ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΞΕΦΩΝΗΣΕ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΥΧΩΝ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΕ ΙΣΧΥ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΧ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ΑΠ. 272 ΜΑΙΟΣ 2021 (ΕΗ) ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΞΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΥΧΩΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΕ ΙΣΧΥ Ὁ Alfred Gustavson, γράφει τά ἐξῆς σχετικά μέ τήν Ὁμολογία -Ἐκκλησιολογία τῆς Ἐκκλησίας τῶν Κατακομβῶν: "Τό Ἀνάθεμα τό ὁποῖο ἐξαπολύθηκε ἀπό τόν Πατριάρχη Τύχωνα, βρίσκεται ἀκόμη σέ ἰσχύ, ἀφ' ὅσον ἡ "ἀνάκλησή" του ἀπό τήν "Ζωντανή Ἐκκλησία" ἔχει καταδικασθεῖ. Ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία δέν βρίσκεται ἁπλᾶ σέ συνεργασία μέ μία Κυβέρνηση πού βρίσκεται κάτω ἀπό Ἀνάθεμα, ἀλλά ἔχει ὑποταχθεῖ σ' αὐτή. Ἔτσι ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία ἔχει ἐκτεθεῖ στόν κίνδυνο ἐπηρεασμοῦ ἀπό τό Ἀνάθεμα αὐτό. Ἐπιπλέον, σύμφωνα μέ ἔκθεση τοῦ Ἐπισκόπου Μαξίμου τοῦ Σερπούχωφ ἀπό τό Σρατόπεδο Σολόβκι, ἡ Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν ἔχει στήν πράξη θέσει κάτω ἀπό Ἀνάθεμα τήν ἐπίσημη Ἐκκλησία. Ἤδη πολύ πρίν ἀπό αὐτό ὁ Πατριάρχης Τύχων εἶχε προεῖπει, ὅτι ἕνα κρίσιμο σημεῖο στήν Ἱστορία τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας θά ἔφθανε, ὅταν ἡ Ἱεραρχία θά πρόδιδε τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ καί θά παρέδιδε τήν πνευματική ἐλευθερία τῆς Ἐκκλησίας στή Σοβιετική Κυβέρνηση. Οἱ Ἱεράρχες πού ἡγήθηκαν τῆς Ἐκκλησίας τῶν Κατακομβῶν, εἶδαν στήν πράξη τό σημεῖο αὐτό νά φθάνει μέ τήν "Διακήρυξη" τοῦ Σεργίου. Τό συμπέρασμα μετά τά προηγούμενα εἶναι, ὅτι ὁ Σέργιος καί οἱ ὁπαδοί του, οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται τῆς ἐπίσημης Ἐκκλησίας, διέπραξαν τό πλέον σοβαρό κανονικό ἁμάρτημα, ἕνα ἁμάρτημα τέτοιου μεγέθους, τό ὁποῖο δέν ὑπάρχει ἀκόμη μέσα στό Κανονικό Δίκαιο· διότι τό Κανονικό Δίκαιο ἀσχολεῖται μέ αἱρέσεις, ἀλλά ἡ συνεργασία μέ τόν Ἀντίχριστο ὑπερβαίνει ὅλες τίς αἱρέσεις. Ἐπί πλέον τό Ἀνάθεμα τό ὁποῖο ἐξαπολύθηκε ἐναντίον τοῦ Σεργίου καί τῶν Κληρικῶν του, "διά τῆς ἰδίας του ἐνεργείας", καθήρησε αὐτούς ἀπό τούς ἱερατικούς τους βαθμούς. Κατά συνέπεια ὅλες οἱ δραστηριότητές τους μετά τήν "Διακήρυξη", θεωροῦνται ἄκυροι καί ἄμοιροι Θεῖας Χάριτος". (Βλ. γενικά Alfred Gustavson, "The Catacomb Church", 1960). Ὁ Σεργιανισμός δηλαδή γιά τήν Ρωσική Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν ἦταν: • "Λανθασμένη διδασκαλία περί τῆς Ἐκκλησίας", δηλαδή μία Ἐκκλησιολογική αἵρεση· • "Χωρισμός ἀπό τήν ἀλήθεια τῆς σωτηρίας", δηλαδή ἕνα σωτηριολογικό πρόβλημα. Γιά τοῦτο καί ἀντιμετωπίσθηκε σάν σχίσμα καί αἵρεση μέ σωτηριολογικές συνέπειες. Ἐπίσης τό 1929 (8η Ἀπριλίου), ὁ Στάλιν δημοσίευσε ἕναν ἀναθεωρημένο νόμο περί θρησκείας, μέ τόν ὁποῖο κάθε μορφή θρησκευτικῆς διδασκαλίας ἔγινε ποινικό ἀδίκημα. Τό ἄρθρο 17 τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀπαγόρευε κάθε μορφή φιλανθρωπικῆς καί ἐκπαιδευτικῆς δραστηριότητας τῆς Ἐκκλησίας καί ἐπέτρεπε μόνο τίς λατρευτικές δραστηριότητες. ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος