξεως και πλήρους συμμετοχῆς τῶν παρισταμένων εἰς τά τελούμενα, κατά την ἐπιθυμίαν τοῦ χειροτονηθέντος, ἐνῶ διεκρίθη διά τό σεμνόν και μακράν κάθε κοσμικῆς ἐπιδείξεως. Ὁ νέος Μητροπολίτης μετά ἀπό αἴτημά του πρός την Πανορθόδοξον Ἱεράν Σύνοδον ἐφόρεσεν αὐστηρῶς μόνον τά διακριτικά τοῦ Ἀρχιερέως και πατρός και οὐχί τά τοῦ δεσπότου αὐτοκράτορος, ως μίτραν, σάκκον κλπ.
Ὁ πατηρ και ἀρχιερεύς κ. Ἀμφιλόχιος δέν διαθέτει τίτλους σπουδῶν ἐκ τῆς θύραθεν παιδείας, διακρίνεται ὅμως διά την διά βίου ἐνδελεχῆ μελέτην τῆς Ἁγίας Γραφῆς και τῶν Ἀγίων Πατέρων, διό μέχρι σήμερον διεκρίθη διά την βαθεῖαν γνῶσιν και γνησίαν πίστιν και ὁμολογίαν έπί τῆς ἐν γένει Ὀρθοδοξίας. Τόν διακρίνει ἐπίσης σεμνότης ἤθους, χριστιανική ἀγάπη πρός πάντας και διακαής πόθος προς εἰρήνην και ἑνότητα ὅλων εἰς το ἕν και ἀδιαίρετον σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή την Ἐκκλησίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως. Διακηρύσσει ὅτι τό κατά το 1924 σχίσμα δέν ἔχει ὡς αἰτίαν μόνον τήν ἐπιβολήν τῆς ἡμερολογιακῆς ἑορτολογικῆς καινοτομίας τοῦ ἀπό τοῦ 16 ου αἰῶνος καταδικασθέντος ὑπό τῶν Πανορθοδόξων Συνόδων 1583, 1587 1593 ἐπί Πατριάρχου Ἱερεμίου τοῦ Β΄ τοῦ Τρανοῦ, νέου παπικοῦ ἡμερολογίου, ἀλλά καί τό γεγονός ὅτι ἡ κατάλυσις τῆς ἑορτολογικῆς παραδόσεως ἐγένετο διά τον συνεορτασμόν μετά τῆς αἱρεσιοβριθοῦς Δύσεως, παπισμοῦ και προτεσταντισμοῦ. Διακηρύσσει ἐπίσης, ὅτι τά διάφορα παλαιοημερολογιτικά σχίσματα, ὡς το φλωρινικόν ἀπό το 1937 και οἱ περαιτέρω 5-6 μερισμοί του, τῶν πέντε πρώην Ἐπισκόπων κατά το 1995 και τέλος αὐτό τῶν Νικολαϊτῶν κατά το 2005, το ὁποῖον ἔπληξε καί τήν ἑνότητα και ὁμολογίαν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Λαρίσης και Τυρνάβου, καθώς και τήν ἑνότητα τῆς ὑπό τόν ἴδιον μοναστικῆς ἀδελφότητος ἐν τῶ ἡσυχαστηρίω ἁγίων Ἀποστόλων Τιμίου Σταυροῦ (Σ.Σ. Ραψάνης), εἶναι ἔργον πρωτίστως οἰκουμενιστικῶν κέντρων, ἀλλά παραλλήλως και ἐπιλησμόνων τῆς ὁμολογίας των «παλαιοημερολογιτῶν» και κυρίως ἐπιόρκων και ἑπομένως ἀναξίων κληρικῶν.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ἀμφιλόχιος μέ τούς ἀγώνας και τήν πολιτείαν του ἐκφράζει την διαχρονικήν θέσιν τῆς ἀπό τοῦ 1924 Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅπως θεραπευθοῦν αὐτά τά σχίσματα μέσω θεολογικοῦ διαλόγου ἐν ἀγάπη, ταπεινώσει και πρωτίστως ἐν ἀληθεία. Αὐτή ἄλλωστε εἶναι ἡ ἐπιδίωξις και αὐτός εἶναι ὁ τρόπος, τον ὁποῖον μετέρχεται ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀπ’ ἀρχῆς και μέχρι σήμερον και ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.
Τελευταία ενημέρωση: Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012, 14:50
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου