https://kirykos.livejournal.com/1372444.html

https://kirykos.livejournal.com/1372444.html

https://kirykos.livejournal.com/1372444.html

https://kirykos.livejournal.com/1372444.html

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ Δέσποτα Κύριε, ο Θεός του ουρανού και της γης, Βασιλιά των αιώνων, ευδόκησε να ανοιχθεί για μένα η πόρτα της μετάνοιας, διότι σε ικετεύω με πόνο ψυχής. Δες στοργικά με την πολλή ευσπλαχνία σου, και δέξου τη δέησή μου, και μην αρνηθείς την ικεσία μου, αλλά συγχώρησε εμένα που έπεσα σε πολλά παραπτώματα. Στρέψε το αυτί σου στη δέησή μου, και συγχώρησέ μου όλες τις αμαρτίες που ως άνθρωπος έπραξα, επειδή νικήθηκα από την προαίρεσή μου. Διότι ζητώ ανάπαυση και δεν βρίσκω, επειδή η συνείδησή μου είναι μολυσμένη• αλλά ούτε ειρήνη υπάρχει μέσα μου εξαιτίας του πλήθους των αμαρτιών μου. Άκουσε, Κύριε, μια καρδιά που κράζει σ’ εσένα με πόνο, και μην προσέξεις στα φαύλα έργα μου, αλλά ρίξε στοργικά το βλέμμα σου στον πόνο της ψυχής μου, και σπεύσε γρήγορα να θεραπεύσεις εμένα που είμαι τραυματισμένος φοβερά, και δος μου καιρό να συνέλθω, σύμφωνα με τη χάρη της φιλανθρωπίας σου, και ελευθέρωσέ με από τα αισχρότατα έργα μου, και μη μου ανταποδώσεις αντάξια με τα έργα που έπραξα, για να μην απολεσθώ εντελώς και στερηθώ από κάθε προθυμία και από κάθε σκέψη να διορθώσω τον εαυτό μου. Πέφτω λοιπόν και γονατίζω στην ευσπλαχνία σου, για να ελεήσεις εμένα που είμαι ριγμένος στη γη από την καταδίκη των έργων μου.Επανάφερέ με, Δέσποτα, εμένα που κατέχομαι αιχμάλωτος από τις πράξεις μου και σφίγγομαι σαν να είμαι δεμένος με αλυσίδα• διότι μόνο εσύ ξέρεις να ελευθερώνεις εκείνους που είναι δεμένοι, και να θεραπεύεις τα αφανή τραύματα, που μόνο εσύ τα ξέρεις καλά, ως γνώστης των κρυφών. Διότι σε όσα πάθη αμαρτιών υπάρχουν σ’ εμένα, σε όλα σε βρίσκω να είσαι γιατρός εκείνων που είναι άρρωστοι, να είσαι πόρτα εκείνων που κλαίνε έξω, να είσαι λυτρωτής εκείνων που οδηγούνται στην αιχμαλωσία, να συγκρατείς συνεχώς το χέρι σου και να μην αφήνεις να ξεσπάσει η οργή σου, που είναι ετοιμασμένη για τους αμαρτωλούς, αλλά χάρη στην πολλή σου φιλανθρωπία σε βρίσκω να δίνεις σ’ εμάς καιρό να συνέλθουμε• διότι εσύ είσαι ο γρήγορος σε ευσπλαχνία και βραδύς σε τιμωρία. Θέλησε λοιπόν να απλώσεις το χέρι σου σ’ εμένα και να με ανασηκώσεις από το βόρβορο των αμαρτιών μου, εσύ που δεν χαίρεσαι με την απώλεια του ανθρώπου, και δεν αποστρέφεις το πρόσωπο από εκείνον που ατενίζει σ’ εσένα με δάκρυα. Άκουσε, Κύριε, τη φωνή του δούλου σου που κράζει σ’ εσένα, και φανέρωσε το πρόσωπό σου σ’ εμένα τον σκοτισμένο, και φώτισέ με με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, και χάρισε σ’ εμένα τον αχρείο προθυμία, και μετάτρεψε, Κύριε, το θρήνο μου σε χαρά, και ξέσχισε το σάκκο του πένθους μου, και ζώσε με ολόγυρα με ευφροσύνη, και ας ανοιχθεί η πόρτα της βασιλείας σου, για να μπω σ’ αυτή και να δοξάζω το πανάγιο όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. Φιλάνθρωπε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μου, σε ικετεύω, έχοντας εμπιστοσύνη στην ευσπλαχνία σου, μη με τοποθετήσεις στα αριστερά σου, μαζί με τα ερίφια που σε παρόργισαν, ούτε να μου πεις, «Αλήθεια σου λέω, δεν σε ξέρω», αλλά δος μου, σύμφωνα με την καλοσύνη σου, αδιάκοπο κλάμα, και κατάνυξη, και ταπείνωση στην καρδιά μου, και εξάγνισέ την με το φόβο σου, με τη μετάληψη των ζωοποιών σου αχράντων μυστηρίων, για να γίνει ναός της χάρης σου• διότι, αν και είμαι πάρα πολύ αμαρτωλός και ανάξιος, όμως χτυπώ αδιάκοπα στην πόρτα σου, και αν και είμαι ράθυμος και οκνηρός, και καταφρονώ τη σωτηρία μου, όμως βαδίζω στο δρόμο σου. Σώσε με, χάρη στο έλεός σου, διότι είσαι αγαθός για όλους, Κύριε, και η ευσπλαχνία σου απλώνεται επάνω σε όλα τα έργα σου, και δική σου είναι η δόξα, στους αιώνες. Αμήν.

Η ΑΓΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ Η ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΑΙ ΜΟΙΧΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΡΣΑΚΙΟ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΞΕΛΕΞΑΝ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΡΙΚΩΣ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΩΣ ΕΞΟΡΙΣΘΕΝΤΟΣ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Ἐκδίδεαι ἀπό τό Κέντρο Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη, (Διεύθυνσις: Στρογγύλη 194.00 Κορωπί Τ.Θ. 54. Τηλ. 210 60 20 176) Ὑπεύθυνος: Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος ΑΡΙΘΜ. 17 - (ΕΓΡΑΦΗ ΤΗΝ 25.6.2005) ________________________________________ ᾿Από τήν ᾿Εκκλησιαστική ἱστορία τοῦ 4ου-5ου μ.Χ. αἰῶνος Η ΑΓΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ Η ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ, ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΑΙ ΜΟΙΧΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΡΣΑΚΙΟ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ "ΕΞΕΛΕΞΑΝ" ΚΑΙ «ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ» ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟΝ ΤΟΥ ΛΗΣΤΡΙΚΩΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ "ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΝΤΟΣ" ΚΑΙ ΑΔΙΚΩΣ ΕΞΟΡΙΣΘΕΝΤΟΣ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Εἰσαγωγικόν σημείωμα: Τό παρόν 17ον τεῦχος τῆς "ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ" γράφεται ἐξ᾿ ἀφορμῆς τοῦ γεγονότος, ὅτι τά τελευταῖα τρία ἔτη μᾶς προέκυψε ἕνας "νέος ᾿Αρσάκιος" καί ἕνας νέος "προβατόσχημος λύκος", (ἔτσι ἀπεκάλει ὁ ἱερός Χρυσόστομος τόν ᾿Αρσάκιον), καί αὐτός εἶναι ὁ ψευδοαρχιεπίσκοπος κ. Νικόλαος, ὁ ὁποῖος δέν ἐδίστασε, ἔτι ζῶντος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν κ. ᾿Ανδρέου νά πάρη τόν Θρόνον του, καί νά ἐπικαθήση ὡς μοιχός εἰς αὐτόν, διά νά ἐξυπηρετήση καλύτερον τόν παλαιοημερολογιτικόν οἰκουμενισμόν, ὁ ὁποῖος ἀπήτει τήν ἄμεσον οἰκουμενιστικήν ἕνωσιν μετά τῶν Φλωρινικῶν, ἤτοι βάσει τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971, καί τήν ὑπαγωγήν ὑπό τόν Χριστόδουλον, ὡς δεκατριμεριτῶν ἤτοι ὡς Οὐνίαν τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὁ Νικόλαος ἦτο ὁ πλέον κατάλληλος νά ὑπηρετήση εἰς τό σημεῖον τοῦτο τά σχέδια τοῦ Παποοικουμενισμοῦ, ἀφοῦ εἶχεν ἐπιτύχει ὑπἐρ αὐτοῦ τό 54/76 ‘Απαλλακτικόν Βούλευμα, σύμφωνα μέ τό ὁποῖον ὁ «Πειραιῶς Νικόλαος ἀναγνωρίζεται ὡς Κανονικός Ἐπίσκοπος βάσει τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971, ἡ ὁποία κατά τό Βούλευμα ἐπανέφερε τούς Ματθαιϊκούς Ἐπισκόπους ἀπό τό σχίσμα τοῦ Βρεσθένης Ματθαίου τοῦ 1937 καί τάς ἀνόμους χειροτονίας τοῦ 1948 εἰς τήν Κανονικότητα», ᾿Αλλά καί ἐνῶ μέχρι σήμερον Παρασκευήν 25.6.05 δέν ἐτόλμησαν νά μοῦ κοινοποιήσουν τήν ψευδοαπόφασίν των περί δῆθεν "ἐκπτώσεώς" καί "ἀργίας" μου, ἐνῶ τήν ἀνεκοίνωσαν εἰς τά πέρατα τῆς Οἰκουμένης, μέ ὅλας τάς εἰς βάρος των νομοκανονικάς καί ἄλλας συνεπείας, ἔτρεξεν ὁ ψευδοαρχιεπίσκοπος κ. Νικόλαος, νά εἰσπηδήση, ὡς "κλέπτης καί ληστής" εἰς ἐνορίαν τῆς Μητροπόλεώς μου, ἤτοι τόν ῾Ιερό Ναό τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου εἰς Κερατέαν. ῾Ο Ναός οὗτος εἶναι μέν ἰδιόκτητος, ἐκκλησιαστικῶς ὅμως ἀνήκει εἰς τήν καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιεράν Μητρόπολιν. Τόν Ναόν τοῦτον ἐγκαινιάσαμεν ἡμεῖς, ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος, ἐξυπηρετεῖ δέ ὡς ἐνορία τήν καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιεράν Μητρόπολιν ἐπί μίαν δεκαετίαν. Αὐτή ἡ πρᾶξις του εἶναι τό τρίτον κατά σειράν σχίσμα, τό ὀποῖον προεκάλεσεν εἰς ἐπίπεδον ἐνοριῶν - Μητροπόλεων, ὁ ἐν λόγῳ ψευδοαρχιεπίσκοπος. Τό πρῶτον εἶναι τῆς ἐνορίας ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως, καί τό δεύτερο τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς τῶν ῾Αγίων ᾿Αποστόλων Ραψάνης καί γενικώτερα τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καί Τυρνάβου. Πρός ἐνημέρωσιν ὅσων δέν γνωρίζουν ποῖος ἦτο ὁ ᾿Αρσάκιος, λέγομεν, ὅτι μετά τήν παράνομον καθαίρεσιν τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ἀπό τήν ληστρικήν ἐκείνην ψευδοσύνοδον, τήν ὁποίαν συνεκάλεσε καί τῆς ὁποίας προήδρευσεν ὁ γνωστός διά τάς πολλάς ραδιουργίας Πατριάρχης ᾿Αλεξανδρείας Θεόφιλος, εἷς ἐκ τῶν μεγαλυτέρων διωκτῶν τοῦ ῾Ιεροῦ Χρυσοστόμου, "ἐξελέγη" ὁ ᾿Αρσάκιος ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπος, ὁ ὁποῖος ὅμως δέν ἐβαρύνετο οὔτε μέ προδοσίας εἰς θέματα Πίστεως, οὔτε μέ ἱεροσυλίας καί βλασφημίας κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς του Διαδοχῆς, οὔτε μέ συμπαιγνίας, καί βλασφημίας, ὅπως βαρύνεται ὁ ψευδοαρχιεπίσκοπος κ. Νικόλαος. Παρά ταῦτα οἱ ὀρθόδοξοι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, παρά τούς διωγμούς, τίς φυλακίσεις καί τίς ἐξορίες πού ὑπέστησαν, δέν ἐδέχθησαν νά ἐπικοινωνήσουν μαζί του). ῾Ο ἱερός Χρυσόστομος μετά τήν ἄδικον καί παράνομον καθαίρεσίν του καί ἐνῶ κατευθύνεται εἰς τήν ἐξορίαν δίδει τίς τελευταῖες συμβουλές ῾Ο ῞Αγιος ᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος μετά ἀπό ἐκείνας τάς ἀλλεπαλλήλους, τό τέλος περί τάς ἀρχάς τοῦ ἔτους 404, παρανόμους καί ληστρικάς "Συνόδους", ὑπό τοῦ ραδιούργου Πατριάρχου ᾿Αλεξανδρείας Θεοφίλου, καί τήν τελικήν καθαίρεσιν καί ἐξορίαν του (τό Πάσχα τοῦ 404), πρίν ἀναχωρήση .... κατευθύνθηκε μέ σταθερό βῆμα πρός τό βαπτιστήριο (τῆς ῾Αγίας Σοφίας), ὅπου ἦσαν συγκεντρωμένες οἱ διακόνισσές του, καί ἀφοῦ ἐκάλεσε κοντά του αὐτές πού ἀγαποῦσε περισσότερο, τήν ῾Ολυμπιάδα, τήν Πενταδία, τήν ῎Αμπρουκλα καί τήν Σαλβίνα, τίς εἶπε: Ελᾶτε, θυγατέρες μου, κι᾿ ἀκοῦστέ με προσεκτικά. Γιά μένα αἰσθάνομαι ὅτι ὅλα ἔχουν τελειώσει. ῾Ο δρόμος ἔφθασε στό τέλος κι᾿ ἴσως δέν θά ξαναδεῖτε πιά τό πρόσωπό μου. Σᾶς ἀφήνω μία παρακαταθήκη: Καμιά σας νά μήν παρεκλίνει ἀπό τό σεβασμό πού ὀφείλει πρός τήν ᾿Εκκλησία. ῾Οποιοσδήποτε ὁδηγηθεῖ στή χειροτονία μέ τήν συγκατάθεση ὅλων, χωρίς ραδιουργία καί χωρίς φιλοδοξία, καί γίνει διάδοχός μου, νά ὑποταχθεῖτε σ᾿ αὐτόν σάν σ᾿ ἐμένα. ῾Η ᾿Εκκλησία δέν μπορεῖ νά εἶναι χωρίς ᾿Επίσκοπο. ῎Ετσι νά ἑλκύετε τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί νά μέ θυμᾶστε στίς προσευχές σας". ῞Ομως, ἐνῶ ὁ ἅγιος εὑρίσκετο εἰς τήν ὁδόν πρός τήν ἐξορίαν ἐξέλεξαν εἰς τήν θέσιν του τόν ᾿Αρσάκιον, εἰς τόν ὁποῖον οἱ ὀρθόδοξοι δέν ὑπήκουσαν. Δέν μάθαινε παρά μόνο ἀπό φῆμες, κατά τήν διάρκεια τῆς πορείας του, αὐτό πού πιό πολύ τόν ἐνδιέφερε, τήν τύχη τῆς ᾿Εκκλησίας του, τῶν ἀδελφῶν του καί τή δική του. Κι᾿ ὅταν πληροφορήθηκε τά γεγονότα ἀπό ἐπιστολές, ὅλα εἶχαν τελειώσει. ῞Ολα ἦσαν συντελεσμένα, ἀμετάκλητα κι᾿ ἔρχονταν αἰφνίδια νά τόν πλήξουν σάν κεραυνός. Γιά ἕνα τέτοιο πνεῦμα σάν τό δικό του, αὐτό ἰσοδυναμοῦσε μέ χίλιους θανάτους. Βρισκόνταν μεταξύ Χαλκηδόνας καί Νίκαιας, ὅταν ἔφθασε ἡ φήμη ὅτι στήν Κων/λη ἀσχολοῦνταν μέ τήν ἀντικατάστασή του. ῎Εσπευσε νά παραγγείλῃ στήν ᾿Ολυμπιάδα νά χρησιμοποιοιήση κάθε μέσο, γιά νά ἐμποδίση μία ἐκλογή, πού δέν μποροῦσε παρά νά εἶναι καταστροφική σ᾿ ἐκεῖνες τίς περιστάσεις. "῎Αν γίνει αὐτή ἡ ἐκλογή, τῆς ἔγραφε, θά συμβοῦν δύο πράγματα πολύ θλιβερά γιά μένα, ὅσο καί καταστροφικά γιά τήν ᾿Εκκλησία. Κατ᾿ ἀρχήν ὁ διάδοχός μου θά ἐκλεγεῖ ἀπό ἀνθρώπους πού δέν ἔχουν τό δικαίωμα καί τούς ὁποίους ἡ ᾿Εκκλησία ἀναγνωρίζει ἤδη ὡς διῶκτές της. ῎Επειτα εἶναι φανερό ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν σκοπεύουν νά κάνουν καλή ἐκλογή. ῾Επομένως ποιός μπορεῖ νά προβλέψη μέσα στήν ταραχή τῶν πνευμάτων τίς συνέπειες μιᾶς κακῆς ἐκλογῆς." ῾Ο προβατόσχημος λύκος ᾿Αρσάκιος ἐχρησιμοποίησε τήν βία καί τήν ἀπάτη διά νά ἐπιβληθῇ. ῾Ο νέος ἀρχιεπίσκοπος (ὁ ᾿Αρσάκιος) κήρυξε τόν πόλεμο στά μοναστήρια, γιά νά τά ἐξαναγκάσει νά τόν ἀναγνωρίσουν. Χρησιμοποιήθηκαν ὅλα τά καταναγκαστικά μέσα, ἡ ἀπειλή, οἱ τιμωρίες, ἀκόμη καί ἡ πείνα. Κατακρατοῦσαν τίς προμήθειες τους, ἐλπίζοντας νά τούς κάμψουν μέ τήν πείνα. Πέτυχαν ἔτσι τήν συγκατάθεση πολλῶν μοναχῶν ἤ μοναζουσῶν. Τί μποροῦσαν νά κάνουν αὐτοί οἱ δυστυχεῖς; Γιά τόν ᾿Αρσάκιο ἡ ὑποταγή τους ἦτο τέτοια νίκη, πού ἡ ἐχθρική πρός τόν Χρυσόστομο μερίδα πανηγύριζε μέ κομπασμό. ῾Η ᾿Ολυμπιάδα εἶχε ἱδρύσει στήν Κων/λι γυναικεῖο μοναστήρι, στό ὁποῖο ἀφιέρωνε ὅλη της τή στοργή καί ὅλες της τίς φροντίδες. Κατά τήν διάρκεια ὅμως τῆς δίκης της, οἱ ταλαίπωρες μοναχές νόμισαν ὅτι ἐγκατελείφθηκαν καί ὑπεχώρησαν στίς ὑποσχέσεις, ἤ στόν φόβο, συνάπτοντας εἰρήνη μέ τόν παρείσακτο ᾿Αρσάκιο. ῾Η ᾿Ολυμπιάδα δέν τίς ξαναεῖδε ποτέ. Οἱ ὀρθόδοξοι ἀρνοῦνται πᾶσαν ἐπικοινωνίαν μετά τοῦ λήρου (φλυάρου) ᾿Αρσακίου. ῞Οταν λοιπόν ἐξελέγη καί ἀνερριχήθη εἰς τόν θρόνον ὁ ᾿Αρσάκιος, οἱ ὀρθόδοξοι (οἱ ᾿Ιωαννῖται, ὅπως τούς ἐχαρακτήριζαν) ἀρνήθηκαν πᾶσαν μετ᾿ αὐτοῦ κοινωνίαν καί προετίμησαν νά διωχθοῦν, νά ἐξορισθοῦν καί ἄλλα πολλά δεινά νά πάθουν παρά νά ὑποταχθοῦν εἰς τόν μοιχεπιβάτην ᾿Αρχιεπίσκοπον. Αὐτούς ἡ κρατική ἐξουσία τούς ἀντιμετώπισε ὡς ἀνυποτάκτους καί σχισματικούς. Εἶναι πολύ χαρακτηριστική ἡ ΟΜΟΛΟΓΙΑ τῆς ἁγίας ᾿Ολυμπιάδος ἐνώπιον τοῦ δικαστοῦ, εἰς τόν ὁποῖον ὡδηγήθη μέ τήν ψευδοακτηγορία ὅτι ἐπυρπόλησε τόν Ναό τῆς ῾Αγίας Σοφίας: "῞Οταν ὁ δικαστής κάλεσε τήν διακόνισσα ᾿Ολυμπιάδα στό Δικαστήριο καί τήν ρώτησε γιατί ἔβαλε φωτιά στήν ἐκκλησία τῆς ῾Αγίας Σοφίας, ἐκείνη ἀπάντησε γαλήνια: ῾Ολόκληρη ἡ ζωή μου ἀρκεῖ, γιά νά ἀποκρούσει μιά τέτοια κατηγορία. ῾Υπῆρξα πλούσια στό παρελθόν κι᾿ εἶναι γνωστό ὅτι τά πλούτη μου δαπανήθηκαν γιά τήν ἀνοικοδόμησι καί τόν ἐξωραϊσμό τῶν ναῶν τοῦ Θεοῦ. Δέν μαθαίνει κανείς ἔτσι νά τούς καίει». «῏Ω γνωρίζω τή ζωή σου, ἀνέκραξε ὁ ἔπαρχος μέ ὀργή. Πῆρε τό λόγο ξανά ἡ ᾿Ολυμπιάδα κι᾿ ἀπάντησε μεγαλόπρεπα». «῎Ε λοιπόν, ἄν γνωρίζεις τή ζωή μου, κατέβα ἀπό τό βῆμα, ὅπου κάθεσαι ὡς κριτής καί ἔλα νά καθίσεις ἐδῶ ὡς κατήγορος. Κάποιος ἄλλος θά δικάσει ἀνάμεσά μας». ᾿Αλλά ἡ θέση τῶν κατηγόρων ἔμενε ἄδεια. ῎Εκπληκτος ὁ ἔπαρχος άπό τήν τόση ἑτοιμότητα καί παρρησία, προσποιήθηκε ὅτι ἀπατήθηκε καί δέν μίλησε πιά γιά τήν κατηγορία τῆς πυρκαϊᾶς. ᾿Αλλά δίνοντας στήν φωνή του ἕνα τόνο ὑποκριτικῆς συμπάθειας εἶπε: Θέλω νά ἀπευθύνω μιά συμβουλή σέ σένα καί σ᾿ ὅλες αὐτές πού σοῦ μοιάζουν. Εῖστε ἀνόητες πού μέ τήν στάση σας ἀπωθεῖτε τήν ἐπικοινωνία μέ τόν ἐπίσκοπό σας, ὅταν οἱ θλίψεις καί οἱ τιμωρίες εἶναι ἡ ἀναπόφευκτη συνέπεια τῆς συμπεριφορᾶς σας. Πιστέψτε με καί μετανοῆστε, ὅσο εἶναι ἀκόμη καιρός. Εἶναι φανερό ὅτι ἡ κατηγορία εἶχε ἀλλάξει ὄψη. ᾿Αντί γιά ἔγκλημα τῆς πυρκαιᾶς, πρόβαλε ἡ κατηγορία τῆς ἀνταρσίας καί τοῦ σχίσματος. ῾Ο ᾿Οπτάτος, αὐτό ἦταν τό ὄνομα τοῦ δικαστοῦ, προσπαθεῖ νά τήν ἀναγκάση νά ἔλθη σέ ἐπικοινωνία μέ τόν ᾿Αρσάκιο καί ἐκείνη ζητᾶ προθεσμία λέγοντάς του. ῎Αν παρά τήν δικαιοσύνη καί τούς νόμους εἶμαι ἀναγκασμένη νά ἐπικοινωνήσω μέ ἐκεῖνον, πού καθόλου δέν θά ἔπρεπε, θά ξέρω τουλάχιστον μέχρι ποιοῦ σημείου τό καθῆκον καί ἡ συνείδησις μέ παροτρύνουν. ᾿Αποκαμωμένος ὁ ῎Επαρχος τῆς ὥρισε προθεσμία. ῾ ῞Υστερα ἀπό κάποιο χρονικό διάστημα ἐπέστρεψε ἄκαμπτη, ὅπως καί τήν πρώτη φορά. ῾Ο δικαστής τῆς ἐπέβαλε βαρύτατο πρόστιμο καί τήν καταδίκασε σέ ἐξορία. ῾Η ᾿Ολυμπιάδα προτίμησε τήν ἐξορία παρά νά ἐπικοινωνήσει μέ τόν ᾿Αρσάκιο. ῾Η ἐξορία της ὁρίστηκε ἀρχικά στήν Κύζικο κι᾿ ἔπειτα στήν Νικομήδεια...." ῾Ο ἱερός Χρυσόστομος ἀμέσως μόλις ἔμαθε τά γεγονότα ἔγραψε ἐπιστολήν εἰς τήν ἄλλην διακόνισσα, τήν Πενταδία, ἐπαινώντας την διά τήν ὁμολογιακήν της στάσιν, ἡ ὁποία καί αὐτή ἀντιμετώπισε μέ ὁμολογιακόν θάρρος τήν σκληρότητα τῶν δικαστῶν,: "Χαῖρε καί εὐφραίνου," τῆς γράφει, καί συνεχίζει: ᾿Εκέρδισες εὔκολα τήν νίκη. Μέ μιά λέξη ἀποστόμωσες τήν ἀναισχυντία ἄγριων θηρίων καί φίμωσες τό γεμάτο λύσσα στόμα τους. ῾Η ἀλήθεια γιά τήν ὁποία ἀγωνίσθηκες καί ὑπέφερες, ἔχει πραγματικά αὐτή τήν δύναμη, ὥστε μιά λέξη ἀρκεῖ, γιά νά θριαμβεύσει ἐνάντια στούς συκοφάντες. ᾿Αντίθετα τό ψέμα μάταια περιβάλλεται μ᾿ ἔνα πέπλο τεχνασμάτων, καταρρέει καί σκορπίζεται στόν παραμικρό ἄνεμο κι᾿ εἶναι ἀσθενέστερο κι᾿ ἀπό τόν ἰστό τῆς ἀράχνης... Ποιά παγίδα δέν σοῦ ἔστησαν; Καί τί δέν μηχανεύτηκαν, γιά νά κλονίσουν τήν ψυχή σου τήν τόσο δυνατή, τήν τόσο γενναία καί πιστή στόν Θεό; Σ᾿ ἔσυραν στήν ἀγορά, ἀπό τήν ἀγορά στό δικαστήριο, ἀπό τό δικαστήριο στή φυλακή, ἐσένα πού δέν γνώριζες τίποτε στόν κόσμο παρά μόνον τήν ἐκκλησία καί τό δωμάτιό σου. ᾿Ακόνισαν τίς γλῶσσες ψευδομαρτύρων, ἐπινόησαν ἄθλιες συκοφαντίες καί, γιά νά σέ τρομοκρατήσουν, διέπραξαν φόνους μπροστά στά μάτια σου. ποτάμι νά κυλᾶ τό αἷμα, σώματα νέων ἀνθρώπων νά ξεσχίζονται ἀπό τά ξίφη,νά κατατρώγονται ἀπό τήν φωτιά, πολυάριθμα ἐπιφανῆ πρόσωπα καταπληγωμένα καί παραδομένα στά βασανιστήρια. Τέλος, δέν ὑπάρχει πέτρα, πού νά μή κίνησαν γιά νά σέ τρομάξουν...᾿Εσύ ὅμως ὅμοια μέ ἀετό, πού ὁρμᾶ πρός τόν οὐρανό, ἔσχισες τά δίχτυά τους, γιά νά φτάσεις στίς οὐράνιες σφαῖρες τῆς ἐλευθερίας, ὅπου ἀναπαύεται ἡ ἀρετή. ῎Οχι μόνον δέ μπόρεσαν νά σέ τυλίξουν στά πλοκάμια τους, ἀλλά οἱ ἴδιοι πιάστηκαν μέσα σ᾿ αὐτά". Ὁ ἱερός Χρυσόστομος τόν παράνομο ᾿Αρχιεπίσκοπο ᾿Αρσάκιο τόν ὠνόμασε «προβατόσχημο λύκο, μοιχό κάτω ἀπό τήν μάσκα ἐπισκόπου». . ῾Η ἐκλογή τοῦ ᾿Αρσακίου, ὅταν ἀργότερα τήν πληροφορήθηκε ὁ ἱερός Χρυσόστομος, τοῦ προκάλεσε βίαιη ἀγανάκτηση. Σέ μιά ἐπιστολή του πρός ἕνα ἀπό τούς ἔμπιστους ἐπισκόπους του, τόν Κυριακό Συνάδων, δίνει ἐξηγήσεις: "Μοῦ μετέφεραν τί συνέβη μ᾿ αὐτόν τόν ἀνόητο, πού ὑψώθηκε στόν ᾿Επισκοπικό μου θρόνο ἀπό τήν αὐτοκράτειρα. ῎Εμαθα τίς σκληρότητες, πού διαπράχθηκαν ἀπ᾿ αὐτόν τόν ἄτιμο ἐνάντια στούς ἀδελφούς μας, πού δέν θέλουν νά ἐπικοινωνήσουν μαζί του, καί πώς πολλοί ἀνάμεσά τους πέθαναν στήν φυλακή γιά τήν ὑπεράσπιση τῆς ὑπόθεσής μου. Εἶναι ἕνας προβατόσχημος λύκος, ἕνας μοιχός κάτω ἀπό τήν μάσκα ἐπισκόπου. ῞Οπως ἡ γυναίκα θεωρεῖται μοιχαλίδα, ὄταν ἔχει σχέσεις μἐ ἄλλον ἄνδρα, ἐνῶ ζῇ ὁ σύζυγός της, ἔτσι ὁ ᾿Αρσάκιος εἶναι μοιχός, ὄχι κατά σάρκα, ἀλλά κατά πνεῦμα. ᾿Ενῶ ἀκόμη ζῶ, ἅρπαξε τήν ᾿Εκκλησία τῆς ὁποίας εἶμαι σύζυγος". .... Δεχθῆτε τόν διάδοχόν μου ἄν ἐκλεγῇ χωρίς ραδιουργία καί μέ εἰλικρινῆ ἐκλογή τοῦ λαοῦ. Κατά βάθος ἡ καρδιά του ἦταν τραυματισμένη καί κάθε εἴδηση γιά λιποταξία μεταξύ τῶν πιστῶν του τόν ἔκαιγε σάν πυρακτωμένος σίδηρος. ᾿Από μακριά τούς προέτρεπε κι᾿ ἔπλεκε οὐράνια στεφάνια, ὅπως ἡ μητέρα τῶν Μακκαβαίων στά παιδιά της. Κατά τόν ἀποχαιρετισμό του στό βαπτιστήριο τῆς ῾Αγίας Σοφίας εἶχε πεῖ στίς διακόνισσές του: "Δεχθεῖτε τόν διάδοχο πού θά ἐκλέξουν σάν νά ἤμουν ἐγώ ὁ ἴδιος, γιά νά μή διαιρεθεῖ ἠ ᾿Εκκλησία". ᾿Αλλά εἶχε προσθέσει: "῎Αν ὁ διάδοχος αὐτός ἀνεβεῖ στόν θρόνο μου χωρίς ραδιουργία καί μέ εἰλικρινῆ ἐκλογή τοῦ λαοῦ". Δέν εἶχε πεῖ ποτέ κι᾿ οὔτε μποροῦσε ποτέ νά πῆ: "Δεχθεῖτε σάν ἐμένα τόν ἐχθρό μου, τόν μηνυτή μου, ἤ ἕναν ἀπό τούς παράνομους δικαστές πού μέ καταδίκασαν". «Θά ἦταν, ὅπως σημειώνει ὁ συγγραφεύς, «σάν νά δικαιολογοῦσε κατά κάποιο τρόπο τήν καταδίκη του καί σάν νά ἀμφέβαλλε καί ν᾿ ἀρνιοῦνταν τό δίκιο του. Στά μάτια του, ὅμως, ὅπως καί στά μάτια τῶν ἀληθινῶν πιστῶν, ἡ ὑπόθεσή του ἦταν ὑπόθεση τοῦ Θεοῦ». Οἱ φρικαλεότητες στήν Κων/λι καί ἀλλοῦ κατά τῶν ὀρθοδόξων («Ἰωαννιτῶν», ὅπως τούς ὠνόμασαν) καί ὁ γενικός διωγμός κατ’ αὐτῶν προεκάλεσε τήν ἀντίδρασι στούς λαϊκούς, τούς ὁποίους ὁ Χρυσόστομος δέν δίστασε νά χαρακτηρίσει μάρτυρας καί ὁμολογητάς. Γράφει σχετικά ὁ ἱερός Χρυσόστομος σέ ἄλλη του ἐπιστολή: «Δέν θά μποροῦσα ν’ ἀρνηθῶ τόν τίτλο τοῦ μάρτυρα σέ ἀνθρώπους, πού ὄχι μόνον δέν ὑποχώρησαν στίς προσβολές, στίς ὕβρεις, στίς συκοφαντίες, ἄν καί μόνον αὐτό ἔχει ἤδη τήν ἀξία του, ἀλλά ἐπί πλέον ἀντιμετώπισαν ἀτρόμητα τίς φοβερές ἀπειλές, τήν ἐξουσία τοῦ αὐτοκράτορα, τό βλέμμα τοῦ παροργισμένου δικαστῆ καί τήν θέα τῶν βασανιστηρίων. Αὐτοί μέ μιά λέξη, ἦσαν ἕτοιμοι γιά ὅλα, προκειμένου νά μήν ἔλθουν σέ κοινωνία μέ τούς ἀνόσιους, συσσωρεύοντας ἔγκλημα πάνω στό ἔγκλημα. Τέτοιοι μάρτυρες πού σφραγίζουν μέ τό μαρτύριό τους τήν ὑπακοή στήν Ἐκκλησία, παρηγοροῦν τήν ἁγία αὐτή Μητέρα γιά τούς δειλούς πού τήν ἀπαρνοῦνται, ὅσο πολυάριθμοι καί ἄν εἶναι. Ἕνας μόνο ἄνθρωπος, πού ἐφαρμόζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀξίζει περισσότερο ἀπό δέκα χιλιάδες, πούτό παραβιάζουν» Ἐνθαρύννοντας τούς πιστούς ὁ Χρυσόστομος προσθέτει καί τά ἑξῆς ἀξιοσημείωτα λόγια, τά ὁποῖα εἶναι παρηγορητικά καί γιά μᾶς σήμερα πού μέ βάρβαρο τρόπο οἱ Νικολαῖτες κατέλαβαν καί κατακρατοῦν τούς Ναούς καί τά Ιδρύματα τῆς Ἐκκλησίας, τά ὁποῖα ἀνηγέρθησαν μέ θυσίας ἀπό τόν λαό τοῦ Θεοῦ διά νά διακονήσουν τήν Ἐκκλησία καί ὄχι νά γίνουν κέντρα τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ (ἐν προκειμένω τοῦ Νικολαϊτικοῦ) Οἰκουμενισμοῦ: «Ἄν ὁ Ἐπίσκοπος δέν βρίσκεται ἀνάμεσα στό λαό του, γιά νά τόν καθοδηγεῖ, ἀς κάνουν τά πρόβατα μόνα τους τό ἔργο τοῦ ποιμένα. Οἱ δειλοί πού προβάλλουν αὐτή τήν πρόφαση, γιά νά ἀπέχουν ἀπό τίς συνάξεις (τίς συνάξεις τῶν ὀρθοδόξων πού συγκεντρώνοντο εἰς τήν ὕπαιθρον, ἐφ’ ὅσον τούς ἐξεδίωξαν ἀπό τούς Ναούς των) ἀθετοῦν καθῆκον τῆς πίστεως. Μήπως ὁ Δανιήλ καί οἱ αἰχμάλωτοι Ἰουδαῖοι στήν Βαβυλώνα χρειάζονταν θυσιαστήρια, ναό, ἀρχιερέα, γιά νά τηρήσουν τόν νόμο τοῦ Θεοῦ;» Ὅπως σχολιάζει ὁ συγγραφεύς: «Μιά τέτοια γλῶσσα, φθάνοντας ἀπό τήν ἔρημο τῆς Κουκουσοῦ στά δάση ἤ στά βουνά τῆς Θράκης, στά κρησφύγετα ὅπου συναθροίζονταν οἱ ἰωαννῖτες, ἀναθέρμαινε τίς καρδιές τους καί προκαλοῦσε νέα κύματα ἐνθουσιασμοῦ καί ἀφοσίωσης» Καί ἕν ἐπίκαιρον σχόλιον: Παράνομος καί μοιχός ἦτο ὁ Ἀρσάκιος, ἐφ’ ὅσον ζῶντος τοῦ Χρυσοστόμου, ἤρπασε τόν θρόνον του καί ἐπεκάθησεν ἐπ’ αὐτοῦ ὡς τύραννος καί διώκτης τῶν ὀρθοδόξων. Παράνομος καί μοιχός καί ὁ νῦν ψευδαρχιεπίσκοπος Νικόλαος, διότι ζῶντος (ἐν ἔτει 2003) τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, ληστρικῶς ἤρπασε τόν θρόνον του, καί ἐπεκάθησεν ἐπ’ αὐτοῦ ὡς τύραννος καί διώκτης τῶν Ὀρθοδόξων, διά νά ἐξυπηρετηθοῦν καλύτερον τά προδοτικά σχέδια τῶν πρακτόρων τοῦ παποοικουμενισμοῦ, τούς ὁποίους ὥρισεν ὁ νεοημερολογίτης Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος προκειμένου νά ἐργασθοῦν ἔσωθεν διά νά παραδώσουν τούς Ὀρθοδόξους εἰς τάς χεῖράς του καί ἐκεῖνος νά τούς παραδώσει εἰς τόν Πάπαν, ἤτοι εἰς τήν ψευδοεκκλησίαν τοῦ ἀντιχρίστου. Καί ὁ μέν Ἀρσάκιος, σύμφωνα μέ ὅσα γνωρίζομεν, ἐκατηγορήθη μόνον διά Κανονικῆς φύσεως θέματα, καί παρά ταῦτα οἱ Ὀρθόδοξοι τόν ἀπεστράφησαν. Ὀ Νικόλαος, ὅμως, δέν κατηγέλθη μόνον διά Κανονικῆς φύσεως θέματα, καί ληστρικάς ἐνεργείας κατά τῆς Κανονικῆς Τάξεως, ἀλλά καί διά αἱρετικά φρονήματα, βλασφημίας κατά τῆς Ἀποστολικῆς του Διαδοχῆς καί ἱεροσυλίας κατά συρροήν. Ἐρωτῶμεν τί πρέπει νά κάμουν οἱ σημερινοί Ὀρθόδοξοι. Νά ὑποκύψουν εἰς τάς πιέσεις ἤ νά παραμείνουν εἰς τήν καλήν Ὁμολογίαν τῆς Πίστεως, ἀψηφοῦντες καί ἀπειλάς καί ψευδοκαθαιρέσεις καί ψευδοαφορισμούς καί δικαστήρια; Τήν ἀπάντησι ἀς τήν δώσει ἕκαστος κατά τήν ἐπιταγήν τῆς συνειδήσεώς του. Τά στοιχεῖα ἐλήφθησαν ἀπό τό θαυμάσιο βιβλίο: ANDREI ΤΗΙΕRRΥ, ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ», Μετάφρασις ἀπό τά Γαλλικά, ᾿Εκδόσεις "Χριστιανική ᾿Ελπίς", Θεσσαλονίκη 2003.

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΥΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ «ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ» ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ «ΕΠΕΒΑΛΟΝ» ΑΝΑΡΜΟΔΙΩΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΕΙΣ ΕΜΕ ΤΗΝ ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 3219/17.6.2005 ΨΕΥΔΟΑΡΓΙΑΝ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ» Αριθμ. Φυλλου 109 Ιανουαριος 2021 Feb 10 +Κήρυκος: ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΥΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ «ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ» ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ «ΕΠΕΒΑΛΟΝ» ΑΝΑΡΜΟΔΙΩΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΕΙΣ ΕΜΕ ΤΗΝ ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 3219/17.6.2005 ΨΕΥΔΟΑΡΓΙΑΝ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ‘’ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ’’ Ιεραποστολικον καί Αντιαιρετικον ενημερωτικόν Φυλλάδιον του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» του Επισκοπείου – Ιερας Μονης Αγιας Αικατερινης Κορωπίου Αττικης, λειτουργουντος ως Παραρτηματος καί εις τα πλαίσα των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ Ματθαιος ο Α. Διευθυνσις: 4ο χιλιομετρον Λεωφορου Κορωπίου Μαρκοπούλου, Τ.Θ. 54 Κορωπι 19401, Τηλ. 210 6020176, 60907162202, 6977290326 Αριθμ. Φυλλου 13 Ιανουαριος 2021 ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΥΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ «ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ» ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ «ΕΠΕΒΑΛΟΝ» ΑΝΑΡΜΟΔΙΩΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΕΙΣ ΕΜΕ ΤΗΝ ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 3219/17.6.2005 ΨΕΥΔΟΑΡΓΙΑΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210 6020176, 210 2466057 Α.Π. 397 ᾿Εν Κορωπίῳ τῇ 13.8.05 (π.ἡ.) ΠΡΟΣ τόν Αἰδ/τον π. Δημήτριον Τσαρκατζόγλου, τόν ἀντικανονικῶς καί παρανόμως ὑπογράψαντα καί τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 3219/17.6.05 ΑΚΥΡΟΝ "Πρᾶξιν - ᾿Απόφασιν" τῆς ὑπό τόν ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην ἀσεβοῦς ὁμάδος ἐκπεσόντων ᾿Επισκόπων. Μέ τινα καθυστέρησιν, λόγῳ μεταβάσεώς μου εἰς τό ᾿Εξωτερικόν, σᾶς ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ἐξωδίκως, διά δικαστικοῦ ᾿Επιμελητοῦ, τό ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 3219 "χαρτίον", τό ἐπιγραφόμενον ὡς "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" τῆς ὑπό τόν ψευδαρχιεπίσκοπον κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ, τῆς 17.6.05, τῆς ἀπαρτιζομένης ὑπό τῶν: "πρώην ᾿Αθηνῶν καί Προέδρου Πατρῶν" κ. ᾿Ανδρέου, "᾿Αργολίδος" κ. Παχωμίου, "Περιστερίου" κ. Γαλακτίωνος, Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταρασίου, τοῦ φερομένου ὡς "Θηβῶν καί Λεβαδείας", ἤτοι "Διαυλείας" κ. ᾿Ανδρέου καί τοῦ μονίμως δι᾿ ἀντιπροσώπου καί ΟΥΔΕΠΟΤΕ προσωπικῶς παραστάντος "Φιλίππων" κ. Χρυσοστόμου, καί᾿ ὑμῶν ὑπογραφομένου ὡς "᾿Αρχιγραμματέως", μέ τήν ἔνδειξιν "᾿Ακριβές ἀντίγραφον". ᾿Επιστρέφεται ὡς ἀπαράδεκτον διά τούς κάτωθι λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ γενέσει της καθιστοῦν τήν ἐν λόγῳ "Πρᾶξιν - ᾿Απόφασιν" ΑΚΥΡΟΝ καί ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ δι᾿ ἡμᾶς, ἐνῶ, διά τούς ἐκδόντας αὐτήν, ἀποτελεῖ ἕν ἀκόμη ἀναμφισβήτητον καί βαρύτατον ἀπό Κανονικῆς καί ᾿Ορθοδόξου ἀπόψεως ἀδίκημα, διά τό ὁποῖον κατέστησαν ἑαυτούς ΥΠΟΔΙΚΟΥΣ ἔναντι τῆς ᾿Εκκλησίας. 1) ᾿Εκ προοιμίου τονίζεται καί καθίσταται σαφές, ὅτι οὐδεμία ἀπολύτως Σύνοδος, μικρά ἤ μεγάλη, δέν νομιμοποιεῖται νά ἀποφασίζη τι κατά ᾿Επισκόπου, ἐν προκειμένῳ καθ᾿ ἡμῶν, ὅταν, ἐπί μακράν σειράν ἐτῶν, οἱ ᾿Επίσκοποι αὐτῆς τῆς "Συνόδου" καταγγέλλωνται, Κανονικῶς καί ἁρμοδίως, διά θεμελιώδη θέματα Πίστεως. Παρά ταῦτα οἱ ἐν λόγῳ ᾿Αρχιερεῖς, ὡς νά ἦσαν παντελῶς ἄγευστοι τῆς Κανονικῆς Τάξεως, τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης, καί αὐτῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ληστρικῷ τῷ τρόπῳ, ἐσπευσμένως καί ἐν πανικῷ, ἐξέδωκαν τήν 17.6.2005, κατόπιν τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 390/16.6.2005 ᾿Αποκηρυκτηρίου ᾿Αρχιερατικοῦ ἡμῶν ἐγγράφου, τό ΑΚΥΡΟΝ "᾿Ανακοινωθέν", τό ὁποῖον δέν μᾶς ἀπέστειλαν, (ἐπελήφθημεν αὐτοῦ εἰς τό τεῦχος τῆς "Ο.Π.", μηνός ᾿Ιουνίου 2005). ῾Η ἐν λόγῳ "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" μᾶς ἀπεστάλη μετά παρέλευσιν 15 ἡμερῶν, ὅπερ σημαίνει ὅτι αὕτη συνετάγη ἐκ τῶν ὑστέρων, καί διά λογαριασμόν των, ὑπό τῶν ἐγκαθέτων καί τῶν ἰδίων τῶν ξένων Κέντρων. ᾿Αλλοίμονον, ἄν τοιαῦται "ἀποφάσεις" κακοδόξων, ληστρικῶν καί "ἀσεβῶν ᾿Επισκοπικῶν συμμοριῶν", αἱ ὁποῖαι διά μέσου τῶν αἰώνων συνήρχοντο καί ἀπεφάσιζον ἐν τῷ πονηρῷ, ἀλλοίμονον λέγομεν, ἄν αἱ τοιαῦται "ἀποφάσεις" ἴσχυον διά τήν ᾿Εκκλησίαν! ῾Οποῖον κῦρος καί ἰσχύν εἶχον ἅπασαι αἱ τοιαῦται, ἐν τῷ πονηρῷ ληφθεῖσαι ληστρικαί ἀποφάσεις, ὁποῖον κῦρος καί ἰσχύν ἔχουν αἱ ἀποφάσεις "τῆς Νεοημερολογιτικῆς Συνόδου", τῆς "Φλωρινικῆς τοιαύτης", καί τῶν "πέντε", καθ᾿ ὅλων ἡμῶν, τοσαύτην ἰσχύν ἔχει καί ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς ὑπό τόν ψευδαρχιεπίσκοπον Νικόλαον ψευδοσυνόδου, τῆς ἀπαρτιζομένης ὑπό βλασφήμων κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς των Διαδοχῆς καί προδοτῶν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ὡς ἐκ τούτου ἐκπεσόντων ᾿Επισκόπων. 2) Τό "χαρτίον" τό ὁποῖον ἀναρμοδίως ὑπογράφετε ὡς δῆθεν "ἀκριβές ἀντίγραφον" δέν εἶναι "ἀκριβές ἀντίγραφον", διότι δέν ὑφίσταται "ἀκριβές πρωτότυπον". Δυστυχῶς, Αἰδεσιμώτατε, δέν πρέπει νά ἔχετε συνείδησιν τῶν πράξεών σας, δέν ἐσυνειδητοποιήσατε ἀκόμη ὅτι ὑφαρπάσατε ληστρικώτατα τήν ᾿Αρχιγραμματείαν, χωρίς κἄν νά εἶσθε καί εἰς θέσιν νά ἀνταποκριθῆτε, ἀφοῦ δέν ἔχετε κἄν ἐπίγνωσιν τί σημαίνει ᾿Αρχιγραμματεία, ὅπως προκύπτει καί ἀπό τό ἐν λόγῳ "χαρτίον", τό ὁποῖον ὑπογράφετε; Κατανοῆστε, ὅπως πάλαι ποτέ εἴχατε καλήν καί ἐπαινετήν ἐπίγνωσιν καί κατηγγείλατε συγκεκριμένα πρόσωπα ὡς ἐγκαθέτους καί ὡς προδότας, ὅτι ἡ ἔκτοτε ἄνευ ὅρων καί ὁρίων "ὑπακοή" σας εἰς βλασφήμους ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, οἱ ὁποῖοι, κατά τάς "ἐν γράμμασι, καί πράγμασιν" τελευταίας ὁμολογίας των, ἐμφανίζονται μετά 33 ἔτη ὡς "ΧΕΙΡΟΘΕΤΗΜΕΝΟΙ", καί ὡς ἐκ τούτου προκύπτουν εὐθέως βλάσφημοι, προδόται καί ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ, ἀνάγεται εὐθέως εἰς τόν πονηρόν, ὁ ὁποῖος, ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς κατελύθη τό κράτος του ὑπό τοῦ Σταυρωθέντος καί ᾿Αναστάντος Χριστοῦ, δέν ἔπαυσε νά ἀντιδικῆ πρός τήν ᾿Εκκλησίαν! Οὗτοι σήμερον, ὡς ἄλλοι σύγχρονοι σταυρωταί τοῦ Χριστοῦ, προδίδουν καί τήν ῾Ομολογίαν των πρός τήν ᾿Εκκλησίαν Του καί τήν ᾿Αποστολικήν των Διαδοχήν. 3) Τό ἐν λόγῳ "χαρτίον" εἶναι ΑΚΥΡΟΝ καί ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ δι᾿ ἡμᾶς διότι δέν προέρχεται ἀπό Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησιαστικήν ᾿Αρχήν, διά τούς κάτωθι σοβαρούς καί οὐσιαστικούς λόγους: α) ῾Ο φερόμενος ὡς "Πρόεδρος τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου", "Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, πέραν τοῦ ὅτι καταγγέλλεται ἐπί σειράν ἐτῶν ἐπί αἱρετικοῖς φρονήμασι καί ἐπί παραχαράξει Πατερικῶν καί Συνοδικῶν κειμένων καί δέν διορθώνεται, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ καί ὡς ΠΡΟΔΩΣΑΣ τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ καί ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί ὡς ΑΡΝΗΘΕΙΣ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ, ὅταν διά τήν ἀθώωσίν του, ἐν ἔτει 1974 - 1976 ἐπεκαλέσθη ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων, εἰς τά ὁποῖα προσήχθη, τήν ὡς ἐπί σχισματικῶν χειροθεσίαν τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς ἐπί τῶν ᾿Επισκόπων Καλλίστου καί ᾿Επιφανίου, τῆς 17ης καί 18ης Σεπτεμβρίου 1971, τήν ὁποίαν ("χειροθεσίαν") ἡ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΠΕΔΕΧΘΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΤΗΣ. Σήμερον, ὅμως, ψεύδεται ὁ "Σεβ/τος Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, ὅτι δῆθεν δέν ἐπεκαλέσθη ὁ ἴδιος τήν τοιαύτην χειροθεσίαν, καί ὅτι δῆθεν οὐδέποτε ἀπεδέχθη τό περιεχόμενον τοῦ ᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος, ὅπερ (ψεῦδος) τόν καθιστᾶ περισσότερον ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ ἔναντι τῆς ᾿Εκκλησίας. Σημειώνομεν ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ἀποδεδειγμέναι Καταγγελίαι, οὐδέποτε ἀντιμετωπίσθησαν ὑπό ἁρμοδίου Συνοδικοῦ ὀργάνου, ἡ δέ προσπάθεια τόσον τοῦ ἰδίου τοῦ "Πειραιῶς" Νικολάου, ὅσον καί τοῦ "᾿Αρχιεπισκόπου" ᾿Ανδρέου καί τῶν λοιπῶν συνευδοκούντων ᾿Αρχιερέων νά τάς καλύψουν, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ τό μέγεθος τῆς ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ των καί τῆς ΠΤΩΣΕΩΣ των εἰς τά ἐντάλματα τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.. β) ῾Ο ὡς "᾿Αντιπρόεδρος" συμμετέχων εἰς τήν ὡς ἄνω φατριαστικήν - ληστρικήν ὁμάδα ᾿Αρχιερέων, ἤ ὡς "Πρόεδρος Πατρῶν", ἤ ὡς "πρώην ᾿Αρχιεπίσκοπος" "Μακαριώτατος" κ. ᾿Ανδρέας, ἐπίσης ἐπ᾿ οὐδενί δικαιοῦται ἤ νομιμοποιεῖται νά συμμετέχη εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἰδίᾳ μετά τήν "ἱερόσυλον συμπαιγνίαν περί παραιτήσεως" τῆς 5.2.03, καθ᾿ ὅσον ἐπικαλεσθείς ψευδεῖς λόγους (ἤτοι ὑγείας), ἀφοῦ ἀπέκρυψεν τούς πραγματικούς, προσέφερεν τόν θρόνον του εἰς τόν "Πειραιῶς" κ. Νικόλαον, καταστήσας αὐτόν, οἰκείᾳ βουλήσει ἀμφοτέρων, "μοιχεπιβάτην" ἐπ᾿ ἀνταλλάγματι (πνευματική σιμωνία), νά προβῇ ὁ δεύτερος εἰς συγκεκριμένας ᾿Επισκοπικάς χειροτονίας, γνωστῶν προσώπων ἐκ τοῦ περιβάλλοντος τοῦ "᾿Αρχιεπισκόπου" κ. ᾿Ανδρέου, τάς ὁποίας χειροτονίας ἀπό τοῦ 1995 ἠρνεῖτο. Πέραν αὐτοῦ ἡ ἀπό 5.2.03 παραίτησις τοῦ "Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν" ὑπέρ τοῦ "Πειραιῶς" κ. Νικολάου Μεσσιακάρη, κατηγγέλθη καί προσεβλήθη ὡς ᾿Αντικανονική, καί ὡς ἱερόσυλος καί ὡς σκόπιμος, ἤτοι διά νά ἐξυπηρετήση τά σχέδια τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. ῾Ως ἀπεδείχθη πραγματικός λόγος αὐτῆς τῆς παραιτήσεως ἦτο νά ἀνέλθη εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν ὁ "Σεβ/τος Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, διότι οὗτος κατέστη Κανονικός καί διά Νομολογίας τῶν ῾Ελληνικῶν Δικαστηρίων, ἐνώπιον τῶν ὁποίων ὡμολόγησεν ὄτι ἦτο σχισματικός καί ἀνίερος καί ὅτι ἀνεγνωρίσθη ὡς "Κανονικός καί ἔγκυρος Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Πειραιῶς", κατόπιν τῆς κατά Σεπτέμβριον τοῦ 1971 γενομένης ἐπί σχισματικῶν "χειροθεσίας"! ῾Ο ἐν λόγῳ ᾿Αρχιερεύς, ἀρνηθείς περισσότερον παντος ἄλλου, καί δή ἐνώπιον τὼν ῾Ελληνικῶν Δικαστηρίων, τήν ἀπό τοῦ 1924 ὁμολογηθεῖσαν καί διακηρυχθεῖσαν ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος (Γ.Ο.Χ.), καί βλασφημήσας καί ἱεροσυλήσας κατά τόν πλέον ἐπίσημον τρόπον, καί κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς του Διαδοχῆς, τήν ὁποίαν οἱ ᾿Επίσκοποι καί οἱ Πρεσβύτεροι τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας κεκτήμεθα πλήρη, γνησίαν καί τελείαν, διά τῶν Κανονικῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935, ὑπό τῶν ἐχόντων ἀκώλυτον τήν ᾿Αρχιερωσύνην ᾿Αρχιερέων Δημητριάδος Γερμανοῦ, πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου καί Ζακύνθου Χρυσοστόμου, ἦτο, διά τά ξένα Κεντρα, τό πλέον "ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ" πρόσωπον διά νά προωθηθῆ δι᾿ αὐτοῦ εἰς τά πλαίσια τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. ἡ "ΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ". ῾Η λύσις τήν ὁποίαν ἅμᾳ τῇ ἀνόδῳ του εἰς τόν "᾿Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν" "ΕΥΗΓΓΕΛΙΣΘΗ" καί ΥΠΕΣΧΕΘΗ" ὁ κ. Χριστόδουλος, ἦτο ἡ πλήρης "ἀναγνώρισις" τῆς ᾿Επισκόπων καί ῾Ιερεών ἀπό τούς Φλωρινικούς καί τόν νεοημερολογιτισμόν. ῎Ητοι, ὡς καί ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται, ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΗΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΑΘΙΣΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΕΔΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ὁ "Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, (γνωστῆς οὔσης ἀπό πολλῶν ἐτῶν καί τῆς ἀκράτου εἰς τοῦτο φιλοδοξίας του), ἵνα δι᾿ αὐτοῦ, δυνάμει καί ἐνεργείᾳ τοῦ 54/76 ᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος, ΕΠΙΒΛΗΘΗ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΣ ΑΠΟ ΤΟ 1971, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ὅπερ σημαίνει ΑΜΕΣΟΝ ΕΞΑΡΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΜΑΣ ΕΚ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙ ΑΥΤΗΣ ΕΚ ΤΗΣ ΝΕΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΥΠΟ ΤΟΝ κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΝ . γ) Οἱ λοιποί συμμετέχοντες εἰς τήν ὡς ἄνω φατρίαν ᾿Αρχιερεῖς, δέν δικαιοῦνται καί αὐτοί νά συμμετέχουν ὡς μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ὠς "περί τήν πίστιν ἀσεβήσαντες". Εἰδικώτερον οὗτοι, ἐν χορῷ, ἤδη ἀπό τήν 5.2.03 ὑπαναχωρήσαντες εἰς τό θέμα τῆς χειροθεσίας "γυμνῇ τῇ κεφαλῇ" ΕΚΗΡΥΞΑΝ ὅτι τό 1971 "ἔγινε λάθος εἰς τό θέμα τῆς χειροθεσίας" (δέν δηλώνεται ποῖον εἶναι τό λάθος, καίτοι ἐπιμόνως τούς ἐζητήθη), ἤ "τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1971 καί εἰς τήν ᾿Αμερικήν καί εἰς τήν ῾Ελλάδα ὅλοι οἱ ᾿Αρχιερεῖς ἐδέχθησαν τήν χειροθεσίαν" καί "οἱ σήμερον ᾿Αρχιερεῖς προέρχονται ὅλοι παρά χειροθετημένων ᾿Αρχιερέων" καί "οὐδείς καθαρός ἐκ τοῦ ρύπου τῆς χειροθεσίας". ῾Ετέρωθεν, μετά τῶν λοιπῶν προαναφερθέντων, φυλάσσουν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ καί τό 54/76 βλάσφημον ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα, ἐνῶ ἠτήσαντο καί τήν συνδρομήν τῆς Ι.Μ. Μεταμορφώσεως Μπρούκλιν τῆς Μασσαχουσέτης , ὅπως προβῇ, κατά τήν ἰδίαν πάντοτε περίοδον, εἰς τήν περιβόητον "Περιγραφήν" διά νά λέγουν ὅτι "τά γενόμενα οὐκ ἀπογίγνονται". δ) Δι᾿ ὅλους, λοιπόν, τούς ἀνωτέρω ᾿Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τήν φατρίαν τῆς 17.6.05, ἐγείρεται μεῖζον καί ὀξύτερον τό ὑφιστάμενον πραγματικόν ἐκκλησιαστικόν θέμα, ἤτοι τό τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς των, ἀλλά καί ἠθικόν θέμα, ὑπό τήν εὐρεῖαν ἔννοιαν, διότι ἄν ὄντως κατά τό 54/76 ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα, ἤ καί τάς προσωπικάς των νεωτέρας δηλώσεις - ῾Ομολογίας, ἐδέχθησαν χειροθεσίαν, πῶς ἐπί 33 ἔτη ὡς πρόσωπα, ὡς ᾿Αρχιερεῖς καί ἐν Συνόδοις "ΓΡΑΜΜΑΣΙΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΣΙΝ" καί ἐν ΩΜΟΦΟΡΙΩ ὁμοφώνως ὡμολόγουν καί ἐκήρυσσον τό ἀκριβῶς ἀντίθετον; ᾿Επί 33 ἔτη ἐψεύδοντο; ῾Υπεκρίνοντο; Τότε πρέπει νά λογίζωνται καί ὡς ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ἔναντι ὅλων ἡμῶν, ἀλλά καί ἄκρως ΒΛΑΣΦΗΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, διότι ΕΨΕΥΔΟΝΤΟ ἐνώπιον τῆς ᾿Εκκλησίας! ᾿Επίσης πῶς τό 1977 ΚΑΘΗΡΕΣΑΝ τόν τότε Κορινθίας Κάλλιστον, διά τόν λόγον ὅτι ὑπαναχωρήσας ἐκ τῆς ἀρχικῆς του ῾Ομολογίας, ἐκήρυξεν ὅτι εἰς τήν ᾿Αμερικήν ἐδέχθη χειροθεσίαν ὡς σχισματικός, ὄπως ἀκριβῶς δέχεται καί ὁμολογεῖ καί ὁ "Πειραιῶς" ἀπό τό 1976, μέ τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 54/76 ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα; Τουλάχιστον ἐκεῖνος, τολμῶ εἰπεῖν, ὅτι, καίτοι ἀπεδείχθη προδότης, ἀφοῦ ὑπανεχώρησε μετά 6 ἔτη, ὅμως δέν ὑπῆρξεν Φαρισαῖος, ἐνῶ οἱ σημερινοί, ὑπαναχωρήσαντες μετά 33 ἔτη, καί ἐξεμέσαντες τάς δυσώδεις βλασφημίας των, προκειμένου νά πλανήσουν καί ἐξαπατήσουν, ὡς Φαρισαῖοι ὑποκρίνονται ὅτι δῆθεν "εἶναι ὀρθόδοξοι" καί "κρατοῦν τήν ῾Ομολογία" ἤ "ἔχουν τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν ἀπό τάς χειροτονίας τοῦ 1935 καί 1948"! ε) Μέ δεδομένα ὅλα τά ἀνωτέρω ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 1353/28 ᾿Οκτωβρίου 1977 Καθαιρετική Πρᾶξις ἀπόφασις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας κατά τοῦ τότε Κορινθίας Καλλίστου ἐνεργοποιεῖται καί ἰσχύει ἀπολύτως καί δι᾿ ὅλους αὐτούς, τούς τοῖς ἴχνεσιν ἐκείνου σήμερον πορευομένους . στ) Οἱ ὡς ἀνω ᾿Αρχιερεῖς κατόπιν τῆς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ ΣΤΑΣΕΩΣ των ἔναντι τῶν αἱρετικῶν φρονημάτων τῶν πέντε καί τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν των, καθώς καί τῆς καταργήσεως τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 3005/18.6.1997 ὁμοφώνου ᾿Αποφάσεως τῆς Ι. Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας ἔναντι αὐτῶν, οὐσιαστικά ἐνεργοποίησαν καί τάς κατ᾿ αὐτῶν ἀπό τοῦ 1995 "ἀκύρους ἀποφάσεις" τῶν πέντε περί καθαιρέσεως καί ἀναθεματισμοῦ των. ῾Επομένως οἱ περί ὧν ὁ λόγος, οὔτε ὡς ᾿Αρχιερεῖς λογίζονται, οὔτε ὡς ᾿Ορθόδοξοι, ἀλλ᾿ ὡς κακόδοξοι καλόγεροι, οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν κατά τῆς ᾿Εκκλησίας ὡς συνειδητή οὐνία τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 4) Δι᾿ ὅλους αὐτούς τούς λόγους ἡ "Σύνοδος" τῆς 17.6.05 δέν νομιμοποιεῖται ὡς ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἀφοῦ ἀποδεδειγμένως ἀποτελεῖ ὄργανον ληστρικόν καί κακόδοξον, τό ὁποῖον πολεμεῖ τήν ᾿Εκκλησίαν, θέτων ἑαυτό εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ κ. Χριστοδούλου. ᾿Αλλά καί ἄν ἀκόμη ἡ ἐν λόγῳ "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" τῆς 17.6.2005, καθ᾿ ὑπόθεσιν γράφομεν, προήρχετο ἀπό Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον Σύνοδον καί πάλιν, ἐφ᾿ ὅσον αὕτη προηγουμένως δέν θά ἐπελαμβάνετο ἐκκρεμμούντων θεμάτων Πίστεως περί τῶν ὁποίων ὑφίστανται Κανονικαί παρεμβάσεις τριῶν Μητροπολιτῶν, ἤτοι, ἡμῶν τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, τοῦ μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένου Μητροπολίτου Λαρίσης κυροῦ Πᾳναρέτου (+22.11.2004), καθώς καί τοῦ Μητροπολίτου Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταρασίου, αὕτη οὐδέν Κανονικόν καί ἔννομον ἀποτέλεσμα θά παρῆγεν. Δέν πρόκειται, λοιπόν, περί Συνόδου, ἀλλ᾿ ὄντως περί ἐκπεσόντων ᾿Επισκόπων, οἱ ὁποῖοι συνιστοῦν "ΑΣΕΒΗ ΔΙΩΚΤΙΚΗΝ ΣΥΜΜΟΡΙΑΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ - ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ", τούς ὁποίους οὐδέ ἡ ἐλαχίστη ἀξιοπρέπεια ἤ "ἠθική" διακρίνει, διό ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι οἱ ᾿Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι συνῆλθον τήν 17.6.05 ὑπό τάς ἀνωτέρω ἀδιανοήτους προϋποθέσεις ὑπό τόν Ψευδαρχιεπίσκοπον "Πειραιῶς", ἤτοι, ὁ "᾿Αρχ/πος" κ. ᾿Ανδρέας, ὁ "Περαιῶς" κ. Νικόλαος, ὁ "᾿Αργολίδος" κ. Παχώμιος, ὁ "Περιστερίου" κ. Γαλακτίων, καί ὁ "Διαυλείας" κ. ᾿Ανδρέας , ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νομιμοποιοῦνται ὡς ῾Ιερά Σύνοδος, διό ἡ "ἀπόφασίς" των οὐδέν νόμιμον καί Κανονικόν ἀποτέλεσμα παρήγαγεν. 5) Καί πάλιν, καθ᾿ ὑπόθεσιν λέγομεν, ἄν οἱ ὡς ἄνω πέντε ἐκπεσόντες ᾿Αρχιερεῖς, τήν 17.6.2005, Κανονικῶς συνήρχοντο καί συνεκροτοῦντο εἰς Σῶμα, ἡ "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" των αὕτη, ΟΥΔΕΝ Κανονικόν καί ἔγκυρον ἀποτέλεσμα θά παρῆγεν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θά ἔδει πρῶτον νά ἀποδείξουν ὅτι ἡμεῖς, ὁ Μητροπολίτης Κήρυκος, ὁ ὁποῖος τούς ΑΠΕΚΗΡΥΞΑΜΕΝ διά λόγους ΠΙΣΤΕΩΣ καί δή ἐπί ἐσχάτη ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατά τῆς Μητρός ᾿Εκκλησίας, εὑρισκόμεθα ἐν ἀπολύτῳ ἀδίκῳ, δι᾿ ἑαυτούς δέ νά ἀποδείξουν, "ΓΡΑΜΜΑΣΙΝ καί ΠΡΑΓΜΑΣΙΝ", τήν ᾿Ορθοδοξίαν των. 6) ᾿Εν τέλει ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 3219/17.6.2005 "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" τῆς ὡς εἴρηται νέας πενταμελοῦς ληστρικῆς ὁμάδος ᾿Αρχιερέων, ὡς συνέχεια τῆς προηγουμένης τοῦ 1995, προκύπτει καί πλασματική, διότι ἐμφανίζει τόν Μητροπολίτην Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταράσιον ὡς συμμετέχοντα ἐνεργῶς εἰς τήν ἐν λόγῳ ψευδοσύνοδον, ἐνῶ ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης ἁπλῶς παρίστατο, ἐπιδιώκων νά τηρήση, κατά τήν ἄποψίν του, κάποιας "ἰσορροπίας", καί σαφῶς δέν ἀναγνωρίζει οὔτε τήν παραίτησιν τοῦ "Μακαριωτάτου" κ. ᾿Ανδρέου, οὔτε ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπον" τόν "Πειραιῶς" κ. Νικόλαον, οὔτε τό 54/76 ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα, οὔτε τάς ὑπαναχωρήσεις των εἰς τό θέμα τῆς "χειροθεσίας". Διά τούς λόγους αὐτούς ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης δέν ἐνέκρινεν καί τήν ὡς εἴρηται "Πρᾶξιν - ᾿Απόφασιν" καί, παρά τήν ἄμεσον πολιορκίαν νά τήν ὑπογράψῃ, ἠρνήθη καί ἀπεχώρησεν. ῾Η στάσις του, τό λέγομεν πρός τιμήν του, ὑπῆρξεν Κανονική, ᾿Ορθόδοξος καί ῾Ομολογιακή, καί κατά τήν 17.6.05, ἀλλά καί κατόπιν, διότι καί κατά τάς ἐκ τῶν ὑστέρων ὁμοίας πολιορκίας δέν ἐπέτυχον νά ἀποσπάσουν τήν ὑπογραφήν του. ᾿Επίσης ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 3219/17.6.2005 "Πράξις - ᾿Απόφασις" τῶν νέων πέντε ἐκπεσόντων ᾿Αρχιερέων ψεύδεται, διότι κλείεται μέ τήν ψευδῆ δήλωσιν: "᾿Εφ᾿ ὧ ἀναγνωσθεῖσα ἡ παροῦσα Πράξις - ᾿Απόφασις" ἐνεκρίθη καί ὑπογράφεται ὡς ἕπεται"!. Οὔτε ἐνεκρίθη, οὔτε ὑπεγράφη ὑφ᾿ ὅλων τῶν παρισταμένων, διό καί δέν ἐμφανίζουν ὑπογραφάς, ἀλλά πρός ἀπάτην ἐπενοήθη τό: "ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ. ... Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ", χωρίς νά τεθῇ οὔτε ἡ ὑπογραφή τοῦ "Προέδρου", ἐνῶ ἀκουλουθεῖ ἡ ψευδής διαβεβαίωσις: "᾿Ακριβές ἀντίγραφον ὁ ᾿Αρχιγραμματεύς (Τ.Σ.Υ.) + Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου". ᾿Εν κατακλεῖδι ἡμεῖς ὁ ἐλάχιστος, πλήν ᾿Ορθόδοξος, ᾿Αρχιερεύς, ἀπαντῶν εἰς τήν ἀκροτελεύτειον ταύτην παράγραφον, καί δραττόμενος τῆς εὐκαιρίας, ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ εἰς τούς ἀγαπητούς πρώην Πατέρας, ᾿Αδελφούς, Συλλειτουργούς, καί πρωτίστως τόν "Μακαριώτατον" κ. ᾿Ανδρέα, καί ἐν ὅσῳ άκόμη εὑρισκώμεθα ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ, καί ἔχομεν ἀπολύτως σώας τάς φρένας μας, (ὁ κίνδυνος ὑπάρχει δι᾿ ὅλους μας), ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΚΕΤΕΥΟΜΕΝ, ὁ μέν "Μακαριώτατος" νά ἀνακαλέση τήν παραίτησίν του, οἱ δέ λοιποί νά συνεργήσουν ὥστε ὁ Μακαριώτατος ἐλεύθερος ἀπό ἄλλας δεσμεύσεις, νά συγκαλέση ἅπαντας τούς ᾿Επισκόπους καί ῾Ιερεῖς, ἵνα ἐν ἀγάπῃ, ταπεινώσει, μετανοίᾳ καί συντριβῇ θεραπεύση ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος τό ΑΙΜΟΦΥΡΤΟΝ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (τό χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας), τό ὁποῖον ἐμακέλλευσεν ὁ Παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμός μέ τά ξίφη τοῦ 54/76 Βουλεύματος καί τάς ὑπαναχωρήσεις των εἰς τό θέμα τῆς "χειροθεσίας" καί ὅσων προηγήθησαν ἤ ἠκολούθησαν. ῎Ας μήν ἀρνηθοῦν τήν τελευταίαν ταύτην ταπεινήν παράκλησιν καί ἱκεσίαν, διότι τότε θά ἀποδείξουν ὅτι εἶναι ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ καί πιστεύουν εἰς τόν Χριστόν καί τήν ᾿Εκκλησίαν Του. ᾿Εν ᾿Επισκόποις ἐλάχιστος + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Ἐκοινοποιήθη διά τοῦ δικαστικοῦ ᾿Επιμελητοῦ Δημητρίου Μητραλέξη (Γαμβέτα 12 ᾿Αθῆναι), τήν 31 Αὐγούστου 2005 (ν.ἡ.) μέ ἀριθμό ἐπιδόσεως 10860Β. Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» (Ιεραποστολή καί Φιλανθρωπία) φυλλάδιον το οποίον εκδίδεται εις τα πλαίσια των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α καί του Παραρτηματος αυτου «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας, Λαυρεωτικής καί Αχαρνων. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου +Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος. Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα" του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» καί του "Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμειου", του «Ιερου Φιλανθρωπικου Συνδεσμου Κληρικων Ακαινοτομητου Εκκλησίας ΓΟΧ Ματθαιος ο Α» . Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου +Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΟΡΙΟΥ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ. 16-11/15/28 ΣΕΠΤ. 1971

ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΞΕΩΝ - ΟΜΙΛΙΩΝ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΩΡΑ 6 Μ.Μ. ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΙΣΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΝΣΙΣ: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΚΑΡΕΑ 56, ΤΗΛ. 210. 7643909 (210. 6020176) ΤΕΥΧΟΣ 198 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2008 ΑΠΟΦΑΣΙΣ τῆς Συνόδου τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ὑπερορίου Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. (Ἀριθμ. Πρωτ. 16-11/15/28 Σεπτ. 1971) Ἐν τῆ ἀναφορᾶ αὐτῶν πρός τήν ἠμετέραν Σύνοδον, οἱ Ἀρχιερεῖς Κάλλιστος καί Ἐπιφάνιος ἐξήγησαν ὅτι ἀφ’ οὗ ἀπεφάσισαν ὡρισμέναι ἐνορίαι ἐν Ἑλλάδι, ὅπως μή ἀποδεχθοῦν τό Νέον Ἡμερολόγιον, διότι ἐθεώρουν μίαν τοιαύτην ἀποδοχήν ὡς παράβασιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐπιμελῶς ἐζήτουν τρόπον διά νά χειροτονηθοῦν Ἀρχιερεῖς, κατά Κανονικόν τρόπον. Μόνον ὅταν αἱ προσπάθειά των ἀπέβησαν ἄκαρποι, τότε ἀπεφάσισεν ὅπως προβῆ εἰς χειροτονίας μόνος του ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος. Οὕτως ἐν ὀνόματι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν καί τῶν ἰδίων, οἱ προαναφερθέντες Ἀρχιερεῖς θέτουν ἐνώπιον ἡμῶν τήν μελέτην τῆς καταστάσεώς των, ἐκφράζοντες τήν προθυμίαν των νά δεχθοῦν ὁποιανδήποτε κανονικήν ἀπόφασιν ἐκδόση ἡ ἡμετέρα Σύνοδος. Προηγουμένως ἐν τῆ ἀναφορᾶ αὐτοῦ πρός τήν Ἱεράν ἡμῶν Σύνοδον τῆ 29η Αὐγούστου 1971, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Αὐξέντιος ἐζήτησε τήν γνώμην τῆς Συνόδου τῆς Ὑπερορίου Ρωσικῆς Συνόδου διά τό πῶς πρέπει νά γίνωνται δεκτοί οἱ ἐκ τῶν λεγομένων «Ματθαιϊκῶν» (τ.ἔ. τῶν Ἐλλήνων Παλαιοημερολογιτῶν, οἵτινες προέρχονται ἐκ τῆς τοῦ ὑπό ἑνός χειροτονίας) κληρικοί. Τό ἱστορικόν τῆς ὑποθέσεως ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὅτε τῶ 1924 ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐδέχθη τό νέον Ἡμερολόγιον, προέκυψεν μεγάλη δυσαρέσκεια καί ἐσχηματίσθησαν ὁμάδες τινές, αἵτινες δέν ἐδέχθησαν τήν μεταρρύθμισιν. Ἐν τούτοις δέν ἡνώθησαν μεταξύ των. Κατά τό 1935 τρεῖς Ἀρχιερεῖς, οἵτινες ἦσαν τῆς Κρατικῆς Ἐκκλησίαςτότε, προσεχώρησαν εἰς τόν Παλαιοημερολογιτισμόν: Ὁ Δημητριάδος Γερμανός, ὁ πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος καί ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος. Οὗτοι ἀμέσως προέβησαν εἰς τήν χειροτονίαν τεσσάρων Ἐπισκόπων, οἵτινες ἦσαν: Ὀ Κυκλάδων Γερμανός, ὁ Χριστιανουπόλεως Χριστοφόρος, ὀ Διαυλείας Πολύκαρπος καί ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος. Συντόμως ὅμως διεφώνησαν μεταξύ των οὗτοι καί διελύθη ἡ Σύνοδός των. Τρεῖς δέ ἀπεχώρησαν. Ὀ Δημητριάδος Γερμανός ἀπεβίωσεν. Ἀφ’ οὗ ἀπεχωρίσθη καί ἔμεινε μόνος του ὁ πρ. Φλωρίνης, ἔμειναν καί ὁ Διαυλείας Πολύκαρπος καί ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος. Κατά τό 1948 προέβη εἰς χειροτονίας Ἐπισκόπων μόνος του ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος, πεπεισμένος ὤν ὅτι, λόγω τοῦ τότε διωγμοῦ, ἄλλος τρόπος δέν ὑπῆρχε πλέον διά νά διαιωνισθῆ μία πραγματικῶς Ὀρθόδοξος Ἑλληνική Ἰεραρχία. Εἶναι δέ ἀδύνατον δι’ ἡμᾶς καθαρῶς νά ἴδωμεν καί νά ἀποφασίσωμεν κατά πόσον ἦτο δυνατόν νά τύχη τῆς συμπράξεως τοῦ Ἐπισκόπου Πολυκάρπου ἤ τοῦ Ἐπισκόπου Χρυσοστόμου διά τήν πρώτην χειροτονίαν. Πάντως ἐκ τῆς χειροτονίας τήν ὁποίαν μόνος του ἐτέλεσεν, προέκυψεν ἡ λεγομένη «Ματθαϊκή» Ἱεραρχία, ἡ ὁποία δέν ἀνεγνωρίσθη ὑπό τῆς ἄλλης παρατάξεως τῶν παλαιοημερολογιτῶν, οἵτινες ἡγοῦντο μετέπειτα ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀκακίου καί νῦν ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου. Φαίνεται δέ ὅτι ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχουν δύο γνῶμαι περί τοῦ πῶς δύνανται οἱ Ἐπίσκοποι καί λοιποί Κληρικοί νά γίνωνται δεκτοί εἰς κοινωνίαν ἐκ τῆς παρατάξεως, ἥτις ἀντιπροσωπεύεται ὑπό τῶν Ἀρχιερέων Καλλίστου καί Ἐπιφανίου. Ὡς συμβαίνει πολλάκις εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, ἡ Σύνοδος ἀντιμετωπίζει τήν σύγκρουσιν δύο ἀρχῶν, τῆς «οίκονομίας» καί τῆς «ἀκριβείας». Πρίν ἤ ἀποφασισθῆ ποία ἀρχή πρέπει νά ὑπερισχύση εἰς αὐτήν τήν περίπτωσιν, ἐάν εἶναι καθόλου ἀνάγκη νά ἐφαρμοσθῆ μία ἐκ τῶν δύο, ἤ, ἀκριβέτερον εἰπεῖν, ἐάν πρέπει γενικῶς διά τῆς ἐφαρμογῆς τῆς οἰκονομίας νά θεωρηθοῦν ἔγκυραι αἱ τοῦ Ματθαίου χειροτονίαι. Δηλαδή, εἶναι ἀνάγκη νά ἐξετάσωμεν τήν ἐγκυρότητα τῶν χειροτονιῶν Ἀρχιερέων ὑπό ἐνός Ἀρχιερέως . Εἰς τάς Ἀποστολικάς Διαταγάς ὑπάρχει ἔνδιεξις ὅτι γενικῶς ἡ ὑπό ἐνός ‘Επισκόπου τελουμένη χειροτονία δέν ἀναγνωρίζεται ὡς ἔγκυρος. Ἠ χειροτονία ἑνός Ἐπισκόπου πρέπει νά τελῆται ὑπό τριῶν Ἐπισκόπων, ἤ ἐν ἀνάγκη ὑπό δύο. Ἐν τούτοις ὑπάρχει καί μία πρότασις ὅτι δύναται νά ὑπάρξη ἐξαίρεσις, ἐάν λόγω διωγμοῦ ἡ συμμετοχή τοῦ δευτέρου εἶναι ἀδύνατος. Σημειώνεται δέ ὅτι ἐν τῆ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, πολύ ὀλίγα προηγούμενα διά τοιαύτας χειροτονίας ὑπάρχουν. Ἀκόμη εἰς αὐτάς συνήθως ἤ προηγήθησαν ὑπό Κανονικῶν ἐκλογῶν, ἤ ὑπό μετέπειτα ἀποφάσεων Συνόδων ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυραι. Συνέβησαν τοιαῦται περιπτώσεις ἐν Ἑλλάδι κατά τά χρόνια τῆς Ἐπαναστάσεως, ὅτε ἐκόπησαν αἱ συγκοινωνίαι μετά τῆς Κων/λεως. Κατά τό 1825, ὁ Ζάρνης Γαρβριήλ ἐχειροτόνησεν τρεῖς Ἐπισκόπους. Δι’ ἀποφάσεως Συνοδικῆς τό 1834 ἀνεγνωρίσθησαν αὗται ὡς ἔγκυροι. ‘Εν τούτοις ἡ ὑπ’ αὐτοῦ χειροτονία τοῦ Προκοπίου ὡς Ἐπισκόπου ‘Ανδρούβης τό 1833 έθεωρήθη ἀδικαιολόγητος ὑπό τῶν περιστάσεων καί ὡςτούτου ἄκυρος, ὀ δέ Γαβριήλκαθηρέθη. Ἀργότερον οἱ δύο Ἀρχιερεῖς Γαβριήλ καί Προκόπιος συνεχωρήθησαν κατόπιν τῆς μετανοίας των, καί κατέλαβον τάς θέσεις των. Σημειωτέον ὅτι ὁ τέως Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Χριστόφορος ἐδέχθη ὡς κληρικούς χειροτονηθέντας ὑπό Ἀρχιερέων τῆς Ματθαιϊκῆς χειροτονίας. Ἐν Ρωσία δέ εἶναι γνωστή ἠ περίπτωσις τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάσαφ, ὅστις ἐχειροτονήθη διά τήν Ἀλάσκα ὑπό ἑνός Ἐπισκόπου, ἀλλά ἐπνίγη πρίν ἀρχίσει νά δοικήση τήν ἐπαρχίαν του. Εἶχε κανονικῶς ἐκλεγεῖ ὑπό τῆς Συνόδου, καί ἠ Σύνοδος ὥρισεν δύο Ἀρχιερεῖς διά τήν χειροτονίαν, ἀλλ’ὁ ἕνας δέν ἠδυνήθη νά παρευρεθῆ λόγω ἀνυπερβλήτων ἐμποδίων. Τό ὅτι ὑπάρχουν ὅμως ἐν τῆ Ἐκκλησιαστικῆ Ἱστορία χειροτονίαι ὑπό ἐνός δἐν σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἐπαναλαμβάνωνται αὐτά τά προηγούμενα. ‘Ασφαλεστέρα εἶναι ἡ ἐφαρμογή τῶν παραδεδεγμένων Ἐκκλησιαστικῶν διατάξεων. Δέν πρέπει δέ νά στηριζώμεθα ὑπερμέτρως ἐπί τῶν Ἀποστολικῶν Διατάξεων, ἀφοὗ οἱ Πατέρες τῆς ΣΤ Οἰκουμενικῆς Συνόδου εἶπον δι’ αὐτῶν ὡς παρεδόθησαν ὑπό τοῦ Κλήμεντος «... τήν τῶν τοιούτων διατάξεωνπροσφόρως ἀποβολήν πεποιήμεθα, πρός τήν τοῦ χριστιανικωτάτου ποιμνίου οἰκοδομήν καί ἀσφάλειαν...» (Κανών Β΄). Οἱ δέ ἀναμφισβήτητοι Κανόνες καθαρῶς ὁρίζουν ὅτι αἱ χειροτονίαι Ἐπισκόπων πρέπει νά τελοῦνται ὑπό τριῶν, ἤ ἐν ἐσχάτη ἀνάγκη, ὑπό δύο Ἐπισκόπων. «’Επίσκοπος χειροτονείσθω ὑπό Ἐπισκόπων δύο ἤ τριῶν» διατάζει ὁ Α΄ ‘Αποστολικός Κανών. Ὀ δέ Δ΄τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὁρίζει: «Ἐπίσκοπον προσήκει, μάλιστα μέν ὑπό πάντων τῶν ἐν τῆ ἐπαρχία Ἐπισκόπων καθίστασθαι. Εἰ δέ δυσχερές εἴη τό τοῦτο, ἤ δέ διά κατεπείγουσαν ἀνάγκην, ἤ διά μῆκος ὁδοῦ. ἐξ’ ἅπαντος τρεῖς ἐπί τό αὐτό συναγομένους, συμψήφων γινομένων καί τῶν ἀπόντων, καί συντιθεμένων διά γραμμάτων, τότετήν χειροτονίαν ποιεῖσθαι». Ὁ αὐτός ὁρσιμός ἐπαναλαμβάνεται εἰς τόν γ΄ Κανόνα τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Οὕτως αὐτοί οἱ Κανόνες ὑποδεικνύουν, ὅτι ἅπασα ἡ Ἱεραρχία πρέπει νά λαμβάνη μέρος εἰς τήν ἐκλογήν Ἀρχιερέως καί ὅτι ἡ χειροτονία αὐτοῦ πρέπει νά τελῆται τουλάχιστον ὑπό δύο Ἐπισκόπων. Καί τοῦτο διότι ἡ χειροτονία ἑνός Ἐπισκόπου δέν ἀφορᾶ μόνον ἕναν Ἀρχιερέα, ἀλλ’ εἶναι πρᾶξις ἁπάσης τῆς Ἱεραρχίας . Τελεῖται ὑπ’ αὐτῆς Συνοδικῶς καί οὐδέποτε ὑπό ἑνός μονομερῶς. Προσπάθεια γίνεται, ὅπως δικαιολογηθῆ ἡ ὑπό ἑνός χειροτονία λόγωτῶν ὑπαρχόντων διωγμῶν. Ἐν τούτοις πρέπει νά γνωρίζωμεν ὅτι οἱ Ἀποστολικοί Κανόνες, οἵτινες ἀπαιτοῦν τήν παρουσίαν δύο Ἐπισκόπων διά Ἀρχιερατικήν χειροτονίαν διεμορφώθησαν ἐπίσης κατά καιρόν διωγμοῦ. Ὁ δέ ὁρισμός τῶν Ἀποστολικῶν Διατάξεων, ὅς ἐπιτρέπει τήν ὑπό ἐνός Ἐπισκόπου χειροτονίαν, δέον νά θεωρηθῆ ὡς ἐκ τῶν ἄρθρων τῶν μή ἐπικυρωθέντων ὑπό τῆς ἐν Τρούλλῳ Συνόδου. ¨Η δέ ἀπαίτησις τῆς παρουσίας τουλάχιστον δύο Ἐπισκόπων διά τήν τέλεσιν χειροτονίας, ἔχει καί ἄλλην ἐξήγησιν. Κατά τόν λόγον τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «... τό ἔλαττον ὑπό τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται» (Ἐβρ. 7,7). Αὐτή ἡ ἀρχή διατηρεῖται ὅταν εἷς ‘Αρχιερεύς χειροτονεῖ Ἱερέα. ‘Αλλ’ εἰς τήν περίπτωσιν Ἐπισκόπου – εἷς ‘Επίσκοπος δέν ὑπάρχει «τό κρεῖττον». Δι’ αὐτόν τό κρεῖττον εἶναι ἀκριβῶς ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων. Οὕτως ἡ χειροτονία Ἐπισκόπου ὑπό ἑνός παραμορφώνει τήν Ὀρθόδοξον ἀρχήν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας. Ἑπομένως, ἄν καί ὁ ζῆλος τῶν ἀκολουθούντων τόν Ἐπίσκοπον Ματθαῖον εἰς τήν διατήρησιν τῆς Παραδόσεως καί τοῦ ἑορτολογίου τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐξιέπαινος, ἄν καί οἱ Ἀρχιερεῖς οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς χειροτονία ςτου δέν μέμφονται οὐδόλως ἐκτός τῆς τάξεως τῆς χειροτονίας, ἐν τούτοις πολλοί προετίμησαν νά μείνουν ἄνευ Ἐπισκόπου, ἕως ὅτου ἐνεφανίσθη Ἱεραρχία τις, ἡ ὁποία προδήλως συνέδεε τόν ζῆλον διά τήν διατήρησιν τῆς ‘Εκκλησιαστικῆς Παραδόσεως μέ Κανονικάς χειροτονίας τελεσθείσας ὑπό Κανονικῶν Ἀρχιερέων. Πάσα χειροτονία, ἥτις τελεῖται χωρίς πειθαρχίαν εἰς τούς Κανόνας οὐσιαστικῶς εἶναι ἤδη ἄκυρος ἄν καί ἐτελέσθη ὑπό Κανονικῶν ‘Επισκόπων. Ὀ Δ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου π.χ. δέν καθαιρεῖ τόν Μάξιμον τόν Κυνικόν διά τάς παραβάσεις αὐτοῦ, ἀλλά διακηρύττει ὅτι ἡ χειροτονία του εἶναι ἄκυρος, διότι ἄν καί ἔγινε ὑπό Κανονικῶν Ἐπισκόπων, ἔγινεν ἐν παραβάσει Κανόνων. Τό αὐτό ἰσχύει διά τήν χειροτονίαν Ἱερέων. Εἰς τήν ἐπιστολήν του πρός χωρεπισκόπους, ὁ Μέγας Βασίλειος γράφει, ὅτι οἱ οὐχί κανονικῶς χειροτονηθέντες ἱερεῖς πρέπει νά καθαιρεθοῦν. Ἐν κατακλεῖδι λέγει: «... γινώσκετε ὅτι λαϊκός ἔσται, ὁ ἄνευ ἡμετέρας γνώμης εἰς ὑπηρεσίαν παραδεχθείς»(Κανών πθ΄). Ἔτι καθαρότερον ἐκφράζεται αὐτή ἡ σπουδαία ἀρχή εἰς τόν ΣΤ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου: «... εἴ τις, χωρίς γνώμης τοῦ Μητροπολίτου γένοιτο Ἐπίσκοπος, τόν τοιοῦτον ἡ Μεγάλη Σύνοδος ὥρισε μή δεῖν εἶναι Ἐπίσκοπον». Μόνον ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία παραμορφώσασα έν ἑαυτῆ τήν ἰδέαν τῆς μεταδόσεως τῆς Χάριτος ἐν τῆ Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὡς ἔγκυρον π[σαν χειροτονίαν, ἡ ὁποία ἐτελέσθη ὑπό Κανονικῶν Ἐπισκόπων, ἔστω καί ἄν εἶναι ἐκτός τούτου μή κανονική. Ἡ παραχώρησις ἤ μετάδοσις τῆς Χάριτος κατ’ αὐτούς εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μετά τῆς ὀρθῆς προσφορᾶς τῆς συνταγῆς ἤ τοῦ τύπου τῆς χειροτονίας, ἡ ὁποία καθ’ ἑαυτήν ἐπικυρώνει αὐτήν ἀνεξαρτήτως τῆς μονομερότητος ἤ τῆς μή προσαρμογῆς πρός τό θέλημα τῆς Ἐκκλησίας. Τοιοῦτον δόγμα εἶναι ξένον πρός τήν Ὀρθοδοξίαν. Οὕτως εἶναι εύνόητον ὅτι αἱ χειροτονίαι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀκακίου καί τῶν μετέπειτα ἤγειραν τήν ἀμφιβολίαν πολλῶν, ἤγειραν τήν ἀμφιβολίαν πολλῶν, ἕως ὅτου ἐπιβεβαιώθηκαν καί νομιμοποιήθηκαν δι’ ἀποφάσεως τῆς Συνόδου. Οὕτως μία ἄνομος πράξις ἐπικυρώνεται ὡς Μυστήριον ἄνευ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπαναλήψεως. Γράφων εἰς τόν πρῶτον αὐτοῦ Κανόνα, ὁ Μέγας Βασίλειος λέγει ὅτι οἱ Καθαροί, διότι ἦσαν σχισματικοί, δέν εἶχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐν τούτοις διά τῆς οἰκονομίας ἐπιτρέπει εἰς αὐτούς νά προσέχρωνται εἰς τήν κοινωνίαν, ἄνευ ἀναβαπτίσματος. Ὁ δέ Η΄ Κανών τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὁρίζει: «Περί τῶν ὀνομαζόντων μέν ἑαυτούς Καθαρούς ποτέ, προσερχομένων δέ τῆ Καθολικῆ καί Ἀποστολικῆ Ἐκκλησία Ἐκκλησία, ἔδοξε τῆ Ἁγία καί Μεγάλη Συνόδω, ὥστε χειροθετουμένους αὐτούς, μένειν οὕτως ἐν τῶ Κλήρῳ». Ὑπάρχει κάποια διαφωνία ὡς πρός τό τί σημαίνει ἡ λέξις «χειροθετουμένους» εἰς αὐτόν τόν Κανόνα. Ὀ Ἀριστηνός ἀποδίδει τήν ἔννοιαν τοῦ χρίσματος. Αὐτή ἡ ἑρμηνεία ἐπαναλαμβάνετι ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάννου Σμολένσκ. Φαίνεται ὅμως ὅτι ἡ πλέον αὐθεντική ἑρμηνεία ἐδόθη ὑπό τοῦ ἁγίου Ταρασίου εἰς τήν Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον. Ὅταν οὗτος ἠρωτήθη τό «χειροθετουμένους» εἰς τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου, ἐξήγησεν ὅτι δέν ἐχρησιμοποιήθη ἡ λέξις μέ ἔννοιαν χειροτονίας, ἀλλά μέ τήν ἔννοιαν τῆς ἁπλῆς εὐχῆς. Δύναταί τις νά συμφωνήση μέ τόν Ἐπίσκοπον Νικόλαον Μίλας ὅτι ἐπί τῆ βάσει αὐτῆς τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἁγίου Ταρασίου «... ἡ ἔννοια αὐτῶν τῶν λέξεωνεἰς τόν παρόντα Κανόνα τῆς Νικαίας εἶναι ὅτι ὅταν ἐγίνοντο δεκτοί ἐκ τοῦ σχίσματός των οἱ Νοβατιανοί κληρικοί, ὁ ἁρμόδιος Ἐπίσκοπος ἤ ἱερεύς πρέπει νά ἐπιθέση τάς χεῖρας του ἐπ’ αὐτῶν, ὅπως ἐγίνετο εἰς τό μυστήριον τῆς Μετανοίας καί νά διαβάση τήν κατάλληλον εὐχήν, ἡ ὁποία ἥνωνεν αὐτούς μέ τήν Ἐκκλησίαν». Ἡ αὐτή τάξις ἐφηρμόζετο ἐν τῆ Ἐκκλησία τῆς Καρθαγένης κατά τόν ΟΘ (ΟΑ ἤ ΟΖ)( Κανόνα εἰς τήν ἀποδοχήν τῶν Δονατιστῶν, οἵτιονες ἦσαν πικρώτεροι σχισματικοί τῶν Νοβατιανῶν καί Καθαρῶν. Εἰς αὐτούς ἐπετράπη, «μεγάλην ἔχειν ἀνάγκην, ὥστε διά τήν τῆς Ἐκκλησίας εἰρήνην καί χρησιμότητα καί αὐτῶν τῶν Δονατιστῶν, οἵτινες δήποτε Κληρικοί διορθουμένης τῆς βουλῆς πρός τήν Καθολικήν ἑνότητα μετελθεῖν θελήσοιεν, κατά τήν ἑνός ἑκάστου Καθολικοῦ Ἐπισκόπου προαίρεσιν καί βουλήν, τοῦ ἐν τῶ αὐτῶτόπω κυβερνῶντος τήν Ἐκκλησίαν, ἐάν τοῦτο συμβάλλεσθαι τῆ τῶν Χριστιανῶν εἰρήνη φανείη, ἐν ταῖς ἰδίαις τιμαῖς αὐτούς ἀναδεχθῆναι». Ὁ αὐτός Κανών παρατηρεῖ: «Καθώς καί ἐν τοῖς προλαβοῦσι χρόνοις πε΄ρι τῆς αὐτῆς διαστάσεως γενέσθαι φανερόν ἐστίν». Ἐκ τῶν λεχθέντων ἐν τῆ ἀρχῆ τῆς παρούσης ἀποφάσεως, εἶναι φανερόν ὅτι οἱ Παλαιοημερολογῖτες, οἱ ἡγούμενοι ὑπό τῆς Ἱεραχίας, ἥτις προέρχεται ἐκ τῶν τοῦ Ματθαίου χειροτονιῶν, οὐδόλως δύναται νά συγκριθοῦν μετά τῶν σχισματικῶν Δονατιστῶν καί Νοβατιανῶν. Δέν ἡμάρτησαν κατά τῆς Ὀρθοδοξίας, δογματικῶς, ἀλλ’ ἐν τῶ ζήλῳτων ὅπως διαφυλάξουν αὐτήν παρεβίασαν τήν ἱεραρχικήν τάξιν, ὅταν ὁ Ἐπίσκοπος Ματθαῖος ἐχειροτόνησεν Ἐπίσκοπον μόνος. Μία ἁπλῆ ἀναγνώρισις τῶν χειροτονιῶν αὐτῶν δύναται νά γίνη αἰτία σκανδάλου ὡς ἀθέτησις ὡρισμένων Κανόνων: Α’’Αποστολικοῦ, Δ΄ τῆς Α΄ Οἰκουμ. Συν., καί Γ΄ τῆς Ζ΄ Οἰκ. Συν. ‘Εν τούτοις εἶναι φανερόν ἐξ’ ἄλλων παρατιθεμένων Κανόνων καί παραδειγμάτων, ὅτι δύναται νά ἐφαρμοσθῆ ἡ οἰκονομία τοῦ Η΄ Κανόνος τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τοῦ ΟΘ Κανόνος τῆς Καρθαγένης. Λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν ὅλα τά ἀνωτέρω, καθώς καί τήν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου, ὅπως ἐπιτευχθῆ οὕτως ἡ ἕνωσις πάντων τῶν ἀφοσιωμένων εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν, ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων ἀποφασίζει: 1)Νά ἀναγνωρίση ὡς δυνατήν τήν πραγματοποίησιν τῆς αἰτήσεως τῶν ‘Αρχιερέων Καλλίστου καί Ἐπιφανίου διά τῆς ἐπιθέσεως χειρῶν ἐπ’ αὐτῶν τῶν δύο Ἐπισκόπων. Κατόπιν, οἱ δύο οὗτοι δέον νά πράξουν τό αὐτό διά τούς ἀδελφούς των Ἀρχιερεῖς, καί οἱ ‘Αρχιερεῖς εἰς τόν Κλῆρον. 2) Νά ὑποχρεώση τούς Ἀρχιερεῖς Κάλλιστον καί Ἐπιφάνιον καί τούς σύν αὐτοῖς ἀδελφούς Ἐπισκόπους νά πράξουν τό πᾶν ὅπως ἑνωθῆ ἡ Ἱεραρχία Κλῆρος καί Λαός των, μετ’ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται ὑπό τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου. 3)Νά ἐνημερώση τόν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπον Αὐξέντιον περί τῶν ἀνωτέρω 4)Νά διορίση πρός ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω παραγράφου 1 ἐν τῆ Ἱερᾶ Μονῆ Μεταμορφώσεως ἐν Βοστώνη τόν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπον Φιλόθεον καί τόν Θεοφ. Ἐπίσκοπον Κων/νον. Διά τήν Σύνοδον τῶν Ἐπισκόπων (Τίθεται ὑπογραφή) Λαῦρος Ἐπίσκοπος Μανχάταν Γραμματεύς τῆς Συνόδου (Μετάφρασις ἐκ τοῦ Ρωσικοῦ Πρωτοτύπου)

ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ

Φ. ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΚ/ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ!!! «ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΙΚΑΙ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ» ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΑΚ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΣΑΙ ΤΗ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΩ ΑΠΟ 5.2.03 ΕΩΣ 2.6.03. Ἡ ὑπό τόν ἀνωτέρω τίτλον φωτοτυπική ἔκδοσις ἐκυκλοφόρησε κατά Σεπτέμβριον τοῦ 2003, ἀπό τήν σειράν τῶν ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ τοῦ «ΚΕΝΤΡΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ» καί περιλαμβάνει «ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ καί ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ» ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἱεροσύλου συμπαιγνίας περί παραιτήσεως τοῦ ἤδη τεθνεῶτος Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, ἡ ὁποία («παραίτησις») ἐδημοσιοποιήθη ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τήν 5.2.2003, καί ἡ ὁποία ἐξειλίχθη εἰς τήν φατρίαν καί τελικῶς τό ὑπό τόν ψευδαρχιεπίσκοπον Νικόλαον ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΙΝ. Ὅπως ἀναφέρεται καί εἰς τόν Πρόλογον τῆς Ἐκδόσεως ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Κηρύκου πρόκειται περί σειρᾶς ἐγγράφων – κειμένων, τά ὁποῖα συνετάχθησαν μετά τήν ἐν λόγῳ ἱερόσυλον συμπαιγνίαν τῆς παραιτήσεως τοῦ ‘Αρχιεπισκόπου ‘Ανδρέου, ὡς ἐνστάσεις, καταγγελίαι καί διαμαρτυρίαι, καί τά ὁποῖα παρετέθησαν ὡς συνημμένα εἰς τό ὑπ’ ἀριθμ. 336/4/17.9.03 ἱστορικόν ἔγγραφόν του πρός τόν «Πειραιῶς καί Νήσων» κ. Νικόλαον. Παραθέτομεν τόν Πρόλογον «Πρός τούς ἀναγνώστας». Εἰς τό παρόν τεῦχος παρατίθεται τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 336/4.9.03 ἡμέτερον ἔγγραφον πρός τόν Σεβ/τον Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαον, καθώς καί τά συνημμένα εἰς αὐτό: "Κείμενα ᾿Ενστάσεων, Διαμαρτυριῶν, Καταγγελιῶν, Γνωμοδοτήσεων ἀπό 5.2.03 ἕως 3.6.03". Τό ἔγγραφον μέ ὅλα τά συνημμένα κοινοποιεῖται εἰς τόν Μακαρ. ᾿Αρχιεπίσκοπον κ. ᾿Ανδρέαν καί τούς λοιπούς Σεβ/ους ᾿Αρχιερεῖς, καθώς καί εἰς τόν Σεβ/τον Κιτίου τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου κ. ᾿Επιφάνειον, πρός ἐνημέρωσίν των καί διά νά ἀναλάβουν τάς εὐθύνας των. ᾿Εκ τῆς μελέτης τῶν κειμένων πού παρατίθενται, δύναται ὁ ἀναγνώστης νά ἀντιληφθῇ, ἀφ᾿ ἐνός τήν κρισιμότητα τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν μας πραγμάτων, ὅπως προέκυψε αὔτη μετά τήν Κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς τάξεως ὑπό ὁμάδος ᾿Αρχιερέων, μετά τήν ἄρνησιν αὐτῶν νά ἀντιμετωπισθοῦν ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΩΣ θέματα ΠΙΣΤΕΩΣ, ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ καί ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ, καί ἐν τέλει ὅπως ἐξελίχθη μετά ἀπό τήν συμπαιγνίαν καί τήν συναλλαγήν τῆς ἱεροσύλου παραιτήσεως τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, καί μετά τήν ἐπακολουθήσασαν ἑτέραν ἱερόσυλον πρᾶξιν τῆς καταλήψεως τοῦ ᾿Αρχιεπισκοπικοῦ Θρόνου ἀπό τόν Μητροπ. Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαον. ῞Απαντα τά κείμενα κατετέθησαν Κανονικῶς τῇ ῾Ιερᾷ Συνόδῳ, ἀλλ᾿ ὅμως ὅλως ἀντικανονικῶς, παρανόμως, καί ἀντιδεοντολογικῶς δέν ἐλήφθησαν ὑπ᾿ ὄψιν, μέ ἀποτέλεσμα ἡ ὁμάς τῶν ᾿Αρχιερέων, ἡ ὀποία ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐνήργησεν αὐθαίρετα καί ληστρικά καί εἰς βάρος τῆς Κανονικῆς τάξεως, ἐπροχώρησε καί μετά τήν παραίτησιν τοῦ Μακαριωτάτου εἰς περαιτέρω πράξεις καί ἐνεργείας φατριαστικάς, πραξικοπηματικάς καί παρανόμους, καί ἔλαβεν ἀποφάσεις, αἱ ὀποῖαι οὐδέν ἔννομον καί Κανονικόν ἀποτέλεσμα παράγουν. Οἱ Σεβ/τοι ᾿Αρχιερεῖς, πού ἄφησαν νά ὁδηγηθοῦν τά πράγματα εἰς αὐτό τό σημεῖο, ἄς σκεφθοῦν, ὅτι ὑπάρχει καί ἡ Κρίσις τοῦ Θεοῦ, ὁ ῾Οποῖος γνωρίζει καί ἐκεῖνα πού οἱ ἴδιοι γνωρίζουν, ἀλλά τά κρύπτουν, "ἵνα μή ἀποσυνάγωγοι γένωνται". Παρακαλοῦνται, ἔστω τώρα, νά μή περιφρονήσουν τάς ᾿Ενστάσεις, διαμαρτυρίας, προτάσεις τριῶν ᾿Αρχιερέων, ἀλλά νά τάς προσέξουν, νά τάς μελετήσουν, καί ἄν δέν συμφωνοῦν, ἄς δεχθοῦν τέλος πάντων μίαν ἐλευθέραν, σοβαράν, δημοκρατικήν συζήτησιν. ῾Η αὐθαίρετη, ἡ παπιστική, ἡ ἱεροεξεταστική νοοτροπία, ὅτι "ἄν δέν ἔρθη στή Σύνοδο θά τόν καταδικάσουμε", ἤ τά παλαιότερα: "ὁ Κήρυκος εἶναι ἀσεβής, διότι ἀντί νά συμμορφώνεται μέ τίς ἀποφάσεις μας, αὐτός γράφει, κλπ", δέν ἁρμόζει εἰς ᾿Ορθοδόξους ᾿Αρχιερεῖς, ἄν θέλουν νά εἶναι πράγματι ᾿Ορθόδοξοι. Καί ἄς λάβουν ὑπ᾿ ὄψιν τά ἑξῆς: 1) Θέματα ῾Ομολογίας, ᾿Εκκλησιολογίας καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, δέν ἐπιτρέπεται νά "τίθενται εἰς τό ᾿Αρχεῖο", τουναντίον πρέπει νά ἀντιμετωπίζωνται. 2) ῾Η ψευδής καί ἀπατηλή προσπάθεια νά περάσουν θέσεις καί ἀντιλήψεις ξένες πρός τήν διηνεκῆ παράδοσι τῆς ᾿Εκκλησίας, πρέπει νά καταδικασθῇ καί νά σταματήση. 3) ῾Η ἄρνησις νά διακηρυχθῆ πεπαρρησιασμένως ἡ ῾Ομολογία ᾿Εκκλησιολογία καί ἡ ἀνόθευτος ᾿Αποστολική Διαδοχή, ὅπως τήν παρελάβομεν ἀπό τάς εὐλογημένας χειιροτονίας τοῦ 1935, 1937 καί 1995, ὁδηγοῦν εἰς τήν ἄρνησιν τῆς ᾿Εκκλησίας. 4) Τό νά σύρωνται ἑκόντες ἄκοντες πίσω ἀπό τό ἄρμα τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ (ἴσως χωρίς τινές νά τό ἀντιλαμβάνωνται) θά τούς καταστήση ἐχθρούς καί πολεμίους τῆς ᾿Εκκλησίας. Καί τέλος πάντων ἄς μᾶς ὑποδείξουν καί ἀποδείξουν τά σφάλματά μας. ῎Ας μᾶς ἀποδείξουν, ὅτι μέ ὅσα πράττουν οἱ ἴδιοι ἐνεργοῦν κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐν ὑπακοῇ πρός τούς Κανόνας τῆς ᾿Εκκλησίας, συμφώνως πρός τήν διηνεκῆ πρᾶξιν καί παράδοσιν τῆς ᾿Εκκλησίας καί εἶναι ἐλεύθεροι ἀπό κάθε ἔξωθεν ἐπηρεασμό καί ξένα Κέντρα, καί ἐμεῖς εἴμεθα ἕτοιμοι νά ἀνακαλέσωμεν ὅλα τά κείμενά μας καί νά ζητήσωμεν καί συγγνώμην." ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ Ἐπίσης παραθέτομεν καί τό ὑπ’ ἀριθμ. 336/4/17.9.2003 ἔγγραφον τοῦ ‘Επισκόπου Κηρύκου πρός τόν ὡς «’Αρχιεπίσκοπον ‘Αθηνῶν» ἐμφανιζόμενον Μητροπολίτην Πειραιῶς κ. Νικόλαον. Α.Π. 336 ᾿Εν Κορωπίῳ τῇ 4/17-9-03 ΠΡΟΣ Τόν Σεβ/τον Μητροπολίτην Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαον, Εἰς Νίκαιαν Πειραιῶς, Σαμψοῦντος 54, 184 51. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: 1) Τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ᾿Ανδρέαν, εἰς ᾿Επισκοπεῖον ῾Αγίου Μοδέστου 19001 Κερατέα ᾿Αττικῆς. 2) Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιον, εἰς ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίας Τριάδος, 20100 ᾿Εξαμήλια Κορινθίας. 3) Σεβ. Μητροπολίτην Περιστερίου κ. Γαλακτίωνα, εἰς Νεάπολιν Πειραιῶς Αἰσχύλου 105, 184 52. 4) Σεβ/τον Μητροπολίτην Κίτρους καί Κατερίνης κ. Γοργόνιον, εἰς Ι.Ν. ῾Αγίου Δημητρίου 60100 Σ.Σ. Κατερίνης. 5) Σεβ. Μητροπολίτην Βεροίας καί Ναούσης κ. Ταράσιον, εἰς Ι.Μ. ῎Αξιόν ᾿Εστί" 60066 Μεθώνη Πιερίας. 6) Σεβ. Μητροπολίτην Λαρίσης καί Τυρνάβου, εἰς Ι.Μ. ῾Αγίων ᾿Αποστόλων 40007 Σ.Σ. Ραψάνης Λαρίσης. 7) Σεβ/τους Επισκόπους Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέαν καί Φιλίππων κ. Χρυσόστομον, εἰς Ι.Μ. Μεταμορφώσεως, 19001 Κουβαρᾶ ᾿Αττικῆς. 8) ῞Απαντας τούς Κληρικούς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ῾Ιεράς Μονάς καί ᾿Εκκλησιαστικά Συμβούλια ῾Ιερῶν Ναῶν. ᾿Αγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ καί Συλλειτουργέ Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαε, καί Σεβ/τοι ᾿Αρχιερεῖς, Κανονικά μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὁ Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν. Σχετικῶς μέ τά τελευταῖα ἀποσταλέντα εἰς ἐμέ "χαρτία", ἤτοι: α) Τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 3196 ἀπό 26 Αὐγ. 2003 (π.ἡ.) "πρόσκλησίν" σας, διά τῆς ὁποίας ὅλως ἀντικανονικῶς, ῾Υμεῖς ὁ Σεβ/τος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Νικόλαος, ἀντιποιεῖσθε τόν "᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν" καί πειρᾶσθε "σύγκλησιν Συνόδου ῾Ιεραρχίας" (διά τήν 17ην Σεπτεμβρίου π.ἡ.), καί β) Τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 233 ἀπό 2 Σεπτ. 2003 (π.ἡ.) ἑτέραν "πρόσκλησίν" σας, τήν ὁποίαν μοι ἐπιστείλατε τήν 3ην Σεπτεμβρίου, μετά τήν 9ην βραδυνήν, δι᾿ ἧς ἀντιποιεῖσθε καί τόν "Πρόεδρον" τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν (Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε), καλεῖτε δέ διά τήν ἀμέσως ἑπομένην ἡμέραν Τετάρτην, καί ὥραν 9ην πρωϊνήν (!) (4-9-03) "Διοικητικόν Συμβούλιον" τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε, ἡ ἐλαχιστότης μου ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος, κατ᾿ ᾿Αρχιερατικόν καθῆκον, εὐθύνην, ἀλλά καί φιλάδελφον διάθεσιν, ἀπαντῶ τά κάτωθι: ῞Οπως διά σειρᾶς προηγηθέντων σχετικῶν ἐγγράφων μας, (τά ὁποῖα σᾶς ἐπιστείλαμεν ἁρμοδίως καί Κανονικῶς καί τά ὁποῖα ἐν σώματι συνημμένως τῷ παρόντι σᾶς ἐπανεπιστέλλομεν), σᾶς ἐγνώσθη καί ἀναλυτικῶς ἐτεκμηριώθη, ἡ ἀπό 5 Φεβρουαρίου 2003 ἱερόσυλος συμπαιγνία περί παραιτήσεως τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν κ. ᾿Ανδρέου καί μεταβιβάσεως τῆς ᾿Αρχιεπισκοπῆς εἰς ὑμᾶς, ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΠ᾿ ΟΥΔΕΝΙ, καθώς ἐπίσης ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΣΘΕ καί ῾Υμεῖς ὡς "νέος ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αθηνῶν", ἤ καί ὡς "Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε.". ᾿Επανειλημμένως, διά σειρᾶς Κανονικῶν ἐγγράφων μας, σᾶς ἐξεθέσαμε, ὅτι ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ὑπό τῆς Κανονικῆς Τάξεως, ΟΥΤΕ ΑΠΑΝΤΑΤΑΙ εἰς τήν μακραίωνα πρᾶξιν τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τοιαύτη παραίτησις, ὡς ἡ ὡς ἄνω, ἡ ὑπαγορευθεῖσα ὑπό τῆς ἰδικῆς σας ἱεροσύλου συμπαιγνίας, ἥτις ἐν συνεχείᾳ καί δή ἀπό 25.4.03 ἐξειλίχθη εἰς" ἀποποίησιν" τῆς "παραιτήσεως", "ἐπανεργοποίησιν" τοῦ "παραιτηθέντος" ὡς ᾿Επισκόπου, "μετάθεσις" αὐτοῦ εἰς ἄλλην Μητρόπολιν ὡς "Προέδρου", ἐπαναφορά του ὡς μέλους εἰς τάς συνεδρίας τῆς Συνόδου καί λοιπά ἀσεβῆ καί ἱερόσυλα καί ταῦτα πάντα προσχηματικῶς, σκοπίμως καί ὑστεροβούλως, πρός ὁλοκλήρωσιν τῆς συμπαιγνίας, ἤτοι τήν ὑφ᾿ ῾Υμῶν "κατάληψιν" τοῦ Θρόνου τήν 30.6.03. ῞Απαντα τά ἀνωτέρω, καθώς καί τό γεγονός ὅτι τάς συγκεκριμένας Κανονικάς, πραγματικάς ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ καί ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ᾿Αρχιερέων οὐδόλως ἐλάβατε ὑπ᾿ ὄψιν κατά τήν συνεδρίαν σας τῆς 25.4.03, ἀφ᾿ ἑνός μέν δέν σᾶς ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝ, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ μαρτυροῦν τήν δέσμευσίν σας ὑπό τῶν ξένων Κέντρων νά προχωρήσετε τά σχέδιά των μέ τελικόν στόχον τό ἀκήρυκτον σχίσμα σας, ἤ καί τήν ἱκανοποίησιν τῆς ματαιοφροσύνης σας. Περαιτέρω, ῾Υμεῖς ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς κ. Νικόλαος, ὅλως ἀδιστάκτως, διά τῆς εἰσηγήσεώς σας, κατά τήν ἐν λόγῳ συνεδρίασιν, δυστυχῶς ἐμιμήθητε καί συνεχίσατε τό ἔργον τοῦ πονηροῦ. Σκληρός ὁ λόγος, ἀλλά ἀληθινός, ἀφοῦ "γυμνῇ τῇ κεφαλῇ" διά τῆς συγκεκριμένης εἰσηγήσεως ἐψεύσθητε, οἱ δέ λοιποί συμμετασχόντες καί συνεργήσαντες εἰς τήν ἐν λόγῳ φατριαστικήν σας συνεδρίασιν, παρεχαράξατε καί διεστρέψατε τήν μακράν ἱστορικήν ἀλήθειαν καί πρᾶξιν τῆς ᾿Εκκλησίας, καί ἀκολούθως ἐδημοσιεύσατε τά ψεύδη σας, δι᾿ ὧν εἰσηγεῖσθε πλέον νέαν Κανονικήν Τάξιν καί νέαν θεσμοθεσίαν, ἀντίθετον πρός τήν Κανονικήν τάξιν καί τήν δισχιλιετῆ πρᾶξιν τῆς ᾿Εκκλησίας. ῞Ενεκα τούτων, ὑπογραμμίζομεν ὅτι, ὄχι μόνον ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΣΘΕ ὡς "᾿Αρχεπίσκοπος" ἤ ὡς "Πρόεδρος τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε.", ἀλλά καί ἐφέρατε ἑαυτόν (καί τήν ὁμάδα σας) ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ εἰς βαρυτάτην ΥΠΟΔΙΚΙΑΝ, διότι καί τήν παρακαταθήκην τῆς ᾿Αρχιερωσύνης - ᾿Επισκοπῆς, καί τήν Κανονικήν Τάξιν, καί τούς θεσμούς καί τά ἱερά καί ὅσια καί αὐτήν τήν ᾿Εκκλησίαν, ἱεροσύλως ὑπετάξατε καί ἐθέσατε ὑπό τούς πόδας σας, τόσον κατά τήν 5.2.03, ὅσον καί τήν 25.4.03 καί τήν 30.5.03 καί τήν 3.6.03, καί ἐξακολουθεῖτε ἀπονενοημένως ἐνεργοῦντες νά παγιώσετε τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν σας καί διά τῶν τελευταίων ἐγγράφων σας. ῎Αλλωστε προκειμένου νά συμμετάσχουν οἱ ᾿Αρχιερεῖς καί κατά τήν παράνομον διαδικασίαν τῆς 30.5.03, πρός "ἀνάδειξίν" σας εἰς δῆθεν "νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον", ἀρχικῶς ἐπεχειρήθη διά τῶν παρανόμων καί ἐξωφρενικῶν ἀποφάσεών σας, τῆς 25.4.03, νά μᾶς ἐκφοβίσετε, δεδομένης δέ τῆς ἀποτυχίας αὐτοῦ τοῦ ἐγχειρήματός σας, εἰς τήν συνέχεια προσεπαθήσατε νά μᾶς πείσετε νά συμμετάσχωμεν, ἐμφανιζόμενος ὅτι δῆθεν προτίθεσθε νά ἐπιλύσετε τά ἐκκρεμμοῦντα θέματα, τά ὁποῖα ἐπί ἔτη καταγγέλλομεν. Αὗται ὅμως αἱ δῆθεν καλαί προθέσεις σας, μετά καί ἀπό τά ὑπ᾿ ἀριθμ. 3190/27.5.03 καί 1163/28.5.03 κείμενά σας, ἀπεδείχθησαν προσχηματικαί καί ψευδεῖς, καθόσον δι᾿ ἄλλην μίαν φοράν ἀμφισβητεῖτε, κατά τήν παγίαν τακτικήν τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, τήν ὕπαρξιν τῶν ἐν λόγῳ θεμάτων καί ἀποδίδετε παραπλανητικῶς τά αἴτια τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς κρίσεως εἰς τεχνητά σκάνδαλα. ᾿Αλλά καί τό ὅτι εἰς τό ἄκυρον "χαρτίον" σας (3196 ἀπό 26.8.03) θέτετε ὡς θέμα τήν ἐξέτασιν τῶν λόγων, διά τούς ὁποίους οἱ Συνεπίσκοποί σας δέν συμμετέσχον εἰς τάς ἀπό 5.2.03 μέχρι καί τήν 30.5.03 παρανόμους συνεδριάσεις σας, προκύπτει ὡς ἀπειλή, καθ᾿ ὅσον τούς καλεῖτε εἰς ἀπολογίαν ἀπό τήν θέσιν τοῦ παρανόμως καί ἀντικανονικῶς καί ὡς μοιχεπιβάτου ἐπικαθήσαντος εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν. Τελικῶς ἀποσκοπεῖτε, εἰς τήν τυπικήν ἀπόρριψιν τῶν, ὡς ἀναφέρετε, "αἰτιάσεων" τῶν Συνεπισκόπων σας, ἐκ δέ τῆς "ἐντολῆς" ἤ "προτροπῆς" σας νά παρευρίσκωνται εἰς τήν συνεδρίασιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἅπαντες οἱ ᾿Αρχιερεῖς, καί δή φέροντες μεθ᾿ ἑαυτῶν τά ἐξωτερικά διακριτικά τοῦ ᾿Αρχιερέως, ἀποσκοπεῖτε κυρίως εἰς τό νά ἐπισφραγίσετε διά τῆς παρουσίας των τήν παρανομίαν σας. Δηλαδή, εἶναι ὡς νά λέγετε, "ἐφ᾿ ὅσον προσέλθουν, καί φωτογραφηθῶμεν ἐν μέσω αὐτῶν ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπος, θά τούς τά συγχωρήσωμεν ὅλα"!!! Σεβασμιώτατε κ. Νικόλαε, ὅλως φιδαδέλφως, σᾶς παρακαλῶ ἀφῆστε κάθε νοσηράν νοοτροπίαν καί συμπεριφοράν, καί λάβετε σοβαρῶς ὑπ᾿ ὄψιν μόνον τό ὅτι, μέχρι καί σήμερον, πιστός Κλῆρος καί Λαός, ἀναμένομεν ἐναγωνίως τήν μεταμέλειάν σας, καί ῾Υμῶν καί τοῦ Μακαριωτάτου καί τῶν συνεργησάντων Σεβασμιωτάτων ᾿Αρχιερέων, ἵνα συμφώνως τῇ Κανονικῇ τάξει καί ἐν προκειμένῳ καί τῇ ἐπιτρεπομένῃ οἰκονομίᾳ, ἐπανέλθητε, ὡς πρόσωπα καί ὡς ὁμάδα, εἰς τήν πρό τῆς 5.2.03 κατάστασιν καί ἀντιμετωπισθῇ καί θεραπευθῇ ἀπό κοινοῦ ἡ εἰδεχθής ἐγκληματική πρᾶξις τῆς ἱεροσύλου περί παραιτήσεως συμπαιγνίας σας, καί ὅλαι αἱ φατριαστικῶς καί ἄκρως ἀντικανονικῶς ἐπακολουθήσασαι, μέχρι καί τά περί οὗ ὁ λόγος ἄκυρα "χαρτία" σας 3169/26.8.03 (π.ἡ.) καί 233/2/15.9.03, τά ὁποῖα συνημμένως σᾶς ἐπιστρέφομεν ὡς ἀπαράδεκτα διά τούς προαναφερθέντας λόγους. Παρακαλεῖσθε καί ῾Υμεῖς, καί ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος καί οἱ Σεβ. κ.κ. Παχώμιος, Γαλακτίων καί ᾿Ανδρέας νά συνειδητοποιήσετε, ὅτι δέν νομιμοποιεῖσθε νά ἐμφανίζεσθε ῾Υμεῖς μέν ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπος" ἤ "Πρόεδρος τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε.", ὁ δέ Μακαριώτατος ὡς "παρητημένος", ὡς "ἐπανενεργοποιηθείς", ὡς "μετατεθείς" εἰς τήν "Προεδρίαν τῶν Πατρῶν", ἤ καί ὡς "μέλος τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου", οὔτε ὅτι ἡ φατριαστική καί ἱερόσυλος ὁμάδα σας ἀποτελεῖ τήν ῾Ιεράν Σύνοδον, κλπ....Παρακαλεῖσθε, διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ καί τήν σωτηρίαν ὅλων μας, προπάντων δέ τοῦ πιστοῦ πληρώματος τῆς ᾿Εκκλησίας, νά προλάβετε τήν ἐκκρεμοῦσαν, καί ἀπειλοῦσαν ῾Υμᾶς, βαρεῖαν καί εὑρεῖαν Κανονικήν ὑποδικίαν σας, τήν ὁποίαν ὑπό τάς δεδομένας προϋποθέσεις ἡ Μήτηρ ἡμῶν ᾿Εκκλησία διά τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν ὀργάνων Της, δύναται νά οἰκονομήση. ῾Η ἐκκρεμοῦσα ὑποδικία σας δέν ἀπαιτεῖ τίποτε περισσότερον, παρά μόνον τήν εἰλικρινῆ μεταμέλειάν σας καί τήν βούλησίν σας νά ἐπανέλθητε εἰς τήν πρό τῆς 5.2.03 Κανονικήν ᾿Εκκλησιαστικήν κατάστασιν, διά νά ἐπανεύρη ἡ ᾿Εκκλησία τήν Κανονικήν, ἐξ᾿ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, πορείαν Της, καί οὕτω παύση ἡ ἐκ μέρους σας ἀπειλή (κίνδυνος) νά ἀποβῇ τό "ἐν δυνάμει" σχίσμα σας καί ἐνεργείᾳ, ὅπερ, καθ᾿ ἡμᾶς, ἦτο καί παραμένει ὁ κύριος στόχος τῶν ξένων Κέντρων, τά ὁποῖα σᾶς ἐπέβαλον νά προβῆτε καί εἰς τήν περί παραιτήσεως ἱερόσυλον συμπαιγνίαν. Σεβασμιώτατε, ἐάν συνεχίσετε τήν πορείαν, ἡ ὁποία ἔχει προδιαγραφεῖ ὑπό τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου (τῶν ἀδελφῶν Τσακίρογλου καί Δημητρίου Κάτσουρα, καί τῶν γνωστῶν Φλωρινικῶν, ἀλλά καί Νεοημερολογιτικῶν παραγόντων), τό μόνον τό ὁποῖον, καθ᾿ ἡμᾶς, θά ἐπιτύχετε, θά εἶναι νά παγιωθῆτε ὡς μία ἀκόμη σχισματική παλαιοημερολογιτική παράταξις, ἡ ὁποία, ἀργά ἤ γρήγορα, θά ἀφομοιωθῇ εἰς τό νέον σχῆμα τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπερ μή γένοιτο ποτέ. Εἴθε ὁ Θεός νά μᾶς εὐσπλαγχνισθῇ, καί νά μᾶς δώση τήν δύναμιν, ἡμεῖς νά προσφέρωμεν τήν ταπείνωσίν μας, τήν μετάνοιαν καί τήν ἀνεπιφύλακτον διάθεσιν πρός διόρθωσιν καί ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν θεμάτων, τά ὁποῖα καθάπτονται τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, ἀλλά καί τῆς καθαρᾶς ὁμολογίας σας ἔναντι τῶν γνωστῶν Βουλευμάτων, καί κάθε κακοδοξίας σας, ἡ ὁποία εἴτε ἐξ ἀντιγραφῆς, εἴτε ἐξ ἄλλης αἰτίας παρεισέφρυσεν εἰς κείμενά σας (Βιβλία, ᾿Εφημερίδες) καί τά ὁποῖα ὡς κακόδοξα πρέπει νά ἀποκηρυχθοῦν, ᾿Εκεῖνος δέ νά μᾶς χαρίση τό ἄπειρον ἔλεος καί τήν συγγνώμην. Καιρός ὅπου ἐπερίσσευσεν ἡ ἁμαρτία νά ὑπερπερισσεύση ἡ χάρις καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Σημείωσις: Τό παρόν κοινοποιεῖται πρός ἐνημέρωσιν καί εἰς τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κιτίου κ. ᾿Επιφάνειον τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου. Διατελοῦντες μετά τῆς ἐν Κυρίῳ τιμῆς καί ἀγάπης, προσευχόμεθα ἡ Χάρις Του νά ἐπαναφέρη τήν εἰρήνην εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Συνημμένως: 1) Αἱ ὑπ᾿ ἀριθμ. 3196/26.8.03 καί 233/2/15.9.03 Προσκλήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιστρέφονται "ἀπαράδεκτοι", σελίδες 4, καί 2) ᾿Επίσημα κείμενα (ἤτοι ᾿Ενστάσεις, Καταγγελίαι, ᾿Αναφοραί, Γνωμοδοτήσεις κλπ.) σελίδες 123.