Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

ΠΟΙΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΔΑΞΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

  Ποιοί Άγιοι δίδαξαν την απομάκρυνση από τους αιρετικούς;
Οι άγιοί μας, βασιζόμενοι στην εμπειρική και βιωματική τους σχέση με τον Θεό, μας δίδαξαν την ά μ ε σ η απομάκρυνση από τους αιρετικούς ως τρόπο διαφύλαξης της Πίστης.
O Μ. Βασίλειος συμβούλευε την μη εκκλησιαστική κοινωνία με αιρετικούς επισκόπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από τον Άγιο ως ΄΄λύκοι βαρείς΄΄καθώς και την απομάκρυνση από εκείνους που προσποιούνται ότι έχουν την ορθή πίστη αλλά κοινωνούν με τους ετερόφρονες.
Ο Μ. Αθανάσιος δίδασκε την απομάκρυνση από όσους επισκόπους ή πρεσβυτέρους  σκανδαλίζουν και την απομάκρυνση από εκείνους που κοινωνούν με αιρετικούς και προσποιούνται ότι ομολογούν ορθή πίστη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, συμβούλευε, να αποφεύγουμε προϊστάμενο (ποιμένα) όταν είναι κακός εξ αιτίας της πίστεως και να απομακρυνόμαστε απ' αυτόν όχι μόνο αν είναι άνθρωπος αλλά και αν είναι άγγελος που κατέβηκε από τον Ουρανό.  Αν είναι κακός ως προς την ιδιωτική του ζωή δεν θα πρέπει να ασχολούμαστε μ' αυτήν καθώς το «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» αναφέρεται στον τρόπο ζωής, και όχι στην πίστη. Κατά την διάρκεια της εξορίας του, μακάριζε τους φυλακισμένους κληρικούς για το ορθόδοξό τους φρόνημα, λέγοντας ότι τα ονόματά τους συγκαταριθμούνται μαζί με των Μαρτύρων στο βιβλίο της Ζωής.  
Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας χαρακτήριζε ως ομολογητές της Πίστεως τους κληρικούς που καθήρεσε ο αιρετικός πατριάρχης Νεστόριος, τιμωρώντας τους επειδή είχαν διακόψει την εκκλησιαστική κοινωνία και μνημόνευσή του. Συμβούλευε, δε, ο Άγιος τον κλήρο και τον λαό της Κωνσταντινούπολης να μη κοινωνούν με τον Νεστόριο για να μη μολυνθούν, χαρακτηρίζοντάς τον ως λύκο αντί ποιμένα.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής με την αποτείχισή του, δίδασκε έμπρακτα την σωστή στάση απέναντι στην αίρεση. Πίστευε ότι είναι χρέος του καθενός να μη προδίδει την αληθινή Πίστη και να την υπερασπισθεί μέχρι θανάτου. Χαρακτήριζε τους αιρετικούς ως ψευδοδιδασκάλους και ψευδοπροφήτες και έλεγε ότι όποιος τους αποδέχεται ως ποιμένες της Εκκλησίας, αποδέχεται και αναγνωρίζει τον διάβολο. Η αποτείχιση, για τον Άγιο, είναι η μοναδική οδός σωτηρίας διότι μόνο δι΄ αυτής η αληθινή Πίστη παραμένει ανόθευτη από την επικοινωνία με την αίρεση. Προτίμησε τον αναθεματισμό, την εξορία, τον μαρτυρικό θάνατο παρά την κοινωνία με τους αιρετικούς.
Ο Άγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων χαρακτήριζε τους ορθοδόξους, που απομακρύνονταν από αίρεση υπό Συνόδου ή Αγίων Πατέρων κατεγνωσμένη, άξιους τιμής και αποδοχής.
Ο Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης, σε καιρό αιρέσεως, ως Εκκλησία θεωρούσε εκείνους που προχώρησαν σε αποτείχιση από τους αιρετικούς, έστω και αν ήταν ελάχιστοι. Την τοπική εκκλησία, που είχε αποδεχθεί την αίρεση την θεωρούσε ΄΄πεπτωκυία, καταπεσούσα, ερρυπωμένη΄΄ και γι αυτό συμβούλευε τους ορθοδόξους να αποφεύγουν με παρρησία κάθε εκκλησιαστική επικοινωνία με τους κακόδοξους και να διακόπτουν την μνημόνευσή τους στην τέλεση της Θείας Ευχαριστίας.
Ο Μέγας Φώτιος πρόσταζε το εξής ΄΄αν ο ποιμένας είναι αιρετικός να απομακρυνθούμε από αυτόν άμεσα διότι η κοινωνία με αυτόν είναι δηλητήριο φιδιού. Δεν πρέπει, έλεγε, να εξαπατηθούμε από το γεγονός ότι φαίνεται ήμερος, διότι είναι λύκος. Ως προς τον ορθόδοξο ποιμένα, συνέχιζε, ο πιστός αφού εξετάσει αν έχει ευσεβή πίστη και ζωή, χωρίς κανένα αιρετικό σημάδι, πρέπει να υποτάσσεται σ' αυτόν. Όλα τα άλλα, εκτός της πίστεως, δεν πρέπει να τα εξετάζουμε΄΄.
Ο Άγιος Γερμανός ο Β΄, εξόρκιζε τους λαϊκούς να φεύγουν από ιερείς υποταγμένους σε λατίνους και να μην παίρνουν ευλογία από τα χέρια τους. Καλύτερα προσεύχεστε στα σπίτια σας, έλεγε, ειδ' άλλως θα υποστείτε την ίδια κόλαση μ' αυτούς.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς θεωρούσε ότι είναι αδύνατο κάποιος που επικοινωνεί εκκλησιαστικώς με αιρετικό πατριάρχη, να είναι ορθόδοξος. Συνέδεε την υποταγή στους ποιμένες με την πλήρη αποδοχή και ταύτιση με την Ορθόδοξο Πίστη η οποία είναι το κριτήριο εισόδου (ή εξόδου) από την Εκκλησία.
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, υποστήριζε ότι στα της πίστεως δεν χωρεί συγκατάβαση διότι  όλοι οι διδάσκαλοι της Εκκλησίας, όλες οι Σύνοδοι και όλες οι Θείες Γραφές προτρέπουν την αποφυγή των ετεροφρόνων και την αποφυγή της κοινωνίας με αυτούς. Για τα θέματα της Πίστεως, έλεγε, δεν υπάρχουν μικρά και μεγάλα, όλα είναι μεγάλα και σημαντικά γι αυτό δεν κάνουμε υπακοή ούτε σε αρχιερέα ούτε σε σύνοδο ψευδή αλλά στον Χριστό και στους Αποστόλους!  
Ο Άγιος Γεννάδιος Σχολάριος συμβούλευε ότι αυτών που αποστρεφόμεθα το φρόνημα, πρέπει, σύμφωνα με τις Συνόδους και τους Πατέρες, να αποφεύγουμε και την κοινωνία.
Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος, δίδασκε να εξετάζουμε τον πνευματικό άνθρωπο από την ζωή του και τις πράξεις του, αν συνάδουν με τις διδασκαλίες του Κυρίου, των Αποστόλων και των Πατέρων και αν όχι, ακόμα και αν κάνει θαύματα και ανασταίνει νεκρούς να τον αποστρεφόμαστε και να τον μισούμε ως δαίμονα. Όσοι αποδέχονται αιρετικές διδασκαλίες, λέει, είναι καταδικασμένοι εις απώλεια.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης θεωρούσε ότι ο αρχιερέας που είναι ως προς την Πίστη κακός, δεν είναι δυνατό να μη κηρύξει και στον λαό, το αιρετικό φρόνημα που έχει στην καρδιά του. Αν λοιπόν είναι ως προς την Πίστη κακός, έχει δηλαδή αιρετικά και βλάσφημα δόγματα, τότε πρέπει να φεύγουμε από αυτόν. 

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ


Ο άγιος νεομάρτυς Κυπριανός (5 Ιουλίου 1679)
https://doxologia.ro/sites/default/files/articol/2014/07/kiprianos.jpg
Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιουλίου 1679
Ο Άγιος καταγόταν από το χωριό Κλειστός της Ευρυτανίας. Εκεί έμαθε τα ιερά γράμματα και σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός και αξιώθηκε και του χαρίσματος της ιερωσύνης.
Κατόπιν πήγε στο Άγιον Όρος, όπου εγκαταστάθηκε μαζί με άλλους δύο μοναχούς στο Κουτλουμουσιανό κελί του Αγίου Γεωργίου. Στο Άγιον Όρος ζούσε με άκρα άσκηση και καθαρότητα.
Όμως μέσα στην καρδιά του άναψε ο θείος πόθος , υπέστη την καλή αλλοίωση και θεωρούσε ότι η νηστεία, η αγρυπνία, τα δάκρυα, το πένθος, η ακτημοσύνη και συνολικά κάθε αρετή ήσαν ανάξια προσφορά στον Χριστό και ότι το μόνο αντάξιο της αγάπης του Χριστού, που θυσιάστηκε για μας , ήταν το να χύσει το αίμα του γι’ Αυτόν.
Οι πατέρες του Όρους που τους φανέρωνε τον σκοπό του τον εμπόδιζαν, φοβούμενοι την ασθένεια της σαρκός αλλά ο μακάριος , μην υπομένοντας πλέον τον υπέρ του Χριστού διακαή έρωτα ,έφυγε από το Άγιο Όρος και ήρθε στη Θεσσαλονίκη , όπου παρουσιάστηκε μπροστά στον Τούρκο δικαστή.
Άρχισε να του μιλάει για τον Χριστό, το φως και την αλήθεια της χριστιανικής πίστης και να προσκαλεί τον ίδιο και τους άλλους μουσουλμάνους να βαπτισθούν για να σωθούν. Ο δικαστής τον θεώρησε παράφρονα και τρελό και διέταξε τους υπηρέτες του να τον δείρουν και να τον πετάξουν έξω.
Ο άγιος λυπήθηκε πολύ που δεν πέτυχε να εκπληρώσει τον πόθο του για μαρτύριο και αναχώρησε με μεγάλη προθυμία για την Κωνσταντινούπολη, με σκοπό να ελέγξει και εκεί τους ματαιόφρονες .
Έγραψε το κήρυγμά του σ’ ένα χαρτί, πήγε στο παλάτι και ζήτησε από τους γραφείς να το μεταφράσουν στα τούρκικα ,για να το δώσει στον Βεζύρη.
Αυτοί όμως δεν ήξεραν ελληνικά και δεν μπορούσαν να καταλάβουν το περιεχόμενο. Βρέθηκε όμως εκεί κάποιος εξισλαμισμένος χριστιανός ο οποίος το διάβασε και τους το εξήγησε .
Εκείνοι όταν άκουσαν ότι στο κείμενο απορρίπτεται η πίστη τους και ο Προφήτης ενώ παράλληλα προβάλλεται ο Χριστός και προσκαλείται ο Βεζύρης και όλοι οι μουσουλμάνοι να γίνουν χριστιανοί για να σωθούν, τον έβρισαν άσχημα και τον έδιωξαν.
Κάποιοι χριστιανοί που έτυχε να ευρίσκονται εκεί για δική τους υπόθεση διαμαρτυρήθηκαν για τη συμπεριφορά των γραφέων και ζήτησαν να μάθουν για την υπόθεση.
Τότε ένας φρουρός τους έδωσε να διαβάσουν το γράμμα και να ειπούν στον καλόγηρο να φύγει γιατί αν το μάθαινε ο βεζύρης ή θα τον έκαιγε ή θα τον έβαζε στο κάτεργο .
Οι Χριστιανοί φοβήθηκαν και του είπαν να φύγει για να μη θανατωθεί. Ο άγιος μόλις άκουσε τις συμβουλές τους απάντησε μα εγώ γι’ αυτόν μόνο τον λόγο ήρθα εδώ, για να χύσω το αίμα μου για τον Χριστό.
Μόλις τ’ άκουσαν οι χριστιανοί έτρεξαν να φύγουν μήπως συλληφθούν και αυτοί ενώ ο άγιος μάρτυρας πήρε το χαρτί και κυριολεκτικά όρμησε να το δώσει στον βεζύρη, εκεί που καθόταν και που έκρινε τις διαφορές των προσερχομένων .
Τον ακολουθούσαν χτυπώντας τον οι φρουροί του βεζύρη. Όταν έφθασε μπροστά του, τον ρώτησε ήρεμα ο βεζύρης ποιος είναι και τι θέλει. Ο άγιος του απάντησε ήρθα εδώ για την δική σου σωτηρία.
Να σε οδηγήσω ν’ αφήσεις την πλάνη που ακολουθείς, να πιστέψεις στον αληθινό Θεό , τον γλυκύτατό μου Ιησού Χριστό, να βαπτισθείς και να κληρονομήσεις τη βασιλεία των ουρανών.
Ο βεζύρης όταν τ’ άκουσε αρχικά εξεπλάγη, ύστερα άρχισε να τον ρωτά :μήπως σε έστειλε ο Πατριάρχης των Ρωμαίων να με διδάξεις ;
Κατόπιν τον ρώτησε : μήπως είσαι τρελός ή μεθυσμένος ;
Ο άγιος του απάντησε : ούτε τρελός ούτε μεθυσμένος είμαι , εξάλλου δεν έφαγα τίποτα σήμερα, και ,ακριβώς επειδή έχω σώο τον νου μου, ήρθα να σε διδάξω να αφήσεις αυτά που πιστεύεις, για να μη κολασθείς.
Τότε ο βεζύρης, βλέποντας τη σταθερότητά του, αναζητούσε τρόπο να του σαλεύσει το φρόνημα. Προσπάθησε λοιπόν να μεταπείσει τον άγιο με υποσχέσεις και κολακείες. Όταν είδε πως δεν κατάφερνε τίποτε, τον έστειλε στον μουφτή.
Μπροστά στον μουφτή επανέλαβε ο μάρτυρας όσα είχε ειπεί στο βεζύρη και περισσότερα ακόμη, με αποτέλεσμα ν’ ανάψει από τον θυμό ο μουφτής ,να τον διακόψει και να διατάξει τον αποκεφαλισμό του στη συνοικία του Φαναρίου, όπου κατοικούσαν Χριστιανοί και πολλοί καλόγηροι. .
Ο άγιος ακολούθησε τον δήμιο με τόση χαρά και αγαλλίαση , που φαινόταν σαν να πετούσε στον αέρα., αστράφτοντας από την ένδοξη χαρά της ψυχής του.
Μόλις έφτασαν μπροστά στην πύλη του Πατριαρχείου , γονάτισε , έκανε τον σταυρό του, ευχαρίστησε τον Θεό που τον αξίωσε να συγκαταριθμηθεί με τους Μάρτυρές Του και κλίνοντας την κεφαλή αποκεφαλίστηκε από τον δήμιο και έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.
Είθε με τις πρεσβείες του ν’ αξιωθούμε και εμείς της Βασιλείας των Ουρανών.

ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ


ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΙ ΕΓΡΑΨΑΜΕΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 2001 ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ:

Α.Π. 209 ‘Εν τ πισκοπεί γ. Ακατερίνης τ 19-6-2001

Μακαριτατε, Σεβασμιτατοι ᾿Αρχιερες. Πρσχωμεν, να Χριστς εη ν τ μσω μν πντοτε.
Δι τν ᾿Ορθδοξον ᾿Εκκλησαν τ Συνοδικν σστημα διοικσεως πηγζει, προδιαγρφεται, στηρζεται κα μπνεται π τν πρτην ᾿Αποστολικν Σνοδον. Ατ εναι τ αἰώνιον πρτυπον, ες τ ποον στηρχθησαν κα α π᾿ ρχς Αγιαι Οκουμενικα κα λοιπα ᾿Ορθδοξοι Σνοδοι. ᾿Απ ατ τ πρτυπον πρπει ν μπνεται κθε Σνοδος μας, δι ν εναι ληθς Σνοδος τς ᾿Ορθοδξου ᾿Εκκλησας κα ν κπροσωπ γνησως Ατν (τν ᾿Εκκλησαν). Παρακαλ ν διερωτηθμεν ἐάν μες, ς ᾿Αρχιερες, κα, ς Σνοδος, μπνεμεθα π ατ τ πρτυπα. Ο ροι ο ποοι, π σα γνωρζομεν, προϋποτθενται δι μαν Σνοδον, δι ν εναι ς α Αγιαι Σνοδοι τς ᾿Ορθοδοξας, κα ν κπροσωπ κα ν κφρζ τν ᾿Ορθδοξον ᾿Εκκλησαν, συνοψζονται ς κτωθι.
α) Πρπει λοι ο συμμετχοντες ες τν Σνοδον ᾿Επσκοποι ν γιανουν ν τ Πστει: "Ο γρ οἷόν τε συνδ συναριθμηθναι τος περ τν πστιν σεβοντας" (Μ. Αθανασου, ΒΕΠΕΣ, 31, 260). Δν δνανται πομνως ες μαν Σνοδον ν εναι συμπρεδροι ο "παρ ξιοπστων νθρπων" κατηγορηθντες "π κακοδοξα" κα μλιστα καταφαν.
β) Ες μαν ᾿Ορθδοξον Σνοδον ποιαδποτε ποψις, διαφωνα π Κανονικο Δογματικο θματος, νστασις κλπ, δν νοεται ν περιφρονται κα ν παραγκωνζεται κα οτω ν ποσιωπται τ θμα, κα διφορος γνμη - πρτασις ᾿Επισκπου, ν φιμνεται τ Συνοδικν μλος μ συμπεριφορν ξουσιαστικν κα λαζονικν, κλπ.. Δηλαδ ες μαν ᾿Ορθδοξον Σνοδον πρτον εραρχονται τ θματα κα κατπιν ντιμετωπζονται κα τακτοποιονται τατα λεθερα κα πραν σκοπιμοττων παρεμβολν τρτων. Ο μετχοντες δον ν χουν ελικριν διθεσιν ν συζητσουν κα ν ποφασσουν χι κατ τ διον θλημα, κα λλοτρων, λλ κατ τ θλημα το Θεο. Τ φαινμενον τς καταλσεως το ρου ατο συναντμεν πληθωρικς ες τς μρας μας, κα ατ εναι πο λλοτρινει ᾿Επισκπους, λλ κα λοκλρους Συνδους π τ ᾿Ορθδοξον Συνοδικν σστημα.
γ) ᾿Εν Συνδ εναι λεθερος ρθδοξος λγος ες λα τ μλη, δν περιφρονεται κανες, οτε μ τν πρφασιν λλεψεως χρνου δι᾿ λλον τιν λγον, λλ συζητνται κα ξετζονται λεθερα τ θματα κα ναζητεται τ δκαιον, τ ληθς κα "πολλς συζητσεως γενομνης", καταλγει Σνοδος ες τ "δοξε τ γίῳ Πνεματι κα μν" (Πρξ. ΙΕ, 7 κα 28). Λειτουργε Ιερ Σνοδος μας κατ᾿ ατ τ πρτυπα, λλοιθη ες τς μρας μας λειτουργα το Συνοδικο θεσμο κα ς κ τοτου προκπτει ντονος κρσις Συνοδικτητος;
δ) ᾿Επιβλλεται α ποφσεις ν μ εναι προαποφασισμναι, διτι τ προαποφασζειν ξωσυνοδικς κα δ παρ ξωσυνοδικν, κα ν τισιν κα ξωεκκλησιαστικν προσπων, ποτελε οσιαστικν κατλυσιν τς Συνδου κα ναιδ μπαιγμν το Συνοδικο θεσμο τς ᾿Ορθοδοξας, βλπτει τ ργον τς ᾿Εκκλησας κα ν τλει ποτελε τν σχτην βλασφημαν κατ το Αγου Πνεματος.
ε) Α Συνοδικα ποφσεις κα σμερον δον ν διπωνται, κα ν πωνται κα ν συμφωνον πρς τς ποφσεις κα τ θσμια λων τν Αγων Οκουμενικν κα λοιπν ᾿Ορθοδξων Συνδων, δι τν ποων νργησεν μα Χρις το νς Αγου Πνεματος. Μνον οτω διαφυλσσεται ᾿Αποστολικτης κα Πατερικτης, μες δ παραμνομεν ᾿Ορθδοξοι κα γνσιοι Ατς ᾿Επσκοποι. Οτω μνον μπορομε ν λμε μετ τν Πατρων τς Δ' Οκουμενικς Συνδου: "Ατη πστις τν Πατρων, ατη Πστις τν ᾿Αποστλων, πντες οτω πιστεομεν. Ο ᾿Ορθδοξοι οτω πιστεουσιν"
στ) Δι ν κριθ τελικ μα Σνοδος, ς ντως ᾿Ορθδοξος, εναι ναγκαον α ποφσεις της ν γνουν ποδεκτα κα π τς καθ᾿ λου ᾿Εκκλησας. Δηλαδ π πντων τν ᾿Ορθοδξων Ιεραρχν, τν λοιπν Κληρικν, τν Μοναχν κα τν λαϊκν. Ο γιος Μξιμος Ομολογητς λγει: "Τς γενομνας Συνδους εσεβς πστις κυρο κα πλιν, τν δογμτων ρθτης κρνει τς Συνδους".(Πηδλιο, σελ. 118).
Μακαριτατε, Σεβασμιτατοι ᾿Αρχιερες. Κατ τ τρα τελευταα τη σς πστειλα κατοντδες γγραφα μ τ ποα χω διαχωρσει τς εθνας μου π συγκεκριμνων παραβισεων τς Κανονικς Τξεως. Μσα π τ γγραφα ατ χω διατυπσει πληθωρικς τς πψεις μου δι τν Κανονικν, δικααν κα ᾿Ορθδοξον ντιμετπισιν τν μεγλων κα σοβαρν παρκτν κκλησιαστικν προβλημτων Πστεως, Ομολογας, ᾿Αποστολικς Διαδοχς, Θεολογικο Διαλγου, Διοικητικ, κλπ. Τ γγραφα τατα μχρι σμερα δν λφθησαν καθλου π᾿ ψιν, τ δ πρχοντα κα καταγγελθντα θματα, μ διατερον πεσμα δν εραρχονται κα δν ντιμετωπζονται.
Κα τοτο, ταν τ δια θματα πειλον ν μς καταπνξουν. Τουναντον, παρατηρεται, τι συνεχς, μσα π τ δια γγραφα, χαλκεονται ψευδες κατηγοραι κα συκοφανται, α ποαι χρησιμοποιονται ς μσα κα τεχνητο λγοι διξεως μν, ς κα λλων πο δν νχονται ατς τς παρανομας. Τ ποτλεσμα εναι τι διασαλεεται Κανονικ τξις κα χειμζεται πργματι τ Σμα τς ᾿Εκκλησας.
Τ κεμεν μας ατ, μσα π τ ποα πιστεομεν, τι διεξγεται νας τμιος κκλησιαστικς γν πρ τς ᾿Ορθοδξου Ομολογας, πρ τς διαφυλξεως νοθετου τς ᾿Αποστολικς Διαδοχς, κα δι τν περιφρορησιν τς Κανονικς Τξεως, δημοσως πλον, πλν μ δεινς περιστροφς κα οριστολογας, χαρακτηρζονται ς σεβ, τ γραφμεν μας ς διαστροφικ τς ληθεας, λαχισττης μας δ συκοφαντομεθα κα "π σχτη προδοσίᾳ" !. Διτι τ λλο σημανει, τι τ δημοσιογραφικ ργανο τς ᾿Ιερς Συνδου γρφει, ξ νματος δθεν τς Συνδου, τι "ξυπηρετμεν διοτελες στχους κα σκοτειν σχδια κατ τς χειμαζομνης ᾿Εκκλησας το Χριστο". Ατ κριβς εναι κακοθης φαντασα χι μις ρρωστημνης ψυχολογικ ποστσεως, λλ συνειδητν σκευωρν, ο ποοι νγαγον τν μθοδον τατην ες κριον ργον των.
᾿Αλλ κα Ημερησα Διταξις τς Ιεραρχας, πως διατυπνεται ες τ Α.Π. 3153/19-6-2001 γγραφον, τ ποον πογρφει παρανμως ρισθες ᾿Αρχιγραμματες (π. Δημτριος Τσαρκατζγλου) δν περιλαβεν τ προηγομενα πραγματικ Δογματικ κα Κανονικ θματα, οα τν πντε, το Θεολογικο Διαλγου, το ΙΦΣΚΑΕ, τν κειμνων το π. ᾿Αμφιλοχου κα τ συναφ, πως κα τ τοιατα το κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζδη, λλ περιλαβεν να θματα κ τν τελευταων μας καυστικν γγρφων, φκε δ κα τ κεμενα τς "᾿Ορθοδξου Πνος"!. Τ χεριστον δ ες τν περπτωσιν ατν εναι, τι τ θματα τς Η.Δ. εναι πολτως προσηρμοσμνα κα περιελφθησαν ες "κτλεσιν" τν ντολν τν Φλωρινικν κ.κ.Σαραντοπολου κα Σακκαρλλου ν κδιωχθον θεολγος κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζδης κα σχτως κα ᾿Επσκοπος Κρυκος.(Ορτε "Φων ᾿Ορθοδοξας" τεχη 908 κα 909, που γνεται λγος δι τιμωραν, σων δν συμφωνον μ τν γνμη τους). Ατ εναι σημεριν ποκορφωσις τς μονμου κρσεως Συνοδικτητος, ποα φσταται κα λλοτρινει, τος πευθνους κα, ε θμις επεν, κα τος νεχομνους τατην.
Η λαχισττης μου ρνομαι τν τοιατην καταχρηστικν Ημερησαν Διταξιν κα ς ᾿Αρχιερες τς ᾿Εκκλησας το Χριστο κα ς Συνοδικν μλος ζητ ν εραρχηθον τ θματα σμερον, ατν δ τν στιγμν ν μς δοθον κα τ Πρακτικ κα α ποφσεις, α σχετικα μ τν "πασν" μου κ τς θσεως το ᾿Αρχιγραμματως. Ν μς δοθ, ς χομεν ζητσει, κα ξ 62 σελδων Εκθεσις τς ᾿Επιτροπς, ποα μ Συνοδικν πφασιν στλη να ρευνσ τ τς Ιεραποστολς ες Ρουμαναν.
᾿Εν τατα, στω σμερον δν θλετε λβ π᾿ ψιν, λλ προτθεσθε κα ν τ παροσ Συνδ ν γν κατχρησις το θεσμο κα ν τεθ δι᾿ λλην μαν φορν ες τν πηρεσαν καταχθονων σχεδων τρτων, μες δν δυνμεθα ν συμμεθξωμεν κα ν συμβλωμεν ες τν κατχρησιν το θεσμο. Δν γινμεθα ποχεριοι κα κτελεστικ ργανα, οτε το δικο μας παρασυνοδικο κατεστημνου, οτε τν κ. Σαραντοπολου Σακαρλλου, οτε σων κρβονται κα πσω π ατος.
Ως ᾿Επσκοποι δσαμεν κατ τν χειροτοναν μας, τν πσχεσιν ν φυλξωμεν ατν τν γαν Παρακαταθκην, σα δ περ το Συνοδικο θεσμο κα περ λων τν θεμτων Πστεως κα Κανονικς Τξεως γραψα, δν εναι τποτ᾿ λλο παρ συνπεια πρς ατν τν πσχεσιν, πρς ατν τν γαν Παρακαταθκην.
Πραν τν νωτρω, σχτως σημειθησαν κα τερα συγκεκριμνα γεγοντα, τ ποα ρμηνευμενα ποδεικνουν, τι πργματι κα κατ᾿ ατν τν Συνεδρασιν τς Ιερς Συνδου τοιμζονται, παρασυνοδικς κα ξωσυνοδικς, διωκτικα κα καταδικαστικα κατ τς λαχισττητς μου κα ναντον το κ. ᾿Ελευθερου Γκουτζδη πρξεις κα ποφσεις. Σς διαβεβαιομεν, τι δν θ τς λβωμεν κν π᾿ ψιν, διτι ς χουν τ πργματα, α τυχν καταδικαστικα διωκτικα καθ᾿ μν ποφσεις, δν δνανται ν εναι παρ μνον ντικανονικα κα δικοι, ς πρξεις δ σκοπιμτητος θ ξυπηρετον σχδια κα μνον το παλαιοημερολογιτικο Οκουμενισμο.
Κα ο ᾿Ορθδοξοι ᾿Επσκοποι χριτι Χριστο δν δειλιζουν, δν πτονται, κν λαι α δυνμεις το Αδου γερθον. Παρ τατα εσεβστως κα νθρμως παρακαλομε ν πικρατσ ες λους μας σνεσις κα ν πασ ξυπηρτησις λλοτρων σχεδων. Παρακαλ διαιτρως τος δο ᾿Αρχιερες, τν Μακαριτατον, ς Πρεδρον κα τν Σεβ. Πειραις, ς ᾿Αντιπρεδρον, δι τ προσωπικν των καλν κα τς ᾿Εκκλησας, ν σκεφθον νηφαλιτερα. Διτι ν θελσουν ν συνεχσουν ες τ διον πνεμα τς 16-6-2001 (᾿Ενδημοσης), ς γνωρζουν καλς, τι μες προσωπικς, κα κ. Γκουτζδης, ες οδν θ βλαφθμεν π τς "ποφσεις" των, τς ποας δη χουν λβει, χει πιβλει τ παρασυνοδικν κα δι᾿ ατο τ ξωεκκλησιαστικν κατεστημνον. ᾿Ιδο τ πνεμα τς ᾿Ενδημοσης Ιερς Συνδου τς 16-6-2001 :
α) Κατ τν ᾿Ενδημοσαν Ιερ Σνοδον τς 16-6-2001 καταθτοντες μες τν π᾿ ριθμ. 208/16-6-2001 Καταγγελαν - Υπμνησιν, λχθησαν τ κτωθι: Ο Μακαριτατος επε: "Μνο τ θμα ν σημεισουμε στ Πρακτικ, τ γγραφο δν παραλαμβνεται", ν Σεβ/τος Πειραις: "Οχι Μακαριτατε, ν κατατεθ, εναι ες βρος του, τ χρειαζμαστε...". Τ λγει ατ; Νομζομεν ποκαλπτει τς προθσεις, κα τ προσωπικν μσος κα κφρζει τ πνεμα τς ντιδικας, μ ,τι ατ συνεπγονται δι᾿ ναν ᾿Αρχιερα. β) Ες τν δαν ᾿Ενδημοσαν διος ᾿Αρχιερες ς π καθδρας παντ στν πιμον μου ν σημειωθον ες τν Ημερησαν Διταξιν κα τ θματα πο προτενει λαχισττης μου: "Ο, τι θματα χεις ν τ καταθσς στν Ιεραρχα, κε θ τ πομε". Τ λλο σημανει κα ατ;
Τ διο πνεμα κυριαρχε κα κτς Συνδου: Ο Μακαριτατος πευθυνμενος ες νθρπους πο διατυπνουν τν γωναν των δι τ σα συμβανουν, λγει: "Τελεωσε τ θμα, στν Σνοδο τν Μεσογαας θ τν τιμωρσουμε", π δ μοναχς το περιβλλοντος το Αγου Μοδστου, πονει κα δνει", πρ λγων μερν λχθη: "Τρα εναι ργ ν τ βρομε μ τν Κρυκο, τ πργματα πραν τ δρμο τους".
Κατπιν τν νωτρω δηλομεν, τι φ᾿ σον συνεχσ παροσα Σνοδος τς ργασας π τν θεμτων τς Ημερησας Διατξεως, ς χει ατη, κα π τς ς νω προϋποθσεις κα χωρς ν ληφθον π᾿ ψιν τ κατοντδες γγραφα μας, ς κα α διαμαρτυραι το Σεβασμιωττου Μητροπολτου Λαρσης κα Τυρνβου κ. Παναρτου, μες δν δυνμεθα ν λβωμεν μρος ες τς ργασας τατης.
Φρονομεν δ, τι, δι ν εμεθα συνεπες κα πρς τν Κανονικν Τξιν, κα πρς τος ρους τος ποους ξεθσαμεν νωτρω, κα τος ποους οδες δναται ν μφισβητσ, δν δνανται ν συμμετσχουν κα θ πρπει ν ξαιρεθον π τν σημερινν Σνοδον μ τν συγκεκριμνην Ημερησαν Διταξιν, τσον Μακαριτατος ᾿Αρχιεπσκοπος κ. ᾿Ανδρας, σον κα Σεβασμιτατος Πειραις κ. Νικλαος, διτι π δο τη νεργον ντθετα πρς τος νωτρω ρους, κα χουν καταγγελθε δι πολλαπλς Κανονικς κα λλας παραβσεις, κα δ π θεμτων Πστεως, κα Ομολογας, ᾿Αποστολικς Διαδοχς κλπ., κα χουν κφρασθε κα προφορικς κα γραπτς, δημοσως, κα κατ᾿ δαν, χθρικς κα διωκτικς ναντον μου, κα ναντον το θεολγου κ. ᾿Ελευθερου Γκουτζδη, κα χουν ς ατοσκοπν τν θικν κα πνευματικν δολοφοναν μας.
᾿Ιδιαιτρως δ ν ξαιρεθ Σεβ/τος κ. Νικλαος, διτι ες βρος του κκρεμον πλθος κακοδοξιν πο διετπωσε σ κεμεν του, κα δως, διτι π 25 τη, δν διεμαρτυρθη δι τ γνωστν ᾿Απαλλακτικν Βολευμα π ντιποισει, τ ποον στηρχθη ες τν μοναδικν λγον, τι ο ᾿Επσκοποι τς Γνησας ᾿Ορθοδξου ᾿Εκκλησας πεκατεστθησαν τ 1971 δι τς λεγομνης χειροθεσας π τν Ρωσικ Σνοδο τς Διασπορς. Οτε κα ταν κατηγγλθη τ Βολευμα πραξε τοτο. Ατ, μως, ποτελε βαρυττην προσβολν κα κατ τς μνμης το οιδμου Ομολογητο Ιερρχου Ματθαου.
Η περαιτρω στσις μας σμερον ξαρτηθσεται π τ ἐάν θελσετε ν διορθσωμεν τ κακς κεμενα κα ν νεργσωμεν σμφωνα μ τν γιοπατερικν παρδοσιν, τοι συμφνως μ τος ρους κα τς προϋποθσεις, τς ποας θεσεν, κατ τν μακραωνα ατς παρδοσιν, ᾿Εκκλησα, δι τν λειτουργαν το πρτου κα ψστου θεσμο τς ᾿Εκκλησας, το Ιεροσυνοδικο θεσμο.
Τατα εσεβστως καταθτομεν, πρ Ημερησας Διατξεως, ες τν συνεδριζουσαν σμερον 4-7-2001 Σνοδον, κα παρακαλομε ν ληφθον σοβαρς π᾿ ψιν.
+ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικς
Κήρυκος

ΣΥΜΠΛΗΡΩΤΙΚΑ ΤΙΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑ ΝΑ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΟΔΩΝ

Παραθέτομεν συμπληρωματικως και τά εξης:

α) Τί λέγει γιος Θεόδωρος Στουδίτης περί τν Συνόδων
β) Τί λέγει Αθανάσιος Πάριος περί το δίου θέματος

Α) ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΑΙ ΠΑΜΠΛΗΘΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

«... Συνόδους συνεκρότησαν μεγάλας καί παμπληθες καί κκλησίαν Θεο αυτούς νομάκασι, καί πέρ Κανόνων φρόντισαν τ δοκεν (φρόντισαν νά φαίνωνται πώς ργάζονται πέρ τν Κανόνων), κατά Κανόνων τό ληθές κινούμενοι (ν στήν πραγματικότητα στρέφοντο κατά τν Κανόνων). Τί δή θαυμαστόν, ε καί πέντε καί δέκα πίσκοποι, συναχθέντες τόν πό τν Κανόνων καθηρημένον κατά τάς δύο ατίας θώωσαν, λύσαντες το ερουργεν; Συνόδους τοίνυν, δέσποτε, ο τό πλς συνάγεσθαι εράρχας τε καί ερες, κν πολλοί σιν (κρείσσων γάρ ες ποιν τό θέλημα το Κυρίου, μύριοι παραβαίνοντες), λλά τό ν νόματι Κυρίου, ν τ ερήνη καί φυλακ τν Κανόνων. Καί τό δεσμεν καί λύειν οχ ς τυχεν, λλ’ ς δοκε τ ληθεί, καί τ κανόνι, καί τ γνώμονι τς κριβείας. Ε δείξωσιν ο συνελθόντες τοτο πεποιηκότες καί μες σύν ατος. Ε ο δεικνύουσι, κβαλέτωσαν τόν νάξιον, να μή τις ες κατηγόρημα ατος καί τος μετέπειτα γενεας παραδοθήσεται ... καί ξουσί τος εράρχαις ν οδενί δέδοται πί πάση παραβάσει κανόνος, μόνον στοιχεν τά δεδογμένα καί πεσθαι τος προλαβοσιν».

Γ. ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΡΙΟΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ

«’Ορθόδοξος Σύνοδος στί καί νομάζεται, φυλάττουσα άπαρασαλεύτως τά δόγματα καί τάς παραδόσεις καί τούς Κανόνας τς Καθολικς ‘Εκκλησίας . Κακόδοξος δέ καί αρετική στίν κ το ναντίου, μή φυλάττουσα ατά, λλά τινός νός φρονήματος κολουθοσα, τις διά τατα καί πό τς γίας οκουμενικς Συνόδου ναθέματι καθυποβάλλεται.
Λοιπόν δέν εναι πάντοτε σεπτόν καί τίμιον τό τς Συνόδου νομα. ‘Αλλ’ κείνη εναι σεπτή καί τιμία καί γία Σύνοδος, στοιχοσα τος τε γγράφοις καί γράφοις παραδεδομένοις, πό τν γίων ‘Αποστόλων καί τς Καθολικς κκλησίας. Καί τς τοιαύτης Συνόδου τάς ποφάσεις δεχόμεθα καί φυλάττομεν, τν δέ λλοτρίωνων τήν φωνήν οτε γινώσκομεν, οτε πειθόμεθα ατ. Δυνάμεθα νταθα ν’ παριθμήσωμεν τοιαύτας κακοδόξους συνόδους. ‘Αλλ’ να μή χρονοτριβμεν περιττς, ς δη ναγνώστης τόν Β΄ Τόμον τν Συνοδικν καί θέλει ερει ατάς, που καί ρητς ληστρικαί πιγράφονται.
Καί τό χειρότερον που χι μόνον τοπικαί καί λιγάριθμοι στάθησαν τοιαται, λλά καί οκουμενικαί πολυάριθμοι, οα ν ‘Εφέσ τό δεύτερον, συμφρονήσασα τ μονοφυσίτ Ετυχε, καί τόν εσεβέστατον καί γιώτατον Φλαβιανόν τόν Κων¢λεως ποκτείνασα. Μετά ταύτην πί Κοπρωνύμου πολυαριθμοτάτη, φρυάξασα κατά τν γίων Εκόνων μοίως καί πί Βασιλείου το Μακεδόνος οκουμενική νομασθεσα, παρανομωτάτη δέ ναφανεσα, ς καθελοσα καί ναθεματίσασα τόν γιώτατον Φώτιον. Περιττόν δέ εναι ν’ ναφέρω τό ν Φλωρεντί οκουμενικόν μέν, ληστρικώτατον δέ συνέδριον.
Λοιπόν πάλιν λέγομεν, δέν εναι είποτε σεπτόν καί τίμιον τό τς συνόδου νομα, καθώς οδέ τό τς κκλησίας, καθότι στι ‘Εκκλησία γίων καί κκλησία σίων, λλά στι κατά τόν ψαλμωδόν καί «κκλησία πονηρευομένων».
Α φωναί, λοιπόν, τοι τά νόματα οτως χουσιν, τοι καί πι καλο καί πί κακο. Καί πί κακο μέν λαμβάνονται καθώς διά παραδειγμάτων δείξαμεν. ‘Αλλ’ ο πλο νθρωποι, τοι ο παίδευτοι, ο δύνανται ποισαι τήν διάκρισιν ταύτην κ τς μαθείας ατν. ‘Αλλά σύνοδον κουσαν, τόσον φθάνει, εθύς προσκυνοσι καί πείθονται καί μέ ζλον κρατον τά πάντα θορυβοσι καί ταράττουσι. Περί τν τοιούτων θεος ‘Απόστολος μολογε πώς «χουσι ζλον Θεο, λλ’ ο κατ’ πίγνωσιν».