ΣΕΡΓΙΑΝΙΣΜΟΣ: Προφητικά οι ΓΟΧ στο ομολογιακό κείμενο του 2014 αυτοκαταδικάστηκαν - scripta manent -
Γ’.Σεργιανισμός: Ἀλλοίωση τῆς Κανονικότητας
1. Ἕνα ἄλλο φαινόµενο καὶ κίνημα, τὸ ὁποῖο εἶναι συγγενὲς μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ τὸ ὁποῖο ἔχει ἐπίσης ἐκκλησιολογικὴ διάσταση, εἶναι ὁ λεγόµενος Σεργιανισµός, ὁ ὁποῖος στὶς πρωτοφανεῖς περιστάσεις τοῦ διωγµοῦ τῆς Ἐκκλησίας στὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση παρέδωσε, μέσῳ τοῦ πεπτωκότος καὶ συμβιβασθέντος Σεργίου Στραγκορόντσκυ (+1944), ἀρχικῶς μητροπολίτου καὶ μετέπειτα πατριάρχου Μόσχας, στοὺς ἀθέους καὶ θεομάχους Μπολσεβίκους ἕναν φαινοµενικὰ ἄρτιο ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμό, προκειμένου αὐτὸς νὰ γίνει στὰ χέρια τους ἄβουλο ὄργανο κατὰ τὴν ἀδυσώπητη πολεµική τους ἐναντίον Αὐτῆς τῆς ἴδιας τῆς Ἐκκλησίας ὡς φορέως τοῦ πληρώµατος τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ.
2. Ὁ Σεργιανισµὸς δὲν εἶναι μόνον σοβιετικὸ φαινόµενο, διότι ἔπληξε σφοδρὰ καὶ τὶς Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ὅπου ἐπικράτησαν, µετὰ τὸν Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο, ἀθεϊστικὰ καὶ ἀντιχριστιανικὰ κοµµουνιστικὰ Καθεστῶτα.
3. Ἡ πεμπτουσία τοῦ Σεργιανισμοῦ εἶναι ἡ υἱοθέτηση τῆς πλάνης, ὅτι ἡ ἐξαπάτηση θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ χρησιµοποιηθεῖ δῆθεν ὡς µέσον διασώσεως τῆς Ἀληθείας, καὶ ἐπίσης ὅτι ἡ συνεργασία μὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ διῶκτες τῆς Ἐκκλησίας ἦταν δῆθεν ὁ τρόπος ἐπιβιώσεώς Της· ἀλλὰ ὅμως, στὴν πράξη συνέβη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο: οἱ σεργιανιστὲς ἐπίσκοποι ἔγιναν ὄργανα τῶν ἀθέων Κοµµουνιστῶν, προκειμένου νὰ ἀσκοῦν ἔλεγχο στὴν Ἐκκλησία, µὲ σκοπὸ τὴν ἠθικὴ καὶ πνευµατική Της ἐξασθένηση, μέχρι τὴν τελικὴ ἀποδόμηση καὶ τὸν ἐξαφανισμό Της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου